Actueel
Koper van rampvilla Maxime Meiland trekt zich terug, Maxime in financiële noodsituatie!
Maxime Meiland in zwaar weer: miljoenenvilla onverkocht en torenhoge lasten stapelen zich op
Dat het leven van de Meilandjes verre van standaard is, weten we inmiddels. Maar dit keer lijkt het sprookje even op pauze te staan voor Maxime Meiland. De dochter van Martien Meiland, bekend van de populaire realityserie Chateau Meiland, zit verwikkeld in een financiële nachtmerrie waar menig Nederlander nachten van zou wakker liggen.
Een droomvilla van ruim 2,2 miljoen euro, torenhoge maandlasten, meerdere hypotheken én een koper die zich op het laatste moment terugtrekt – het zijn ingrediënten voor een verhaal dat zelfs de schrijvers van haar eigen realityshow niet hadden kunnen verzinnen.
Spontane aankoop van een miljoenenvilla met energielabel G
Het begon allemaal met een impulsieve beslissing. Maxime en haar partner Leroy Molkenboer besloten vorig jaar tot de aankoop van een luxe villa, met een prijskaartje van maar liefst €2.200.000. Geen kattenpis – zeker niet voor iemand die zelf vaak zegt nuchter met geld om te gaan.
Maar er zat een flinke adder onder het gras. De villa, die van buiten oogverblindend is, bleek van binnen een energievretend monster te zijn. Met een energielabel G is het huis amper geïsoleerd, en dus zijn de stookkosten torenhoog. Combineer dat met een maandelijkse hypotheek van ongeveer €14.000, en je begrijpt: dit droompaleis veranderde al snel in een financieel hoofdpijndossier.
Wanhopige verkoop: van Funda-droom naar Funda-drama
Lang konden Maxime en Leroy het niet uitzingen in de villa. De lasten bleken simpelweg onhoudbaar, zeker toen ook besloten werd om afscheid te nemen van hun dure auto’s – een duidelijk signaal dat de spaarpot sneller leegraakte dan gehoopt.
De villa werd opnieuw op Funda geplaatst – met dezelfde vraagprijs van €2.200.000. Maar de interesse bleef uit. Ondanks de bekendheid van de Meilandjes en het feit dat het huis prachtig gelegen is, bleek niemand bereid de volle mep te betalen voor een huis dat voelt als een koude schuur met gouden kozijnen.
Prijsverlaging na prijsverlaging
Toen duidelijk werd dat de villa moeilijk te slijten was, werd de vraagprijs meerdere keren aangepast. Inmiddels staat de woning te koop voor €1.950.000, wat betekent dat Maxime en Leroy bereid zijn om een verlies van €250.000 te slikken. En dat is exclusief overdrachtsbelasting, notariskosten en de rente die inmiddels betaald is.
Een bittere pil, maar waarschijnlijk noodzakelijk om het hoofdstuk snel af te sluiten – want het leven en de uitgaven gaan gewoon door.
Driedubbele lasten: nóg een huis en een tinyhouse
Alsof de financiële druk nog niet hoog genoeg was, besloot Maxime ondertussen om alweer een nieuw huis te laten bouwen. En daar blijft het niet bij: ze heeft ook nog een tinyhouse aangeschaft, eveneens gefinancierd via een hypotheek.
Dat betekent concreet dat het gezin op dit moment drie panden bezit, allemaal met bijbehorende financiële verplichtingen. Eén woning in de verkoop, één in aanbouw, en één klein huis dat mogelijk als overbrugging dient, maar ook weer geld kost. Driedubbele lasten dus – en dat drukt zwaar op het gezinsleven.
Verkoop leek rond: Amerikaans stel haakte af
Even leek er licht aan het eind van de tunnel te zijn. Er werd enthousiast gemeld dat een Amerikaans stel het huis had gekocht, zonder het zelfs maar te bezichtigen. Een bijna sprookjesachtig verhaal, dat perfect in het Meiland-universum paste.
Maar zoals zo vaak: als iets te mooi lijkt om waar te zijn, dan is het dat meestal ook. Het koppel trok zich terug. Volgens Evert Santegoeds, die het nieuws bracht in Shownieuws, bleek het regelen van een hypotheek in Nederland voor buitenlandse kopers lastiger dan gedacht.
“Die mensen hadden het geld dus niet meteen paraat. Ze moesten een hypotheek regelen. En dat is voor Amerikanen niet bepaald eenvoudig hier,” aldus Santegoeds.
Volgens hem moeten buitenlandse kopers minstens bij drie banken worden afgewezen om zonder boete onder het koopcontract uit te kunnen komen. Dat zou het proces hebben vertraagd – en uiteindelijk laten ontsporen.
Maxime in onzekere afwachtmodus
Ondertussen tikt de klok door en blijven de lasten oplopen. Volgens bronnen dichtbij de familie is Maxime zichtbaar gespannen, en begint ze zich steeds meer zorgen te maken. Niet alleen over de verkoop van het huidige huis, maar ook over de financiering van het nieuwe bouwproject en de extra hypotheek van het tinyhouse.
Een vastgoedexpert in de uitzending van Shownieuws vatte het als volgt samen:
“De overwaarde die ze dacht te krijgen uit de verkoop van de villa was waarschijnlijk bedoeld om deels het nieuwe project te financieren. Als die verkoop blijft steken, komt alles onder druk te staan.”
Publieke opinie: sympathie én verbazing
De reacties op social media zijn gemengd. Sommigen leven mee met Maxime, wijzen op de menselijke kant van het verhaal en prijzen haar openheid. Anderen uiten kritiek en vragen zich hardop af hoe verstandig het was om zo’n dure woning met slechte energieprestaties aan te schaffen – zeker in een tijd waarin duurzaamheid en woonlasten actueler zijn dan ooit.
Op platforms als X en Facebook lezen we reacties als:
-
“Ik snap niet dat je een huis van meer dan 2 miljoen koopt met energielabel G…”
-
“Wel stoer dat ze probeert te bouwen aan een toekomst voor haar gezin, maar financieel lijkt dit onverantwoord.”
-
“Ze laat tenminste zien dat BN’ers ook gewoon met tegenslagen te maken krijgen.”
Wat nu?
De toekomst is op dit moment onzeker voor Maxime Meiland. Blijft de villa langer in de verkoop? Komt er een nieuwe koper, of zal de prijs nóg verder omlaag moeten? En wat als ook het nieuwe huis of tinyhouse niet op tijd klaar zijn, of duurder uitvallen dan gepland?
Voor nu blijft het afwachten. Maxime en Leroy houden zich grotendeels stil op social media over de details van de situatie, maar insiders vermoeden dat er spannende maanden aankomen. Wat wel zeker is: dit wordt ongetwijfeld een belangrijk onderdeel van het nieuwe seizoen Chateau Meiland.
Conclusie: van droomvilla naar financiële realiteit
Wat begon als een droom van luxe en ruimte is voor Maxime Meiland uitgegroeid tot een testcase in volwassen financieel beheer. De impulsieve aankoop van een miljoenenhuis zonder goede isolatie en de combinatie van meerdere hypotheken zorgen voor een zeldzaam inkijkje in de realiteit achter de glamour.
Of het Maxime lukt om zonder al te veel kleerscheuren uit deze situatie te komen, zal de tijd leren. Maar één ding is zeker: haar leven blijft een bron van publieke fascinatie, drama en – misschien – uiteindelijk toch weer een happy end.
Actueel
Steffi Mercie (23) getroffen door ernstige gezondheidsproblemen – ambulance moet meteen ingrijpen
Geen grootse verklaringen, geen emotionele uitbarstingen voor de camera. Birgit Van Mol kiest haar woorden zorgvuldig. Rustig, beheerst, bijna zacht. Maar wie goed luistert, hoort tussen de zinnen door hoe zwaar het leven met een ernstig z!eke partner op haar weegt. In haar openhartige relaas vertelt ze over liefde die blijft, maar ook over een huwelijk dat tot het uiterste wordt getest door onzekerheid, angst en een toekomst die niet langer vanzelfsprekend is.
“Het is niet dat de liefde verdwenen is,” benadrukt Birgit. “Maar z!ekte verandert alles. Ze neemt ruimte in, elke dag opnieuw. En daardoor is niets nog vanzelfsprekend.”
Leven van dag tot dag
Voor de buitenwereld oogt Birgit sterk. Ze blijft glimlachen, presenteert, praat helder en dankbaar over haar leven. Ze noemt elke dag die ze samen met haar man René heeft “een cadeau”. Maar achter dat woord schuilt een andere realiteit. Want cadeaus zijn normaal gesproken iets om naar uit te kijken. Dit cadeau komt met een constante schaduw.
De z!ekte van René verloopt grillig. Er zijn betere dagen, waarop hoop voorzichtig opflakkert, gevolgd door momenten waarop alles weer instort. Die voortdurende onzekerheid zet het leven op pauze. Plannen maken voelt bijna zinloos. Vooruitkijken wordt vervangen door overleven.
“Je denkt niet meer in maanden of jaren,” legt Birgit uit. “Je denkt in dagen. Soms zelfs in uren. Het leven bestaat uit fragmenten.”
Wanneer z!ekte het huwelijk overneemt
Wat veel mensen onderschatten, is hoe diep z!ekte kan ingrijpen in een relatie. Niet alleen praktisch – z!ekenhuisbezoeken, vermoeidheid, zorg – maar vooral emotioneel. Birgit beschrijft hoe haar huwelijk langzaam van vorm is veranderd.
Gesprekken worden functioneel. Het gaat over medicijnen, afspraken, energie. Toekomstplannen verdwijnen geruisloos naar de achtergrond. Discussies worden ingeslikt, niet omdat ze er niet zijn, maar omdat de rust bewaard moet blijven.
“Je wil elkaar sparen,” zegt ze. “Je denkt: dit is het moment niet. Maar als je te veel inslikt, blijf je ook vastzitten.”
Het huwelijk wordt een plek waar liefde en zorg hand in hand gaan, maar waar ook stilstand kan ontstaan. Niet uit onwil, maar uit angst. Angst om elkaar te belasten. Angst om het fragiele evenwicht te verstoren.
Eerlijkheid met grenzen
Birgit staat bekend als iemand die eerlijkheid hoog in het vaandel draagt. Ook in haar relatie wil ze niets onuitgesproken laten. Toch erkent ze dat zelfs eerlijkheid zijn grenzen kent.
“Sommige gedachten spreek je niet uit,” geeft ze toe. “Niet omdat ze er niet zijn, maar omdat ze te zwaar zijn om samen te dragen.”
Die woorden raken een gevoelige snaar. Want wat is beter in een huwelijk dat onder druk staat: alles delen, of soms zwijgen uit liefde? Birgit heeft daar geen pasklaar antwoord op. Ze weet alleen dat ze elke dag opnieuw moet afwegen wat ze deelt en wat ze voor zichzelf houdt.
“Zwijgen is niet altijd afstand,” zegt ze. “Soms is het bescherming.”
De rol van angst
Angst is een stille, maar constante aanwezigheid. Angst voor wat komt. Angst voor verlies. Angst om straks alleen verder te moeten. Birgit benoemt die gevoelens voorzichtig, maar ze zijn er.
“Je wordt geconfronteerd met vragen waar je geen antwoord op wilt,” zegt ze. “En toch dringen ze zich op.”
Wat als het erger wordt? Wat als dit het moment is dat alles kantelt? Die gedachten sluipen binnen op momenten dat niemand het ziet: ’s nachts, in de auto, tijdens een ogenschijnlijk gewone dag.
Kleine gebaren, grote betekenis
Te midden van die onzekerheid zijn het juist de kleine momenten die tellen. Geen grote liefdesverklaringen, maar een blik, een aanraking, een onverwacht gebaar.
Birgit vertelt over een eenvoudig kaartje dat ze ontving. Geen lange tekst, geen dramatische woorden. Juist die eenvoud raakte haar diep.
“Het herinnerde me eraan waarom we dit samen doen,” zegt ze. “Maar ook hoe broos alles is.”
Dat kaartje werd een symbool. Van verbondenheid, maar ook van vergankelijkheid. Het besef dat alles wat vanzelfsprekend leek, dat niet meer is.
De buitenwereld begrijpt het niet altijd
Hoewel Birgit veel steun ervaart, merkt ze ook dat de buitenwereld niet altijd begrijpt wat het betekent om te leven met een ernstig z!eke partner. Goedbedoelde opmerkingen als “je moet positief blijven” of “geniet van elk moment” kunnen soms juist extra druk leggen.
“Mensen bedoelen het lief,” zegt ze. “Maar soms mag het ook gewoon zwaar zijn.”
Want naast dankbaarheid is er ook verdriet. Naast liefde is er ook rouw om het leven dat niet meer geleefd kan worden zoals ooit gedacht.
Liefde zonder garanties
Wat Birgit’s verhaal zo krachtig maakt, is de eerlijkheid waarmee ze erkent dat liefde geen garanties biedt. Liefde kan veel dragen, maar niet alles oplossen. Het kan z!ekte niet wegnemen, angst niet volledig stillen en onzekerheid niet laten verdwijnen.
“Liefde is er,” zegt ze. “Maar ze moet soms vechten tegen dingen die groter zijn dan wij.”
En toch blijft ze. Elke dag opnieuw. Niet uit plicht, maar uit verbondenheid. Uit een keuze die steeds opnieuw gemaakt moet worden.
Een huwelijk in een andere vorm
Het huwelijk dat Birgit en René nu leven, lijkt niet meer op het huwelijk dat ze ooit begonnen. Het is soberder, fragieler, intenser. Minder toekomstgericht, meer gericht op het nu.
“Het is anders,” zegt Birgit. “Maar het is nog steeds van ons.”
Misschien is dat wel de kern van haar verhaal: liefde verandert van vorm, maar verdwijnt niet. Zelfs wanneer z!ekte alles overschaduwt, blijft er iets overeind. Soms klein, soms breekbaar, maar aanwezig.
Geen afgerond verhaal
Birgit Van Mol presenteert geen afgerond verhaal met een duidelijke conclusie. Er is geen oplossing, geen moraal, geen belofte dat alles goed komt. Haar relaas is juist zo aangrijpend omdat het onaf is. Omdat het leven dat zij beschrijft, zich nog steeds afspeelt.
“Je leert leven met onzekerheid,” zegt ze. “Niet omdat je het wilt, maar omdat je geen keuze hebt.”
En misschien is dat de meest eerlijke boodschap die ze kan geven. Dat liefde niet altijd groots en meeslepend is, maar soms stil, moe en kwetsbaar. En dat ook dát liefde is.