Actueel
Expert: Zoveel fooi moet je geven op het terras of in een restaurant
Fooi geven: een traditie die steeds meer verdwijnt
Waar het vroeger vanzelfsprekend was om een fooi achter te laten in de horeca, is dat tegenwoordig allerminst het geval. Steeds minder mensen geven een extraatje na een drankje op het terras of een etentje in een restaurant. Maar wat ligt hieraan ten grondslag? Waarom lijken we afscheid te nemen van deze traditie?
De dalende trend van fooi geven
Het aantal mensen dat nog fooi geeft, neemt al jaren gestaag af. Dat komt door meerdere factoren, waaronder een verschuiving in de manier waarop we betalen. In een tijd waarin contant geld steeds minder vaak wordt gebruikt, lijkt de traditionele manier van een paar muntjes op tafel leggen langzaam uit te sterven. Tegenwoordig rekent de overgrote meerderheid van de horecabezoekers af met een pinpas of zelfs via een QR-code. Dit lijkt een directe impact te hebben op het aantal fooien.
Een poging om dit probleem op te lossen, was de introductie van een ‘fooifunctie’ op pinapparaten. Deze functie stelt klanten in staat om bij het betalen van de rekening eenvoudig een bedrag voor fooi aan te tikken. Hoewel dit bedoeld was om het geven van een fooi makkelijker te maken, heeft het vaak het tegenovergestelde effect. Klanten vinden de functie opdringerig en voelen zich soms zelfs onder druk gezet om meer te betalen. In plaats van de gewenste positieve impact, lijkt het juist weerstand op te roepen.
Wantrouwen over digitale fooien
Naast de technische veranderingen is er ook sprake van een groeiend wantrouwen over wat er met digitale fooien gebeurt. Wanneer iemand contant geld op tafel laat liggen, weet je zeker dat dit rechtstreeks naar het personeel gaat. Bij een digitale fooi via een pinapparaat is dat veel minder duidelijk. Veel mensen hebben het idee dat deze fooien niet bij de werknemers belanden, maar in plaats daarvan in de zak van de ondernemer verdwijnen. Dit idee maakt mensen huiverig om digitaal een extraatje te geven.
Daarnaast is er kritiek op het systeem zelf. Sommigen vinden dat fooien niet zouden moeten bestaan in een moderne werkomgeving, omdat het personeel gewoon een fatsoenlijk salaris hoort te krijgen. “Als je in een restaurant werkt, zou je een eerlijk loon moeten ontvangen zonder afhankelijk te zijn van fooien,” klinkt het vaak.
Discussie over het horecasysteem
Niet iedereen heeft begrip voor de traditie van fooi geven. Irene, een criticus van het systeem, legt haar standpunt uit: “Je krijgt een menukaart met prijzen, maar eigenlijk ben je bijna verplicht om 30 procent meer te betalen voor het loon van de medewerkers.” Zij pleit voor een andere aanpak: “Waarom verhoog je de prijzen niet gewoon en betaal je je personeel een normaal salaris?”
Aan de andere kant staat Henk, die juist boos reageert op mensen die in de horeca klagen over een gebrek aan fooien. “Die horecamedewerkers moeten maar gaan klagen bij hun baas in plaats van bij de klant. Wij betalen al genoeg voor een drankje, en dan durven ze ook nog te zeuren dat ze geen fooi krijgen.”
De discussie over fooien roept duidelijk heftige emoties op, zowel bij horecamedewerkers als bij consumenten.
Wat is de etiquette rondom fooi geven?
Om wat meer duidelijkheid te scheppen, legt Anne-Marie van Leggelo, directeur van het Etiquette Bureau, de ongeschreven regels uit. Volgens haar zijn er bepaalde normen die mensen kunnen hanteren bij het geven van fooien. “In een restaurant is een fooi van 5 tot 10 procent van de rekening gebruikelijk,” legt ze uit. “Op een terras is het naar boven afronden al voldoende.”
Deze regels lijken echter minder breed gedragen te worden. Waar sommige mensen nog trouw de etiquette volgen, zien anderen de stijgende prijzen in de horeca als reden om geen extraatje meer te geven. Toch benadrukt Van Leggelo dat het personeel in de horeca vaak hun uiterste best doet om gasten een fijne ervaring te geven, en dat een fooi een blijk van waardering is.
Deskundige Reinildis van Ditzhuyzen voegt hieraan toe dat mensen “niet krenterig” moeten zijn als ze besluiten een fooi te geven. “Als je fooi geeft, doe het dan goed,” zegt ze. “Je geeft niet een paar losse centen of vraagt wisselgeld terug als je een biljet hebt overhandigd. Dat is niet netjes.”
Waarom geven we steeds minder fooi?
Naast de praktische veranderingen in hoe we betalen, speelt ook de economische realiteit een rol. Voor veel mensen worden uit eten gaan of een drankje doen steeds duurder, mede door inflatie en hogere kosten in de horeca. Dit zorgt ervoor dat consumenten kritischer kijken naar hun uitgaven. Waar een fooi vroeger een vanzelfsprekendheid was, is het nu eerder een afweging.
Daarnaast lijkt er een generatiewisseling plaats te vinden. Jongere generaties lijken minder waarde te hechten aan het geven van fooien dan oudere generaties. Voor hen voelt het eerder als een vrijwillige keuze dan een sociale verplichting.
Hoe reageert de horeca op het dalende aantal fooien?
Horecamedewerkers voelen de gevolgen van het dalende aantal fooien direct in hun portemonnee. Voor veel medewerkers zijn fooien een belangrijk onderdeel van hun inkomsten. Toch lijkt het horecapersoneel begrip te hebben voor de veranderende tijdgeest.
Sommige horecabedrijven proberen het systeem aan te passen. Zo experimenteren sommige restaurants met het opnemen van een servicetoeslag in de rekening, waardoor klanten niet meer expliciet om een fooi worden gevraagd. Dit systeem wordt in andere landen, zoals de Verenigde Staten, al langer gehanteerd.
Een cultuurverschil
Het debat rondom fooien is niet uniek voor Nederland. In sommige landen, zoals Japan, wordt fooi geven zelfs als beledigend beschouwd, terwijl het in andere landen, zoals de Verenigde Staten, juist als een sociale norm wordt gezien. De Nederlandse cultuur lijkt ergens tussenin te zitten.
Aan de ene kant waarderen Nederlanders goede service en laten ze dat graag blijken met een fooi. Aan de andere kant hechten ze ook veel waarde aan gelijkheid en vinden ze dat een goede beloning voor horecapersoneel niet afhankelijk zou moeten zijn van de klant.
Wat nu? De toekomst van fooien
De vraag of fooi geven een traditie is die langzaam zal verdwijnen, blijft voorlopig onbeantwoord. Met de opkomst van digitale betalingen en een veranderende houding onder consumenten, lijkt het in ieder geval minder vanzelfsprekend te worden.
Wat wel duidelijk is, is dat het onderwerp veel discussie oproept. Terwijl sommige mensen trouw een extraatje blijven geven, zien anderen het als een achterhaald concept dat niet meer past in de moderne tijd.
Ik geef in een restaurant geen fooi (vanwege de absurd hoge prijzen). En ik ding in een winkel niet af. Dus betaal ik gewoon wat ik moet betalen zonder extra korting of fooi.
— Marina (@dejong62) January 5, 2025
Praat mee: geef jij fooi?
De meningen over fooi geven lopen uiteen. Ben jij iemand die altijd een fooi geeft, of kies je er juist bewust voor om dat niet te doen? Deel je mening en ervaringen over dit onderwerp. Het blijft een discussie die relevant is voor iedereen die van tijd tot tijd een terrasje pakt of uit eten gaat.
Actueel
Margriet Hermans overleden op 72-jarige leeftijd, meldt dochter Celien

Groot verdriet om Margriet Hermans: geliefde zangeres en televisiepersoonlijkheid op 72-jarige leeftijd heengegaan
Vlaanderen reageert geschokt op het nieuws dat Margriet Hermans op 72-jarige leeftijd is heengegaan. Het verdrietige bericht werd woensdag bekendgemaakt door haar dochter Celien Hermans via sociale media. Slechts twee weken geleden maakte Margriet nog bekend dat bij haar een zeldzame en agressieve vorm van k*nker was vastgesteld.
Het nieuws komt voor velen onverwacht en zorgt voor een golf van reacties vanuit de muziekwereld, de televisiesector, de politiek en onder duizenden bewonderaars die haar jarenlang hebben gevolgd.
Emotioneel bericht van dochter Celien
Dochter Celien Hermans deelde het nieuws via Instagram met een bijzonder persoonlijke en emotionele boodschap. Daarin beschreef ze niet alleen de publieke figuur die Vlaanderen kende, maar vooral de moeder die voor haar van onschatbare waarde was.
“Met intens verdriet, maar ook met een onbeschrijfelijke dankbaarheid, nemen papa Frank en ik afscheid van mijn allerliefste mama, Margriet Hermans,” schreef Celien.
Ze benadrukte hoe haar moeder door velen werd gezien als een bekende zangeres, televisiepersoonlijkheid en politica, maar dat zij voor haar vooral veel meer was dan dat.
Volgens Celien was Margriet haar thuis, haar veilige haven en iemand op wie ze altijd kon rekenen. Ook beschreef ze haar moeder als haar grootste supporter, haar eerlijkste adviseur en haar beste vriendin.
De woorden maakten veel emoties los bij mensen die het bericht lazen. Binnen korte tijd stroomden honderden reacties binnen van mensen die hun medeleven betuigden.

Een leven vol muziek en entertainment
Margriet Hermans groeide uit tot een van de bekendste gezichten van Vlaanderen. Gedurende haar lange carrière wist ze een bijzondere plaats in de harten van vele mensen te veroveren.
Als zangeres scoorde ze verschillende populaire nummers en stond ze jarenlang op podia door heel Vlaanderen. Haar warme uitstraling, gevoel voor humor en herkenbare stem maakten haar geliefd bij een breed publiek.
Naast haar muzikale carrière was Margriet ook jarenlang actief op televisie. Ze presenteerde programma’s, verscheen regelmatig als gast in populaire shows en wist kijkers telkens opnieuw te verrassen met haar spontane karakter.
Door haar veelzijdigheid bleef ze gedurende meerdere generaties een bekend gezicht.
Ook actief in de politiek
Naast haar werk in de entertainmentwereld koos Margriet op een bepaald moment ook voor een maatschappelijke rol.
Ze zette zich in binnen de politiek en gebruikte haar bekendheid om onderwerpen bespreekbaar te maken die haar nauw aan het hart lagen.
Hoewel niet iedereen altijd dezelfde mening deelde, werd haar betrokkenheid vaak gewaardeerd. Ze stond bekend als iemand die zich uitsprak wanneer ze ergens in geloofde en die niet bang was om haar stem te laten horen.
Juist die combinatie van warmte, eerlijkheid en overtuiging maakte haar voor veel mensen bijzonder.

De moeilijke boodschap van twee weken geleden
Op 19 mei bracht Margriet zelf nog naar buiten dat artsen bij haar een ernstige z!ekte hadden vastgesteld.
Het ging om een zeldzaam neuro-endocrien carcinoom, een complexe en agressieve vorm van k*nker waarvoor de behandelmogelijkheden beperkt zijn.
Het nieuws sloeg destijds in als een bom binnen Vlaanderen. Veel mensen reageerden geschokt omdat Margriet tot op dat moment nog actief was en plannen had voor nieuwe optredens en activiteiten.
Na de diagnose werd besloten alle publieke werkzaamheden onmiddellijk stop te zetten zodat zij zich volledig kon richten op haar gezondheid en haar naasten.
Dankbaarheid ondanks moeilijke omstandigheden
Wat veel mensen destijds opviel, was de manier waarop Margriet zelf met het nieuws omging.
Ondanks de zware diagnose bleef ze opvallend positief en dankbaar terugkijken op haar leven.
Ze liet weten dat ze een prachtig leven had gehad, gevuld met liefde, vriendschap, muziek en onvergetelijke ervaringen.
Die woorden maakten veel indruk op haar bewonderaars.
Velen prezen haar kracht en haar vermogen om zelfs in moeilijke omstandigheden hoop en dankbaarheid uit te stralen.
Het typeerde volgens kennissen perfect wie Margriet was: iemand die altijd probeerde het positieve te blijven zien.

Een vrouw met een groot hart
Mensen die Margriet persoonlijk kenden, beschrijven haar als een warme, toegankelijke en betrokken vrouw.
Collega’s uit de mediawereld vertellen hoe ze altijd tijd maakte voor anderen, hoe ze mensen op hun gemak kon stellen en hoe ze vaak als eerste klaarstond wanneer iemand hulp nodig had.
Ook buiten de schijnwerpers zette ze zich in voor verschillende maatschappelijke initiatieven en goede doelen.
Voor velen was ze niet alleen een bekende persoonlijkheid, maar vooral een mens met een groot hart.
Golf van reacties
Sinds het nieuws bekend werd, reageren bekende en onbekende Vlamingen massaal op sociale media.
Collega-artiesten, televisiepersoonlijkheden en politieke contacten delen herinneringen aan ontmoetingen met Margriet en spreken hun medeleven uit richting haar familie.
Veel mensen halen herinneringen op aan televisieprogramma’s, optredens en interviews waarin haar warme persoonlijkheid centraal stond.
Ook fans laten weten hoeveel haar muziek, humor en optimisme voor hen hebben betekend.
De reacties tonen aan hoeveel impact Margriet gedurende haar carrière heeft gehad op verschillende generaties.
Laatste afscheid volgens haar wens
De familie heeft inmiddels bekendgemaakt dat er een publieke uitvaartplechtigheid zal plaatsvinden.
Volgens de wens van Margriet zelf wordt afscheid genomen op woensdag 10 juni in de Landloperskapel van Merksplas-Kolonie.
Daar krijgen familie, vrienden, collega’s en bewonderaars de gelegenheid om haar een laatste eerbetoon te brengen.
Daarnaast wordt er maandagavond een moment voorzien waarop mensen nog persoonlijk afscheid kunnen nemen in het rouwcentrum Jan Schillebeeckx in Oud-Turnhout.
De familie laat weten dankbaar te zijn voor de vele steunbetuigingen die zij de afgelopen dagen hebben ontvangen.
Een blijvende herinnering
Met het heengaan van Margriet Hermans verliest Vlaanderen een van zijn meest herkenbare en geliefde persoonlijkheden.
Gedurende tientallen jaren wist zij mensen te verbinden met muziek, televisie en haar oprechte manier van communiceren.
Haar carrière kende vele hoofdstukken, maar achter al die publieke rollen bleef steeds dezelfde vrouw zichtbaar: warm, energiek, betrokken en authentiek.
Voor haar familie betekent haar afscheid een immens verlies. Voor het grote publiek blijft vooral de herinnering aan een vrouw die met haar enthousiasme, talent en positiviteit een blijvende indruk heeft achtergelaten.
Hoewel haar stem nu zwijgt, zullen haar muziek, haar televisieoptredens en de vele herinneringen die zij heeft gecreëerd nog lang voortleven in de harten van velen.


