Actueel
´Ik kwam vroegtijdig terug van vakantie, maar mijn man weigerde mee te gaan´
Lauren zat op een avond in de woonkamer met een fotoalbum op haar schoot, gevuld met herinneringen aan de vakanties die ze als kind had gemaakt. Mike en de kinderen waren echter niet aanwezig. Ethan en Ben kroop naast haar op de bank en bladerden nieuwsgierig door de foto’s. “Mam, kunnen we deze zomer naar het strand?” vroeg Ethan hoopvol, terwijl zijn ogen glinsterden. Ben voegde er enthousiast aan toe: “Een echt strand, zoals in Hawaï!”
Lauren glimlachte en beloofde het te overwegen, maar vanbinnen voelde ze de bekende knoop in haar maag. Het plannen van vakanties was nooit eenvoudig geweest vanwege Mike’s terughoudendheid om te reizen.
Verweven Excuses
Mike had altijd een reden om niet mee te gaan als vakantie ter sprake kwam. “Het is te duur,” zei hij vaak, of: “De jongens zijn te jong om zich iets te herinneren.” Deze excuses waren genoeg om de gesprekken te laten verstommen, maar nooit om Lauren’s teleurstelling weg te nemen. “Waarom gaan we nooit, mam?” vroeg Ben een avond, waardoor Lauren zich realiseerde hoe deze situatie ook de kinderen beïnvloedde.
Ethan keek haar met een verwachtingsvolle blik aan en vroeg: “Gaan we ooit iets doen wat we met z’n allen kunnen beleven?”
De Uitnodiging
Een paar weken later belde Lauren’s moeder met een speciaal verzoek: “Ik wil deze zomer met de hele familie naar de Maagdeneilanden. Dit is misschien mijn laatste kans om met de kleinkinderen herinneringen te maken.” Lauren wist dat dit veel voor haar moeder betekende. Het was meer dan een vakantie; het was een kans om de familiebanden te versterken. Ze wist echter dat het een uitdaging zou worden om Mike te overtuigen.
Toen Lauren het voorstel met Mike besprak, antwoordde hij: “De Maagdeneilanden? Dat is ver.” Lauren hoopte dat hij de emotionele waarde van de reis zou begrijpen, maar zijn aarzeling bleef.
Een Eerste Overwinning
Na veel overweging stemde Mike ermee in dat Lauren en de kinderen zouden gaan. Hij liet zelfs doorschemeren dat hij misschien zou meegaan, maar zodra de vluchten ter sprake kwamen, trok hij zich terug. “Ik voel me er niet comfortabel bij,” zei hij met een gespannen blik. Het brak Lauren’s hart om te zien hoe hij zichzelf van de reis uitsloot.
Het Avontuur Begint
Lauren boekte de tickets en vertelde de jongens het goede nieuws. Hun enthousiasme was aanstekelijk en de reis naar de Maagdeneilanden bleek magisch. Ze genoten van het bouwen van zandkastelen, snorkelen en ontdekken van de omgeving. Maar ondanks hun blijdschap, miste Lauren Mike, en zijn afwezigheid drukte zwaar op haar gemoed.
Tijdens de vlucht vroegen de jongens vol enthousiasme: “Hoe hoog vliegen we, mam?” vroeg Ethan. “Kan de piloot ons altijd veilig houden?” voegde Ben toe. Lauren deed haar best om hen gerust te stellen, maar haar eigen zorgen bleven.
Een Onrustig Hart
Tijdens de avonden belde Lauren naar huis. Mike’s korte, afstandelijke antwoorden voedden haar zorgen. Er leek iets niet goed te zijn, en haar intuïtie liet haar niet los. Ze besloot eerder terug te keren, vastbesloten om uit te vinden wat er aan de hand was.
Een Verrassende Ontknoping
Bij thuiskomst trof Lauren Mike met een onbekende vrouw aan in de woonkamer. De vrouw stelde zichzelf voor als Dr. Keller, Mike’s therapeut. Mike bekende dat hij al zijn leven lang worstelde met vliegangst en dat hij in therapie was gegaan om deze angst te overwinnen. Hij had dit jarenlang verborgen gehouden, omdat hij Lauren niet wilde belasten.
“Ik wilde je niet belasten, Lauren,” legde Mike uit. “Maar het heeft me tegengehouden om samen met jullie herinneringen te maken.” Lauren voelde zich zowel verbaasd als opgelucht dat Mike eindelijk eerlijk was.
Een Nieuw Begin
Samen besloten ze de uitdaging aan te gaan en hun relatie te versterken. Mike beloofde te blijven werken aan zijn angsten, zodat hij de volgende keer mee kon op reis. Voor het eerst in jaren voelden ze zich dichter bij elkaar.
De volgende ochtend zaten ze samen aan de keukentafel, met een wereldkaart voor zich. Ethan en Ben wezen enthousiast verschillende bestemmingen aan, en Lauren glimlachte, wetende dat deze openheid een nieuw begin betekende voor hun gezin.
Actueel
Van ‘De Planckaerts’ tot ‘Château Planckaert’: waarom de familie blijft scoren
Weinig Vlaamse families hebben zo’n blijvende indruk gemaakt op televisie als de familie Planckaert. Wat ruim twintig jaar geleden begon als een realityprogramma op VTM, groeide uit tot een van de bekendste televisieformats van Vlaanderen. Ook vandaag blijven Eddy, Christa, Francesco, Stephanie en de rest van de familie miljoenen kijkers aanspreken.
Met ‘Château Planckaert’ is de familie inmiddels al jaren opnieuw te zien op de VRT. Terwijl de opnames en uitzendingen van het achtste seizoen volop lopen, blijft één vraag terugkomen: waarom blijft de familie Planckaert na al die jaren zo geliefd?
Voormalig regisseur Jeroen Denaeghel, die aan de basis stond van de eerste realityreeks, denkt het antwoord te kennen.
Van realitypioniers tot televisiefenomeen
Het televisieavontuur van de familie begon in 2003 met ‘De Planckaerts’ op VTM. In die tijd was realitytelevisie nog relatief nieuw in Vlaanderen en kregen kijkers een unieke inkijk in het dagelijkse leven van de bekende wielerfamilie.
Het programma groeide al snel uit tot een groot succes. Gedurende twaalf seizoenen volgden kijkers het gezin tijdens gewone én bijzondere momenten. In 2009 viel het doek voor de reeks, waarna de familie jarenlang uit de schijnwerpers verdween.
Pas in 2020 keerde de familie terug op televisie, dit keer met ‘Château Planckaert’. Daarin volgen kijkers hoe de familie een vervallen Frans kasteel stap voor stap ombouwt tot een nieuw familieproject. De combinatie van renovaties, familieleven en humor bleek opnieuw een schot in de roos.
“Ze zijn nooit naast hun schoenen gaan lopen”
Volgens voormalig regisseur Jeroen Denaeghel ligt de kracht van de familie vooral in hun authenticiteit.
In een interview met Het Laatste Nieuws vertelt hij dat de Planckaerts zich nooit anders zijn gaan gedragen door hun bekendheid.
“De Planckaerts hebben geen greintje aan populariteit ingeboet, en dat komt omdat ze nooit naast hun schoenen zijn gaan lopen,” zegt hij.
Volgens Denaeghel zien de familieleden televisie vooral als iets leuks om te doen, maar voelen ze weinig behoefte om voortdurend als bekende Vlamingen in de belangstelling te staan.
“Tv maken vinden ze leuk, maar de BV uithangen en paraderen op rode lopers zeggen hen helemaal niets.”
Jarenlang bewust uit de media
Wat volgens Denaeghel eveneens opvalt, is dat de familie nooit koste wat kost in de publiciteit wilde blijven.
Na het einde van ‘De Planckaerts’ verdwenen ze jarenlang vrijwel volledig uit de media. Anders dan veel andere bekende families zochten ze geen nieuwe televisieprojecten of interviews om in beeld te blijven.
“Meer dan tien jaar hebben ze niets in de media gedaan en daar waren ze absoluut niet rouwig om,” vertelt de voormalig regisseur.
Juist die terughoudendheid zou volgens hem hebben bijgedragen aan hun geloofwaardigheid.
Familie staat altijd centraal
Een andere belangrijke succesfactor is volgens Denaeghel de sterke onderlinge band binnen de familie.
Die verbondenheid vormt al sinds de eerste afleveringen de rode draad in de programma’s. Kijkers zien hoe verschillende generaties samenwerken, elkaar ondersteunen en moeilijke momenten samen verwerken.
Volgens Denaeghel is die hechte familiecultuur altijd zichtbaar gebleven.
“Diep vanbinnen zie je vandaag nog altijd die zigeunermentaliteit. Ze willen niet in de pas lopen, maar blijven wel een ontzettend hechte familie.”
Ook in ‘Château Planckaert’ draait het niet alleen om de renovatie van het Franse kasteel, maar vooral om de manier waarop de familie samen uitdagingen aangaat.
Francesco kijkt met dankbaarheid terug
Ook Francesco Planckaert beseft hoeveel de eerste realityreeks voor de familie heeft betekend.
Hij kijkt met veel warmte terug op de jaren waarin de camera’s vrijwel dagelijks aanwezig waren.
Volgens Francesco heeft het programma zelfs een bijzondere meerwaarde gekregen voor zijn eigen gezin.
“Ik hoef aan mijn kinderen niet uit te leggen hoe ik vroeger was. Ze kunnen het gewoon op televisie zien.”
Hij heeft dan ook nooit spijt gehad van de beslissing om het familieleven met Vlaanderen te delen.
Kijkers groeiden met de familie mee
Door de jaren heen zagen kijkers de familie veranderen.
Kinderen werden volwassen, relaties evolueerden, kleinkinderen werden geboren en nieuwe generaties namen steeds vaker een prominente plaats in binnen de programma’s.
Juist die natuurlijke ontwikkeling zorgt ervoor dat veel kijkers zich nog altijd verbonden voelen met de familie.
Voor velen voelt het alsof ze de Planckaerts al jarenlang persoonlijk kennen.
Een uitzondering binnen realitytelevisie
Realityprogramma’s verschijnen en verdwijnen tegenwoordig in hoog tempo, maar slechts weinig families slagen erin om meer dan twintig jaar relevant te blijven.
Volgens kenners komt dat doordat de Planckaerts nooit de indruk proberen te wekken dat alles perfect verloopt.
Ze tonen zowel de mooie als de moeilijke momenten. Discussies, tegenslagen, humor, emoties en successen krijgen allemaal een plaats in hun verhaal.
Daardoor blijft de familie herkenbaar voor een breed publiek.
Hun populariteit lijkt dan ook niet alleen te draaien om televisie, maar vooral om de echtheid waarmee ze hun leven delen. En precies die combinatie zorgt ervoor dat de Planckaerts, meer dan twintig jaar na hun televisiedebuut, nog altijd tot de populairste families van Vlaanderen behoren.