Connect with us

Actueel

Hennie (91) staat binnenkort op straat: ”Hartverscheurend”

Published

on

Hartverscheurend nieuws voor Hennie (91): na vijftien jaar moet hij zijn woning verlaten

Voor de 91-jarige Hennie Hoogeboom uit Rijsenhout dreigt een bijzonder verdrietige situatie. Na vijftien jaar wonen op Camping De Westeinder moet hij zijn vertrouwde plek verlaten. De rechter heeft bepaald dat de bewoners van het terrein binnen zes maanden moeten vertrekken. Daarmee dreigen ongeveer zestig mensen hun huidige onderkomen kwijt te raken, terwijl een nieuwe woning vinden in Nederland allesbehalve eenvoudig is.

Vooral voor Hennie is de situatie ingrijpend. De hoogbejaarde man woont al jarenlang op de camping en is voor zijn dagelijkse zelfstandigheid deels afhankelijk van zijn buren. Nu dreigt hij niet alleen zijn woning, maar ook zijn vertrouwde sociale omgeving te verliezen.

Zestig bewoners moeten camping verlaten

De zaak speelt zich af op Camping De Westeinder in het Noord-Hollandse Rijsenhout.

Op het terrein wonen momenteel ongeveer zestig mensen permanent. Sommigen verblijven er al vele jaren en beschouwen de camping als hun thuis.

Daar komt nu verandering in.

Volgens Hart van Nederland heeft de rechtbank bepaald dat de bewoners binnen een termijn van zes maanden moeten vertrekken.

De eigenaar van het terrein heeft namelijk andere plannen met de locatie.

Vastgoedontwikkelaar Kleen Estate wil de bestaande camping veranderen in een luxe vakantiepark.

Om deze plannen te kunnen realiseren, moeten de huidige bewoners plaatsmaken.

Voor hen betekent dat een ingrijpende verandering, zeker omdat een groot deel van de bewoners al jarenlang op het terrein woont.

Hennie woont er al vijftien jaar

Een van de bewoners die moet vertrekken, is de 91-jarige Hennie Hoogeboom.

Hij woont inmiddels vijftien jaar op Camping De Westeinder.

Voor hem is het terrein veel meer dan alleen een plek om te overnachten.

Het is zijn vertrouwde woonomgeving, waar hij zijn dagelijkse routine heeft opgebouwd en waar mensen in zijn omgeving hem kennen.

Hennie kan ondanks zijn hoge leeftijd nog zelfstandig wonen.

Dat lukt mede dankzij de hulp van zijn buren.

De man ziet en hoort slecht, waardoor ondersteuning van mensen in zijn directe omgeving belangrijk voor hem is.

Een gedwongen verhuizing betekent voor Hennie dan ook niet alleen dat hij een ander dak boven zijn hoofd moet vinden.

Hij dreigt eveneens het contact met de mensen te verliezen die hem momenteel helpen.

Juist op zijn leeftijd kan zo’n verandering bijzonder zwaar zijn.

Ruim 60 campingbewoners moeten weg: ook Hennie (91) verliest woonplek

Grote zorgen over woningnood

De bewoners maken zich grote zorgen over de vraag waar ze na hun vertrek terechtkunnen.

Nederland kampt al langere tijd met een tekort aan betaalbare woningen.

Voor mensen die op korte termijn een nieuwe woonruimte nodig hebben, kan dat grote problemen opleveren.

Zes maanden klinkt misschien als een redelijke periode om iets anders te zoeken, maar in de huidige woningmarkt is het vinden van geschikte huisvesting lang niet vanzelfsprekend.

Vooral mensen met een beperkt inkomen of specifieke woonbehoeften kunnen moeite hebben om snel een alternatief te vinden.

Dat geldt mogelijk ook voor oudere bewoners zoals Hennie.

Hij heeft niet alleen een betaalbare woning nodig, maar ook een omgeving waarin hij voldoende ondersteuning kan krijgen.

Of er voor hem tijdig een geschikte oplossing wordt gevonden, is nog niet bekend.

Eigenaar heeft huurcontracten opgezegd

Volgens de berichtgeving heeft vastgoedontwikkelaar Kleen Estate de huurcontracten van de bewoners opgezegd.

De rechtbank heeft vervolgens geoordeeld dat de bewoners het terrein moeten verlaten.

Daarmee heeft de eigenaar voorlopig juridisch gelijk gekregen.

De plannen voor een luxe vakantiepark kunnen echter grote gevolgen hebben voor de mensen die momenteel op de camping wonen.

Hoewel de eigenaar het terrein wil herontwikkelen, hopen de bewoners dat er alsnog een oplossing komt waardoor zij niet zonder woonruimte komen te zitten.

Het gaat immers om tientallen mensen die allemaal een andere persoonlijke situatie hebben.

Voor sommigen zal het vinden van een nieuwe woning mogelijk gemakkelijker zijn dan voor anderen.

Maar voor kwetsbare bewoners kan de zoektocht bijzonder ingewikkeld worden.

Schadevergoeding volgens bewoners onvoldoende

De eigenaar heeft de bewoners volgens de berichtgeving een financiële vergoeding aangeboden.

Daarmee zouden zij een deel van de gevolgen van hun vertrek kunnen opvangen.

Toch zijn de bewoners niet tevreden over de aangeboden bedragen.

In veel gevallen zou het gaan om minder dan 5.000 euro per persoon.

Volgens de bewoners is dat onvoldoende om ergens anders opnieuw te beginnen.

Een verhuizing brengt immers allerlei kosten met zich mee.

Denk aan het transport van persoonlijke bezittingen, een eventuele borgsom en de inrichting van een nieuwe woning.

Daarnaast kan het lastig zijn om woonruimte te vinden die qua maandelijkse lasten vergelijkbaar is met hun huidige verblijf.

Voor iemand die jarenlang op dezelfde plek heeft gewoond, gaat het bovendien om meer dan alleen financiële schade.

Ook het verlies van een vertrouwde woonomgeving speelt een belangrijke rol.

Hoger beroep op 26 november

Hoewel de rechtbank heeft bepaald dat de bewoners moeten vertrekken, is de juridische strijd nog niet volledig voorbij.

Op 26 november staat een hoger beroep gepland tegen een eerdere uitspraak uit januari 2025.

Die procedure kan belangrijk worden voor de toekomst van de bewoners.

Zij hopen dat de rechter in hoger beroep alsnog ruimte ziet voor een andere uitkomst.

Of dat daadwerkelijk gebeurt, is onzeker.

De huidige uitspraak betekent in ieder geval dat de bewoners rekening moeten houden met een vertrek binnen zes maanden.

Het hoger beroep moet duidelijk maken of er juridisch nog mogelijkheden zijn om hun verblijf voort te zetten.

Wat gebeurt er als Hennie geen woning vindt?

Voor Hennie is vooral de vraag waar hij straks terechtkan.

Als er binnen de gestelde termijn geen geschikte woonruimte wordt gevonden, dreigt hij zonder zijn huidige onderkomen te komen zitten.

Dat betekent niet automatisch dat hij daadwerkelijk op straat zal belanden.

Mogelijk kunnen familieleden, hulporganisaties of de gemeente ondersteuning bieden bij het zoeken naar een oplossing.

Of dergelijke hulp al beschikbaar is, blijkt niet uit de berichtgeving.

Voor de 91-jarige bewoner blijft de onzekerheid voorlopig groot.

Na vijftien jaar op dezelfde plek moet hij zich voorbereiden op een toekomst die hij waarschijnlijk heel anders had voorgesteld.

Onzekere toekomst voor tientallen bewoners

De situatie op Camping De Westeinder laat zien hoe ingrijpend de herontwikkeling van een terrein kan zijn voor mensen die er permanent wonen.

Waar de eigenaar mogelijkheden ziet voor een nieuw vakantiepark, dreigen tientallen bewoners hun vertrouwde thuis te verliezen.

Voor Hennie Hoogeboom is de impact extra groot vanwege zijn leeftijd en afhankelijkheid van zijn directe omgeving.

De komende maanden zullen uitwijzen of er voor hem en de andere bewoners geschikte alternatieven worden gevonden.

Voorlopig blijft vooral één vraag onbeantwoord: waar moeten deze zestig mensen naartoe als zij hun huidige woonplek daadwerkelijk moeten verlaten?

Wat vind jij? Moet er voor bewoners zoals Hennie eerst vervangende woonruimte worden geregeld voordat zij verplicht kunnen worden te vertrekken?

Bron: Hart van Nederland.

Actueel

Ondankbare statushouder wil mooie woning niet om bizarre reden en komt met deze eis

Published

on

Een Nigeriaanse statushouder heeft een aangeboden studio van 24 vierkante meter in Tilburg geweigerd omdat hij de woning te klein vindt. De man, die in een asielzoekerscentrum verblijft, stelt dat hij vanwege psychische klachten niet in de studio kan wonen. Het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) accepteerde de weigering niet en stapte naar de rechter. Die heeft het COA inmiddels in het gelijk gesteld.

De uitspraak komt op een moment waarop de woningnood in Nederland groot is en veel woningzoekenden jarenlang moeten wachten op een betaalbare huurwoning. De zaak roept daardoor vragen op over de regels voor statushouders die een woning aangeboden krijgen.

Statushouder krijgt studio aangeboden in Tilburg

De Nigeriaanse man verblijft in een asielzoekerscentrum en heeft inmiddels een verblijfsvergunning gekregen.

Als statushouder komt hij in aanmerking voor huisvesting buiten het azc.

Daarom werd voor hem een studio in Tilburg beschikbaar gesteld.

Het gaat om een zelfstandige woonruimte met een oppervlakte van 24 vierkante meter.

Voor veel alleenstaande woningzoekenden, onder wie studenten en starters, zou een dergelijke woning een mogelijkheid zijn om zelfstandig te wonen.

De man vond de aangeboden woonruimte echter niet geschikt.

Hij wilde de studio niet accepteren en bleef in het asielzoekerscentrum verblijven.

Dat leidde uiteindelijk tot een juridisch conflict met het COA.

Man had eerder ingestemd met voorwaarden

Volgens De Dagelijkse Standaard blijkt uit de rechterlijke uitspraak dat de statushouder in september vorig jaar een brief ontving over de voorwaarden voor huisvesting.

Daarin stond dat hij een aangeboden passende woning niet zomaar mocht weigeren.

De man ondertekende deze brief.

Ook werd tijdens een gesprek gevraagd of hij bijzondere woonwensen of omstandigheden had waarmee rekening moest worden gehouden.

Volgens de berichtgeving gaf hij destijds aan dat dit niet het geval was.

Toen hem vervolgens de studio in Tilburg werd aangeboden, veranderde zijn standpunt.

De man liet weten dat hij de woning niet wilde betrekken.

Volgens hem was de studio vanwege zijn persoonlijke omstandigheden niet geschikt.

Statushouder beroept zich op PTSS en claustrofobie

De man verklaarde dat hij kampt met een posttraumatische stressstoornis (PTSS) en claustrofobie.

Vanwege deze klachten zou hij moeite hebben met het wonen in een kleine ruimte.

Hij stelde daarom behoefte te hebben aan een woning met een afzonderlijke slaapkamer.

De aangeboden studio van 24 vierkante meter voldeed volgens hem niet aan die voorwaarde.

Het COA was het niet eens met zijn weigering.

De opvangorganisatie vond dat de man de aangeboden woonruimte moest accepteren en dat er onvoldoende aanleiding was om hem langer in het azc te laten verblijven.

Omdat beide partijen niet tot overeenstemming kwamen, werd de zaak voorgelegd aan de voorzieningenrechter.

Rechter onderzoekt medische onderbouwing

Tijdens de rechtszaak werd gekeken naar de argumenten die de statushouder had aangevoerd.

Daarbij speelde vooral de medische onderbouwing van zijn bezwaren een belangrijke rol.

Volgens de aangeleverde berichtgeving heeft de rechter het beschikbare medische dossier beoordeeld.

Daarin werd geen onderbouwing gevonden voor de gestelde claustrofobie.

Ook speelde mee dat de man zijn bezwaren pas naar voren bracht nadat hij de studio had geweigerd.

Eerder had hij namelijk aangegeven geen bijzondere woonwensen te hebben.

De rechter vond de aangevoerde omstandigheden daarom onvoldoende om de weigering van de aangeboden woning te rechtvaardigen.

Dat betekent niet automatisch dat de man geen psychische klachten heeft, maar wel dat zijn beroep daarop in deze procedure onvoldoende was onderbouwd.

Statushouder WEIGERT ’te klein’ huis: ‘Nederlanders willen daar wél wonen’ | Nieuws van de Dag

COA krijgt gelijk van rechter

De voorzieningenrechter heeft uiteindelijk geoordeeld dat het COA in zijn recht staat.

De statushouder mocht de aangeboden studio volgens de uitspraak niet op deze gronden weigeren en vervolgens aanspraak blijven maken op opvang in het azc.

De man moet daarom het asielzoekerscentrum verlaten.

Volgens de uitspraak krijgt hij daarvoor drie dagen de tijd.

Daarnaast is hij veroordeeld tot het betalen van de proceskosten.

Die bedragen in totaal 2.254 euro.

De rechter oordeelde volgens de berichtgeving dat de man de ontstane situatie aan zijn eigen opstelling te wijten heeft.

Het is niet bekend of de statushouder inmiddels aan de uitspraak heeft voldaan.

Woningnood maakt zaak gevoelig

De zaak speelt tegen de achtergrond van een groot tekort aan betaalbare woningen in Nederland.

Vooral starters, studenten en alleenstaanden hebben moeite om geschikte woonruimte te vinden.

In steden als Tilburg is de vraag naar kleine zelfstandige woningen groot.

Een studio van 24 vierkante meter kan voor iemand die zelfstandig wil gaan wonen dan ook een belangrijke eerste stap zijn.

Tegelijkertijd gelden voor de huisvesting van statushouders specifieke wettelijke en bestuurlijke afspraken.

Gemeenten hebben de taak om statushouders te huisvesten, zodat zij kunnen doorstromen vanuit de opvang.

Die doorstroming is belangrijk omdat opvangplaatsen in asielzoekerscentra daardoor weer beschikbaar komen voor andere mensen die opvang nodig hebben.

Wanneer een statushouder een aangeboden woning weigert, kan dat gevolgen hebben voor zijn recht op verdere opvang.

Of een woning passend is, moet daarbij wel worden beoordeeld aan de hand van de omstandigheden van het individuele geval.

Wanneer mag een statushouder een woning weigeren?

Een statushouder kan niet zonder meer iedere aangeboden woning afwijzen.

Wanneer een woning als passend wordt aangemerkt, wordt in beginsel verwacht dat deze wordt geaccepteerd.

Er kunnen echter omstandigheden zijn waardoor een aangeboden woning toch niet geschikt is.

Denk bijvoorbeeld aan aantoonbare medische beperkingen of andere zwaarwegende persoonlijke omstandigheden.

In zulke situaties is het belangrijk dat de bezwaren voldoende worden onderbouwd.

In deze zaak stelde de Nigeriaanse man dat hij vanwege PTSS en claustrofobie een afzonderlijke slaapkamer nodig had.

De rechter vond de beschikbare informatie echter onvoldoende om te concluderen dat de studio van 24 vierkante meter voor hem ongeschikt was.

Daarom kreeg het COA gelijk.

Man moet opvang verlaten en proceskosten betalen

De gevolgen van de uitspraak zijn aanzienlijk voor de statushouder.

Hij moet het azc binnen drie dagen verlaten en daarnaast 2.254 euro aan proceskosten betalen.

Of hij alsnog gebruik kan maken van de eerder aangeboden studio, blijkt niet uit de aangeleverde berichtgeving.

Ook is niet bekend of hij verdere juridische stappen overweegt.

De rechterlijke uitspraak maakt in ieder geval duidelijk dat het weigeren van aangeboden huisvesting gevolgen kan hebben wanneer daarvoor onvoldoende zwaarwegende redenen worden aangetoond.

De zaak zal waarschijnlijk ook buiten de rechtszaal discussie oproepen, juist omdat veel Nederlanders moeite hebben om een betaalbare woning te vinden.

Wat vind jij? Moet een statushouder een aangeboden studio van 24 vierkante meter accepteren, of moet er meer rekening worden gehouden met persoonlijke woonwensen en medische omstandigheden?

Bron: De Dagelijkse Standaard en de daarin beschreven uitspraak van de voorzieningenrechter. De medische omstandigheden en de precieze juridische motivering zijn niet onafhankelijk geverifieerd.

Continue Reading