Actueel
Heftige gebeurtenis bij uitvaart Manuëla Kemp: “Erg ongepast”
Eergisteren namen vrienden en familie afscheid van zangeres en televisiepersoonlijkheid Manuëla Kemp op begraafplaats Zorgvlied in Amsterdam. Wat een ingetogen en respectvolle bijeenkomst had moeten zijn, werd overschaduwd door de aanwezigheid van cameraploegen voor de ingang. Veel mensen spraken hun verontwaardiging uit over deze gang van zaken.
Het tragische einde van een iconische vrouw
Manuëla Kemp, geliefd om haar humor, talent en warme
persoonlijkheid, lag sinds 7 december vorig jaar in coma na een
scooterongeval in Portugal. Na weken van onzekerheid werd duidelijk
dat herstel niet meer mogelijk was. Ze werd via een speciale vlucht
teruggebracht naar Nederland, waar ze op 17 januari 2024 0verleed.
Haar uitvaart vond plaats op vrijdag, een emotionele dag voor
iedereen die haar kende en bewonderde.
Jeroen Pauw’s speciale aanwezigheid
De uitvaart trok ook de aandacht vanwege de aanwezigheid van Jeroen
Pauw, Kemp’s voormalige partner. De presentator, die normaal
gesproken de wintermaanden op Curaçao doorbrengt, keerde speciaal
terug naar Nederland om afscheid te nemen. Dit gebaar getuigt van
de diepe band die de twee jarenlang hebben gedeeld.
Een intiem moment, verstoord door media
Hoewel familie en vrienden hoopten in rust afscheid te kunnen
nemen, verliep de dag niet zonder verstoringen. Voor de ingang van
Zorgvlied hadden cameraploegen van RTL
Boulevard en Shownieuws zich
opgesteld. Deze verslaggevers probeerden bekende bezoekers,
waaronder Jeroen Pauw, te interviewen op een moment dat duidelijk
emotioneel beladen was.
De confrontatie met Jeroen Pauw
Jeroen Pauw werd door een verslaggever van RTL
Boulevard gevraagd om iets over Manuëla te zeggen. Hoewel
hij zichtbaar geëmotioneerd was, probeerde hij beleefd te blijven.
“Ja, dat kan niet kort,” zei hij. “Als je vraagt wat Manuëla voor
mij betekent, dan kan ik je dat niet kort zeggen. Dus dan laat ik
hem even voor nu. Sorry, ja sorry, ik ben er vandaag even niet zo
goed in.”
Respect voor Pauw’s reactie
De reacties op Pauw’s woorden waren overwegend begripvol. Tv-kenner
Rob Goossens merkte in de studio van RTL
Boulevard op dat het duidelijk was dat Jeroen moeite had
om zijn emoties te verwoorden. “Dat is natuurlijk volkomen
logisch,” voegde hij toe.
Online kritiek op media-aanpak
De manier waarop de media met deze situatie omgingen, zorgde voor
veel ophef. Mediacourant hield een poll onder
haar lezers waarin werd gevraagd of het ongepast was dat
cameraploegen bezoekers van Manuëla’s uitvaart opwachtten. Maar
liefst 87 procent van de stemmers vond dit inderdaad te ver
gaan.
Een verstoring van een kwetsbaar moment
Voor veel mensen voelde de aanwezigheid van de media als een
inbreuk op een privé- en kwetsbaar moment. Een uitvaart is een tijd
om stil te staan bij het leven van de 0verledene en biedt de
nabesta*nden een moment van troost. Dat dit werd verstoord, leidde
tot felle discussies op sociale media en in de commentarsecties van
nieuwswebsites.
De balans tussen nieuws en privacy
Hoewel media de taak hebben om verslag te doen van gebeurtenissen,
blijft de grens tussen nieuwsgaring en privacy dun. Bij publieke
figuren, zoals Manuëla Kemp, is de verleiding groot om ook op
emotionele momenten verslag te doen. Maar wanneer dit het
r0uwproces van familie en vrienden verstoort, roept dat terecht
vragen op over de ethiek van deze praktijk.
Verwachtingen van de nabesta*nden
De familie van Manuëla had waarschijnlijk gehoopt op een rustige
bijeenkomst, zonder flitsende camera’s en indringende vragen. Het
respecteren van dergelijke wensen zou een teken zijn van empathie
en begrip, iets wat in deze situatie lijkt te hebben ontbroken.
Manuëla’s nalatenschap
Ondanks de verstoringen blijft het leven van Manuëla Kemp een
inspiratiebron voor velen. Haar humor, talent en warme
persoonlijkheid maakten haar tot een unieke figuur in de
Nederlandse entertainmentwereld. Haar 0verlijden markeert het einde
van een tijdperk, maar haar nalatenschap zal voortleven in de
herinneringen van degenen die haar kenden en bewonderden.
Reacties van bekende Nederlanders
Veel bekende Nederlanders spraken hun verdriet uit na het
0verlijden van Manuëla. Presentatrice Patty Brard noemde haar “een
sprankelende persoonlijkheid die iedereen aan het lachen kon
maken”. Ook anderen, zoals Matthijs van Nieuwkerk en Jan Smit,
spraken hun respect en medeleven uit.
De kracht van herinneringen
Hoewel de dag niet helemaal vlekkeloos verliep, staat één ding
buiten kijf: de impact die Manuëla Kemp op haar omgeving had. Haar
vrienden en familie kwamen samen om verhalen te delen, te lachen en
te huilen. Deze herinneringen vormen een blijvende verbinding met
haar en zullen haar nalatenschap levend houden.
Een les voor de media
De gebeurtenissen rondom de uitvaart van Manuëla Kemp zijn een
belangrijke les voor de media. Het is essentieel om te begrijpen
wanneer het moment is om verslag te doen en wanneer het beter is om
op de achtergrond te blijven. In situaties van r0uw en verlies
verdient privacy altijd de voorkeur.
De veerkracht van nabesta*nden
Ondanks de verstoringen bleven de nabesta*nden van Manuëla sterk.
Ze wisten het moment te gebruiken om haar leven te vieren en hun
liefde voor haar te tonen. Deze veerkracht is een voorbeeld voor
iedereen die met verlies te maken heeft.
Een voorbeeld van respect en liefde
Jeroen Pauw’s speciale terugkeer naar Nederland en zijn emotionele
woorden laten zien hoe belangrijk Manuëla voor hem was. Zijn
aanwezigheid op de uitvaart was een teken van respect en liefde,
een herinnering aan hun gedeelde geschiedenis.
Manuëla’s erfenis
Hoewel haar fysieke aanwezigheid niet meer voelbaar is, laat
Manuëla een rijke erfenis achter. Haar werk in de media, haar
persoonlijke warmte en haar humor blijven voortleven in de
herinneringen van haar vrienden, familie en fans.
Een oproep tot verandering
De ophef rondom de media-aandacht bij Manuëla’s uitvaart benadrukt
de noodzaak van een meer empathische aanpak bij dergelijke
gebeurtenissen. Hopelijk dienen deze ervaringen als wake-upcall
voor journalisten en redacties om meer respect te tonen voor de
privacy van r0uwende families.
Een laatste groet aan een icoon
De uitvaart van Manuëla Kemp markeerde het einde van een hoofdstuk
in de Nederlandse entertainmentwereld. Ondanks de verstoringen was
het vooral een dag van liefde, herinneringen en het vieren van een
leven dat zoveel mensen heeft geraakt. Haar naam zal nog lang met
respect en bewondering worden genoemd.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.