Actueel
´Ik kwam vroegtijdig terug van vakantie, maar mijn man weigerde mee te gaan´
Lauren zat op een avond in de woonkamer met een fotoalbum op haar schoot, gevuld met herinneringen aan de vakanties die ze als kind had gemaakt. Mike en de kinderen waren echter niet aanwezig. Ethan en Ben kroop naast haar op de bank en bladerden nieuwsgierig door de foto’s. “Mam, kunnen we deze zomer naar het strand?” vroeg Ethan hoopvol, terwijl zijn ogen glinsterden. Ben voegde er enthousiast aan toe: “Een echt strand, zoals in Hawaï!”
Lauren glimlachte en beloofde het te overwegen, maar vanbinnen voelde ze de bekende knoop in haar maag. Het plannen van vakanties was nooit eenvoudig geweest vanwege Mike’s terughoudendheid om te reizen.
Verweven Excuses
Mike had altijd een reden om niet mee te gaan als vakantie ter sprake kwam. “Het is te duur,” zei hij vaak, of: “De jongens zijn te jong om zich iets te herinneren.” Deze excuses waren genoeg om de gesprekken te laten verstommen, maar nooit om Lauren’s teleurstelling weg te nemen. “Waarom gaan we nooit, mam?” vroeg Ben een avond, waardoor Lauren zich realiseerde hoe deze situatie ook de kinderen beïnvloedde.
Ethan keek haar met een verwachtingsvolle blik aan en vroeg: “Gaan we ooit iets doen wat we met z’n allen kunnen beleven?”
De Uitnodiging
Een paar weken later belde Lauren’s moeder met een speciaal verzoek: “Ik wil deze zomer met de hele familie naar de Maagdeneilanden. Dit is misschien mijn laatste kans om met de kleinkinderen herinneringen te maken.” Lauren wist dat dit veel voor haar moeder betekende. Het was meer dan een vakantie; het was een kans om de familiebanden te versterken. Ze wist echter dat het een uitdaging zou worden om Mike te overtuigen.
Toen Lauren het voorstel met Mike besprak, antwoordde hij: “De Maagdeneilanden? Dat is ver.” Lauren hoopte dat hij de emotionele waarde van de reis zou begrijpen, maar zijn aarzeling bleef.
Een Eerste Overwinning
Na veel overweging stemde Mike ermee in dat Lauren en de kinderen zouden gaan. Hij liet zelfs doorschemeren dat hij misschien zou meegaan, maar zodra de vluchten ter sprake kwamen, trok hij zich terug. “Ik voel me er niet comfortabel bij,” zei hij met een gespannen blik. Het brak Lauren’s hart om te zien hoe hij zichzelf van de reis uitsloot.
Het Avontuur Begint
Lauren boekte de tickets en vertelde de jongens het goede nieuws. Hun enthousiasme was aanstekelijk en de reis naar de Maagdeneilanden bleek magisch. Ze genoten van het bouwen van zandkastelen, snorkelen en ontdekken van de omgeving. Maar ondanks hun blijdschap, miste Lauren Mike, en zijn afwezigheid drukte zwaar op haar gemoed.
Tijdens de vlucht vroegen de jongens vol enthousiasme: “Hoe hoog vliegen we, mam?” vroeg Ethan. “Kan de piloot ons altijd veilig houden?” voegde Ben toe. Lauren deed haar best om hen gerust te stellen, maar haar eigen zorgen bleven.
Een Onrustig Hart
Tijdens de avonden belde Lauren naar huis. Mike’s korte, afstandelijke antwoorden voedden haar zorgen. Er leek iets niet goed te zijn, en haar intuïtie liet haar niet los. Ze besloot eerder terug te keren, vastbesloten om uit te vinden wat er aan de hand was.
Een Verrassende Ontknoping
Bij thuiskomst trof Lauren Mike met een onbekende vrouw aan in de woonkamer. De vrouw stelde zichzelf voor als Dr. Keller, Mike’s therapeut. Mike bekende dat hij al zijn leven lang worstelde met vliegangst en dat hij in therapie was gegaan om deze angst te overwinnen. Hij had dit jarenlang verborgen gehouden, omdat hij Lauren niet wilde belasten.
“Ik wilde je niet belasten, Lauren,” legde Mike uit. “Maar het heeft me tegengehouden om samen met jullie herinneringen te maken.” Lauren voelde zich zowel verbaasd als opgelucht dat Mike eindelijk eerlijk was.
Een Nieuw Begin
Samen besloten ze de uitdaging aan te gaan en hun relatie te versterken. Mike beloofde te blijven werken aan zijn angsten, zodat hij de volgende keer mee kon op reis. Voor het eerst in jaren voelden ze zich dichter bij elkaar.
De volgende ochtend zaten ze samen aan de keukentafel, met een wereldkaart voor zich. Ethan en Ben wezen enthousiast verschillende bestemmingen aan, en Lauren glimlachte, wetende dat deze openheid een nieuw begin betekende voor hun gezin.
Actueel
Vreselijk nieuws voor Mathias Sercu: ´Zoon (27) overleden aan zeldzame kanker´
Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op 27-jarige leeftijd overleden na een langdurige strijd tegen een uiterst zeldzame en agressieve vorm van kanker. Tore werd in 2021 gediagnosticeerd met plasmablastair myeloom, een agressieve variant van de ziekte van Kahler, waarbij plasmacellen in het beenmerg ongecontroleerd groeien. Zijn artsen in het UZ Gent gaven aan dat zijn specifieke aandoening nog nooit eerder was beschreven.
Medisch wonder en zware behandelingen
Ondanks de aanvankelijke sombere prognose en het feit dat hij terminaal werd verklaard, bleef Tore vechten. Hij onderging meerdere zware behandelingen, waaronder stamceltransplantaties en immunotherapie. Hoewel de ziekte vaak op onverwachte momenten weer opspeelde – met tumoren in onder andere zijn hersenen, oog, kaak en teelbal – gaven de behandelingen telkens tijdelijke hoop. Mathias vertelde eerder: “Wonder boven wonder bleek de behandeling telkens aan te slaan.”
Leven in het nu en documentaire
Tore’s strijd werd vorig jaar vastgelegd in de VRT 1-documentaire ‘Leven in verlengingen’. In de documentaire kreeg het publiek een indringende blik op de rauwe werkelijkheid van het gezin Sercu, die ondanks de zware situatie geprobeerd hebben het leven te omarmen. “Meteen na de diagnose had Ilse (Tore’s moeder) de reflex: ‘Ik wil dit vastleggen’,” zei Mathias. Het gezin hoopte hiermee een boodschap van openheid te geven, vooral over de dood, zodat anderen zich minder geïsoleerd zouden voelen.
Nuchterheid en moedige keuzes
Tore had een bijzonder nuchtere kijk op de dood. “Ik geloof dat wanneer mijn leven stopt, ik nooit bestaan ga hebben, voor mij. Dat geeft een rust,” vertelde hij eerder in een interview. Hij weigerde vaak zware pijnstillers, zodat hij bewust zou blijven voelen wat er met zijn lichaam gebeurde. Dit getuigt van zijn vastberadenheid en zijn diepe kennis van zijn eigen lichaam.
Grote verliezen voor het gezin Sercu
Ondanks zijn ernstige ziekte, probeerde Tore zoveel mogelijk uit het leven te halen. Hij ging samenwonen met zijn vriendin Frauke, die hem onvoorwaardelijk steunde. Toch maakte hij geen grote plannen voor de toekomst, wetende dat zijn tijd beperkt was. “Voor hem was het: er is geen toekomst. Punt,” aldus Mathias. Het gezin heeft zich voortdurend voorbereid op het onvermijdelijke, maar in juni 2025 werd de angst werkelijkheid toen Tore opnieuw ernstig herviel.
Afscheid en het verlies
Mathias en Ilse, Tore’s ouders, hebben altijd in de achterhoofd geweten dat het verlies van hun zoon een kwestie van tijd zou zijn. In september 2025, na een zomerse periode van zware behandelingen, vierde Tore zijn 27ste verjaardag, maar enkele weken later verloor hij de strijd. Zijn overlijden markeert het einde van een moedige en inspirerende strijd tegen een onverbiddelijke ziekte.
Tore’s verhaal heeft vele mensen geraakt, en zijn moedige houding tegenover de dood zal voor altijd in het geheugen van zijn familie en vrienden blijven.