Actueel
Gisteren werd ik benaderd door een dakloze man in nood
Herontmoeting met een oude vriend op straat onthult de willekeur van het leven
Op een doorsnee dag, terwijl ik door de drukke straten liep, werd mijn aandacht gevangen door een man wiens voorkomen het harde leven op straat weerspiegelde.

Zijn gescheurde kleren en het gebrek aan schoenen waren duidelijke tekenen van zijn ontberingen. Toen hij mij naderde met een bescheiden verzoek om 20 euro, verhoogde ik dit bedrag instinctief naar 50 euro, geraakt door zijn situatie.

Zijn dankbaarheid was oprecht, maar het was zijn volgende vraag die me diep raakte. “Herken je me niet?” Hij bleek Ross te zijn, een oude klasgenoot.

Deze ontdekking bracht een stroom van jeugdherinneringen terug, gevuld met zowel conflict als kameraadschap.

Ross vertelde me over zijn afdaling in een reeks van destructieve keuzes, variërend van criminele betrokkenheid tot persoonlijke tragedies, waaronder het verlies van contact met zijn eigen kinderen en gedachten aan zelfmoord. Ondanks deze beproevingen, deelde hij een boodschap van hoop en het belang van zelfzorg.

Deze confrontatie met Ross zette me aan tot nadenken over de impact van opvoeding en de kansen die we krijgen. Mijn eigen opvoeding, vol liefde, discipline, en structuur, stond in schril contrast met de onzekerheden die Ross had ervaren.

Dit besef bracht een diepe dankbaarheid in me naar boven voor de leiding die ik van mijn ouders heb ontvangen.

Deze ervaring onderstreepte het belang van een ondersteunende opvoeding en het creëren van kansen voor jongeren. Het toonde de essentiële rol van onderwijs en gemeenschapssteun in het vormgeven aan de toekomst van onze jeugd en het aanpakken van bredere maatschappelijke uitdagingen.

Kernpunten uit deze ontmoeting zijn de kracht van persoonlijke connecties, de invloed van onze jeugd op onze toekomstige levenspaden, en het belang van ouderlijke invloed en gemeenschapssteun.

Laten we ons inzetten om onze jongeren de middelen, kennis, en liefde te bieden die ze nodig hebben om te slagen en een toekomst op te bouwen waarin iedereen zijn potentieel kan bereiken.

Actueel
‘Thuis- actrice Kadèr Gürbüz meldt overlijden van dierbare

Actrice Kadèr Gürbüz, bij het grote publiek vooral bekend door haar rol als Karin Baert in de populaire Vlaamse serie Thuis, heeft via sociale media een persoonlijk en emotioneel bericht gedeeld. De actrice laat weten dat zij afscheid heeft moeten nemen van haar vader, een gebeurtenis die haar diep raakt en haar leven momenteel volledig beheerst. Met een openhartige boodschap op Instagram deelt ze haar verdriet, maar ook haar dankbaarheid en trots voor de man die een centrale rol speelde in haar leven.

Het nieuws zorgde voor veel reacties van collega’s, vrienden en fans, die massaal hun steun en medeleven uitspreken. Het bericht laat zien hoe groot de impact is van verlies, ook voor mensen die in de publieke belangstelling staan en vaak vooral worden gezien in hun professionele rol.
Een persoonlijk bericht op sociale media
Kadèr Gürbüz koos ervoor om het nieuws zelf naar buiten te brengen via haar Instagram-account. Bij een foto schreef ze een emotionele tekst waarin ze haar gevoelens onder woorden probeert te brengen. Ze gaf daarbij aan dat ze lang heeft getwijfeld of ze dit persoonlijke moment wel wilde delen met het publiek. Uiteindelijk besloot ze dat wel te doen, omdat het voor haar voelde als een manier om haar vader te eren en haar emoties een plaats te geven.
In haar bericht spreekt ze over haar vader als haar grote steun en iemand die altijd dichtbij stond, zowel in mooie als moeilijke momenten. De woorden die ze gebruikte tonen hoe hecht hun band was. Ze beschrijft hem als een trotse man die een blijvende indruk heeft achtergelaten op iedereen die hem kende. Het zijn woorden die herkenbaar zijn voor velen die een dierbare moeten missen: een mix van verdriet, liefde en dankbaarheid voor alles wat is geweest.
Een sterke familieband
Wie Kadèr Gürbüz volgt, weet dat familie altijd een belangrijke rol speelt in haar leven. In interviews sprak ze eerder al over haar achtergrond en de waarden die ze van huis uit heeft meegekregen. Haar vader speelde daarin een grote rol. Hij was volgens haar iemand die haar altijd aanmoedigde om haar dromen te volgen en trouw te blijven aan zichzelf.

Dat maakt het gemis des te groter. In haar boodschap benadrukt ze hoe moeilijk het voelt om verder te moeten zonder zijn aanwezigheid. Tegelijkertijd spreekt uit haar woorden ook een vorm van trots: trots op wie hij was en op de herinneringen die ze samen hebben opgebouwd. Voor veel volgers maakte juist die combinatie van kwetsbaarheid en liefde haar bericht bijzonder aangrijpend.
Reacties uit de Vlaamse televisiewereld
Na het delen van haar bericht stroomden de reacties snel binnen. Collega-acteurs uit Thuis, bekende televisiegezichten en andere Vlaamse artiesten lieten weten met haar mee te leven. Onder meer Peter Van de Velde, Katja Retsin, Lauren Müller en Kim Van Oncen reageerden met warme woorden en steunbetuigingen.
Die reacties laten zien hoe hecht de band binnen de Vlaamse televisiewereld vaak is. Achter de schermen ontstaan vriendschappen die verder gaan dan werk alleen. Wanneer iemand uit die kring een moeilijke periode doormaakt, wordt dat breed gedragen. Ook fans van de serie reageerden massaal, vaak met persoonlijke verhalen over eigen verlies of woorden van troost.
De impact van rouw in de openbaarheid
Voor bekende mensen is rouwen vaak extra ingewikkeld. Waar veel mensen zich in moeilijke tijden kunnen terugtrekken in de privésfeer, gebeurt het bij publieke figuren regelmatig in het zicht van duizenden volgers. Elk bericht wordt gelezen, gedeeld en besproken. Dat kan steun bieden, maar vraagt ook moed om zo’n persoonlijk moment te delen.
Kadèr gaf zelf al aan dat ze twijfelde of ze haar gevoelens publiekelijk wilde maken. Die twijfel is begrijpelijk: het delen van verdriet betekent ook dat je jezelf kwetsbaar opstelt. Toch kiezen veel bekende Nederlanders en Vlamingen er tegenwoordig voor om dit soort momenten niet te verbergen. Het zorgt voor herkenning en laat zien dat achter bekende gezichten dezelfde emoties schuilgaan als bij ieder ander.
Kadèr Gürbüz en haar rol in Thuis
De actrice is al jarenlang een vertrouwd gezicht in Thuis, een serie die voor veel kijkers deel uitmaakt van hun dagelijkse routine. Haar personage Karin Baert groeide uit tot een geliefde rol, mede dankzij de manier waarop Gürbüz emotie en menselijkheid weet over te brengen. Dat maakt dat kijkers zich vaak sterk verbonden voelen met haar, ook buiten de fictieve verhaallijnen van de serie.
Juist daarom raken persoonlijke berichten zoals deze veel mensen. Kijkers zien niet alleen de actrice, maar ook de persoon daarachter. De steunbetuigingen laten zien hoeveel sympathie ze heeft opgebouwd bij het publiek.

Herinneringen die blijven
In haar boodschap benadrukt Kadèr dat haar vader voortleeft in herinneringen en in de mensen die hem hebben gekend. Het is een gedachte die vaak terugkomt in momenten van afscheid: het besef dat iemand fysiek misschien niet meer aanwezig is, maar wel blijft bestaan in verhalen, gewoontes en herinneringen.
Voor veel mensen vormt juist dat besef een vorm van troost. Het helpt om verlies langzaam een plek te geven, hoe moeilijk dat proces ook kan zijn. De woorden van Kadèr laten zien dat ze zich vastklampt aan die herinneringen, terwijl ze tegelijkertijd probeert om vooruit te kijken.
Een periode van rust en verwerking
Het is niet bekend hoe de komende periode er voor de actrice uit zal zien. Vaak nemen mensen na zo’n ingrijpende gebeurtenis bewust tijd om tot rust te komen en het verlies te verwerken. Fans hopen vooral dat ze de ruimte krijgt om dat in alle rust te doen, zonder druk van buitenaf.
Wat wel duidelijk is, is dat de steun vanuit haar omgeving groot is. Zowel collega’s als volgers laten weten dat ze aan haar denken en haar veel kracht toewensen. Dat soort reacties onderstrepen hoe sociale media, ondanks alle kritiek die er soms op is, ook een plek kunnen zijn waar mensen elkaar steun bieden.
Liefdevolle herinnering
Met haar bericht heeft Kadèr Gürbüz niet alleen verdriet gedeeld, maar ook een liefdevolle herinnering neergezet aan haar vader. Het is een eerbetoon dat laat zien hoeveel hij voor haar betekende en hoeveel invloed hij had op haar leven.
Voor haar volgers blijft vooral de warmte van haar woorden hangen. Ze tonen een dochter die afscheid moet nemen van iemand die haar altijd heeft gesteund, maar die tegelijk probeert vast te houden aan de liefde en trots die blijven bestaan. En juist dat maakt haar boodschap voor veel mensen herkenbaar en ontroerend.