Actueel
Medewerker uit een parfumzaak kijkt machteloos toe hoe asielzoeker haar uitdaagt en elk dure geurtje leegspuit op zichzelf
Ophef na video van jongen die zichzelf royaal besproeit met parfum in drogisterij: ‘Respectloos gedrag!’
Een video waarin een jongen zichzelf overmatig besproeit met parfum in een drogisterij, heeft veel ophef veroorzaakt op sociale media. In de beelden is te zien hoe hij zonder enige schaamte een groot flesje testerspray leegspuit, terwijl een zichtbaar geïrriteerde winkelmedewerkster machteloos toekijkt. De jongen filmt zichzelf lachend, maar zijn gedrag stuit op veel kritiek.
Waar hij misschien dacht een grappige stunt uit te halen, is de realiteit anders. De video wordt breed gedeeld, maar niet op de manier die hij wellicht had gehoopt. In plaats van lachende reacties, groeit de verontwaardiging onder kijkers, die zijn actie als respectloos en asociaal bestempelen.
Van ‘grap’ naar massale verontwaardiging
De video laat niet alleen de onbeschaamdheid van de jongen zien, maar ook hoe hij geen rekening houdt met anderen. De winkelmedewerkster, die zichtbaar ongemakkelijk oogt, probeert de situatie te beheersen, maar heeft weinig middelen om in te grijpen.
📌 “Dit is precies het probleem met deze generatie: alles moet maar kunnen voor likes!” – reageert een boze kijker.
📌 “Testers zijn bedoeld om een beetje te proberen, niet om je halve lijf ermee te overgieten. Waar is het fatsoen?” – voegt een ander toe.
De reacties laten duidelijk zien dat veel mensen afkeurend tegenover zijn gedrag staan. Niet alleen wordt zijn gebrek aan respect voor de winkelmedewerkster bekritiseerd, maar ook de onnodige verspilling van producten.
‘Zelfs dit parfum kan jouw stank niet maskeren’
Naast de morele verontwaardiging, zijn er ook scherpe en sarcastische reacties te vinden op social media. Sommige gebruikers maken grappen ten koste van de jongen:
📌 “Zelfs dit parfum kan jouw stank niet maskeren.”
📌 “Hopelijk is die geur sterk genoeg om je schaamteloze gedrag weg te spoelen.”
Zijn video gaat viraal, maar niet met de gewenste uitkomst. In plaats van bewondering of likes, wordt hij genadeloos aangepakt door kijkers die zijn actie afkeuren.
Retailpersoneel trekt aan de bel: ‘We maken dit vaker mee’
De ophef rondom deze video zorgt voor een breder debat over respectloos gedrag in winkels. Werknemers uit de retail delen massaal hun ervaringen en geven aan dat dit soort dingen geen uitzondering zijn.
📌 “Mensen gebruiken testers alsof het hun eigen producten zijn en lopen dan gewoon weg. Dit gebeurt vaker dan je denkt.” – zegt een winkelmedewerker.
Veel medewerkers voelen zich machteloos, omdat ze in zulke situaties weinig kunnen doen. Sommigen geven zelfs aan dat ze bang zijn om in te grijpen, uit angst voor agressie.
Een drogisterijmedewerker reageert:
📌 “Het voelt oneerlijk. De winkel draait op voor de schade, terwijl de daders ermee wegkomen.”
De rol van sociale media: beloning voor asociaal gedrag?
Een veelbesproken punt is de rol van sociale media bij dit soort incidenten. Deskundigen wijzen op de drang om viraal te gaan, die ervoor zorgt dat jongeren steeds extremere dingen doen.
📌 “Sociale media creëren een cultuur waarin alles moet opvallen. Hoe schokkender, hoe meer views.” – zegt een expert in online trends.
📌 “Deze platforms belonen dit gedrag onbewust. Hoe meer interactie, hoe vaker het in de feed van anderen verschijnt.”
Sommige gebruikers vinden dat platforms zoals TikTok en Instagram strenger moeten optreden tegen dit soort video’s.
📌 “Als je geen aandacht krijgt voor dit gedrag, stop je ermee.”
Maar anderen vinden dat opvoeding en normen in de maatschappij een grotere rol spelen.
📌 “We kunnen niet alles op social media afschuiven. Ouders, scholen en de samenleving moeten jongeren leren wat respect betekent.”
Juridische gevolgen: is dit winkeldiefstal of vandalisme?
Het incident roept ook vragen op over juridische consequenties. Kan de jongen gestraft worden voor zijn gedrag?
Een juridisch expert legt uit:
📌 “Technisch gezien heeft hij niets gestolen, omdat hij het product niet heeft meegenomen. Maar als de winkel schade lijdt door verspilling, kan dat als vernieling worden aangemerkt.”
Sommige kijkers pleiten ervoor dat de jongen een boete krijgt of gedwongen wordt om zijn excuses aan te bieden.
📌 “Laat hem een dag werken in die drogisterij, dan leert hij hoe vervelend dit is.”
📌 “Excuses maken voor de camera zou het minste zijn.”
Van internetheld naar schandpaal
Na de enorme stroom aan negatieve reacties, heeft de jongen zijn sociale media op privé gezet. Waar hij wellicht op aandacht had gehoopt, kreeg hij vooral een online tribunaal over zich heen.
📌 “Als je iets online zet, moet je ook omgaan met de gevolgen.”
📌 “Dit is een les voor hem en voor anderen die denken dat alles maar kan voor een paar likes.”
Toch zijn er ook mensen die het massaale oordeel overdreven vinden.
📌 “Ja, het was dom, maar om hem online helemaal kapot te maken is ook niet de oplossing.”
Een influencer waarschuwt voor cyberpesten en roept op tot mildheid.
📌 “We kunnen allemaal leren van onze fouten. Hopelijk doet hij dat nu ook.”
Breder debat: hoe gaan we om met respect in openbare ruimtes?
Het incident heeft geleid tot een grotere discussie over respect en fatsoen in openbare ruimtes.
📌 “Als je in een winkel komt, respecteer de regels en de medewerkers.”
📌 “Winkels zouden strengere maatregelen moeten nemen tegen dit soort gedrag.”
Sommige winkels overwegen strengere regels voor het gebruik van testers, terwijl anderen pleiten voor betere beveiliging.
Een winkeleigenaar stelt:
📌 “Misschien moeten we dit soort testers achter slot en grendel zetten.”
Conclusie: een harde les over online gedrag
Wat begon als een ‘onschuldige grap’ veranderde in een online rel, die maatschappelijke discussies aanwakkerde. De jongen in de video heeft waarschijnlijk niet voorzien hoe groot de impact van zijn actie zou worden.
📌 “Hopelijk leert hij hier een les uit.”
De kwestie laat zien dat sociale media zowel een podium als een tribunaal kunnen zijn. Eén ding is zeker: de discussie over respect in openbare ruimtes en online gedrag is door dit incident weer flink aangewakkerd.
Actueel
Steffi Mercie (23) getroffen door ernstige gezondheidsproblemen – ambulance moet meteen ingrijpen
Geen grootse verklaringen, geen emotionele uitbarstingen voor de camera. Birgit Van Mol kiest haar woorden zorgvuldig. Rustig, beheerst, bijna zacht. Maar wie goed luistert, hoort tussen de zinnen door hoe zwaar het leven met een ernstig z!eke partner op haar weegt. In haar openhartige relaas vertelt ze over liefde die blijft, maar ook over een huwelijk dat tot het uiterste wordt getest door onzekerheid, angst en een toekomst die niet langer vanzelfsprekend is.
“Het is niet dat de liefde verdwenen is,” benadrukt Birgit. “Maar z!ekte verandert alles. Ze neemt ruimte in, elke dag opnieuw. En daardoor is niets nog vanzelfsprekend.”
Leven van dag tot dag
Voor de buitenwereld oogt Birgit sterk. Ze blijft glimlachen, presenteert, praat helder en dankbaar over haar leven. Ze noemt elke dag die ze samen met haar man René heeft “een cadeau”. Maar achter dat woord schuilt een andere realiteit. Want cadeaus zijn normaal gesproken iets om naar uit te kijken. Dit cadeau komt met een constante schaduw.
De z!ekte van René verloopt grillig. Er zijn betere dagen, waarop hoop voorzichtig opflakkert, gevolgd door momenten waarop alles weer instort. Die voortdurende onzekerheid zet het leven op pauze. Plannen maken voelt bijna zinloos. Vooruitkijken wordt vervangen door overleven.
“Je denkt niet meer in maanden of jaren,” legt Birgit uit. “Je denkt in dagen. Soms zelfs in uren. Het leven bestaat uit fragmenten.”
Wanneer z!ekte het huwelijk overneemt
Wat veel mensen onderschatten, is hoe diep z!ekte kan ingrijpen in een relatie. Niet alleen praktisch – z!ekenhuisbezoeken, vermoeidheid, zorg – maar vooral emotioneel. Birgit beschrijft hoe haar huwelijk langzaam van vorm is veranderd.
Gesprekken worden functioneel. Het gaat over medicijnen, afspraken, energie. Toekomstplannen verdwijnen geruisloos naar de achtergrond. Discussies worden ingeslikt, niet omdat ze er niet zijn, maar omdat de rust bewaard moet blijven.
“Je wil elkaar sparen,” zegt ze. “Je denkt: dit is het moment niet. Maar als je te veel inslikt, blijf je ook vastzitten.”
Het huwelijk wordt een plek waar liefde en zorg hand in hand gaan, maar waar ook stilstand kan ontstaan. Niet uit onwil, maar uit angst. Angst om elkaar te belasten. Angst om het fragiele evenwicht te verstoren.
Eerlijkheid met grenzen
Birgit staat bekend als iemand die eerlijkheid hoog in het vaandel draagt. Ook in haar relatie wil ze niets onuitgesproken laten. Toch erkent ze dat zelfs eerlijkheid zijn grenzen kent.
“Sommige gedachten spreek je niet uit,” geeft ze toe. “Niet omdat ze er niet zijn, maar omdat ze te zwaar zijn om samen te dragen.”
Die woorden raken een gevoelige snaar. Want wat is beter in een huwelijk dat onder druk staat: alles delen, of soms zwijgen uit liefde? Birgit heeft daar geen pasklaar antwoord op. Ze weet alleen dat ze elke dag opnieuw moet afwegen wat ze deelt en wat ze voor zichzelf houdt.
“Zwijgen is niet altijd afstand,” zegt ze. “Soms is het bescherming.”
De rol van angst
Angst is een stille, maar constante aanwezigheid. Angst voor wat komt. Angst voor verlies. Angst om straks alleen verder te moeten. Birgit benoemt die gevoelens voorzichtig, maar ze zijn er.
“Je wordt geconfronteerd met vragen waar je geen antwoord op wilt,” zegt ze. “En toch dringen ze zich op.”
Wat als het erger wordt? Wat als dit het moment is dat alles kantelt? Die gedachten sluipen binnen op momenten dat niemand het ziet: ’s nachts, in de auto, tijdens een ogenschijnlijk gewone dag.
Kleine gebaren, grote betekenis
Te midden van die onzekerheid zijn het juist de kleine momenten die tellen. Geen grote liefdesverklaringen, maar een blik, een aanraking, een onverwacht gebaar.
Birgit vertelt over een eenvoudig kaartje dat ze ontving. Geen lange tekst, geen dramatische woorden. Juist die eenvoud raakte haar diep.
“Het herinnerde me eraan waarom we dit samen doen,” zegt ze. “Maar ook hoe broos alles is.”
Dat kaartje werd een symbool. Van verbondenheid, maar ook van vergankelijkheid. Het besef dat alles wat vanzelfsprekend leek, dat niet meer is.
De buitenwereld begrijpt het niet altijd
Hoewel Birgit veel steun ervaart, merkt ze ook dat de buitenwereld niet altijd begrijpt wat het betekent om te leven met een ernstig z!eke partner. Goedbedoelde opmerkingen als “je moet positief blijven” of “geniet van elk moment” kunnen soms juist extra druk leggen.
“Mensen bedoelen het lief,” zegt ze. “Maar soms mag het ook gewoon zwaar zijn.”
Want naast dankbaarheid is er ook verdriet. Naast liefde is er ook rouw om het leven dat niet meer geleefd kan worden zoals ooit gedacht.
Liefde zonder garanties
Wat Birgit’s verhaal zo krachtig maakt, is de eerlijkheid waarmee ze erkent dat liefde geen garanties biedt. Liefde kan veel dragen, maar niet alles oplossen. Het kan z!ekte niet wegnemen, angst niet volledig stillen en onzekerheid niet laten verdwijnen.
“Liefde is er,” zegt ze. “Maar ze moet soms vechten tegen dingen die groter zijn dan wij.”
En toch blijft ze. Elke dag opnieuw. Niet uit plicht, maar uit verbondenheid. Uit een keuze die steeds opnieuw gemaakt moet worden.
Een huwelijk in een andere vorm
Het huwelijk dat Birgit en René nu leven, lijkt niet meer op het huwelijk dat ze ooit begonnen. Het is soberder, fragieler, intenser. Minder toekomstgericht, meer gericht op het nu.
“Het is anders,” zegt Birgit. “Maar het is nog steeds van ons.”
Misschien is dat wel de kern van haar verhaal: liefde verandert van vorm, maar verdwijnt niet. Zelfs wanneer z!ekte alles overschaduwt, blijft er iets overeind. Soms klein, soms breekbaar, maar aanwezig.
Geen afgerond verhaal
Birgit Van Mol presenteert geen afgerond verhaal met een duidelijke conclusie. Er is geen oplossing, geen moraal, geen belofte dat alles goed komt. Haar relaas is juist zo aangrijpend omdat het onaf is. Omdat het leven dat zij beschrijft, zich nog steeds afspeelt.
“Je leert leven met onzekerheid,” zegt ze. “Niet omdat je het wilt, maar omdat je geen keuze hebt.”
En misschien is dat de meest eerlijke boodschap die ze kan geven. Dat liefde niet altijd groots en meeslepend is, maar soms stil, moe en kwetsbaar. En dat ook dát liefde is.