Actueel
Expert: Zoveel fooi moet je geven op het terras of in een restaurant
Fooi geven: een traditie die steeds meer verdwijnt
Waar het vroeger vanzelfsprekend was om een fooi achter te laten in de horeca, is dat tegenwoordig allerminst het geval. Steeds minder mensen geven een extraatje na een drankje op het terras of een etentje in een restaurant. Maar wat ligt hieraan ten grondslag? Waarom lijken we afscheid te nemen van deze traditie?
De dalende trend van fooi geven
Het aantal mensen dat nog fooi geeft, neemt al jaren gestaag af. Dat komt door meerdere factoren, waaronder een verschuiving in de manier waarop we betalen. In een tijd waarin contant geld steeds minder vaak wordt gebruikt, lijkt de traditionele manier van een paar muntjes op tafel leggen langzaam uit te sterven. Tegenwoordig rekent de overgrote meerderheid van de horecabezoekers af met een pinpas of zelfs via een QR-code. Dit lijkt een directe impact te hebben op het aantal fooien.
Een poging om dit probleem op te lossen, was de introductie van een ‘fooifunctie’ op pinapparaten. Deze functie stelt klanten in staat om bij het betalen van de rekening eenvoudig een bedrag voor fooi aan te tikken. Hoewel dit bedoeld was om het geven van een fooi makkelijker te maken, heeft het vaak het tegenovergestelde effect. Klanten vinden de functie opdringerig en voelen zich soms zelfs onder druk gezet om meer te betalen. In plaats van de gewenste positieve impact, lijkt het juist weerstand op te roepen.
Wantrouwen over digitale fooien
Naast de technische veranderingen is er ook sprake van een groeiend wantrouwen over wat er met digitale fooien gebeurt. Wanneer iemand contant geld op tafel laat liggen, weet je zeker dat dit rechtstreeks naar het personeel gaat. Bij een digitale fooi via een pinapparaat is dat veel minder duidelijk. Veel mensen hebben het idee dat deze fooien niet bij de werknemers belanden, maar in plaats daarvan in de zak van de ondernemer verdwijnen. Dit idee maakt mensen huiverig om digitaal een extraatje te geven.
Daarnaast is er kritiek op het systeem zelf. Sommigen vinden dat fooien niet zouden moeten bestaan in een moderne werkomgeving, omdat het personeel gewoon een fatsoenlijk salaris hoort te krijgen. “Als je in een restaurant werkt, zou je een eerlijk loon moeten ontvangen zonder afhankelijk te zijn van fooien,” klinkt het vaak.
Discussie over het horecasysteem
Niet iedereen heeft begrip voor de traditie van fooi geven. Irene, een criticus van het systeem, legt haar standpunt uit: “Je krijgt een menukaart met prijzen, maar eigenlijk ben je bijna verplicht om 30 procent meer te betalen voor het loon van de medewerkers.” Zij pleit voor een andere aanpak: “Waarom verhoog je de prijzen niet gewoon en betaal je je personeel een normaal salaris?”
Aan de andere kant staat Henk, die juist boos reageert op mensen die in de horeca klagen over een gebrek aan fooien. “Die horecamedewerkers moeten maar gaan klagen bij hun baas in plaats van bij de klant. Wij betalen al genoeg voor een drankje, en dan durven ze ook nog te zeuren dat ze geen fooi krijgen.”
De discussie over fooien roept duidelijk heftige emoties op, zowel bij horecamedewerkers als bij consumenten.
Wat is de etiquette rondom fooi geven?
Om wat meer duidelijkheid te scheppen, legt Anne-Marie van Leggelo, directeur van het Etiquette Bureau, de ongeschreven regels uit. Volgens haar zijn er bepaalde normen die mensen kunnen hanteren bij het geven van fooien. “In een restaurant is een fooi van 5 tot 10 procent van de rekening gebruikelijk,” legt ze uit. “Op een terras is het naar boven afronden al voldoende.”
Deze regels lijken echter minder breed gedragen te worden. Waar sommige mensen nog trouw de etiquette volgen, zien anderen de stijgende prijzen in de horeca als reden om geen extraatje meer te geven. Toch benadrukt Van Leggelo dat het personeel in de horeca vaak hun uiterste best doet om gasten een fijne ervaring te geven, en dat een fooi een blijk van waardering is.
Deskundige Reinildis van Ditzhuyzen voegt hieraan toe dat mensen “niet krenterig” moeten zijn als ze besluiten een fooi te geven. “Als je fooi geeft, doe het dan goed,” zegt ze. “Je geeft niet een paar losse centen of vraagt wisselgeld terug als je een biljet hebt overhandigd. Dat is niet netjes.”
Waarom geven we steeds minder fooi?
Naast de praktische veranderingen in hoe we betalen, speelt ook de economische realiteit een rol. Voor veel mensen worden uit eten gaan of een drankje doen steeds duurder, mede door inflatie en hogere kosten in de horeca. Dit zorgt ervoor dat consumenten kritischer kijken naar hun uitgaven. Waar een fooi vroeger een vanzelfsprekendheid was, is het nu eerder een afweging.
Daarnaast lijkt er een generatiewisseling plaats te vinden. Jongere generaties lijken minder waarde te hechten aan het geven van fooien dan oudere generaties. Voor hen voelt het eerder als een vrijwillige keuze dan een sociale verplichting.
Hoe reageert de horeca op het dalende aantal fooien?
Horecamedewerkers voelen de gevolgen van het dalende aantal fooien direct in hun portemonnee. Voor veel medewerkers zijn fooien een belangrijk onderdeel van hun inkomsten. Toch lijkt het horecapersoneel begrip te hebben voor de veranderende tijdgeest.
Sommige horecabedrijven proberen het systeem aan te passen. Zo experimenteren sommige restaurants met het opnemen van een servicetoeslag in de rekening, waardoor klanten niet meer expliciet om een fooi worden gevraagd. Dit systeem wordt in andere landen, zoals de Verenigde Staten, al langer gehanteerd.
Een cultuurverschil
Het debat rondom fooien is niet uniek voor Nederland. In sommige landen, zoals Japan, wordt fooi geven zelfs als beledigend beschouwd, terwijl het in andere landen, zoals de Verenigde Staten, juist als een sociale norm wordt gezien. De Nederlandse cultuur lijkt ergens tussenin te zitten.
Aan de ene kant waarderen Nederlanders goede service en laten ze dat graag blijken met een fooi. Aan de andere kant hechten ze ook veel waarde aan gelijkheid en vinden ze dat een goede beloning voor horecapersoneel niet afhankelijk zou moeten zijn van de klant.
Wat nu? De toekomst van fooien
De vraag of fooi geven een traditie is die langzaam zal verdwijnen, blijft voorlopig onbeantwoord. Met de opkomst van digitale betalingen en een veranderende houding onder consumenten, lijkt het in ieder geval minder vanzelfsprekend te worden.
Wat wel duidelijk is, is dat het onderwerp veel discussie oproept. Terwijl sommige mensen trouw een extraatje blijven geven, zien anderen het als een achterhaald concept dat niet meer past in de moderne tijd.
Ik geef in een restaurant geen fooi (vanwege de absurd hoge prijzen). En ik ding in een winkel niet af. Dus betaal ik gewoon wat ik moet betalen zonder extra korting of fooi.
— Marina (@dejong62) January 5, 2025
Praat mee: geef jij fooi?
De meningen over fooi geven lopen uiteen. Ben jij iemand die altijd een fooi geeft, of kies je er juist bewust voor om dat niet te doen? Deel je mening en ervaringen over dit onderwerp. Het blijft een discussie die relevant is voor iedereen die van tijd tot tijd een terrasje pakt of uit eten gaat.
Actueel
Karl Vannieuwkerke en zijn vriendin Tine hebben geweldig nieuws te melden
Karl Vannieuwkerke deelt eerste foto met nieuwe liefde Tine Maertens: ‘Geluk hoeft niet luid te zijn’
Na maanden van stilte op sociale media heeft sportjournalist Karl Vannieuwkerke (54) een bijzonder persoonlijk moment gedeeld. Voor het eerst laat hij zijn volgers kennismaken met zijn nieuwe liefde, de 32-jarige Tine Maertens. Het prille maar intussen stevige liefdesgeluk werd met één zomerse vakantiefoto wereldkundig gemaakt — en dat bleef niet onopgemerkt.
Eerste liefdespost uit Zuid-Frankrijk
Tijdens zijn verblijf in Bouzigues, aan de Franse zuidkust, waar hij de Tour de France op de voet volgt, plaatste Vannieuwkerke een zonnige foto van zichzelf samen met Tine. Geen opvallende caption, geen groots statement — gewoon een beeld dat spreekt. In de reacties is te lezen hoe vrienden, volgers en collega’s hem feliciteren en hem alle geluk toewensen. De toon? Warm, respectvol en vooral blij verrast.
Voor veel fans van Vive le Vélo — het populaire wielerprogramma waarin Karl al jarenlang excelleert — was het een onverwachte maar mooie verrassing. De foto bevestigt wat eerder al gespeculeerd werd: dat er sprake is van een liefdevolle nieuwe relatie, die nu ook publiekelijk erkend mag worden.
Wie is Tine Maertens?
Tine Maertens is niet onbekend in haar eigen regio. Ze woont in Koekelare en combineert meerdere passies in haar dagelijks leven. Ze werkt als leerkracht in het middelbaar onderwijs en is daarnaast actief in de lokale politiek voor CD&V. Ook sport maakt een belangrijk deel uit van haar bestaan: Tine is tenniscoach en betrokken bij diverse sportieve initiatieven in haar omgeving.
Ondanks haar jonge leeftijd weet ze dus van aanpakken — iets wat haar naar verluidt ook aantrekkelijk maakt voor Karl. Beiden zouden elkaar hebben gevonden in hun gedeelde liefde voor sport, levenskwaliteit en maatschappelijke betrokkenheid.
Anderhalf jaar liefde in stilte
Hoewel hun relatie intussen al ruim anderhalf jaar standhoudt, kozen Karl en Tine er bewust voor om het stil te houden. Zeker in de eerste maanden bleef hun samenzijn strikt privé, ook om de kinderen van Karl rust en stabiliteit te bieden. Nu de tijd rijp lijkt, komt er voorzichtig wat meer openheid — al blijft het paar uitdrukkelijk kiezen voor discretie.
De officiële ‘soft launch’ op Instagram voelt dan ook niet als een mediaspektakel, maar als een warme bevestiging van wat er al was. Geen grote woorden, geen exclusieve interviews — gewoon twee mensen die oprecht gelukkig zijn met elkaar.
Achtergrond: scheiding en nieuwe start
In 2024 werd bekend dat Karl en zijn toenmalige partner Caroline Vereenooghe uit elkaar waren gegaan. Caroline is de moeder van zijn jongste kinderen: Jack Odile (5) en Luís Achile, die toen nog een baby van enkele maanden oud was. De breuk werd in de media opvallend rustig en respectvol behandeld, zonder schandaal of verwijten.
Na die periode van verandering bouwde Karl stilaan aan een nieuwe start — zowel privé als professioneel. Zijn liefde voor de koers, zijn familie en zijn werk bij de VRT bleven centraal staan. En nu lijkt daar dus ook weer ruimte voor een partner aan zijn zijde.
Reacties uit de media en omgeving
De foto heeft ondertussen ook de Vlaamse media bereikt, waar met belangstelling wordt gekeken naar deze nieuwe fase in het leven van de sportjournalist. “Een foto zegt meer dan duizend woorden,” schrijft een lifestylemagazine. En dat lijkt ook Karl’s insteek: geen sensatie, maar sereniteit.
Collega’s uit de sportjournalistiek laten zich in privéreacties lovend uit over de manier waarop hij met deze nieuwe liefde naar buiten komt. “Het is hem gegund,” klinkt het, “na een bewogen periode.”
Ook kijkers van Vive le Vélo reageren op sociale media positief. “Wat straalt hij,” schrijft iemand onder de foto. “Je ziet het meteen. Fijn dat hij het geluk weer gevonden heeft.” En een andere fan merkt op: “Tine lijkt me een heel sterke vrouw. Karl en zij vormen een prachtig koppel.”
Toekomstplannen
Over toekomstplannen doen Karl en Tine geen publieke uitspraken, maar de toon is voorzichtig optimistisch. Insiders zeggen dat ze elkaar goed aanvullen, met respect voor elkaars werk, tempo en persoonlijke ruimte. Tine zou zich bovendien goed verstaan met Karl’s gezin, wat de dynamiek versterkt.
Voorlopig lijkt het stel vooral te genieten van het moment — in Zuid-Frankrijk, met de zon op hun gezicht en de koers op de achtergrond. Een symbolische plek, want Karl is er elk jaar opnieuw te vinden voor de Tour, maar nu dus met iemand aan zijn zijde die hij ook graag laat zien aan de wereld.
Meer dan alleen een bekende kop
De stap om de relatie met Tine Maertens zichtbaar te maken, bevestigt wat velen al wisten: Karl Vannieuwkerke is niet alleen een vertrouwd gezicht op televisie, maar ook een mens van vlees en bloed. Een vader, een levensgenieter, een partner. En zoals altijd brengt hij zijn verhaal met elegantie, rust en een vleugje poëzie.
Wat de toekomst ook brengt, het lijkt erop dat Karl en Tine het pad samen verder willen bewandelen. En wie weet volgen er binnenkort nog meer zomerse beelden — want geluk, zo weten ze allebei, is soms het mooist wanneer je het gewoon laat bestaan.