Actueel
Johnny de Mol kondigt groot nieuws aan: ‘Dit is niet te bevatten’ – Het slaat in als een bom
Na een zomer die allesbehalve rustig verliep, lijkt Johnny de Mol zich opnieuw op te maken voor een verrassende terugkeer op televisie. Waar veel kijkers dachten dat zijn rol als invaller in De Oranjezomer een eenmalig en weinig succesvol uitstapje zou blijven, geeft de presentator nu zelf aan dat hij volgend jaar zomaar weer op het scherm kan verschijnen. En dat nieuws zorgt opnieuw voor verdeeldheid in medialand.
In een interview met De Telegraaf is Johnny opvallend open over zijn toekomstplannen. “Ik denk het wel,” zegt hij nuchter wanneer hem wordt gevraagd of hij volgend jaar weer te zien zal zijn. “Als Hélène Hendriks niet alle weken kan doen, dan neem ik het gewoon weer over.” Met die ene zin zet hij de deur naar een comeback wagenwijd open — of kijkers daar nu op zitten te wachten of niet.
Een zomer vol onrust en kritiek
De afgelopen zomer was voor Johnny de Mol allesbehalve eenvoudig. Hij sprong bij als presentator van De Oranjezomer nadat Hélène Hendriks noodgedwongen moest herstellen van een rugoperatie. Wat bedoeld was als een tijdelijke en praktische oplossing, groeide al snel uit tot een onderwerp van felle discussie. Kijkers klaagden over het tempo, de scherpte en de sfeer van het programma, en Johnny kreeg de kritiek rechtstreeks over zich heen.
Op sociale media werd zijn presentatie vaak als “vlak” en “inspiratieloos” bestempeld. De vergelijking met vaste gezichten uit het genre werkte niet in zijn voordeel, en het contrast werd nog groter toen Thomas van Groningen het stokje tijdelijk overnam. Met zijn energieke stijl en inhoudelijke scherpte wist Thomas het programma zichtbaar nieuw leven in te blazen — iets wat niet onopgemerkt bleef.
Sterker nog: Thomas van Groningen werd vorige week bekroond met de Televizier-prijs voor beste aanstormende tv-talent, een erkenning die door velen werd gezien als een indirect oordeel over wie het programma écht wist te dragen. Voor critici was het bewijs geleverd: het publiek had een duidelijke voorkeur.
Toch geen stap terug
Waar sommigen na zo’n periode een stap terug zouden doen, lijkt Johnny de Mol juist het tegenovergestelde te kiezen. Hij bagatelliseert zijn rol in de chaotische zomer enigszins en plaatst zichzelf bewust in de context. “Ik was de invaller van de invaller,” zegt hij met een glimlach. “Hélène neemt het over van de heren van VI, en ik nam het over van haar. Die rolverdeling blijft volgens mij gewoon staan.”
Volgens Johnny hoort die flexibiliteit nu eenmaal bij het format. Hij benadrukt bovendien dat het programma als geheel goed heeft gepresteerd. “We kregen vorige week nog een tegeltje dat we de nummer één talkshow van de zomer waren — samen met Hélène en Thomas. Daar kunnen we alleen maar trots op zijn.”
Met die woorden maakt hij duidelijk dat hij de kritiek niet ziet als een definitief oordeel over zijn kwaliteiten, maar als een momentopname in een complexe zomer.
Kritiek: leren of loslaten
Johnny de Mol staat erom bekend dat hij niet snel publiekelijk in de verdediging schiet. Ook nu kiest hij voor een relativerende toon. “Sommige dingen neem je ter harte, andere laat je los,” zegt hij. “Er is altijd ruimte voor verbetering. Volgende zomer wil ik mezelf gewoon opnieuw bewijzen.”
Het is een houding die past bij iemand die al zijn hele leven in de schijnwerpers staat. Als zoon van John de Mol groeide Johnny op in een wereld waar succes én kritiek hand in hand gaan. Toch lijkt juist die achtergrond ervoor te zorgen dat hij minder gevoelig is voor publieke afwijzing dan veel andere presentatoren.
Nieuwe energie na een roerige periode
Wat Johnny zelf als belangrijk keerpunt noemt, is hoe hij zich momenteel voelt — zowel fysiek als mentaal. Na een periode waarin ook zijn privéleven regelmatig onderwerp van gesprek was, zegt hij nu weer in rustiger vaarwater te zitten. “De lucht is weer blauw, de zon schijnt, en ik voel me fysiek en mentaal sterker dan ooit,” vertelt hij. “Hoe beter je in je vel zit, hoe meer je kan groeien.”
Die persoonlijke stabiliteit lijkt voor hem een voorwaarde om opnieuw de uitdaging aan te gaan. Waar hij eerder misschien werd gezien als iemand die ‘erbij kwam omdat het moest’, wil hij nu laten zien dat hij er ook stáát omdat hij het kan.
Medialand blijft verdeeld
Niet iedereen is overtuigd dat Johnny de juiste man is voor een comeback. Binnen de mediawereld klinkt openlijk twijfel. Shownieuws-verslaggever Jordi Versteegden noemt het “opmerkelijk” dat SBS überhaupt overweegt om Johnny opnieuw in te zetten. “Er zijn zoveel mensen die dat programma prima zouden kunnen dragen,” zegt hij. “Iemand als Dyantha Brooks, bijvoorbeeld.”
Volgens Versteegden heeft zij de uitstraling, het journalistieke inzicht én de spontaniteit die een zomer-talkshow nodig heeft. Collega Evert Santegoeds reageert sceptisch en vraagt zich af of zij ook zware politieke onderwerpen voldoende kan dragen. Maar Versteegden blijft stellig: “Zeker weten. Ze heeft het overzicht en de ervaring.”
En Thomas van Groningen dan?
De grote vraag blijft natuurlijk: wat gebeurt er met Thomas van Groningen? De man die door het publiek én de jury’s werd omarmd, lijkt voorlopig een stap opzij te doen. Zelf blijft hij sportief en nuchter. “Als ik weer gevraagd word, zou ik het graag doen,” zegt hij. “Maar deze zomer is er het WK voetbal, dus waarschijnlijk zijn er niet veel weken die ingevuld hoeven te worden.”
Daarmee lijkt hij impliciet te accepteren dat zijn rol voorlopig beperkt blijft, ondanks zijn succes. Voor veel kijkers voelt dat wrang, maar het onderstreept ook hoe grillig de televisiewereld kan zijn.
Een comeback die discussie garandeert
Of Johnny de Mol volgend jaar daadwerkelijk terugkeert als presentator van De Oranjezomer, is nog niet officieel bevestigd. Maar zijn uitspraken maken één ding duidelijk: hij sluit niets uit en is bereid om opnieuw het vuur aan te wakkeren. Zijn mogelijke comeback belooft nu al een van de meest besproken tv-momenten van volgend jaar te worden.
Voorstanders hopen dat hij geleerd heeft van de kritiek en sterker terugkomt. Tegenstanders vrezen dat oude fouten worden herhaald. Wat de uitkomst ook wordt, één ding staat vast: Johnny de Mol verdwijnt voorlopig nog niet van het televisietoneel. En of je nu fan bent of niet — Nederland zal kijken.
Actueel
Man eist dat zesde kind een zoon moet zijn – reactie van vrouw doet hem om vergiffenis smeken
Toen mijn man me een angstaanjagend ultimatum stelde, verwachtte hij niet dat ik voor mezelf en onze kinderen zou opkomen. De les die ik hem gaf, liet zien hoe onredelijk hij was, terwijl we al zoveel hadden om dankbaar voor te zijn. Zijn ultimatum eindigde met hem die MIJ om genade smeekte!
Ik had nooit gedacht dat ik in deze situatie zou belanden, maar hier sta ik dan, op een kruispunt. Ik werd gedwongen drastische maatregelen te nemen toen mijn echtgenoot me in een hoek drong met één eis. Maar die eis was genoeg om mij tot actie aan te zetten.
Mijn man, Danny, is altijd een toegewijde vader en een succesvolle zakenman geweest. Hij zorgt goed voor ons gezin en brengt veel tijd door op kantoor. Dit gaf mij de vrijheid om thuis te blijven en onze vijf prachtige dochters op te voeden.
Maar de laatste tijd zijn zijn dromen over een zoon “om de familienaam voort te zetten” veranderd in eisen. En die eisen zijn geëscaleerd tot bedreigingen! “Lisa, we MOETEN een zesde kind krijgen,” zei hij op een avond na het eten. Zijn toon was serieus, bijna kil.
“Danny, we hebben al VIJF dochters. Wil je dat ik doorga met kinderen krijgen totdat we een zoon hebben?” antwoordde ik, terwijl de spanning opliep.
“Maar zijn kinderen geen zegen voor je? Is het echt zo moeilijk?” Zijn woorden deden pijn. Deze discussie hadden we al vaak gehad, maar deze keer voelde het anders. Het voelde als een ultimatum. Onze ruzie escaleerde en hij suggereerde zelfs dat hij zou overwegen te SCHEIDEN als ik weigerde een zoon voor hem te krijgen! “Zeg je dat je me zou verlaten als ik je geen zoon geef?” vroeg ik, met trillende stem.
“Dat heb ik niet gezegd,” mompelde hij, terwijl hij wegkeek. Maar de implicatie was duidelijk. Hij was bereid te overwegen om te scheiden als ik niet aan ZIJN wensen voldeed. Dat was het einde van onze ruzie, en we gingen stilletjes naar bed.
Die nacht lag ik wakker, denkend aan ons gesprek. Hoe kon hij zo denigrerend doen over het leven dat we samen hadden opgebouwd? Onze dochters zijn geweldig, elk uniek en vol leven. Ik kon onze familie niet anders voorstellen. Ik moest hem laten begrijpen wat hij van mij, van ons, vroeg. En weet je wat? Voordat ik mijn ogen sloot en in slaap viel, besloot ik hem op een slimme manier te LATEN ZIEN wat het betekent om vijf kinderen ALLEEN op te voeden!
De volgende dag stond ik extra vroeg op, terwijl iedereen nog sliep. Ik pakte een tas en reed naar het oude huis van mijn overleden moeder op het platteland. Ik zette mijn telefoon op stil en negeerde al zijn oproepen en sms’jes.
Na het maken van mijn ontbijt en een kop hete koffie, nestelde ik me om mijn favoriete show van de dag te kijken: “Het Drama Dat Zich Ontvouwt Wanneer Je Je Man Alleen Thuis Laat Met Vijf Kinderen.” Ik keek alles in realtime via de bewakingscamera’s die we thuis hadden geïnstalleerd.
Danny stond voor een RUDE awakening! Zodra hij wakker werd, begon hij zich klaar te maken voor werk. Maar hij stopte toen hij de kinderen kabaal hoorde maken. “Waar is je moeder en waarom zijn jullie niet aangekleed en klaar voor het ontbijt?” vroeg hij onze bengels.
Mijn kinderen maakten me trots door hem te negeren en door te gaan met springen op bedden en spelen. Mijn man zocht naar me terwijl hij mijn naam riep voordat hij besefte dat ik niet thuis was. Hij begon me toen te bellen en ik keek hoe de oproepen binnenkwamen. “Wat de hel, Lisa,” zei hij gefrustreerd na de zesde gemiste oproep. Hij kon niet naar zijn werk gaan omdat hij onze jonge dochters niet alleen kon laten. De eerste ochtend was HILARISCH en een COMPLETE ramp!
Hij probeerde ontbijt te maken en eindigde met verbrande toast en overal gemorste sinaasappelsap! De kinderen renden rond, weigerden zich aan te kleden. Hij was volledig overweldigd en ik genoot van elk moment! In de avond wilden de meisjes verkleden spelen, en Danny MOEST meedoen! Ze lieten hem een tiara en een veren boa dragen terwijl ze deden alsof hij een prinses was!
“Daddy, je ziet er ZO mooi uit!” giechelde Emily. “Dit is belachelijk,” mompelde hij, maar hij glimlachte om hun vreugde. Mijn man zag er totaal uitgeput uit. Bedtijd was de LAATSTE druppel! Ze WEIGERDEN naar bed te gaan, eisten verhaaltjes en bleven uit hun kamers sluipen! MAN wat was ik trots!
Tegen het einde van de tweede dag was Danny zichtbaar op het punt van instorten! Hij begon me wanhopige berichten te sturen, smekend om terug te komen en te helpen. “Mijn engel, alsjeblieft, ik kan dit niet alleen,” sms’te hij. Hij stuurde zelfs een video van zichzelf, op zijn knieën, smekend om vergiffenis.
“Het spijt me, mijn lief. Kom alsjeblieft thuis. Ik heb je nodig.” Wat de clip nog grappiger maakte, was dat hij het opnam in onze vergrendelde badkamer terwijl de meisjes EISTEN dat hij naar buiten kwam om te spelen! Ik besloot dat het tijd was om naar huis te gaan. Toen ik binnenkwam, was Danny de eerste die naar me toe rende, er meer opgelucht uitziend dan ik hem ooit had gezien!
“Het spijt me zo,” zei hij. “Ik zal je niet meer onder druk zetten over het krijgen van een zoon.” Hij hield me zo stevig vast dat ik bijna niet kon ademen! “Ik besef nu hoeveel je doet, en ik beloof meer tijd met het gezin door te brengen,” beloofde hij. Ik was ontroerd. “Als je echt belooft meer tijd met ons door te brengen en meer te helpen, kunnen we de MOGELIJKHEID van een zesde kind bespreken,” zei ik.
Hij knikte heftig. “Ik beloof het, ik zweer het. Laat me alsjeblieft nooit meer zo lang alleen met hen!” We lachten allebei en vanaf die dag hield hij zijn belofte. Hij werd meer betrokken bij ons gezin en waardeerde al het harde werk dat kwam kijken bij het opvoeden van de kinderen die we al hadden.
Ons leven begon ten goede te veranderen. Danny begon eerder thuis te komen van zijn werk en werkte soms zelfs vanuit huis, vastbesloten om meer aanwezig te zijn. Hij hielp met huiswerk, woonde schoolactiviteiten bij en nam de bedtijdtaken over!
Mijn eens misleide echtgenoot leerde zelfs hoe hij haar moest vlechten, tot grote vreugde van onze dochters! Op een zaterdagochtend, terwijl we rond de ontbijttafel zaten, keek Danny me aan met een zachte glimlach. “Ik heb nagedacht,” zei hij. “Misschien gaat het niet om het hebben van een zoon. Misschien gaat het om het koesteren van het gezin dat we hebben.”
Ik glimlachte terug, voelend hoe een warmte door mijn borst trok. “Dat is alles wat ik ooit heb gewild, Danny.” We gingen door met ons ontbijt, pratend en lachend, de spanning van de afgelopen weken smolt weg. Het was in die eenvoudige momenten, omringd door onze dochters, dat we ons ware geluk vonden.
Maanden gingen voorbij en mijn man bracht het idee van een zesde kind nooit meer ter sprake. Hij was een veranderd man, meer betrokken en verbonden met ons gezin dan ooit tevoren. De meisjes aanbeden hem, en ons huis was gevuld met vreugde en gelach. Op een avond, terwijl we naar onze dochters keken die in de tuin speelden, nam Danny mijn hand. “Dank je, Lisa,” zei hij zacht. “Voor alles.” Ik kneep in zijn hand, voelend hoe de tranen in mijn ogen opwelden.
“Dank je voor je begrip,” antwoordde ik. Onze reis was niet gemakkelijk, maar het bracht ons dichter bij elkaar. Mijn man leerde het gezin dat hij had te waarderen. En ik vond de kracht om voor mezelf en onze dochters op te komen. We waren sterker dan ooit, klaar om welke uitdagingen het leven ons ook zou brengen.
En terwijl we daar zaten, kijkend naar onze dochters die vuurvliegjes achterna zaten onder de ondergaande zon, wist ik dat we ons gelukkig en tevreden hadden gevonden.