Connect with us

Actueel

Expert: Zoveel fooi moet je geven op het terras of in een restaurant

Published

on

Fooi geven: een traditie die steeds meer verdwijnt

Waar het vroeger vanzelfsprekend was om een fooi achter te laten in de horeca, is dat tegenwoordig allerminst het geval. Steeds minder mensen geven een extraatje na een drankje op het terras of een etentje in een restaurant. Maar wat ligt hieraan ten grondslag? Waarom lijken we afscheid te nemen van deze traditie?


De dalende trend van fooi geven

Het aantal mensen dat nog fooi geeft, neemt al jaren gestaag af. Dat komt door meerdere factoren, waaronder een verschuiving in de manier waarop we betalen. In een tijd waarin contant geld steeds minder vaak wordt gebruikt, lijkt de traditionele manier van een paar muntjes op tafel leggen langzaam uit te sterven. Tegenwoordig rekent de overgrote meerderheid van de horecabezoekers af met een pinpas of zelfs via een QR-code. Dit lijkt een directe impact te hebben op het aantal fooien.

Een poging om dit probleem op te lossen, was de introductie van een ‘fooifunctie’ op pinapparaten. Deze functie stelt klanten in staat om bij het betalen van de rekening eenvoudig een bedrag voor fooi aan te tikken. Hoewel dit bedoeld was om het geven van een fooi makkelijker te maken, heeft het vaak het tegenovergestelde effect. Klanten vinden de functie opdringerig en voelen zich soms zelfs onder druk gezet om meer te betalen. In plaats van de gewenste positieve impact, lijkt het juist weerstand op te roepen.


Wantrouwen over digitale fooien

Naast de technische veranderingen is er ook sprake van een groeiend wantrouwen over wat er met digitale fooien gebeurt. Wanneer iemand contant geld op tafel laat liggen, weet je zeker dat dit rechtstreeks naar het personeel gaat. Bij een digitale fooi via een pinapparaat is dat veel minder duidelijk. Veel mensen hebben het idee dat deze fooien niet bij de werknemers belanden, maar in plaats daarvan in de zak van de ondernemer verdwijnen. Dit idee maakt mensen huiverig om digitaal een extraatje te geven.

Daarnaast is er kritiek op het systeem zelf. Sommigen vinden dat fooien niet zouden moeten bestaan in een moderne werkomgeving, omdat het personeel gewoon een fatsoenlijk salaris hoort te krijgen. “Als je in een restaurant werkt, zou je een eerlijk loon moeten ontvangen zonder afhankelijk te zijn van fooien,” klinkt het vaak.


Discussie over het horecasysteem

Niet iedereen heeft begrip voor de traditie van fooi geven. Irene, een criticus van het systeem, legt haar standpunt uit: “Je krijgt een menukaart met prijzen, maar eigenlijk ben je bijna verplicht om 30 procent meer te betalen voor het loon van de medewerkers.” Zij pleit voor een andere aanpak: “Waarom verhoog je de prijzen niet gewoon en betaal je je personeel een normaal salaris?”

Aan de andere kant staat Henk, die juist boos reageert op mensen die in de horeca klagen over een gebrek aan fooien. “Die horecamedewerkers moeten maar gaan klagen bij hun baas in plaats van bij de klant. Wij betalen al genoeg voor een drankje, en dan durven ze ook nog te zeuren dat ze geen fooi krijgen.”

De discussie over fooien roept duidelijk heftige emoties op, zowel bij horecamedewerkers als bij consumenten.


Wat is de etiquette rondom fooi geven?

Om wat meer duidelijkheid te scheppen, legt Anne-Marie van Leggelo, directeur van het Etiquette Bureau, de ongeschreven regels uit. Volgens haar zijn er bepaalde normen die mensen kunnen hanteren bij het geven van fooien. “In een restaurant is een fooi van 5 tot 10 procent van de rekening gebruikelijk,” legt ze uit. “Op een terras is het naar boven afronden al voldoende.”

Deze regels lijken echter minder breed gedragen te worden. Waar sommige mensen nog trouw de etiquette volgen, zien anderen de stijgende prijzen in de horeca als reden om geen extraatje meer te geven. Toch benadrukt Van Leggelo dat het personeel in de horeca vaak hun uiterste best doet om gasten een fijne ervaring te geven, en dat een fooi een blijk van waardering is.

Deskundige Reinildis van Ditzhuyzen voegt hieraan toe dat mensen “niet krenterig” moeten zijn als ze besluiten een fooi te geven. “Als je fooi geeft, doe het dan goed,” zegt ze. “Je geeft niet een paar losse centen of vraagt wisselgeld terug als je een biljet hebt overhandigd. Dat is niet netjes.”


Waarom geven we steeds minder fooi?

Naast de praktische veranderingen in hoe we betalen, speelt ook de economische realiteit een rol. Voor veel mensen worden uit eten gaan of een drankje doen steeds duurder, mede door inflatie en hogere kosten in de horeca. Dit zorgt ervoor dat consumenten kritischer kijken naar hun uitgaven. Waar een fooi vroeger een vanzelfsprekendheid was, is het nu eerder een afweging.

Daarnaast lijkt er een generatiewisseling plaats te vinden. Jongere generaties lijken minder waarde te hechten aan het geven van fooien dan oudere generaties. Voor hen voelt het eerder als een vrijwillige keuze dan een sociale verplichting.


Hoe reageert de horeca op het dalende aantal fooien?

Horecamedewerkers voelen de gevolgen van het dalende aantal fooien direct in hun portemonnee. Voor veel medewerkers zijn fooien een belangrijk onderdeel van hun inkomsten. Toch lijkt het horecapersoneel begrip te hebben voor de veranderende tijdgeest.

Sommige horecabedrijven proberen het systeem aan te passen. Zo experimenteren sommige restaurants met het opnemen van een servicetoeslag in de rekening, waardoor klanten niet meer expliciet om een fooi worden gevraagd. Dit systeem wordt in andere landen, zoals de Verenigde Staten, al langer gehanteerd.

Een cultuurverschil

Het debat rondom fooien is niet uniek voor Nederland. In sommige landen, zoals Japan, wordt fooi geven zelfs als beledigend beschouwd, terwijl het in andere landen, zoals de Verenigde Staten, juist als een sociale norm wordt gezien. De Nederlandse cultuur lijkt ergens tussenin te zitten.

Aan de ene kant waarderen Nederlanders goede service en laten ze dat graag blijken met een fooi. Aan de andere kant hechten ze ook veel waarde aan gelijkheid en vinden ze dat een goede beloning voor horecapersoneel niet afhankelijk zou moeten zijn van de klant.


Wat nu? De toekomst van fooien

De vraag of fooi geven een traditie is die langzaam zal verdwijnen, blijft voorlopig onbeantwoord. Met de opkomst van digitale betalingen en een veranderende houding onder consumenten, lijkt het in ieder geval minder vanzelfsprekend te worden.

Wat wel duidelijk is, is dat het onderwerp veel discussie oproept. Terwijl sommige mensen trouw een extraatje blijven geven, zien anderen het als een achterhaald concept dat niet meer past in de moderne tijd.


Praat mee: geef jij fooi?

De meningen over fooi geven lopen uiteen. Ben jij iemand die altijd een fooi geeft, of kies je er juist bewust voor om dat niet te doen? Deel je mening en ervaringen over dit onderwerp. Het blijft een discussie die relevant is voor iedereen die van tijd tot tijd een terrasje pakt of uit eten gaat.

Actueel

Shania Gooris onthult: “Dit is er gebeurd tussen Jesse en mij”

Published

on

Shania Gooris verliest Dancing with the Stars-finale, maar wint iets anders: een bijzondere band met Jesse

Wat begon als een bescheiden dansavontuur eindigde in een verhaal dat heel Vlaanderen wist te boeien. Shania Gooris, dochter van Koen en Kelly, stapte als underdog het podium op van Dancing with the Stars, zonder enige danservaring. Maar ze groeide week na week uit tot een ware publiekslieveling. Hoewel ze in de finale net naast de hoofdprijs greep, lijkt Shania toch als morele winnares uit de bus te komen. En dat heeft alles te maken met haar band met danspartner Jesse Wijnans.

Geen trofee, wél een connectie

Waar sommige deelnemers na het programma terug de anonimiteit opzoeken, blijft Shania volop in de belangstelling. Niet alleen om haar verrassend sterke prestaties, maar ook door de band die ze opbouwde met Jesse. Van choreografisch duo tot innige vertrouwenspersonen — er is iets gegroeid wat verder lijkt te gaan dan een tijdelijk danspartnerschap.

In een interview met Het Laatste Nieuws blijft Shania terughoudend, maar haar woorden laten ruimte voor interpretatie. “Jesse en ik zijn vrienden geworden en we gaan elkaar zeker blijven opzoeken,” klinkt het. Vrienden dus. Maar tussen de regels door klinkt warmte, respect en misschien wel iets wat nog geen definitieve naam heeft gekregen.

Jesse verhuist… naar Antwerpen

Wat het verhaal extra intrigerend maakt: Jesse laat binnenkort zijn thuis in Nederland achter om naar Antwerpen te verhuizen. Een beslissing die volgens Shania puur professioneel is — hij gaat meewerken aan de show van Gert & James en ook met de K3 Originals optreden — maar tegelijk opent het natuurlijk de deur naar méér contact. En een vriendschap in stand houden wordt plots wel héél eenvoudig als je op amper een steenworp van elkaar woont.

Voor fans van het duo is dat hét teken dat hun verhaal nog niet is uitgedanst.

Meer dan dans alleen

Tijdens het programma was het duidelijk: Shania en Jesse bewogen steeds vloeiender met elkaar mee. Maar het was niet alleen hun fysieke synchronisatie die opviel. Achter de schermen ontstond een connectie die dieper leek te gaan. “Vroeger dacht ik vaak: ‘Ach, dat waait wel over.’ Maar door Jesse heb ik geleerd dat je je gevoelens moet uitspreken,” vertelt Shania. “Want alleen dan kunnen mensen in je omgeving er rekening mee houden, en kan je groeien.”

Dat is geen uitspraak die je over elke danspartner doet. Het verraadt een vertrouwensband die verder reikt dan passen en draaien. Jesse werd een klankbord voor Shania, iemand bij wie ze zich veilig genoeg voelde om zich kwetsbaar op te stellen — iets wat je zelden ziet op televisie.

Wat blijft hangen: geen glitter, maar gloed

Hoewel de hoofdprijs van Dancing with the Stars aan haar neus voorbijging, kreeg Shania iets wat minstens even waardevol is: zelfvertrouwen, erkenning én een diepe band met iemand die haar heeft geraakt. En dat is misschien wel het mooiste wat zo’n wedstrijd kan opleveren.

De media volgen het nauwgezet. Want waar andere deelnemers met een kort afscheidsbericht hun finale afsloten, blijft er rond Shania en Jesse iets hangen. Niet alleen vanwege hun chemie op de dansvloer, maar ook door hun ingetogen houding. Geen grote Instagramverklaringen, geen opvallende foto’s, maar subtiele signalen: een verhuis, een interview, een blik. Dat is voldoende om de roddelpers in beweging te zetten.

Vriendschap of meer?

Wat precies de aard is van hun relatie? Dat blijft onduidelijk. Zolang noch Shania noch Jesse zich expliciet uitspreken, blijven de speculaties vrij spel. Maar in de wereld van glitter en spotlights geldt één gouden regel: hoe minder je zegt, hoe meer men vermoedt. En dat lijkt precies wat dit duo — bewust of niet — in de hand werkt.

Hun verhaal doet denken aan eerdere koppels die elkaar vonden op de dansvloer, maar zich niet meteen lieten vangen aan het verwachtingspatroon van de buitenwereld. Soms zijn het juist die stille vriendschappen die uitgroeien tot iets onverwacht moois.

Een verhaal dat blijft nazinderen

Met de finale van Dancing with the Stars is de danswedstrijd voorbij, maar het verhaal van Shania Gooris is allesbehalve afgesloten. Ze heeft zichzelf heruitgevonden voor de ogen van Vlaanderen, is uitgegroeid tot een volwassen mediafiguur én heeft een connectie opgebouwd die nog weleens een staartje kan krijgen.

Wat de toekomst ook brengt — een hernieuwde televisiecarrière, nieuwe projecten of misschien wel een relatie — de kijker blijft nieuwsgierig. Want Shania en Jesse lieten zien dat dans soms meer zegt dan woorden. En dat een nederlaag ook een nieuw begin kan zijn.

Officieel zijn ze vrienden.
Officieus? Daar komen we deze zomer misschien wel achter.

Continue Reading