Actueel
Jan Smit in bed betrapt met Maan door zijn eigen vrouw
Monique Smit en haar broer Jan Smit zijn al geruime tijd in conflict en praten nauwelijks meer met elkaar. In de podcast Strikt Privé bespreekt Evert Santegoeds de spanningen tussen de twee. “Monique deed flink mee aan het roddelen over haar broer,” vertelt hij in de aflevering.
De Ruzie Tussen Monique en Jan
De broers en zussen, ooit onafscheidelijk, lijken tegenwoordig elkaars gezelschap te vermijden. Volgens Santegoeds is het al jaren zo dat Monique en Jan elkaar niet meer veel opzoeken. “Het heeft allemaal te maken met de tijd dat het niet zo goed ging met Jan,” legt hij uit. In die periode, waarin Jan kampte met persoonlijke problemen, zou er veel geroddel over hem zijn ontstaan.
Jan trok zich terug en verhuisde tijdelijk naar een huis in Monnickendam om rust te vinden. In die tijd kwamen er geruchten op gang over zijn privéleven, waaronder verhalen over buitenechtelijke relaties. “Jan is er toen achter gekomen dat Monique flink meedeed aan het geroddel over hem, over buitenechtelijke relaties en dat soort dingen,” vervolgt Santegoeds.
Appjes en Verstoorde Verhoudingen
Wat de situatie nog pijnlijker maakte, is dat Jan appjes onder ogen kreeg waarin Monique actief deelnam aan de roddels over zijn persoonlijke leven. Deze ontdekking zorgde voor een diepgewortelde breuk tussen de twee, die volgens Santegoeds niet snel geheeld zal worden. “De sfeer is daardoor heel erg verziekt geraakt. Dat schijnt niet 1, 2, 3 zomaar goed te komen en dat is treurig,” zegt hij.
Santegoeds stelt ook dat Monique haar eigen carrière deels te danken heeft aan de populariteit van Jan, maar dat een blijk van waardering nooit echt is gekomen. “Monique heeft meegelift op het succes van Jan en een bedankje is uitgebleven,” merkt hij op. Dit alles wijst erop dat een verzoening tussen broer en zus niet waarschijnlijk is.
De Geruchten Rondom Jan Smit en Maan
De roddels die de relatie tussen Monique en Jan hebben verziekt, komen vooral voort uit geruchten die door verschillende bronnen zijn verspreid. Het juicekanaal Reality.FBI heeft informatie opgepikt van een buurvrouw van Jan, die beweert meer te weten over de situatie.
Volgens deze buurvrouw zou Jan in 2020 niet alleen zijn behandeld voor een burn-out, maar ook in therapie zijn gegaan om zijn huwelijk met Liza te redden. De meest opzienbarende bewering van de buurvrouw is dat Liza Jan zou hebben betrapt terwijl hij in bed lag met zangeres Maan. “Liza heeft Jan uit huis gegooid en beide zussen van Jan kozen Liza’s kant,” aldus de buurvrouw.
Reacties Uitblijven
Reality.FBI meldt dat zowel Jan als zijn zussen hebben geweigerd te reageren op het verhaal van de buurvrouw. Het blijft dus onduidelijk in hoeverre de geruchten waar zijn, maar zoals vaak wordt gezegd: waar rook is, is vuur.
De situatie lijkt sindsdien niet verbeterd, en de verhoudingen binnen de familie blijven gespannen. Fans en volgers van de familie speculeren volop over de ware toedracht van het verhaal, maar officiële bevestigingen blijven uit.
De Impact op Familiebanden
De familie Smit heeft altijd een prominente plek ingenomen in de Nederlandse entertainmentwereld, maar het lijkt erop dat de spanningen tussen Monique en Jan een breuk hebben veroorzaakt die niet zomaar te herstellen is. Het geroddel en de ruzies hebben hun tol geëist op de familiebanden, en de publieke aandacht die dit met zich meebrengt, helpt daar niet bij.
Monique en Jan zijn beiden bekende gezichten in Nederland, en het is dan ook pijnlijk om te zien hoe de familie, die ooit zo hecht was, nu zo verdeeld is. De vraag blijft of de twee ooit nog een manier zullen vinden om hun meningsverschillen bij te leggen en als broer en zus verder te gaan.
Fans Speculeren
De spanningen tussen Jan en Monique hebben geleid tot veel speculaties onder fans. De verhalen over een mogelijke affaire met Maan zijn voer voor roddelbladen en online kanalen, maar het blijft vooralsnog bij speculaties. Veel fans hopen dat de twee het bijleggen, terwijl anderen juist denken dat de schade onherstelbaar is.
De situatie illustreert hoe roddels en speculaties een familie uit elkaar kunnen drijven, vooral wanneer die familie in de publieke belangstelling staat. Voor zowel Jan als Monique moet het lastig zijn om hun privéleven onder een vergrootglas te zien liggen, terwijl ze proberen om door te gaan met hun carrières.
De Toekomst van de Familie Smit
Hoewel de situatie er somber uitziet, blijven fans hopen op een verzoening tussen Jan en Monique. Of dat gaat gebeuren, is echter de vraag. De verhalen over roddels, bedrog en familieconflicten maken duidelijk dat het vertrouwen binnen de familie ernstig is beschadigd. Het zou een lange weg zijn om deze breuk te helen, maar in families is uiteindelijk alles mogelijk.
Tot die tijd blijft het gissen naar wat er precies is gebeurd en hoe de toekomst eruitziet voor de familie Smit. Voor nu lijkt het erop dat de kloof tussen broer en zus alleen maar groter wordt. Toch is het nooit te laat voor verzoening, en wie weet brengt de tijd heling voor de familie.
Heb jij een mening over de situatie tussen Jan en Monique? Denk je dat er ooit nog een verzoening zal komen? Deel je gedachten in de reacties en blijf op de hoogte van de laatste ontwikkelingen rondom deze spraakmakende familie.
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.