Actueel
Medewerker uit een parfumzaak kijkt machteloos toe hoe asielzoeker haar uitdaagt en elk dure geurtje leegspuit op zichzelf
Ophef na video van jongen die zichzelf royaal besproeit met parfum in drogisterij: ‘Respectloos gedrag!’
Een video waarin een jongen zichzelf overmatig besproeit met parfum in een drogisterij, heeft veel ophef veroorzaakt op sociale media. In de beelden is te zien hoe hij zonder enige schaamte een groot flesje testerspray leegspuit, terwijl een zichtbaar geïrriteerde winkelmedewerkster machteloos toekijkt. De jongen filmt zichzelf lachend, maar zijn gedrag stuit op veel kritiek.
Waar hij misschien dacht een grappige stunt uit te halen, is de realiteit anders. De video wordt breed gedeeld, maar niet op de manier die hij wellicht had gehoopt. In plaats van lachende reacties, groeit de verontwaardiging onder kijkers, die zijn actie als respectloos en asociaal bestempelen.
Van ‘grap’ naar massale verontwaardiging
De video laat niet alleen de onbeschaamdheid van de jongen zien, maar ook hoe hij geen rekening houdt met anderen. De winkelmedewerkster, die zichtbaar ongemakkelijk oogt, probeert de situatie te beheersen, maar heeft weinig middelen om in te grijpen.
📌 “Dit is precies het probleem met deze generatie: alles moet maar kunnen voor likes!” – reageert een boze kijker.
📌 “Testers zijn bedoeld om een beetje te proberen, niet om je halve lijf ermee te overgieten. Waar is het fatsoen?” – voegt een ander toe.
De reacties laten duidelijk zien dat veel mensen afkeurend tegenover zijn gedrag staan. Niet alleen wordt zijn gebrek aan respect voor de winkelmedewerkster bekritiseerd, maar ook de onnodige verspilling van producten.
‘Zelfs dit parfum kan jouw stank niet maskeren’
Naast de morele verontwaardiging, zijn er ook scherpe en sarcastische reacties te vinden op social media. Sommige gebruikers maken grappen ten koste van de jongen:
📌 “Zelfs dit parfum kan jouw stank niet maskeren.”
📌 “Hopelijk is die geur sterk genoeg om je schaamteloze gedrag weg te spoelen.”
Zijn video gaat viraal, maar niet met de gewenste uitkomst. In plaats van bewondering of likes, wordt hij genadeloos aangepakt door kijkers die zijn actie afkeuren.
Retailpersoneel trekt aan de bel: ‘We maken dit vaker mee’
De ophef rondom deze video zorgt voor een breder debat over respectloos gedrag in winkels. Werknemers uit de retail delen massaal hun ervaringen en geven aan dat dit soort dingen geen uitzondering zijn.
📌 “Mensen gebruiken testers alsof het hun eigen producten zijn en lopen dan gewoon weg. Dit gebeurt vaker dan je denkt.” – zegt een winkelmedewerker.
Veel medewerkers voelen zich machteloos, omdat ze in zulke situaties weinig kunnen doen. Sommigen geven zelfs aan dat ze bang zijn om in te grijpen, uit angst voor agressie.
Een drogisterijmedewerker reageert:
📌 “Het voelt oneerlijk. De winkel draait op voor de schade, terwijl de daders ermee wegkomen.”
De rol van sociale media: beloning voor asociaal gedrag?
Een veelbesproken punt is de rol van sociale media bij dit soort incidenten. Deskundigen wijzen op de drang om viraal te gaan, die ervoor zorgt dat jongeren steeds extremere dingen doen.
📌 “Sociale media creëren een cultuur waarin alles moet opvallen. Hoe schokkender, hoe meer views.” – zegt een expert in online trends.
📌 “Deze platforms belonen dit gedrag onbewust. Hoe meer interactie, hoe vaker het in de feed van anderen verschijnt.”
Sommige gebruikers vinden dat platforms zoals TikTok en Instagram strenger moeten optreden tegen dit soort video’s.
📌 “Als je geen aandacht krijgt voor dit gedrag, stop je ermee.”
Maar anderen vinden dat opvoeding en normen in de maatschappij een grotere rol spelen.
📌 “We kunnen niet alles op social media afschuiven. Ouders, scholen en de samenleving moeten jongeren leren wat respect betekent.”
Juridische gevolgen: is dit winkeldiefstal of vandalisme?
Het incident roept ook vragen op over juridische consequenties. Kan de jongen gestraft worden voor zijn gedrag?
Een juridisch expert legt uit:
📌 “Technisch gezien heeft hij niets gestolen, omdat hij het product niet heeft meegenomen. Maar als de winkel schade lijdt door verspilling, kan dat als vernieling worden aangemerkt.”
Sommige kijkers pleiten ervoor dat de jongen een boete krijgt of gedwongen wordt om zijn excuses aan te bieden.
📌 “Laat hem een dag werken in die drogisterij, dan leert hij hoe vervelend dit is.”
📌 “Excuses maken voor de camera zou het minste zijn.”
Van internetheld naar schandpaal
Na de enorme stroom aan negatieve reacties, heeft de jongen zijn sociale media op privé gezet. Waar hij wellicht op aandacht had gehoopt, kreeg hij vooral een online tribunaal over zich heen.
📌 “Als je iets online zet, moet je ook omgaan met de gevolgen.”
📌 “Dit is een les voor hem en voor anderen die denken dat alles maar kan voor een paar likes.”
Toch zijn er ook mensen die het massaale oordeel overdreven vinden.
📌 “Ja, het was dom, maar om hem online helemaal kapot te maken is ook niet de oplossing.”
Een influencer waarschuwt voor cyberpesten en roept op tot mildheid.
📌 “We kunnen allemaal leren van onze fouten. Hopelijk doet hij dat nu ook.”
Breder debat: hoe gaan we om met respect in openbare ruimtes?
Het incident heeft geleid tot een grotere discussie over respect en fatsoen in openbare ruimtes.
📌 “Als je in een winkel komt, respecteer de regels en de medewerkers.”
📌 “Winkels zouden strengere maatregelen moeten nemen tegen dit soort gedrag.”
Sommige winkels overwegen strengere regels voor het gebruik van testers, terwijl anderen pleiten voor betere beveiliging.
Een winkeleigenaar stelt:
📌 “Misschien moeten we dit soort testers achter slot en grendel zetten.”
Conclusie: een harde les over online gedrag
Wat begon als een ‘onschuldige grap’ veranderde in een online rel, die maatschappelijke discussies aanwakkerde. De jongen in de video heeft waarschijnlijk niet voorzien hoe groot de impact van zijn actie zou worden.
📌 “Hopelijk leert hij hier een les uit.”
De kwestie laat zien dat sociale media zowel een podium als een tribunaal kunnen zijn. Eén ding is zeker: de discussie over respect in openbare ruimtes en online gedrag is door dit incident weer flink aangewakkerd.
Monique Hansler is de afgelopen weken uitgegroeid tot een van de meest besproken gezichten van de Nederlandse realitytelevisie. Door haar prominente rol in zowel Winter Vol Liefde als de realityserie De Hanslers: Van de Piste naar de Playa ligt haar gedrag onder een vergrootglas. Kijkers laten zich massaal uit over haar houding binnen het gezin, waarbij woorden als dominant, controlerend en bemoeizuchtig regelmatig terugkeren op sociale media.
Een moeder die alles ziet en alles weet
Wat vooral opvalt, is hoe intens Monique betrokken is bij het leven van haar zoon Mike Hansler. In de programma’s lijkt zij voortdurend aanwezig, zowel letterlijk als figuurlijk. Ze geeft haar mening, stelt vragen, corrigeert en stuurt bij. Voor een deel van het publiek voelt dat alsof Mike nauwelijks ruimte krijgt om zelf beslissingen te nemen, zeker wanneer het om zijn liefdesleven gaat.
Kijkers hebben het idee dat Monique niet alleen meedenkt, maar actief probeert te bepalen wie wel en niet geschikt is voor haar zoon. Potentiële partners worden kritisch bekeken, beoordeeld en soms subtiel – of minder subtiel – ontmoedigd. Dat zorgt voor ongemakkelijke momenten op televisie en leidt tot veel discussie onder fans van de programma’s.
Liefde of controle?
Monique zelf benadrukt dat alles wat zij doet voortkomt uit liefde en bescherming. In interviews en fragmenten geeft ze aan dat ze haar gezin wil behoeden voor teleurstellingen en pijn. Vanuit haar perspectief is betrokkenheid een vorm van zorg: wie dichtbij staat, mag zich ermee bemoeien.
Toch ervaren veel kijkers haar gedrag anders. Zij zien hoe goedbedoelde zorg kan doorslaan in controle. Waar ligt de grens tussen een moeder die meeleeft en een moeder die het leven van haar kind overneemt? Die vraag wordt steeds vaker gesteld, niet alleen in relatie tot Monique, maar ook in bredere zin.
Spanningen binnen het gezin
De dynamiek binnen de familie Hansler roept bij het publiek het gevoel op dat er weinig ruimte is voor zelfstandigheid. Momenten waarin Monique corrigerend of emotioneel dwingend overkomt, blijven hangen. Sommige kijkers vinden dat ze Mike kleinerend benadert, anderen wijzen op situaties waarin ze hem nauwelijks laat uitpraten of zijn keuzes in twijfel trekt.
Dat zorgt niet alleen voor spanning tussen moeder en zoon, maar ook voor ongemak bij de kijker. Reality-tv draait vaak om emotie en conflict, maar hier lijkt het voor velen te dichtbij te komen. Het voelt niet als spel of drama, maar als een reële familiedynamiek waarin grenzen vervagen.
Sociale media ontploffen
Op platforms als X en Instagram wordt Monique uitvoerig besproken. Fragmenten worden gedeeld, geanalyseerd en becommentarieerd. Sommigen spreken hun afkeuring hardop uit, anderen proberen nuance aan te brengen. Er zijn ook kijkers die haar gedrag herkennen uit hun eigen omgeving en daar juist begrip voor tonen.
Wat opvalt, is hoe sterk de meningen uiteenlopen. Waar de ene groep Monique ziet als een moeder die haar kind geen ruimte gunt, ziet de andere groep een vrouw die simpelweg moeite heeft met loslaten. Die verdeeldheid maakt haar tot een fascinerend, maar ook polariserend figuur binnen de realitywereld.
Een breder maatschappelijk thema
De discussie rond Monique Hansler raakt aan een groter vraagstuk: hoe ver mag ouderlijke betrokkenheid gaan, zeker wanneer kinderen volwassen zijn? In een tijd waarin zelfstandigheid en persoonlijke vrijheid hoog in het vaandel staan, schuurt een controlerende ouderrol extra hard.
Realityprogramma’s als Winter Vol Liefde vergroten zulke spanningen uit, maar ze laten ook zien hoe herkenbaar dit soort situaties zijn. Veel kijkers spiegelen wat ze zien aan hun eigen ervaringen met ouders, schoonouders of familieleden. Dat verklaart waarom Monique zoveel reacties oproept: ze raakt een gevoelige snaar.
Terug in de tijd: Monique vroeger
Te midden van alle kritiek dook er recent iets opvallends op: oude beelden van Monique Hansler uit een ander tijdperk. Foto’s van haar jongere jaren circuleren online en zorgen voor verbazing. Kijkers reageren verrast op hoe zij er vroeger uitzag en hoe anders de dynamiek lijkt.
Reacties onder deze beelden zijn opvallend mild en soms zelfs lovend. “Beautiful girllll,” schrijft iemand. Een ander merkt op: “Mike mag van geluk spreken dat hij de looks van zijn vader heeft geërfd!” Tegelijkertijd zijn er ook mensen die Monique juist toen én nu aantrekkelijk vinden: “Wat is ze knap daar. En dat is ze nog steeds!”
Mens achter het beeld
Die oude beelden brengen nuance in het beeld dat veel kijkers van haar hebben gevormd. Ze herinneren eraan dat Monique niet alleen de strenge moederfiguur op televisie is, maar ook een vrouw met een eigen verleden, dromen en onzekerheden. Dat roept de vraag op of haar controlerende houding misschien voortkomt uit eigen ervaringen, angsten of teleurstellingen.
Of Monique vroeger ook zo sturend was, valt moeilijk te zeggen. Wat wel duidelijk is, is dat tijd en levensfases mensen veranderen. Ouderschap, zorgen en verantwoordelijkheden kunnen gedrag versterken of verharden, zeker wanneer loslaten moeilijk blijkt.
Reality-tv als vergrootglas
Het is belangrijk om te beseffen dat reality-tv nooit een volledig, objectief beeld geeft. Montage, selectie van fragmenten en verhaallijnen sturen de perceptie van de kijker. Monique wordt neergezet in een bepaalde rol, die wellicht sterker wordt aangezet omdat die discussie en kijkcijfers oplevert.
Toch blijft overeind dat haar optreden iets losmaakt bij het publiek. Of dat nu terecht is of niet, Monique Hansler is zonder twijfel een van de meest besproken personen van dit moment binnen de Nederlandse realitytelevisie.
Voorlopig middelpunt van discussie
Voorlopig lijkt de storm rond Monique Hansler nog niet te gaan liggen. Zolang Winter Vol Liefde en De Hanslers op televisie zijn, zullen kijkers haar gedrag blijven analyseren en becommentariëren. De vraag waar liefde eindigt en controle begint, blijft daarbij centraal staan.
Of Monique zelf iets met de kritiek doet, is afwachten. Voor nu staat vast dat zij, geliefd of verguisd, een blijvende indruk heeft achtergelaten. En misschien is dat wel precies wat reality-tv beoogt: mensen laten praten, discussiëren en zichzelf laten herkennen in wat ze zien.