Actueel
Expert: Zoveel fooi moet je geven op het terras of in een restaurant
Fooi geven: een traditie die steeds meer verdwijnt
Waar het vroeger vanzelfsprekend was om een fooi achter te laten in de horeca, is dat tegenwoordig allerminst het geval. Steeds minder mensen geven een extraatje na een drankje op het terras of een etentje in een restaurant. Maar wat ligt hieraan ten grondslag? Waarom lijken we afscheid te nemen van deze traditie?
De dalende trend van fooi geven
Het aantal mensen dat nog fooi geeft, neemt al jaren gestaag af. Dat komt door meerdere factoren, waaronder een verschuiving in de manier waarop we betalen. In een tijd waarin contant geld steeds minder vaak wordt gebruikt, lijkt de traditionele manier van een paar muntjes op tafel leggen langzaam uit te sterven. Tegenwoordig rekent de overgrote meerderheid van de horecabezoekers af met een pinpas of zelfs via een QR-code. Dit lijkt een directe impact te hebben op het aantal fooien.
Een poging om dit probleem op te lossen, was de introductie van een ‘fooifunctie’ op pinapparaten. Deze functie stelt klanten in staat om bij het betalen van de rekening eenvoudig een bedrag voor fooi aan te tikken. Hoewel dit bedoeld was om het geven van een fooi makkelijker te maken, heeft het vaak het tegenovergestelde effect. Klanten vinden de functie opdringerig en voelen zich soms zelfs onder druk gezet om meer te betalen. In plaats van de gewenste positieve impact, lijkt het juist weerstand op te roepen.
Wantrouwen over digitale fooien
Naast de technische veranderingen is er ook sprake van een groeiend wantrouwen over wat er met digitale fooien gebeurt. Wanneer iemand contant geld op tafel laat liggen, weet je zeker dat dit rechtstreeks naar het personeel gaat. Bij een digitale fooi via een pinapparaat is dat veel minder duidelijk. Veel mensen hebben het idee dat deze fooien niet bij de werknemers belanden, maar in plaats daarvan in de zak van de ondernemer verdwijnen. Dit idee maakt mensen huiverig om digitaal een extraatje te geven.
Daarnaast is er kritiek op het systeem zelf. Sommigen vinden dat fooien niet zouden moeten bestaan in een moderne werkomgeving, omdat het personeel gewoon een fatsoenlijk salaris hoort te krijgen. “Als je in een restaurant werkt, zou je een eerlijk loon moeten ontvangen zonder afhankelijk te zijn van fooien,” klinkt het vaak.
Discussie over het horecasysteem
Niet iedereen heeft begrip voor de traditie van fooi geven. Irene, een criticus van het systeem, legt haar standpunt uit: “Je krijgt een menukaart met prijzen, maar eigenlijk ben je bijna verplicht om 30 procent meer te betalen voor het loon van de medewerkers.” Zij pleit voor een andere aanpak: “Waarom verhoog je de prijzen niet gewoon en betaal je je personeel een normaal salaris?”
Aan de andere kant staat Henk, die juist boos reageert op mensen die in de horeca klagen over een gebrek aan fooien. “Die horecamedewerkers moeten maar gaan klagen bij hun baas in plaats van bij de klant. Wij betalen al genoeg voor een drankje, en dan durven ze ook nog te zeuren dat ze geen fooi krijgen.”
De discussie over fooien roept duidelijk heftige emoties op, zowel bij horecamedewerkers als bij consumenten.
Wat is de etiquette rondom fooi geven?
Om wat meer duidelijkheid te scheppen, legt Anne-Marie van Leggelo, directeur van het Etiquette Bureau, de ongeschreven regels uit. Volgens haar zijn er bepaalde normen die mensen kunnen hanteren bij het geven van fooien. “In een restaurant is een fooi van 5 tot 10 procent van de rekening gebruikelijk,” legt ze uit. “Op een terras is het naar boven afronden al voldoende.”
Deze regels lijken echter minder breed gedragen te worden. Waar sommige mensen nog trouw de etiquette volgen, zien anderen de stijgende prijzen in de horeca als reden om geen extraatje meer te geven. Toch benadrukt Van Leggelo dat het personeel in de horeca vaak hun uiterste best doet om gasten een fijne ervaring te geven, en dat een fooi een blijk van waardering is.
Deskundige Reinildis van Ditzhuyzen voegt hieraan toe dat mensen “niet krenterig” moeten zijn als ze besluiten een fooi te geven. “Als je fooi geeft, doe het dan goed,” zegt ze. “Je geeft niet een paar losse centen of vraagt wisselgeld terug als je een biljet hebt overhandigd. Dat is niet netjes.”
Waarom geven we steeds minder fooi?
Naast de praktische veranderingen in hoe we betalen, speelt ook de economische realiteit een rol. Voor veel mensen worden uit eten gaan of een drankje doen steeds duurder, mede door inflatie en hogere kosten in de horeca. Dit zorgt ervoor dat consumenten kritischer kijken naar hun uitgaven. Waar een fooi vroeger een vanzelfsprekendheid was, is het nu eerder een afweging.
Daarnaast lijkt er een generatiewisseling plaats te vinden. Jongere generaties lijken minder waarde te hechten aan het geven van fooien dan oudere generaties. Voor hen voelt het eerder als een vrijwillige keuze dan een sociale verplichting.
Hoe reageert de horeca op het dalende aantal fooien?
Horecamedewerkers voelen de gevolgen van het dalende aantal fooien direct in hun portemonnee. Voor veel medewerkers zijn fooien een belangrijk onderdeel van hun inkomsten. Toch lijkt het horecapersoneel begrip te hebben voor de veranderende tijdgeest.
Sommige horecabedrijven proberen het systeem aan te passen. Zo experimenteren sommige restaurants met het opnemen van een servicetoeslag in de rekening, waardoor klanten niet meer expliciet om een fooi worden gevraagd. Dit systeem wordt in andere landen, zoals de Verenigde Staten, al langer gehanteerd.
Een cultuurverschil
Het debat rondom fooien is niet uniek voor Nederland. In sommige landen, zoals Japan, wordt fooi geven zelfs als beledigend beschouwd, terwijl het in andere landen, zoals de Verenigde Staten, juist als een sociale norm wordt gezien. De Nederlandse cultuur lijkt ergens tussenin te zitten.
Aan de ene kant waarderen Nederlanders goede service en laten ze dat graag blijken met een fooi. Aan de andere kant hechten ze ook veel waarde aan gelijkheid en vinden ze dat een goede beloning voor horecapersoneel niet afhankelijk zou moeten zijn van de klant.
Wat nu? De toekomst van fooien
De vraag of fooi geven een traditie is die langzaam zal verdwijnen, blijft voorlopig onbeantwoord. Met de opkomst van digitale betalingen en een veranderende houding onder consumenten, lijkt het in ieder geval minder vanzelfsprekend te worden.
Wat wel duidelijk is, is dat het onderwerp veel discussie oproept. Terwijl sommige mensen trouw een extraatje blijven geven, zien anderen het als een achterhaald concept dat niet meer past in de moderne tijd.
Ik geef in een restaurant geen fooi (vanwege de absurd hoge prijzen). En ik ding in een winkel niet af. Dus betaal ik gewoon wat ik moet betalen zonder extra korting of fooi.
— Marina (@dejong62) January 5, 2025
Praat mee: geef jij fooi?
De meningen over fooi geven lopen uiteen. Ben jij iemand die altijd een fooi geeft, of kies je er juist bewust voor om dat niet te doen? Deel je mening en ervaringen over dit onderwerp. Het blijft een discussie die relevant is voor iedereen die van tijd tot tijd een terrasje pakt of uit eten gaat.
Actueel
Na het overlijden van haar man deelt Belle Perez hoe het nu echt met haar gaat
Voor Belle Perez is de afgelopen periode er een geweest van intens verdriet en grote veranderingen. De zangeres moest onlangs afscheid nemen van haar echtgenoot, die onverwacht overleed. Sindsdien probeert ze haar leven langzaam weer op te pakken. Daarbij blijkt muziek een belangrijke steunpilaar te zijn.
In een openhartig gesprek met Radio 2 vertelt Belle Perez hoe het voelt om na haar verlies weer op het podium te staan. Volgens de zangeres is optreden niet alleen onderdeel van haar werk, maar ook een manier om kracht te vinden in een moeilijke periode.
Terug op het podium
Na een ingrijpende tijd heeft Belle Perez haar optredens weer hervat. Hoewel dat geen eenvoudige stap was, vertelt ze dat het haar veel goed doet om opnieuw voor publiek te staan.
“Ik ben eigenlijk heel blij dat ik weer op het podium sta,” zegt ze. “Dat voelt heel fijn en heel vertrouwd.”
Voor de zangeres is het podium al jarenlang een plek waar ze zichzelf kan zijn. Juist nu haar privéleven ingrijpend is veranderd, ervaart ze dat optreden haar helpt om weer enige structuur en houvast te vinden.
Muziek als bron van kracht
Tijdens het interview benadrukt Belle Perez dat muziek voor haar veel meer betekent dan alleen een carrière.
Volgens haar heeft muziek de bijzondere eigenschap om herinneringen op te roepen, emoties een plek te geven en mensen hoop te bieden voor de toekomst.
“Muziek blijft therapie. Je kan met muziek terug naar het verleden gaan. Je kan in het heden blijven, je kan ook een beetje in de toekomst kijken.”
Die woorden illustreren hoe belangrijk muziek voor haar is geworden tijdens het verwerken van haar verlies. Waar liedjes vroeger vooral verbonden waren met optredens en plezier, hebben ze nu ook een troostende functie gekregen.
Emoties krijgen ruimte
Het hervatten van haar werkzaamheden betekent niet dat het verdriet verdwenen is. Belle Perez laat weten dat de afgelopen periode emotioneel zwaar is geweest en dat het verwerken van een groot verlies tijd kost.
Toch merkt ze dat het contact met haar publiek haar helpt om stap voor stap vooruit te kijken. Tijdens optredens kan ze haar emoties kwijt en voelt ze zich verbonden met de mensen die speciaal zijn gekomen om haar te zien optreden.
Volgens de zangeres zorgen die momenten ervoor dat ze, ondanks alles wat er is gebeurd, weer positieve energie ervaart.
Optredens kosten energie, maar geven ook veel terug
Hoewel Belle zichtbaar geniet van haar terugkeer op het podium, geeft ze eerlijk toe dat optreden momenteel veel van haar vraagt.
Ze vertelt dat concerten fysiek en mentaal intensief zijn, zeker in een periode waarin emoties nog volop aanwezig zijn.
“Momenteel haal ik heel veel energie uit mijn optredens. Mentale energie dan, want het is energieslopend. Dat moet ik eerlijk toegeven.”
Die combinatie van vermoeidheid en nieuwe kracht is volgens haar kenmerkend voor de fase waarin ze zich nu bevindt.
Steun van fans maakt verschil
Naast haar liefde voor muziek voelt Belle Perez zich ook gesteund door haar publiek.
Sinds het overlijden van haar echtgenoot ontvangt zij veel hartverwarmende reacties van fans, collega’s en andere bekenden. Die blijken een belangrijke steun te zijn tijdens haar rouwproces.
“Ik voel nog altijd heel veel liefde van heel veel mensen. Ik krijg nog steeds berichten van fans.”
Volgens de zangeres doen die persoonlijke boodschappen haar veel goed. Ze ervaart dat veel mensen met haar meeleven en haar het beste wensen.
Een carrière van meer dan twintig jaar
Belle Perez behoort al jarenlang tot de bekendste Nederlandstalige artiesten in België en Nederland. Met haar mix van popmuziek en Latijns-Amerikaanse invloeden wist ze een groot publiek aan zich te binden.
Door de jaren heen scoorde ze verschillende hits en bouwde ze een succesvolle livecarrière op. Juist het directe contact met haar publiek is altijd een belangrijk onderdeel van haar werk geweest.
Dat maakt haar terugkeer op het podium extra bijzonder. Niet alleen voor haarzelf, maar ook voor de vele fans die haar al jarenlang volgen.
Stap voor stap vooruit
Belle Perez laat doorschemeren dat ze zichzelf de tijd gunt om haar verdriet te verwerken. Ze beseft dat herstel niet van de ene op de andere dag komt en dat rouw voor iedereen anders verloopt.
Toch probeert ze haar blik voorzichtig weer op de toekomst te richten. Muziek speelt daarin een centrale rol. Het biedt haar afleiding, verbondenheid en de mogelijkheid om haar gevoelens op een positieve manier te uiten.
Muziek als houvast
Het verhaal van Belle Perez laat zien hoe muziek voor veel artiesten meer is dan een beroep. Voor haar is zingen een manier geworden om moeilijke momenten een plek te geven en opnieuw verbinding te voelen met de mensen om haar heen.
Hoewel het gemis van haar echtgenoot groot blijft, ervaart ze dat de liefde van haar fans en het warme onthaal tijdens haar optredens haar helpen om stap voor stap verder te gaan.
Met haar openhartige woorden geeft Belle Perez een inkijkje in een persoonlijke en emotionele periode. Tegelijk laat ze zien dat muziek, hoe zwaar de omstandigheden ook zijn, een bron van troost, kracht en hoop kan zijn. Terwijl ze langzaam haar leven weer oppakt, blijft het podium voor haar een plek waar verdriet en veerkracht samenkomen en waar ze, omringd door haar publiek, opnieuw vooruit durft te kijken.