Actueel
Heftige gebeurtenis bij uitvaart Manuëla Kemp: “Erg ongepast”
Eergisteren namen vrienden en familie afscheid van zangeres en televisiepersoonlijkheid Manuëla Kemp op begraafplaats Zorgvlied in Amsterdam. Wat een ingetogen en respectvolle bijeenkomst had moeten zijn, werd overschaduwd door de aanwezigheid van cameraploegen voor de ingang. Veel mensen spraken hun verontwaardiging uit over deze gang van zaken.
Het tragische einde van een iconische vrouw
Manuëla Kemp, geliefd om haar humor, talent en warme
persoonlijkheid, lag sinds 7 december vorig jaar in coma na een
scooterongeval in Portugal. Na weken van onzekerheid werd duidelijk
dat herstel niet meer mogelijk was. Ze werd via een speciale vlucht
teruggebracht naar Nederland, waar ze op 17 januari 2024 0verleed.
Haar uitvaart vond plaats op vrijdag, een emotionele dag voor
iedereen die haar kende en bewonderde.
Jeroen Pauw’s speciale aanwezigheid
De uitvaart trok ook de aandacht vanwege de aanwezigheid van Jeroen
Pauw, Kemp’s voormalige partner. De presentator, die normaal
gesproken de wintermaanden op Curaçao doorbrengt, keerde speciaal
terug naar Nederland om afscheid te nemen. Dit gebaar getuigt van
de diepe band die de twee jarenlang hebben gedeeld.
Een intiem moment, verstoord door media
Hoewel familie en vrienden hoopten in rust afscheid te kunnen
nemen, verliep de dag niet zonder verstoringen. Voor de ingang van
Zorgvlied hadden cameraploegen van RTL
Boulevard en Shownieuws zich
opgesteld. Deze verslaggevers probeerden bekende bezoekers,
waaronder Jeroen Pauw, te interviewen op een moment dat duidelijk
emotioneel beladen was.
De confrontatie met Jeroen Pauw
Jeroen Pauw werd door een verslaggever van RTL
Boulevard gevraagd om iets over Manuëla te zeggen. Hoewel
hij zichtbaar geëmotioneerd was, probeerde hij beleefd te blijven.
“Ja, dat kan niet kort,” zei hij. “Als je vraagt wat Manuëla voor
mij betekent, dan kan ik je dat niet kort zeggen. Dus dan laat ik
hem even voor nu. Sorry, ja sorry, ik ben er vandaag even niet zo
goed in.”
Respect voor Pauw’s reactie
De reacties op Pauw’s woorden waren overwegend begripvol. Tv-kenner
Rob Goossens merkte in de studio van RTL
Boulevard op dat het duidelijk was dat Jeroen moeite had
om zijn emoties te verwoorden. “Dat is natuurlijk volkomen
logisch,” voegde hij toe.
Online kritiek op media-aanpak
De manier waarop de media met deze situatie omgingen, zorgde voor
veel ophef. Mediacourant hield een poll onder
haar lezers waarin werd gevraagd of het ongepast was dat
cameraploegen bezoekers van Manuëla’s uitvaart opwachtten. Maar
liefst 87 procent van de stemmers vond dit inderdaad te ver
gaan.
Een verstoring van een kwetsbaar moment
Voor veel mensen voelde de aanwezigheid van de media als een
inbreuk op een privé- en kwetsbaar moment. Een uitvaart is een tijd
om stil te staan bij het leven van de 0verledene en biedt de
nabesta*nden een moment van troost. Dat dit werd verstoord, leidde
tot felle discussies op sociale media en in de commentarsecties van
nieuwswebsites.
De balans tussen nieuws en privacy
Hoewel media de taak hebben om verslag te doen van gebeurtenissen,
blijft de grens tussen nieuwsgaring en privacy dun. Bij publieke
figuren, zoals Manuëla Kemp, is de verleiding groot om ook op
emotionele momenten verslag te doen. Maar wanneer dit het
r0uwproces van familie en vrienden verstoort, roept dat terecht
vragen op over de ethiek van deze praktijk.
Verwachtingen van de nabesta*nden
De familie van Manuëla had waarschijnlijk gehoopt op een rustige
bijeenkomst, zonder flitsende camera’s en indringende vragen. Het
respecteren van dergelijke wensen zou een teken zijn van empathie
en begrip, iets wat in deze situatie lijkt te hebben ontbroken.
Manuëla’s nalatenschap
Ondanks de verstoringen blijft het leven van Manuëla Kemp een
inspiratiebron voor velen. Haar humor, talent en warme
persoonlijkheid maakten haar tot een unieke figuur in de
Nederlandse entertainmentwereld. Haar 0verlijden markeert het einde
van een tijdperk, maar haar nalatenschap zal voortleven in de
herinneringen van degenen die haar kenden en bewonderden.
Reacties van bekende Nederlanders
Veel bekende Nederlanders spraken hun verdriet uit na het
0verlijden van Manuëla. Presentatrice Patty Brard noemde haar “een
sprankelende persoonlijkheid die iedereen aan het lachen kon
maken”. Ook anderen, zoals Matthijs van Nieuwkerk en Jan Smit,
spraken hun respect en medeleven uit.
De kracht van herinneringen
Hoewel de dag niet helemaal vlekkeloos verliep, staat één ding
buiten kijf: de impact die Manuëla Kemp op haar omgeving had. Haar
vrienden en familie kwamen samen om verhalen te delen, te lachen en
te huilen. Deze herinneringen vormen een blijvende verbinding met
haar en zullen haar nalatenschap levend houden.
Een les voor de media
De gebeurtenissen rondom de uitvaart van Manuëla Kemp zijn een
belangrijke les voor de media. Het is essentieel om te begrijpen
wanneer het moment is om verslag te doen en wanneer het beter is om
op de achtergrond te blijven. In situaties van r0uw en verlies
verdient privacy altijd de voorkeur.
De veerkracht van nabesta*nden
Ondanks de verstoringen bleven de nabesta*nden van Manuëla sterk.
Ze wisten het moment te gebruiken om haar leven te vieren en hun
liefde voor haar te tonen. Deze veerkracht is een voorbeeld voor
iedereen die met verlies te maken heeft.
Een voorbeeld van respect en liefde
Jeroen Pauw’s speciale terugkeer naar Nederland en zijn emotionele
woorden laten zien hoe belangrijk Manuëla voor hem was. Zijn
aanwezigheid op de uitvaart was een teken van respect en liefde,
een herinnering aan hun gedeelde geschiedenis.
Manuëla’s erfenis
Hoewel haar fysieke aanwezigheid niet meer voelbaar is, laat
Manuëla een rijke erfenis achter. Haar werk in de media, haar
persoonlijke warmte en haar humor blijven voortleven in de
herinneringen van haar vrienden, familie en fans.
Een oproep tot verandering
De ophef rondom de media-aandacht bij Manuëla’s uitvaart benadrukt
de noodzaak van een meer empathische aanpak bij dergelijke
gebeurtenissen. Hopelijk dienen deze ervaringen als wake-upcall
voor journalisten en redacties om meer respect te tonen voor de
privacy van r0uwende families.
Een laatste groet aan een icoon
De uitvaart van Manuëla Kemp markeerde het einde van een hoofdstuk
in de Nederlandse entertainmentwereld. Ondanks de verstoringen was
het vooral een dag van liefde, herinneringen en het vieren van een
leven dat zoveel mensen heeft geraakt. Haar naam zal nog lang met
respect en bewondering worden genoemd.
Actueel
Jean-Marie Pfaff geeft eerlijk update over zijn vrouw Carmen: “Nooit meer”
Het leven van de familie Pfaff, jarenlang gevolgd door miljoenen Vlamingen en Nederlanders, heeft de afgelopen jaren een ongekend zware wending genomen. Waar het gezin ooit symbool stond voor levenslust, humor en samenhorigheid, wordt het dagelijkse leven nu overschaduwd door zorg, herstel en blijvende beperkingen. In een openhartig en emotioneel gesprek met Het Nieuwsblad doet Jean-Marie Pfaff (72) een onthulling die diepe indruk maakt: zijn vrouw Carmen is officieel invalide verklaard. Het is een uitspraak die de ernst van wat het gezin heeft doorgemaakt in één klap duidelijk maakt.
Een vakantie die alles veranderde
De opeenvolging van drama’s begon in mei 2023, tijdens wat een ontspannen vakantie op Mallorca had moeten worden. Voor Carmen Pfaff sloeg het noodlot onverwacht toe: ze werd getroffen door een zware hersenbloeding. Plots stond het leven van het gezin volledig stil. Carmen belandde in kritieke toestand op de afdeling intensieve zorg, waar artsen dagenlang vreesden voor het ergste.
Voor Jean-Marie en hun dochters Debby, Kelly en Lyndsey brak een periode aan van angst, onzekerheid en machteloos wachten. De man die Vlaanderen jarenlang kende als de flamboyante, energieke doelman van de Rode Duivels, stond nu naast het ziekenhuisbed van zijn vrouw, niet wetend of ze het zou halen. “Dat waren de donkerste dagen van mijn leven,” liet hij eerder al doorschemeren.
Een loodzware revalidatie
Tegen alle verwachtingen in overleefde Carmen de hersenbloeding. Wat volgde, was echter geen snelle terugkeer naar het oude leven, maar een lange en slopende revalidatie. Ze moest opnieuw leren vertrouwen op haar lichaam, haar evenwicht hervinden en omgaan met vermoeidheid en beperkingen die haar dagelijks leven bepaalden.
In die periode speelde de familie een cruciale rol. De dochters Pfaff waren voortdurend aanwezig, boden emotionele steun en hielpen hun moeder door momenten van wanhoop heen. Jean-Marie noemt die familiale verbondenheid nog altijd de reden dat Carmen niet heeft opgegeven. “Zonder onze kinderen was dit niet gelukt,” zegt hij.
Langzaam leek er weer wat licht te komen aan het einde van de tunnel. Carmen boekte vooruitgang, het gezin begon voorzichtig te hopen dat het ergste achter de rug was. Maar het lot had andere plannen.
De klap van de homejacking
In augustus 2023 sloeg het noodlot opnieuw toe, en dit keer op een manier die diepe psychologische wonden naliet. Terwijl Jean-Marie afwezig was, drongen drie mannen de woning van de Pfaffs in Brasschaat binnen. Carmen, nog herstellende van haar hersenbloeding, was alleen thuis.
Wat volgde was een brute homejacking. Carmen kreeg slagen tegen het hoofd, werd aan haar arm meegesleurd over een marmeren trap en uiteindelijk opgesloten in het toilet. De daders gingen ervandoor met juwelen, maar de materiële schade verbleekt volledig bij wat dit incident emotioneel en fysiek heeft aangericht.
Jean-Marie vertelt er zichtbaar aangeslagen over: “Mijn vrouw was net aan het herstellen van haar beroerte, en dan gebeurt dit. Dat is niet te vatten.” De angst, het gevoel van onveiligheid en de hernieuwde lichamelijke schade maakten het herstel van Carmen opnieuw een stuk zwaarder.
Officieel invalide verklaard
De gevolgen van deze dubbele klap zijn blijvend. In het interview onthult Jean-Marie dat Carmen inmiddels voor 67 procent invalide is verklaard. Het is een harde realiteit, die bevestigt wat het gezin al langer voelde: het leven zal nooit meer worden zoals het was.
“Het gaat redelijk,” zegt Jean-Marie eerlijk, “maar we moeten aanvaarden dat het nooit meer hetzelfde wordt.” Die woorden dragen zowel verdriet als berusting in zich. Carmen kan niet meer alles wat ze vroeger deed, en eenvoudige dagelijkse handelingen vragen vaak meer tijd, energie en ondersteuning.
Leven met beperkingen
Toch weigert de familie Pfaff zich volledig te laten verlammen door het verdriet. Carmen probeert, binnen haar mogelijkheden, nog steeds van het leven te genieten. Kleine momenten krijgen een grotere betekenis: samen zijn met de kinderen, lachen met de kleinkinderen, een rustige dag thuis zonder stress.
Jean-Marie wijkt geen moment meer van haar zijde. Waar hij vroeger bekendstond om zijn drukke agenda en publieke optredens, ligt zijn focus nu volledig bij zijn vrouw. “Ik ben er meer dan ooit voor haar,” zegt hij. “Dat is mijn taak, mijn plicht, maar vooral mijn liefde.”
Angst en veiligheid
De homejacking heeft ook het gevoel van veiligheid voorgoed aangetast. Het huis in Brasschaat, ooit een veilige haven, draagt nu beladen herinneringen met zich mee. Jean-Marie geeft toe dat de angst soms nog aanwezig is, vooral bij Carmen. Slapen, alleen zijn, onverwachte geluiden – het zijn triggers geworden.
Toch probeert het gezin niet in die angst te blijven hangen. Met extra veiligheidsmaatregelen en de steun van elkaar zoeken ze een nieuw evenwicht. “Je kunt niet blijven leven in schrik,” zegt Jean-Marie. “Maar je neemt het wel mee, elke dag.”
Dankbaarheid ondanks alles
Wat opvalt in het verhaal van Jean-Marie Pfaff is de dankbaarheid die, ondanks alles, blijft doorschemeren. Dankbaarheid dat Carmen de hersenbloeding heeft overleefd. Dankbaarheid dat ze de homejacking heeft doorstaan. En vooral dankbaarheid voor de familieband die sterker is geworden door de tegenslagen.
“Onze juwelen zijn weg,” zei hij eerder al, “maar Carmen is er nog. Dat is wat telt.” Die zin vat perfect samen waar het voor hem om draait. Materiële zaken zijn vervangbaar, gezondheid en liefde niet.
Een ander leven, maar samen
Het leven van de familie Pfaff is onherroepelijk veranderd. De vrolijke televisiemomenten van vroeger maken plaats voor een stiller bestaan, waarin zorg en aandacht centraal staan. Maar de kern van het gezin – samen, loyaal en veerkrachtig – is intact gebleven.
Jean-Marie sluit af met woorden die zowel verdrietig als hoopvol zijn: “We maken er samen het beste van. Elke dag opnieuw.” Het is geen optimisme uit naïviteit, maar uit liefde. En misschien is dat, ondanks alles, de grootste kracht van de familie Pfaff.