Actueel
Lidl haalt product uit de schappen wat je écht niet mag eten!
Lidl Nederland heeft een grootschalige terugroepactie aangekondigd voor een specifiek product uit hun assortiment: minipretzels met een chocoladelaagje. De supermarktketen waarschuwt consumenten dat deze snack mogelijk schadelijke effecten kan hebben en roept hen op om de producten direct terug te brengen naar de winkel. Volgens Lidl kan consumptie van de pretzels een branderig gevoel in de mond en wondjes op de tong veroorzaken.
De waarschuwing komt voort uit een onderzoek naar de Salted Mini Pretzels van het merk Alpen Fest Style. Het gaat specifiek om de varianten met pure en melkchocolade, die tot eind mei 2025 houdbaar zijn. De terugroepactie geldt voor producten met lotcode 8534 en de streepjescodes 4056489775119 en 4056489775102. Deze minipretzels zijn verkocht in alle Nederlandse filialen van Lidl.
Geen gezondheidsklachten gemeld, maar toch een waarschuwing
Lidl benadrukt dat er tot nu toe geen meldingen zijn ontvangen van klanten die daadwerkelijk klachten hebben ervaren na het eten van de pretzels. Toch heeft de supermarkt ervoor gekozen om uit voorzorg een terugroepactie in te stellen. “We willen mogelijke irritaties voorkomen en nemen daarom geen risico,” aldus een woordvoerder van Lidl.
Het exacte ingrediënt dat deze klachten zou kunnen veroorzaken, is nog niet vastgesteld. Lidl voert op dit moment samen met de leverancier een diepgaand onderzoek uit om de oorzaak te achterhalen. De supermarkt benadrukt dat het hier gaat om een preventieve maatregel en vraagt klanten om de pretzels niet te consumeren.
Wat moeten consumenten doen?
Lidl verzoekt klanten die de betreffende pretzels in huis hebben, deze niet op te eten, maar terug te brengen naar een Lidl-filiaal. Dit geldt zowel voor geopende als ongeopende verpakkingen. Klanten krijgen bij inlevering van het product hun volledige aankoopbedrag terug, ook zonder kassabon. Lidl biedt haar excuses aan voor het ongemak en laat weten dat ze deze situatie serieus nemen.
De supermarktketen heeft haar klantenservice ingeschakeld om eventuele vragen en klachten in behandeling te nemen. Consumenten die gezondheidsklachten ervaren na het eten van de pretzels, worden geadviseerd contact op te nemen met hun huisarts en Lidl hierover te informeren.
Twee voedselwaarschuwingen in korte tijd
Dit is niet de eerste terugroepactie die Nederland deze maand meemaakt. Vorige week werd er al een waarschuwing uitgegeven voor koekjes waarin mogelijk glasdeeltjes zaten. Dit leidde tot veel onrust onder consumenten, aangezien glasdeeltjes ernstige gezondheidsrisico’s met zich meebrengen.
De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) houdt toezicht op de terugroepactie van Lidl en controleert of de supermarktketen de juiste maatregelen neemt om consumenten te beschermen.
Hoe vaak komen terugroepacties voor?
Terugroepacties in de voedingsindustrie komen vaker voor dan veel mensen denken. Meestal gaat het om productiefouten, besmettingen met bacteriën, of onverwachte ingrediënten die een allergische reactie kunnen veroorzaken. Hoewel het niet vaak voorkomt dat een product branderige gevoelens of wondjes veroorzaakt, wordt er in de voedselindustrie snel gehandeld om mogelijke risico’s te beperken.
De NVWA werkt samen met supermarkten en fabrikanten om voedselveiligheid te waarborgen. Wanneer er een mogelijk gevaarlijk product op de markt komt, wordt dit zo snel mogelijk teruggeroepen en via diverse kanalen gecommuniceerd. Vaak krijgen consumenten via de website van de supermarkt, sociale media en persberichten een waarschuwing.
Wat betekent dit voor consumenten?
Voor de gemiddelde klant betekent deze terugroepactie dat extra voorzichtigheid geboden is bij de aanschaf van producten, vooral als het om snacks of bewerkte voedingsmiddelen gaat. Het is belangrijk om waarschuwingen van supermarkten en de NVWA serieus te nemen en producten waarvan de veiligheid niet gegarandeerd kan worden, direct terug te brengen.
Veel consumenten reageren begripvol op de maatregel, al zijn er ook kritische geluiden te horen. Sommigen vragen zich af hoe het mogelijk is dat een dergelijk product überhaupt in de schappen is beland. Lidl heeft aangegeven dat voedselveiligheid een topprioriteit is en dat ze alles in het werk stellen om herhaling te voorkomen.
Hoe nu verder?
De komende dagen zal Lidl samen met de fabrikant verder onderzoek doen naar de oorzaak van de klachten. De resultaten van dit onderzoek zullen bepalend zijn voor verdere maatregelen. Mochten er meer producten getroffen zijn door hetzelfde probleem, dan is de kans groot dat er een uitbreiding van de terugroepactie komt.
Consumenten die de betreffende minipretzels hebben gekocht, wordt nogmaals met klem verzocht deze niet te consumeren en terug te brengen naar de winkel. Voor verdere informatie kunnen zij contact opnemen met de klantenservice van Lidl of de website van de NVWA raadplegen.
De situatie rondom de minipretzels benadrukt nogmaals hoe belangrijk voedselveiligheid is en hoe snel een ogenschijnlijk klein probleem kan uitgroeien tot een nationale terugroepactie. Voor nu is het afwachten op de resultaten van het onderzoek, terwijl Lidl haar klanten zo goed mogelijk probeert te informeren en gerust te stellen.
Actueel
Steffi Mercie (23) getroffen door ernstige gezondheidsproblemen – ambulance moet meteen ingrijpen
Geen grootse verklaringen, geen emotionele uitbarstingen voor de camera. Birgit Van Mol kiest haar woorden zorgvuldig. Rustig, beheerst, bijna zacht. Maar wie goed luistert, hoort tussen de zinnen door hoe zwaar het leven met een ernstig z!eke partner op haar weegt. In haar openhartige relaas vertelt ze over liefde die blijft, maar ook over een huwelijk dat tot het uiterste wordt getest door onzekerheid, angst en een toekomst die niet langer vanzelfsprekend is.
“Het is niet dat de liefde verdwenen is,” benadrukt Birgit. “Maar z!ekte verandert alles. Ze neemt ruimte in, elke dag opnieuw. En daardoor is niets nog vanzelfsprekend.”
Leven van dag tot dag
Voor de buitenwereld oogt Birgit sterk. Ze blijft glimlachen, presenteert, praat helder en dankbaar over haar leven. Ze noemt elke dag die ze samen met haar man René heeft “een cadeau”. Maar achter dat woord schuilt een andere realiteit. Want cadeaus zijn normaal gesproken iets om naar uit te kijken. Dit cadeau komt met een constante schaduw.
De z!ekte van René verloopt grillig. Er zijn betere dagen, waarop hoop voorzichtig opflakkert, gevolgd door momenten waarop alles weer instort. Die voortdurende onzekerheid zet het leven op pauze. Plannen maken voelt bijna zinloos. Vooruitkijken wordt vervangen door overleven.
“Je denkt niet meer in maanden of jaren,” legt Birgit uit. “Je denkt in dagen. Soms zelfs in uren. Het leven bestaat uit fragmenten.”
Wanneer z!ekte het huwelijk overneemt
Wat veel mensen onderschatten, is hoe diep z!ekte kan ingrijpen in een relatie. Niet alleen praktisch – z!ekenhuisbezoeken, vermoeidheid, zorg – maar vooral emotioneel. Birgit beschrijft hoe haar huwelijk langzaam van vorm is veranderd.
Gesprekken worden functioneel. Het gaat over medicijnen, afspraken, energie. Toekomstplannen verdwijnen geruisloos naar de achtergrond. Discussies worden ingeslikt, niet omdat ze er niet zijn, maar omdat de rust bewaard moet blijven.
“Je wil elkaar sparen,” zegt ze. “Je denkt: dit is het moment niet. Maar als je te veel inslikt, blijf je ook vastzitten.”
Het huwelijk wordt een plek waar liefde en zorg hand in hand gaan, maar waar ook stilstand kan ontstaan. Niet uit onwil, maar uit angst. Angst om elkaar te belasten. Angst om het fragiele evenwicht te verstoren.
Eerlijkheid met grenzen
Birgit staat bekend als iemand die eerlijkheid hoog in het vaandel draagt. Ook in haar relatie wil ze niets onuitgesproken laten. Toch erkent ze dat zelfs eerlijkheid zijn grenzen kent.
“Sommige gedachten spreek je niet uit,” geeft ze toe. “Niet omdat ze er niet zijn, maar omdat ze te zwaar zijn om samen te dragen.”
Die woorden raken een gevoelige snaar. Want wat is beter in een huwelijk dat onder druk staat: alles delen, of soms zwijgen uit liefde? Birgit heeft daar geen pasklaar antwoord op. Ze weet alleen dat ze elke dag opnieuw moet afwegen wat ze deelt en wat ze voor zichzelf houdt.
“Zwijgen is niet altijd afstand,” zegt ze. “Soms is het bescherming.”
De rol van angst
Angst is een stille, maar constante aanwezigheid. Angst voor wat komt. Angst voor verlies. Angst om straks alleen verder te moeten. Birgit benoemt die gevoelens voorzichtig, maar ze zijn er.
“Je wordt geconfronteerd met vragen waar je geen antwoord op wilt,” zegt ze. “En toch dringen ze zich op.”
Wat als het erger wordt? Wat als dit het moment is dat alles kantelt? Die gedachten sluipen binnen op momenten dat niemand het ziet: ’s nachts, in de auto, tijdens een ogenschijnlijk gewone dag.
Kleine gebaren, grote betekenis
Te midden van die onzekerheid zijn het juist de kleine momenten die tellen. Geen grote liefdesverklaringen, maar een blik, een aanraking, een onverwacht gebaar.
Birgit vertelt over een eenvoudig kaartje dat ze ontving. Geen lange tekst, geen dramatische woorden. Juist die eenvoud raakte haar diep.
“Het herinnerde me eraan waarom we dit samen doen,” zegt ze. “Maar ook hoe broos alles is.”
Dat kaartje werd een symbool. Van verbondenheid, maar ook van vergankelijkheid. Het besef dat alles wat vanzelfsprekend leek, dat niet meer is.
De buitenwereld begrijpt het niet altijd
Hoewel Birgit veel steun ervaart, merkt ze ook dat de buitenwereld niet altijd begrijpt wat het betekent om te leven met een ernstig z!eke partner. Goedbedoelde opmerkingen als “je moet positief blijven” of “geniet van elk moment” kunnen soms juist extra druk leggen.
“Mensen bedoelen het lief,” zegt ze. “Maar soms mag het ook gewoon zwaar zijn.”
Want naast dankbaarheid is er ook verdriet. Naast liefde is er ook rouw om het leven dat niet meer geleefd kan worden zoals ooit gedacht.
Liefde zonder garanties
Wat Birgit’s verhaal zo krachtig maakt, is de eerlijkheid waarmee ze erkent dat liefde geen garanties biedt. Liefde kan veel dragen, maar niet alles oplossen. Het kan z!ekte niet wegnemen, angst niet volledig stillen en onzekerheid niet laten verdwijnen.
“Liefde is er,” zegt ze. “Maar ze moet soms vechten tegen dingen die groter zijn dan wij.”
En toch blijft ze. Elke dag opnieuw. Niet uit plicht, maar uit verbondenheid. Uit een keuze die steeds opnieuw gemaakt moet worden.
Een huwelijk in een andere vorm
Het huwelijk dat Birgit en René nu leven, lijkt niet meer op het huwelijk dat ze ooit begonnen. Het is soberder, fragieler, intenser. Minder toekomstgericht, meer gericht op het nu.
“Het is anders,” zegt Birgit. “Maar het is nog steeds van ons.”
Misschien is dat wel de kern van haar verhaal: liefde verandert van vorm, maar verdwijnt niet. Zelfs wanneer z!ekte alles overschaduwt, blijft er iets overeind. Soms klein, soms breekbaar, maar aanwezig.
Geen afgerond verhaal
Birgit Van Mol presenteert geen afgerond verhaal met een duidelijke conclusie. Er is geen oplossing, geen moraal, geen belofte dat alles goed komt. Haar relaas is juist zo aangrijpend omdat het onaf is. Omdat het leven dat zij beschrijft, zich nog steeds afspeelt.
“Je leert leven met onzekerheid,” zegt ze. “Niet omdat je het wilt, maar omdat je geen keuze hebt.”
En misschien is dat de meest eerlijke boodschap die ze kan geven. Dat liefde niet altijd groots en meeslepend is, maar soms stil, moe en kwetsbaar. En dat ook dát liefde is.