Actueel
Expert: Zoveel fooi moet je geven op het terras of in een restaurant
Fooi geven: een traditie die steeds meer verdwijnt
Waar het vroeger vanzelfsprekend was om een fooi achter te laten in de horeca, is dat tegenwoordig allerminst het geval. Steeds minder mensen geven een extraatje na een drankje op het terras of een etentje in een restaurant. Maar wat ligt hieraan ten grondslag? Waarom lijken we afscheid te nemen van deze traditie?
De dalende trend van fooi geven
Het aantal mensen dat nog fooi geeft, neemt al jaren gestaag af. Dat komt door meerdere factoren, waaronder een verschuiving in de manier waarop we betalen. In een tijd waarin contant geld steeds minder vaak wordt gebruikt, lijkt de traditionele manier van een paar muntjes op tafel leggen langzaam uit te sterven. Tegenwoordig rekent de overgrote meerderheid van de horecabezoekers af met een pinpas of zelfs via een QR-code. Dit lijkt een directe impact te hebben op het aantal fooien.
Een poging om dit probleem op te lossen, was de introductie van een ‘fooifunctie’ op pinapparaten. Deze functie stelt klanten in staat om bij het betalen van de rekening eenvoudig een bedrag voor fooi aan te tikken. Hoewel dit bedoeld was om het geven van een fooi makkelijker te maken, heeft het vaak het tegenovergestelde effect. Klanten vinden de functie opdringerig en voelen zich soms zelfs onder druk gezet om meer te betalen. In plaats van de gewenste positieve impact, lijkt het juist weerstand op te roepen.
Wantrouwen over digitale fooien
Naast de technische veranderingen is er ook sprake van een groeiend wantrouwen over wat er met digitale fooien gebeurt. Wanneer iemand contant geld op tafel laat liggen, weet je zeker dat dit rechtstreeks naar het personeel gaat. Bij een digitale fooi via een pinapparaat is dat veel minder duidelijk. Veel mensen hebben het idee dat deze fooien niet bij de werknemers belanden, maar in plaats daarvan in de zak van de ondernemer verdwijnen. Dit idee maakt mensen huiverig om digitaal een extraatje te geven.
Daarnaast is er kritiek op het systeem zelf. Sommigen vinden dat fooien niet zouden moeten bestaan in een moderne werkomgeving, omdat het personeel gewoon een fatsoenlijk salaris hoort te krijgen. “Als je in een restaurant werkt, zou je een eerlijk loon moeten ontvangen zonder afhankelijk te zijn van fooien,” klinkt het vaak.
Discussie over het horecasysteem
Niet iedereen heeft begrip voor de traditie van fooi geven. Irene, een criticus van het systeem, legt haar standpunt uit: “Je krijgt een menukaart met prijzen, maar eigenlijk ben je bijna verplicht om 30 procent meer te betalen voor het loon van de medewerkers.” Zij pleit voor een andere aanpak: “Waarom verhoog je de prijzen niet gewoon en betaal je je personeel een normaal salaris?”
Aan de andere kant staat Henk, die juist boos reageert op mensen die in de horeca klagen over een gebrek aan fooien. “Die horecamedewerkers moeten maar gaan klagen bij hun baas in plaats van bij de klant. Wij betalen al genoeg voor een drankje, en dan durven ze ook nog te zeuren dat ze geen fooi krijgen.”
De discussie over fooien roept duidelijk heftige emoties op, zowel bij horecamedewerkers als bij consumenten.
Wat is de etiquette rondom fooi geven?
Om wat meer duidelijkheid te scheppen, legt Anne-Marie van Leggelo, directeur van het Etiquette Bureau, de ongeschreven regels uit. Volgens haar zijn er bepaalde normen die mensen kunnen hanteren bij het geven van fooien. “In een restaurant is een fooi van 5 tot 10 procent van de rekening gebruikelijk,” legt ze uit. “Op een terras is het naar boven afronden al voldoende.”
Deze regels lijken echter minder breed gedragen te worden. Waar sommige mensen nog trouw de etiquette volgen, zien anderen de stijgende prijzen in de horeca als reden om geen extraatje meer te geven. Toch benadrukt Van Leggelo dat het personeel in de horeca vaak hun uiterste best doet om gasten een fijne ervaring te geven, en dat een fooi een blijk van waardering is.
Deskundige Reinildis van Ditzhuyzen voegt hieraan toe dat mensen “niet krenterig” moeten zijn als ze besluiten een fooi te geven. “Als je fooi geeft, doe het dan goed,” zegt ze. “Je geeft niet een paar losse centen of vraagt wisselgeld terug als je een biljet hebt overhandigd. Dat is niet netjes.”
Waarom geven we steeds minder fooi?
Naast de praktische veranderingen in hoe we betalen, speelt ook de economische realiteit een rol. Voor veel mensen worden uit eten gaan of een drankje doen steeds duurder, mede door inflatie en hogere kosten in de horeca. Dit zorgt ervoor dat consumenten kritischer kijken naar hun uitgaven. Waar een fooi vroeger een vanzelfsprekendheid was, is het nu eerder een afweging.
Daarnaast lijkt er een generatiewisseling plaats te vinden. Jongere generaties lijken minder waarde te hechten aan het geven van fooien dan oudere generaties. Voor hen voelt het eerder als een vrijwillige keuze dan een sociale verplichting.
Hoe reageert de horeca op het dalende aantal fooien?
Horecamedewerkers voelen de gevolgen van het dalende aantal fooien direct in hun portemonnee. Voor veel medewerkers zijn fooien een belangrijk onderdeel van hun inkomsten. Toch lijkt het horecapersoneel begrip te hebben voor de veranderende tijdgeest.
Sommige horecabedrijven proberen het systeem aan te passen. Zo experimenteren sommige restaurants met het opnemen van een servicetoeslag in de rekening, waardoor klanten niet meer expliciet om een fooi worden gevraagd. Dit systeem wordt in andere landen, zoals de Verenigde Staten, al langer gehanteerd.
Een cultuurverschil
Het debat rondom fooien is niet uniek voor Nederland. In sommige landen, zoals Japan, wordt fooi geven zelfs als beledigend beschouwd, terwijl het in andere landen, zoals de Verenigde Staten, juist als een sociale norm wordt gezien. De Nederlandse cultuur lijkt ergens tussenin te zitten.
Aan de ene kant waarderen Nederlanders goede service en laten ze dat graag blijken met een fooi. Aan de andere kant hechten ze ook veel waarde aan gelijkheid en vinden ze dat een goede beloning voor horecapersoneel niet afhankelijk zou moeten zijn van de klant.
Wat nu? De toekomst van fooien
De vraag of fooi geven een traditie is die langzaam zal verdwijnen, blijft voorlopig onbeantwoord. Met de opkomst van digitale betalingen en een veranderende houding onder consumenten, lijkt het in ieder geval minder vanzelfsprekend te worden.
Wat wel duidelijk is, is dat het onderwerp veel discussie oproept. Terwijl sommige mensen trouw een extraatje blijven geven, zien anderen het als een achterhaald concept dat niet meer past in de moderne tijd.
Ik geef in een restaurant geen fooi (vanwege de absurd hoge prijzen). En ik ding in een winkel niet af. Dus betaal ik gewoon wat ik moet betalen zonder extra korting of fooi.
— Marina (@dejong62) January 5, 2025
Praat mee: geef jij fooi?
De meningen over fooi geven lopen uiteen. Ben jij iemand die altijd een fooi geeft, of kies je er juist bewust voor om dat niet te doen? Deel je mening en ervaringen over dit onderwerp. Het blijft een discussie die relevant is voor iedereen die van tijd tot tijd een terrasje pakt of uit eten gaat.
Actueel
Bekende van Kim E. gooit alles op tafel en publiceert bizarre video
De gebeurtenissen in het Groningse Meerstad blijven veel mensen bezighouden. Terwijl politie en justitie verder werken aan het onderzoek naar de familietragedie die de wijk diep heeft geraakt, verschijnen er steeds meer berichten over de achtergrond van de minderjarige verdachte.
Op sociale media circuleren inmiddels verschillende foto’s en video’s die volgens gebruikers betrekking zouden hebben op het meisje dat centraal staat in het onderzoek. De authenticiteit en context van veel van deze beelden zijn echter niet onafhankelijk bevestigd.
Ondertussen blijft de focus van politie en justitie liggen op het zorgvuldig vaststellen van de feiten.
Grote publieke belangstelling
Sinds het nieuws bekend werd, is de belangstelling voor de zaak groot. Niet alleen landelijke media, maar ook sociale media spelen een belangrijke rol in de verspreiding van informatie.
Daardoor verschijnen regelmatig nieuwe beelden, verhalen en persoonlijke herinneringen van mensen die zeggen het gezin of de verdachte te hebben gekend.
Experts waarschuwen echter dat dergelijke informatie vaak buiten het officiële onderzoek om naar buiten komt. Daardoor ontbreekt soms belangrijke context en bestaat het risico dat onbevestigde informatie wordt verspreid.
Juist daarom benadrukken autoriteiten dat het onderzoek leidend blijft.
Verhalen van bekenden duiken op
In de afgelopen dagen zijn ook verhalen gedeeld door mensen die aangeven de verdachte van school of uit de omgeving te kennen.
Sommigen beschrijven haar als een terughoudende leerling die haar eigen interesses had en niet altijd aansluiting vond bij leeftijdsgenoten. Anderen spreken over een jongere die zich op een eigen manier uitdrukte en soms opviel binnen haar omgeving.
Dergelijke persoonlijke ervaringen geven een beeld van hoe mensen haar hebben ervaren, maar vormen geen onderdeel van de officiële bevindingen van politie en justitie.
Deskundigen benadrukken dat individuele kenmerken of interesses op zichzelf geen verklaring bieden voor complexe gebeurtenissen.
Verdachte blijft in beperkingen
Het Openbaar Ministerie heeft bevestigd dat de minderjarige verdachte voorlopig vast blijft zitten.
Zij verblijft onder voorwaarden die gebruikelijk zijn bij ernstige onderzoeken. Dat betekent onder meer dat zij uitsluitend contact mag hebben met haar advocaat.
Vanwege haar leeftijd worden slechts beperkt gegevens gedeeld met het publiek. Deze terughoudendheid sluit aan bij de uitgangspunten van het Nederlandse jeugdstrafrecht, waarin bescherming van minderjarigen een belangrijke rol speelt.
Daardoor blijft veel informatie voorlopig vertrouwelijk.
Grote impact op Meerstad
In Meerstad zelf overheerst nog altijd ongeloof.
Buurtbewoners omschrijven het gezin als vriendelijk en rustig. Veel inwoners hebben moeite om te begrijpen wat er zich precies heeft afgespeeld en wachten op antwoorden uit het onderzoek.
De gebeurtenis heeft een diepe indruk achtergelaten op de wijk. Mensen zoeken elkaar op om ervaringen te delen en steun te vinden bij elkaar.
Voor velen blijft het moeilijk te bevatten dat een zaak met zo’n grote impact zich heeft afgespeeld binnen hun directe leefomgeving.
Scholen bieden ondersteuning
Ook op scholen in de regio zijn de gevolgen merkbaar.
Leerlingen, ouders en medewerkers kregen te maken met nieuws dat voor veel emoties zorgt. Daarom zijn verschillende vormen van ondersteuning beschikbaar gesteld.
Vertrouwenspersonen, begeleiders en hulpverleners staan klaar voor jongeren die behoefte hebben aan een gesprek.
Volgens onderwijsorganisaties is het belangrijk dat leerlingen de ruimte krijgen om vragen te stellen en gevoelens te bespreken in een veilige omgeving.
Informatie gedeeld met onderzoekers
In de dagen na het bekend worden van de zaak hebben meerdere jongeren contact gezocht met de politie.
Sommigen zouden informatie hebben gedeeld die mogelijk relevant is voor het onderzoek. Wat precies is besproken, wordt niet openbaar gemaakt.
De politie onderzoekt alle beschikbare informatie zorgvuldig en bepaalt welke gegevens van belang kunnen zijn voor het vaststellen van de feiten.
Daarbij wordt ook gekeken naar digitale communicatie en andere bronnen die mogelijk meer inzicht kunnen geven in de gebeurtenissen.
Ook huisdier krijgt aandacht
Naast de menselijke impact is er veel aandacht voor het welzijn van de hond van het gezin.
Het dier werd na de gebeurtenissen aangetroffen en heeft de nodige verzorging ontvangen. Voor veel buurtbewoners vormde dat een extra emotioneel aspect van een zaak die al veel losmaakt.
Dierenliefhebbers uit de omgeving reageerden opgelucht toen duidelijk werd dat het dier kon worden opgevangen en verzorgd.
Wachten op antwoorden
Hoewel de publieke belangstelling groot blijft, benadrukken deskundigen dat veel vragen nog onbeantwoord zijn.
Het onderzoek bevindt zich nog in een belangrijke fase waarin politie en justitie alle omstandigheden zorgvuldig in kaart proberen te brengen.
Pas wanneer alle feiten zijn onderzocht, kan meer duidelijkheid ontstaan over wat zich precies heeft afgespeeld.
Voor bewoners van Meerstad, klasgenoten, familieleden en andere betrokkenen blijft het voorlopig een periode van onzekerheid.
Wat vaststaat, is dat de gebeurtenissen diepe sporen hebben nagelaten binnen de gemeenschap. Terwijl het onderzoek doorgaat, overheersen vooral verdriet, ongeloof en de hoop dat er uiteindelijk antwoorden komen op de vele vragen die nog openstaan.