Actueel
Moslim Donny Roelvink blijkt keihard te liegen en viert gewoon kerst met zijn familie
Eerder deze week gaf Donny Roelvink, de jongste zoon van volkszanger Dries Roelvink, in een interview aan dat hij geen kerst meer zou vieren. Zijn recente bekering tot de islam was volgens hem de reden om afstand te nemen van deze feestdag. Moslims vieren immers geen kerst, en Donny liet weten dat hij trouw wilde blijven aan zijn nieuwe geloofsovertuiging. Maar nu lijkt het verhaal toch anders in elkaar te steken.
Een opvallende kerstdiner-foto
Op sociale media dook een opvallend beeld op dat een ander verhaal vertelt. Op een foto die zijn vader, Dries Roelvink, heeft gedeeld, zien we Donny gezellig met zijn familie aan tafel zitten tijdens een kerstdiner. Niet alleen schuift hij aan bij de feestelijke maaltijd, maar hij pakt ook enthousiast een kerstcadeautje uit. Zijn brede glimlach, vastgelegd op meerdere beelden, verraadt dat hij zichtbaar geniet van het moment.
Een cadeau met een knipoog
Donny en zijn broer Dave Roelvink ontvingen tijdens het diner een nostalgisch cadeau van hun ouders: een ouderwets fonduesetje. Het cadeau leek in goede aarde te vallen, want de broers maakten er enthousiast grapjes over aan tafel. Het fonduesetje werd aangevuld met een suggestie voor een bijpassend gerecht: een lekker varkenshaasje. Dit bracht wel enige vraagtekens met zich mee, want zoals bekend is varkensvlees niet toegestaan binnen de islam.
Hoewel het niet duidelijk is of Donny daadwerkelijk van plan is om het fonduesetje te gebruiken met varkensvlees, maakte de situatie sommige kijkers aan het lachen. De beelden, gedeeld door Dries Roelvink, zorgden voor de nodige discussies op sociale media.
“Geen kerst vieren, maar wel cadeautjes uitpakken”
De situatie roept bij veel mensen vragen op. Donny liet eerder in een interview met De Telegraaf weten dat hij kerst dit jaar zou overslaan vanwege zijn geloof. Hij benadrukte dat zijn keuze om geen kerst te vieren volledig in lijn is met zijn nieuwe overtuigingen. De beelden die nu naar buiten zijn gekomen, schetsen echter een ander beeld.
Donny’s aanwezigheid aan het kerstdiner en zijn deelname aan het uitpakken van cadeaus hebben voor verwarring gezorgd. Op sociale media stromen reacties binnen, variërend van begrip tot kritiek. Veel mensen lijken moeite te hebben met de tegenstrijdigheid tussen zijn uitspraken en zijn handelingen.
Gemengde reacties op sociale media
Het nieuws dat Donny toch kerst met zijn familie vierde, terwijl hij eerder had aangegeven dit niet meer te doen, heeft tot veel discussie geleid. Onder de reacties waren er mensen die zijn keuze verdedigden en wezen op de complexiteit van het combineren van een nieuwe geloofsovertuiging met bestaande familiebanden.
Eén gebruiker schreef: “Misschien wil hij gewoon tijd doorbrengen met zijn familie, en dat mag toch? Niemand zegt dat je een slechte moslim bent als je bij je familie zit tijdens kerst.” Een ander reageerde minder begripvol: “Als je zegt dat je geen kerst viert, doe dat dan ook niet. Dit is gewoon dubbel.”
Donny zelf heeft nog niet gereageerd op de ophef, maar het is duidelijk dat zijn deelname aan het kerstdiner vragen oproept over hoe hij zijn nieuwe geloofsovertuiging in de praktijk brengt.
Familietradities vs. geloofsovertuigingen
De situatie van Donny laat zien hoe ingewikkeld het kan zijn om nieuwe overtuigingen in balans te brengen met bestaande tradities en familiebanden. Voor veel families is kerst een tijd van samenkomst en verbondenheid, en het is mogelijk dat Donny niet wilde breken met deze traditie, ondanks zijn geloof.
Daarnaast kan het een uitdaging zijn om binnen een kort tijdsbestek volledig over te schakelen naar een nieuwe levensstijl en alle bijbehorende regels. Donny’s aanwezigheid aan het kerstdiner kan daarom worden gezien als een moment van aanpassing en compromis.
De rol van Dries Roelvink
Dries Roelvink, die bekendstaat om zijn openhartige en humoristische houding, lijkt zich weinig zorgen te maken over de commotie rondom zijn zoon. Door de beelden op sociale media te delen, heeft hij wellicht onbedoeld de aandacht op Donny gevestigd. Toch laat dit ook zien dat de familie Roelvink hecht is en graag tijd samen doorbrengt, ongeacht de verschillen in overtuigingen.
Dries heeft in eerdere interviews al aangegeven trots te zijn op zijn kinderen en hen in hun keuzes te ondersteunen, zelfs als die keuzes afwijken van zijn eigen gewoonten en overtuigingen.
Het dilemma van Donny
Donny’s keuze om kerst met zijn familie te vieren, ondanks zijn eerdere uitspraken, roept de vraag op hoe hij zijn geloofsovertuiging in de toekomst zal combineren met zijn familierelaties. Voor veel mensen is het een proces om nieuwe tradities en gewoonten te integreren, vooral wanneer die haaks staan op oude gewoonten.
Hoewel Donny in het interview met De Telegraaf benadrukte dat hij volledig achter zijn bekering tot de islam staat, laat zijn aanwezigheid aan het kerstdiner zien dat hij nog steeds zoekt naar een balans tussen zijn overtuigingen en zijn band met zijn familie.
“Zeg het gewoon zoals het is”
Een veelgehoorde opmerking onder critici is dat Donny in de toekomst wellicht beter kan kiezen voor meer transparantie in zijn uitspraken. Als hij kerst met zijn familie wil blijven vieren, kan hij dat gewoon aangeven zonder de indruk te wekken dat hij afstand neemt van de feestdag.
Veel mensen hebben begrip voor de persoonlijke worstelingen die gepaard gaan met een nieuwe levensstijl en geloven dat eerlijkheid het beste is. Zoals een gebruiker op Instagram schreef: “Niemand verwacht dat je perfect bent. Maar wees gewoon eerlijk over wat je wel en niet doet.”
Conclusie
De beelden van Donny Roelvink die kerst viert met zijn familie, ondanks zijn eerdere uitspraken dat hij dat niet zou doen, hebben voor de nodige ophef gezorgd. Hoewel sommige mensen kritisch zijn, benadrukken anderen dat het vieren van kerst met familie niet per se in strijd hoeft te zijn met zijn geloofsovertuiging.
Donny’s situatie laat zien hoe ingewikkeld het kan zijn om nieuwe overtuigingen en tradities met elkaar te verenigen. Het is een proces van aanpassing, waarin fouten en tegenstrijdigheden onvermijdelijk zijn. Hopelijk kan deze ervaring hem helpen om in de toekomst duidelijker te communiceren over zijn keuzes en overtuigingen.
Voor nu blijft het belangrijkste dat Donny en zijn familie samen genoten hebben van de feestdagen, ongeacht de verschillen in geloof of tradities. En uiteindelijk is dat waar kerst voor staat: samen zijn.
Actueel
Jean-Marie Pfaff geeft eerlijk update over zijn vrouw Carmen: “Nooit meer”
Het leven van de familie Pfaff, jarenlang gevolgd door miljoenen Vlamingen en Nederlanders, heeft de afgelopen jaren een ongekend zware wending genomen. Waar het gezin ooit symbool stond voor levenslust, humor en samenhorigheid, wordt het dagelijkse leven nu overschaduwd door zorg, herstel en blijvende beperkingen. In een openhartig en emotioneel gesprek met Het Nieuwsblad doet Jean-Marie Pfaff (72) een onthulling die diepe indruk maakt: zijn vrouw Carmen is officieel invalide verklaard. Het is een uitspraak die de ernst van wat het gezin heeft doorgemaakt in één klap duidelijk maakt.
Een vakantie die alles veranderde
De opeenvolging van drama’s begon in mei 2023, tijdens wat een ontspannen vakantie op Mallorca had moeten worden. Voor Carmen Pfaff sloeg het noodlot onverwacht toe: ze werd getroffen door een zware hersenbloeding. Plots stond het leven van het gezin volledig stil. Carmen belandde in kritieke toestand op de afdeling intensieve zorg, waar artsen dagenlang vreesden voor het ergste.
Voor Jean-Marie en hun dochters Debby, Kelly en Lyndsey brak een periode aan van angst, onzekerheid en machteloos wachten. De man die Vlaanderen jarenlang kende als de flamboyante, energieke doelman van de Rode Duivels, stond nu naast het ziekenhuisbed van zijn vrouw, niet wetend of ze het zou halen. “Dat waren de donkerste dagen van mijn leven,” liet hij eerder al doorschemeren.
Een loodzware revalidatie
Tegen alle verwachtingen in overleefde Carmen de hersenbloeding. Wat volgde, was echter geen snelle terugkeer naar het oude leven, maar een lange en slopende revalidatie. Ze moest opnieuw leren vertrouwen op haar lichaam, haar evenwicht hervinden en omgaan met vermoeidheid en beperkingen die haar dagelijks leven bepaalden.
In die periode speelde de familie een cruciale rol. De dochters Pfaff waren voortdurend aanwezig, boden emotionele steun en hielpen hun moeder door momenten van wanhoop heen. Jean-Marie noemt die familiale verbondenheid nog altijd de reden dat Carmen niet heeft opgegeven. “Zonder onze kinderen was dit niet gelukt,” zegt hij.
Langzaam leek er weer wat licht te komen aan het einde van de tunnel. Carmen boekte vooruitgang, het gezin begon voorzichtig te hopen dat het ergste achter de rug was. Maar het lot had andere plannen.
De klap van de homejacking
In augustus 2023 sloeg het noodlot opnieuw toe, en dit keer op een manier die diepe psychologische wonden naliet. Terwijl Jean-Marie afwezig was, drongen drie mannen de woning van de Pfaffs in Brasschaat binnen. Carmen, nog herstellende van haar hersenbloeding, was alleen thuis.
Wat volgde was een brute homejacking. Carmen kreeg slagen tegen het hoofd, werd aan haar arm meegesleurd over een marmeren trap en uiteindelijk opgesloten in het toilet. De daders gingen ervandoor met juwelen, maar de materiële schade verbleekt volledig bij wat dit incident emotioneel en fysiek heeft aangericht.
Jean-Marie vertelt er zichtbaar aangeslagen over: “Mijn vrouw was net aan het herstellen van haar beroerte, en dan gebeurt dit. Dat is niet te vatten.” De angst, het gevoel van onveiligheid en de hernieuwde lichamelijke schade maakten het herstel van Carmen opnieuw een stuk zwaarder.
Officieel invalide verklaard
De gevolgen van deze dubbele klap zijn blijvend. In het interview onthult Jean-Marie dat Carmen inmiddels voor 67 procent invalide is verklaard. Het is een harde realiteit, die bevestigt wat het gezin al langer voelde: het leven zal nooit meer worden zoals het was.
“Het gaat redelijk,” zegt Jean-Marie eerlijk, “maar we moeten aanvaarden dat het nooit meer hetzelfde wordt.” Die woorden dragen zowel verdriet als berusting in zich. Carmen kan niet meer alles wat ze vroeger deed, en eenvoudige dagelijkse handelingen vragen vaak meer tijd, energie en ondersteuning.
Leven met beperkingen
Toch weigert de familie Pfaff zich volledig te laten verlammen door het verdriet. Carmen probeert, binnen haar mogelijkheden, nog steeds van het leven te genieten. Kleine momenten krijgen een grotere betekenis: samen zijn met de kinderen, lachen met de kleinkinderen, een rustige dag thuis zonder stress.
Jean-Marie wijkt geen moment meer van haar zijde. Waar hij vroeger bekendstond om zijn drukke agenda en publieke optredens, ligt zijn focus nu volledig bij zijn vrouw. “Ik ben er meer dan ooit voor haar,” zegt hij. “Dat is mijn taak, mijn plicht, maar vooral mijn liefde.”
Angst en veiligheid
De homejacking heeft ook het gevoel van veiligheid voorgoed aangetast. Het huis in Brasschaat, ooit een veilige haven, draagt nu beladen herinneringen met zich mee. Jean-Marie geeft toe dat de angst soms nog aanwezig is, vooral bij Carmen. Slapen, alleen zijn, onverwachte geluiden – het zijn triggers geworden.
Toch probeert het gezin niet in die angst te blijven hangen. Met extra veiligheidsmaatregelen en de steun van elkaar zoeken ze een nieuw evenwicht. “Je kunt niet blijven leven in schrik,” zegt Jean-Marie. “Maar je neemt het wel mee, elke dag.”
Dankbaarheid ondanks alles
Wat opvalt in het verhaal van Jean-Marie Pfaff is de dankbaarheid die, ondanks alles, blijft doorschemeren. Dankbaarheid dat Carmen de hersenbloeding heeft overleefd. Dankbaarheid dat ze de homejacking heeft doorstaan. En vooral dankbaarheid voor de familieband die sterker is geworden door de tegenslagen.
“Onze juwelen zijn weg,” zei hij eerder al, “maar Carmen is er nog. Dat is wat telt.” Die zin vat perfect samen waar het voor hem om draait. Materiële zaken zijn vervangbaar, gezondheid en liefde niet.
Een ander leven, maar samen
Het leven van de familie Pfaff is onherroepelijk veranderd. De vrolijke televisiemomenten van vroeger maken plaats voor een stiller bestaan, waarin zorg en aandacht centraal staan. Maar de kern van het gezin – samen, loyaal en veerkrachtig – is intact gebleven.
Jean-Marie sluit af met woorden die zowel verdrietig als hoopvol zijn: “We maken er samen het beste van. Elke dag opnieuw.” Het is geen optimisme uit naïviteit, maar uit liefde. En misschien is dat, ondanks alles, de grootste kracht van de familie Pfaff.