Actueel
Expert: Zoveel fooi moet je geven op het terras of in een restaurant
Fooi geven: een traditie die steeds meer verdwijnt
Waar het vroeger vanzelfsprekend was om een fooi achter te laten in de horeca, is dat tegenwoordig allerminst het geval. Steeds minder mensen geven een extraatje na een drankje op het terras of een etentje in een restaurant. Maar wat ligt hieraan ten grondslag? Waarom lijken we afscheid te nemen van deze traditie?
De dalende trend van fooi geven
Het aantal mensen dat nog fooi geeft, neemt al jaren gestaag af. Dat komt door meerdere factoren, waaronder een verschuiving in de manier waarop we betalen. In een tijd waarin contant geld steeds minder vaak wordt gebruikt, lijkt de traditionele manier van een paar muntjes op tafel leggen langzaam uit te sterven. Tegenwoordig rekent de overgrote meerderheid van de horecabezoekers af met een pinpas of zelfs via een QR-code. Dit lijkt een directe impact te hebben op het aantal fooien.
Een poging om dit probleem op te lossen, was de introductie van een ‘fooifunctie’ op pinapparaten. Deze functie stelt klanten in staat om bij het betalen van de rekening eenvoudig een bedrag voor fooi aan te tikken. Hoewel dit bedoeld was om het geven van een fooi makkelijker te maken, heeft het vaak het tegenovergestelde effect. Klanten vinden de functie opdringerig en voelen zich soms zelfs onder druk gezet om meer te betalen. In plaats van de gewenste positieve impact, lijkt het juist weerstand op te roepen.
Wantrouwen over digitale fooien
Naast de technische veranderingen is er ook sprake van een groeiend wantrouwen over wat er met digitale fooien gebeurt. Wanneer iemand contant geld op tafel laat liggen, weet je zeker dat dit rechtstreeks naar het personeel gaat. Bij een digitale fooi via een pinapparaat is dat veel minder duidelijk. Veel mensen hebben het idee dat deze fooien niet bij de werknemers belanden, maar in plaats daarvan in de zak van de ondernemer verdwijnen. Dit idee maakt mensen huiverig om digitaal een extraatje te geven.
Daarnaast is er kritiek op het systeem zelf. Sommigen vinden dat fooien niet zouden moeten bestaan in een moderne werkomgeving, omdat het personeel gewoon een fatsoenlijk salaris hoort te krijgen. “Als je in een restaurant werkt, zou je een eerlijk loon moeten ontvangen zonder afhankelijk te zijn van fooien,” klinkt het vaak.
Discussie over het horecasysteem
Niet iedereen heeft begrip voor de traditie van fooi geven. Irene, een criticus van het systeem, legt haar standpunt uit: “Je krijgt een menukaart met prijzen, maar eigenlijk ben je bijna verplicht om 30 procent meer te betalen voor het loon van de medewerkers.” Zij pleit voor een andere aanpak: “Waarom verhoog je de prijzen niet gewoon en betaal je je personeel een normaal salaris?”
Aan de andere kant staat Henk, die juist boos reageert op mensen die in de horeca klagen over een gebrek aan fooien. “Die horecamedewerkers moeten maar gaan klagen bij hun baas in plaats van bij de klant. Wij betalen al genoeg voor een drankje, en dan durven ze ook nog te zeuren dat ze geen fooi krijgen.”
De discussie over fooien roept duidelijk heftige emoties op, zowel bij horecamedewerkers als bij consumenten.
Wat is de etiquette rondom fooi geven?
Om wat meer duidelijkheid te scheppen, legt Anne-Marie van Leggelo, directeur van het Etiquette Bureau, de ongeschreven regels uit. Volgens haar zijn er bepaalde normen die mensen kunnen hanteren bij het geven van fooien. “In een restaurant is een fooi van 5 tot 10 procent van de rekening gebruikelijk,” legt ze uit. “Op een terras is het naar boven afronden al voldoende.”
Deze regels lijken echter minder breed gedragen te worden. Waar sommige mensen nog trouw de etiquette volgen, zien anderen de stijgende prijzen in de horeca als reden om geen extraatje meer te geven. Toch benadrukt Van Leggelo dat het personeel in de horeca vaak hun uiterste best doet om gasten een fijne ervaring te geven, en dat een fooi een blijk van waardering is.
Deskundige Reinildis van Ditzhuyzen voegt hieraan toe dat mensen “niet krenterig” moeten zijn als ze besluiten een fooi te geven. “Als je fooi geeft, doe het dan goed,” zegt ze. “Je geeft niet een paar losse centen of vraagt wisselgeld terug als je een biljet hebt overhandigd. Dat is niet netjes.”
Waarom geven we steeds minder fooi?
Naast de praktische veranderingen in hoe we betalen, speelt ook de economische realiteit een rol. Voor veel mensen worden uit eten gaan of een drankje doen steeds duurder, mede door inflatie en hogere kosten in de horeca. Dit zorgt ervoor dat consumenten kritischer kijken naar hun uitgaven. Waar een fooi vroeger een vanzelfsprekendheid was, is het nu eerder een afweging.
Daarnaast lijkt er een generatiewisseling plaats te vinden. Jongere generaties lijken minder waarde te hechten aan het geven van fooien dan oudere generaties. Voor hen voelt het eerder als een vrijwillige keuze dan een sociale verplichting.
Hoe reageert de horeca op het dalende aantal fooien?
Horecamedewerkers voelen de gevolgen van het dalende aantal fooien direct in hun portemonnee. Voor veel medewerkers zijn fooien een belangrijk onderdeel van hun inkomsten. Toch lijkt het horecapersoneel begrip te hebben voor de veranderende tijdgeest.
Sommige horecabedrijven proberen het systeem aan te passen. Zo experimenteren sommige restaurants met het opnemen van een servicetoeslag in de rekening, waardoor klanten niet meer expliciet om een fooi worden gevraagd. Dit systeem wordt in andere landen, zoals de Verenigde Staten, al langer gehanteerd.
Een cultuurverschil
Het debat rondom fooien is niet uniek voor Nederland. In sommige landen, zoals Japan, wordt fooi geven zelfs als beledigend beschouwd, terwijl het in andere landen, zoals de Verenigde Staten, juist als een sociale norm wordt gezien. De Nederlandse cultuur lijkt ergens tussenin te zitten.
Aan de ene kant waarderen Nederlanders goede service en laten ze dat graag blijken met een fooi. Aan de andere kant hechten ze ook veel waarde aan gelijkheid en vinden ze dat een goede beloning voor horecapersoneel niet afhankelijk zou moeten zijn van de klant.
Wat nu? De toekomst van fooien
De vraag of fooi geven een traditie is die langzaam zal verdwijnen, blijft voorlopig onbeantwoord. Met de opkomst van digitale betalingen en een veranderende houding onder consumenten, lijkt het in ieder geval minder vanzelfsprekend te worden.
Wat wel duidelijk is, is dat het onderwerp veel discussie oproept. Terwijl sommige mensen trouw een extraatje blijven geven, zien anderen het als een achterhaald concept dat niet meer past in de moderne tijd.
Ik geef in een restaurant geen fooi (vanwege de absurd hoge prijzen). En ik ding in een winkel niet af. Dus betaal ik gewoon wat ik moet betalen zonder extra korting of fooi.
— Marina (@dejong62) January 5, 2025
Praat mee: geef jij fooi?
De meningen over fooi geven lopen uiteen. Ben jij iemand die altijd een fooi geeft, of kies je er juist bewust voor om dat niet te doen? Deel je mening en ervaringen over dit onderwerp. Het blijft een discussie die relevant is voor iedereen die van tijd tot tijd een terrasje pakt of uit eten gaat.
Actueel
Lisa (17) op schokkende wijze aangerand in zwembad Sliedrecht: dit is de dader

Wat een ontspannen middag in het zwembad had moeten worden, eindigde voor de 17-jarige Lisa uit Sliedrecht in een traumatische ervaring. Tijdens een bezoek aan bronbad De Lockhorst zegt ze in het water te zijn aangerand door een jongen die samen met twee anderen aanwezig was. In een openhartig interview met het YouTube-kanaal Mijn Zetel vertelt ze hoe de situatie volledig uit de hand liep.
Gezellige middag slaat plotseling om
Lisa was samen met haar jongere broertje naar het zwembad gegaan om van het warme weer te genieten. Terwijl ze samen met een tennisbal in het water aan het spelen waren, kwamen drie jongens in hun buurt staan.
Aanvankelijk leek er weinig aan de hand. Eén van de jongens begon een gesprek en stelde allerlei persoonlijke vragen. Zo wilde hij weten hoe oud Lisa was, waar ze vandaan kwam en of ze een vriend had.
Volgens Lisa kende ze de jongen niet en probeerde ze het gesprek kort te houden. Toch bleef hij haar opzoeken.
“Hij pakte me ineens vast”
Niet veel later sloeg de sfeer volledig om.
“Hij vroeg of ik samen met hem wilde zwemmen,” vertelt Lisa. “Ik vroeg nog wat hij daarmee bedoelde, maar voordat ik het wist pakte hij mijn hand vast.”
Volgens haar ging het vervolgens razendsnel.
“Daarna greep hij mijn been, trok me naar zich toe, zette me op zichzelf en pakte mijn billen vast.”
Lisa vertelt dat ze compleet overrompeld was door wat er gebeurde.
Broertje grijpt op tijd in
Het incident speelde zich af midden in het zwembad, waar ook andere bezoekers aanwezig waren.
Gelukkig reageerde Lisa’s broertje direct. Hij wist de aandacht van de jongen af te leiden, waardoor Lisa zichzelf kon losmaken.
Samen verlieten ze onmiddellijk het zwembad en vluchtten naar de kleedkamers.
Daar belde Lisa direct haar moeder om te vertellen wat er was gebeurd.
Zwembad onderneemt direct actie
Na het telefoongesprek besloot Lisa meteen melding te maken bij de receptie van het zwembad.
Volgens haar namen medewerkers van Optisport Sliedrecht de melding uiterst serieus. Ze werd direct opgevangen, terwijl de politie onmiddellijk werd ingeschakeld.
Om te voorkomen dat de betrokken jongens konden vertrekken voordat agenten arriveerden, werden de deuren van het zwembad tijdelijk gesloten.
Die snelle aanpak gaf Lisa naar eigen zeggen het gevoel dat haar verhaal serieus werd genomen.
Drie jongens geïdentificeerd
Na onderzoek bleek het te gaan om drie jongens uit Rotterdam.
Volgens informatie van het zwembad en de politie waren zij 16, 17 en 19 jaar oud. Daarbij zou zijn gebleken dat zij eerder een onjuiste leeftijd hadden opgegeven.
Locatiecoördinator Elize Worthington bevestigde dat alle drie de jongeren per direct een toegangsverbod voor het zwembad hebben gekregen.
De 19-jarige hoofdverdachte kreeg daarnaast een boete van 290 euro wegens het verstoren van de orde binnen het zwembad.
Of er daarnaast nog verdere juridische stappen volgen, is niet bekendgemaakt.
“Ze kwamen uit Rotterdam”
In het interview vertelt Lisa ook hoe zij de groep omschrijft.
“Het waren buitenlandse jongens. Ik denk dat ze Turks waren. Ze kwamen uit Rotterdam.”
Over de achtergrond van de betrokken jongeren heeft de politie verder geen informatie bekendgemaakt.
Veel reacties na haar verhaal
Nadat het incident via lokale media en sociale media bekend werd, ontving Lisa veel reacties.
Tot haar verbazing bleek zij volgens de berichten niet de enige te zijn die een vervelende ervaring in hetzelfde zwembad had meegemaakt.
“Het verhaal werd gedeeld op Facebook en op Sliedrecht24. Daarna reageerden meerdere mensen dat hun ook iets soortgelijks was overkomen en dat zij eveneens traumatische ervaringen in het zwembad hadden gehad.”
Die reacties maakten veel indruk op haar.
Oproep tot meer veiligheid
Door haar verhaal openbaar te maken wil Lisa vooral aandacht vragen voor de veiligheid in openbare zwembaden.
Volgens haar moeten bezoekers zich veilig kunnen voelen en moet grensoverschrijdend gedrag altijd direct worden aangepakt.
Ze hoopt bovendien dat andere slachtoffers zich door haar verhaal gesteund voelen om ook melding te maken wanneer zij iets soortgelijks meemaken.
“Niemand zou bang moeten zijn om naar een zwembad te gaan.”
Volgens Lisa is het belangrijk dat gemeenten, zwembadbeheerders en hulpdiensten blijven investeren in veiligheid en alert optreden wanneer bezoekers zich ongepast gedragen.
Met haar openhartige getuigenis wil ze laten zien dat zwijgen geen oplossing is. Door ervaringen te delen, ontstaat volgens haar meer bewustwording en wordt de drempel lager om melding te maken van grensoverschrijdend gedrag.
“Ik hoop vooral dat niemand anders hoeft mee te maken wat mij is overkomen.”


