Actueel
Gisteren werd ik benaderd door een dakloze man in nood
Herontmoeting met een oude vriend op straat onthult de willekeur van het leven
Op een doorsnee dag, terwijl ik door de drukke straten liep, werd mijn aandacht gevangen door een man wiens voorkomen het harde leven op straat weerspiegelde.
Zijn gescheurde kleren en het gebrek aan schoenen waren duidelijke tekenen van zijn ontberingen. Toen hij mij naderde met een bescheiden verzoek om 20 euro, verhoogde ik dit bedrag instinctief naar 50 euro, geraakt door zijn situatie.
Zijn dankbaarheid was oprecht, maar het was zijn volgende vraag die me diep raakte. “Herken je me niet?” Hij bleek Ross te zijn, een oude klasgenoot.
Deze ontdekking bracht een stroom van jeugdherinneringen terug, gevuld met zowel conflict als kameraadschap.
Ross vertelde me over zijn afdaling in een reeks van destructieve keuzes, variërend van criminele betrokkenheid tot persoonlijke tragedies, waaronder het verlies van contact met zijn eigen kinderen en gedachten aan zelfmoord. Ondanks deze beproevingen, deelde hij een boodschap van hoop en het belang van zelfzorg.
Deze confrontatie met Ross zette me aan tot nadenken over de impact van opvoeding en de kansen die we krijgen. Mijn eigen opvoeding, vol liefde, discipline, en structuur, stond in schril contrast met de onzekerheden die Ross had ervaren.
Dit besef bracht een diepe dankbaarheid in me naar boven voor de leiding die ik van mijn ouders heb ontvangen.
Deze ervaring onderstreepte het belang van een ondersteunende opvoeding en het creëren van kansen voor jongeren. Het toonde de essentiële rol van onderwijs en gemeenschapssteun in het vormgeven aan de toekomst van onze jeugd en het aanpakken van bredere maatschappelijke uitdagingen.
Kernpunten uit deze ontmoeting zijn de kracht van persoonlijke connecties, de invloed van onze jeugd op onze toekomstige levenspaden, en het belang van ouderlijke invloed en gemeenschapssteun.
Laten we ons inzetten om onze jongeren de middelen, kennis, en liefde te bieden die ze nodig hebben om te slagen en een toekomst op te bouwen waarin iedereen zijn potentieel kan bereiken.
Actueel
Hier 14 gesprekken die totaal kansloos zijn
Een kansloos gesprek is een gesprek waarin niets wordt bereikt, waar de communicatie oppervlakkig blijft en er geen echte connectie ontstaat tussen de gesprekspartners. Het zijn die gesprekken waarin je je afvraagt: “Waarom zijn we überhaupt aan het praten?” Misschien herken je het wel: een gesprek dat nergens heen leidt, vol onbegrip of herhalingen, waar de wederzijdse interesse ontbreekt. Deze gesprekken voelen vaak als tijdverspilling aan en leveren nauwelijks iets op.
In zo’n gesprek gebeurt er meestal niet veel, behalve dat beide partijen zich ongemakkelijk gaan voelen, maar geen van beiden durft te zeggen dat ze liever iets anders doen. Het lijkt wel alsof de woorden in het luchtledige verdwijnen zonder dat ze enige betekenis hebben. Misschien is het een gesprek met een collega die je altijd dezelfde vraag stelt, of een gesprek met iemand die je een half uur lang vertelt over iets waar je totaal niet in geïnteresseerd bent. ……
Klik op de knop hieronder om de volgende foto’s te zien
