Connect with us

Actueel

´Ik kwam vroegtijdig terug van vakantie, maar mijn man weigerde mee te gaan´

Published

on

Lauren zat op een avond in de woonkamer met een fotoalbum op haar schoot, gevuld met herinneringen aan de vakanties die ze als kind had gemaakt. Mike en de kinderen waren echter niet aanwezig. Ethan en Ben kroop naast haar op de bank en bladerden nieuwsgierig door de foto’s. “Mam, kunnen we deze zomer naar het strand?” vroeg Ethan hoopvol, terwijl zijn ogen glinsterden. Ben voegde er enthousiast aan toe: “Een echt strand, zoals in Hawaï!”

Lauren glimlachte en beloofde het te overwegen, maar vanbinnen voelde ze de bekende knoop in haar maag. Het plannen van vakanties was nooit eenvoudig geweest vanwege Mike’s terughoudendheid om te reizen.

Verweven Excuses

Mike had altijd een reden om niet mee te gaan als vakantie ter sprake kwam. “Het is te duur,” zei hij vaak, of: “De jongens zijn te jong om zich iets te herinneren.” Deze excuses waren genoeg om de gesprekken te laten verstommen, maar nooit om Lauren’s teleurstelling weg te nemen. “Waarom gaan we nooit, mam?” vroeg Ben een avond, waardoor Lauren zich realiseerde hoe deze situatie ook de kinderen beïnvloedde.

Ethan keek haar met een verwachtingsvolle blik aan en vroeg: “Gaan we ooit iets doen wat we met z’n allen kunnen beleven?”

De Uitnodiging

Een paar weken later belde Lauren’s moeder met een speciaal verzoek: “Ik wil deze zomer met de hele familie naar de Maagdeneilanden. Dit is misschien mijn laatste kans om met de kleinkinderen herinneringen te maken.” Lauren wist dat dit veel voor haar moeder betekende. Het was meer dan een vakantie; het was een kans om de familiebanden te versterken. Ze wist echter dat het een uitdaging zou worden om Mike te overtuigen.

Toen Lauren het voorstel met Mike besprak, antwoordde hij: “De Maagdeneilanden? Dat is ver.” Lauren hoopte dat hij de emotionele waarde van de reis zou begrijpen, maar zijn aarzeling bleef.

Een Eerste Overwinning

Na veel overweging stemde Mike ermee in dat Lauren en de kinderen zouden gaan. Hij liet zelfs doorschemeren dat hij misschien zou meegaan, maar zodra de vluchten ter sprake kwamen, trok hij zich terug. “Ik voel me er niet comfortabel bij,” zei hij met een gespannen blik. Het brak Lauren’s hart om te zien hoe hij zichzelf van de reis uitsloot.

Het Avontuur Begint

Lauren boekte de tickets en vertelde de jongens het goede nieuws. Hun enthousiasme was aanstekelijk en de reis naar de Maagdeneilanden bleek magisch. Ze genoten van het bouwen van zandkastelen, snorkelen en ontdekken van de omgeving. Maar ondanks hun blijdschap, miste Lauren Mike, en zijn afwezigheid drukte zwaar op haar gemoed.

Tijdens de vlucht vroegen de jongens vol enthousiasme: “Hoe hoog vliegen we, mam?” vroeg Ethan. “Kan de piloot ons altijd veilig houden?” voegde Ben toe. Lauren deed haar best om hen gerust te stellen, maar haar eigen zorgen bleven.

Een Onrustig Hart

Tijdens de avonden belde Lauren naar huis. Mike’s korte, afstandelijke antwoorden voedden haar zorgen. Er leek iets niet goed te zijn, en haar intuïtie liet haar niet los. Ze besloot eerder terug te keren, vastbesloten om uit te vinden wat er aan de hand was.

Een Verrassende Ontknoping

Bij thuiskomst trof Lauren Mike met een onbekende vrouw aan in de woonkamer. De vrouw stelde zichzelf voor als Dr. Keller, Mike’s therapeut. Mike bekende dat hij al zijn leven lang worstelde met vliegangst en dat hij in therapie was gegaan om deze angst te overwinnen. Hij had dit jarenlang verborgen gehouden, omdat hij Lauren niet wilde belasten.

“Ik wilde je niet belasten, Lauren,” legde Mike uit. “Maar het heeft me tegengehouden om samen met jullie herinneringen te maken.” Lauren voelde zich zowel verbaasd als opgelucht dat Mike eindelijk eerlijk was.

Een Nieuw Begin

Samen besloten ze de uitdaging aan te gaan en hun relatie te versterken. Mike beloofde te blijven werken aan zijn angsten, zodat hij de volgende keer mee kon op reis. Voor het eerst in jaren voelden ze zich dichter bij elkaar.

De volgende ochtend zaten ze samen aan de keukentafel, met een wereldkaart voor zich. Ethan en Ben wezen  enthousiast verschillende bestemmingen aan, en Lauren glimlachte, wetende dat deze openheid een nieuw begin betekende voor hun gezin.

Actueel

Verbijsterend moment tijdens uitvaart Jerney Kaagman (79): Henkjan Smits haalt hard uit

Published

on

Henkjan Smits heeft met gemengde gevoelens teruggekeken op de uitvaart van Jerney Kaagman. De twee waren jarenlang samen te zien als juryleden in het populaire televisieprogramma Idols en kenden elkaar goed. Hoewel Smits het afscheid in de tuin van Kaagman bijzonder mooi vond, begrijpt hij niet waarom verschillende mensen die jarenlang belangrijk voor haar waren niet aanwezig waren.

Jerney Kaagman overleed op 31 juli op 79-jarige leeftijd. De zangeres, die grote bekendheid verwierf als frontvrouw van Earth & Fire en later als jurylid van Idols, kampte al jarenlang met de ziekte van Parkinson.

Haar overlijden werd pas later door haar nabestaanden bekendgemaakt. Op dat moment was het afscheid van Kaagman al achter de rug. De uitvaart vond plaats in besloten kring.

Dat zorgde voor verbazing, zeker omdat Kaagman gedurende haar lange carrière een groot netwerk had opgebouwd binnen de Nederlandse muziek- en entertainmentwereld.

Henkjan Smits aanwezig bij afscheid

Henkjan Smits behoorde tot de kleine groep mensen die wel aanwezig was bij het afscheid. In Goedemorgen Nederland vertelde hij hoe hij die middag heeft ervaren.

Over de locatie en de manier waarop Kaagman was opgebaard, is hij positief.

“Het was wel mooi bij haar thuis in haar tuin. Een hele mooie mand waar ze in lag stond in haar geliefde tuin, wat ik allemaal prachtig vind. Ik vind het goed dat ze eindelijk rust heeft gevonden en haar laatste adem heeft uitgeblazen.”

Het persoonlijke karakter van het afscheid paste volgens hem goed bij Kaagman. Toch bleef Smits na afloop met een ongemakkelijk gevoel achter.

Dat had vooral te maken met de mensen die er níét waren.

Gastenlijst zorgt voor verbazing

Smits kende Kaagman als iemand die veel waarde hechtte aan haar privacy. Tegelijkertijd benadrukt hij dat ze als artiest juist enorm kon genieten van haar publiek en de waardering die ze gedurende haar carrière kreeg.

“Ik ken Jerney als iemand die heel erg op privacy gesteld was, maar ook leefde voor het applaus. Ze leefde voor het publiek en had veel vrienden.”

Juist daarom vond hij het moeilijk dat het afscheid zo klein was gehouden.

“En dit was in besloten kring met alleen maar de familie en een paar echte vrienden. En ik vond dat moeilijk.”

Volgens Smits waren er verschillende mensen met wie Kaagman jarenlang een goede band had, maar die niet aanwezig waren bij haar afscheid.

Hij noemt daarbij onder anderen muzikant Jan Akkerman en zanger Henk Westbroek.

“Ik denk er zijn zoveel mensen… Een Jan Akkerman, een Henk Westbroek en zo kan ik nog wel even doorgaan. Mensen die tot het bittere eind een vriendschapsrelatie met Jerney hebben gehad. Die waren er allemaal niet.”

Ook de mensen die Kaagman tijdens haar ziekte verzorgden, ontbraken volgens Smits.

“De verzorging was er ook niet. Ik vond het eigenlijk een hele moeilijke middag daardoor.”

Bijzonder leven in de Nederlandse muziekwereld

Het besloten karakter van de uitvaart valt extra op vanwege de lange carrière van Kaagman. Ze groeide uit tot een van de bekendste vrouwen binnen de Nederlandse popmuziek en werd als zangeres van Earth & Fire een vertrouwd gezicht.

Later maakte een nieuwe generatie kennis met haar toen ze plaatsnam achter de jurytafel van Idols. Samen met onder anderen Henkjan Smits beoordeelde ze jarenlang kandidaten die droomden van een carrière in de muziek.

Kaagman stond bekend om haar uitgesproken mening en haar grote kennis van de muziekindustrie. Achter de schermen bouwde ze door de jaren heen bovendien veel langdurige contacten en vriendschappen op.

Dat is voor Smits kennelijk een van de redenen waarom hij liever had gezien dat een grotere groep mensen de mogelijkheid had gekregen om afscheid van haar te nemen.

Tegelijkertijd was het uiteindelijk aan de nabestaanden om te bepalen hoe het afscheid werd georganiseerd.

Smits gunt Kaagman haar rust

Ondanks zijn kritiek op de uitvaart benadrukt Smits dat hij Kaagman haar rust gunt. Ze kampte lange tijd met Parkinson en haar gezondheid ging daardoor steeds verder achteruit.

Voor Smits is juist dat langdurige ziekteproces moeilijk om te accepteren.

“Die rust gun ik haar, want dat had veel eerder moeten gebeuren.”

Hij spreekt vervolgens zijn persoonlijke mening uit over de manier waarop ernstig zieke mensen aan het einde van hun leven meer mogelijkheden zouden moeten hebben.

“Ik vind dit einde op deze manier te pijnlijk, maar dat is mijn mening.”

Volgens Smits zou er daarom gekeken moeten worden naar de mogelijkheden rondom levensbeëindiging voor mensen die zeer ernstig ziek zijn.

“Ik vind dat mensen niet op deze manier aan hun einde moeten komen. Ik vind dat er een wet moet komen dat als mensen zo ziek worden, dat er dan niet een natuurlijke dood hoeft te zijn, maar dat er een soort levensbeëindiging kan zijn.”

Daarmee benadrukt Smits dat het om zijn persoonlijke visie gaat. Zijn uitspraken raken aan de bredere en gevoelige maatschappelijke discussie over euthanasie en hulp bij levensbeëindiging.

Afscheid roept gemengde gevoelens op

Voor Henkjan Smits blijft het afscheid van zijn voormalige Idols-collega daardoor een middag met twee gezichten.

Aan de ene kant vond hij het mooi dat Jerney Kaagman in haar eigen geliefde tuin werd opgebaard en dat het afscheid een intiem karakter had. Aan de andere kant bleef bij hem het gevoel hangen dat belangrijke mensen uit haar leven ontbraken.

Vooral omdat Kaagman volgens hem naast haar behoefte aan privacy ook iemand was die haar hele leven verbonden was met muziek, publiek en collega’s.

Het overlijden van Jerney Kaagman betekent hoe dan ook het afscheid van een vrouw die gedurende tientallen jaren een belangrijke rol speelde binnen de Nederlandse muziekwereld.

Haar periode bij Earth & Fire, haar werk binnen de muziekindustrie en haar jaren achter de jurytafel van Idols maakten haar bekend bij meerdere generaties.

Voor Smits overheerst uiteindelijk vooral het besef dat zijn voormalige collega eindelijk rust heeft. Tegelijkertijd steekt hij niet onder stoelen of banken dat hij het jammer vindt dat het laatste afscheid volgens hem niet met meer mensen uit haar leven kon worden gedeeld.

Continue Reading