Actueel
Expert: Zoveel fooi moet je geven op het terras of in een restaurant
Fooi geven: een traditie die steeds meer verdwijnt
Waar het vroeger vanzelfsprekend was om een fooi achter te laten in de horeca, is dat tegenwoordig allerminst het geval. Steeds minder mensen geven een extraatje na een drankje op het terras of een etentje in een restaurant. Maar wat ligt hieraan ten grondslag? Waarom lijken we afscheid te nemen van deze traditie?
De dalende trend van fooi geven
Het aantal mensen dat nog fooi geeft, neemt al jaren gestaag af. Dat komt door meerdere factoren, waaronder een verschuiving in de manier waarop we betalen. In een tijd waarin contant geld steeds minder vaak wordt gebruikt, lijkt de traditionele manier van een paar muntjes op tafel leggen langzaam uit te sterven. Tegenwoordig rekent de overgrote meerderheid van de horecabezoekers af met een pinpas of zelfs via een QR-code. Dit lijkt een directe impact te hebben op het aantal fooien.
Een poging om dit probleem op te lossen, was de introductie van een ‘fooifunctie’ op pinapparaten. Deze functie stelt klanten in staat om bij het betalen van de rekening eenvoudig een bedrag voor fooi aan te tikken. Hoewel dit bedoeld was om het geven van een fooi makkelijker te maken, heeft het vaak het tegenovergestelde effect. Klanten vinden de functie opdringerig en voelen zich soms zelfs onder druk gezet om meer te betalen. In plaats van de gewenste positieve impact, lijkt het juist weerstand op te roepen.
Wantrouwen over digitale fooien
Naast de technische veranderingen is er ook sprake van een groeiend wantrouwen over wat er met digitale fooien gebeurt. Wanneer iemand contant geld op tafel laat liggen, weet je zeker dat dit rechtstreeks naar het personeel gaat. Bij een digitale fooi via een pinapparaat is dat veel minder duidelijk. Veel mensen hebben het idee dat deze fooien niet bij de werknemers belanden, maar in plaats daarvan in de zak van de ondernemer verdwijnen. Dit idee maakt mensen huiverig om digitaal een extraatje te geven.
Daarnaast is er kritiek op het systeem zelf. Sommigen vinden dat fooien niet zouden moeten bestaan in een moderne werkomgeving, omdat het personeel gewoon een fatsoenlijk salaris hoort te krijgen. “Als je in een restaurant werkt, zou je een eerlijk loon moeten ontvangen zonder afhankelijk te zijn van fooien,” klinkt het vaak.
Discussie over het horecasysteem
Niet iedereen heeft begrip voor de traditie van fooi geven. Irene, een criticus van het systeem, legt haar standpunt uit: “Je krijgt een menukaart met prijzen, maar eigenlijk ben je bijna verplicht om 30 procent meer te betalen voor het loon van de medewerkers.” Zij pleit voor een andere aanpak: “Waarom verhoog je de prijzen niet gewoon en betaal je je personeel een normaal salaris?”
Aan de andere kant staat Henk, die juist boos reageert op mensen die in de horeca klagen over een gebrek aan fooien. “Die horecamedewerkers moeten maar gaan klagen bij hun baas in plaats van bij de klant. Wij betalen al genoeg voor een drankje, en dan durven ze ook nog te zeuren dat ze geen fooi krijgen.”
De discussie over fooien roept duidelijk heftige emoties op, zowel bij horecamedewerkers als bij consumenten.
Wat is de etiquette rondom fooi geven?
Om wat meer duidelijkheid te scheppen, legt Anne-Marie van Leggelo, directeur van het Etiquette Bureau, de ongeschreven regels uit. Volgens haar zijn er bepaalde normen die mensen kunnen hanteren bij het geven van fooien. “In een restaurant is een fooi van 5 tot 10 procent van de rekening gebruikelijk,” legt ze uit. “Op een terras is het naar boven afronden al voldoende.”
Deze regels lijken echter minder breed gedragen te worden. Waar sommige mensen nog trouw de etiquette volgen, zien anderen de stijgende prijzen in de horeca als reden om geen extraatje meer te geven. Toch benadrukt Van Leggelo dat het personeel in de horeca vaak hun uiterste best doet om gasten een fijne ervaring te geven, en dat een fooi een blijk van waardering is.
Deskundige Reinildis van Ditzhuyzen voegt hieraan toe dat mensen “niet krenterig” moeten zijn als ze besluiten een fooi te geven. “Als je fooi geeft, doe het dan goed,” zegt ze. “Je geeft niet een paar losse centen of vraagt wisselgeld terug als je een biljet hebt overhandigd. Dat is niet netjes.”
Waarom geven we steeds minder fooi?
Naast de praktische veranderingen in hoe we betalen, speelt ook de economische realiteit een rol. Voor veel mensen worden uit eten gaan of een drankje doen steeds duurder, mede door inflatie en hogere kosten in de horeca. Dit zorgt ervoor dat consumenten kritischer kijken naar hun uitgaven. Waar een fooi vroeger een vanzelfsprekendheid was, is het nu eerder een afweging.
Daarnaast lijkt er een generatiewisseling plaats te vinden. Jongere generaties lijken minder waarde te hechten aan het geven van fooien dan oudere generaties. Voor hen voelt het eerder als een vrijwillige keuze dan een sociale verplichting.
Hoe reageert de horeca op het dalende aantal fooien?
Horecamedewerkers voelen de gevolgen van het dalende aantal fooien direct in hun portemonnee. Voor veel medewerkers zijn fooien een belangrijk onderdeel van hun inkomsten. Toch lijkt het horecapersoneel begrip te hebben voor de veranderende tijdgeest.
Sommige horecabedrijven proberen het systeem aan te passen. Zo experimenteren sommige restaurants met het opnemen van een servicetoeslag in de rekening, waardoor klanten niet meer expliciet om een fooi worden gevraagd. Dit systeem wordt in andere landen, zoals de Verenigde Staten, al langer gehanteerd.
Een cultuurverschil
Het debat rondom fooien is niet uniek voor Nederland. In sommige landen, zoals Japan, wordt fooi geven zelfs als beledigend beschouwd, terwijl het in andere landen, zoals de Verenigde Staten, juist als een sociale norm wordt gezien. De Nederlandse cultuur lijkt ergens tussenin te zitten.
Aan de ene kant waarderen Nederlanders goede service en laten ze dat graag blijken met een fooi. Aan de andere kant hechten ze ook veel waarde aan gelijkheid en vinden ze dat een goede beloning voor horecapersoneel niet afhankelijk zou moeten zijn van de klant.
Wat nu? De toekomst van fooien
De vraag of fooi geven een traditie is die langzaam zal verdwijnen, blijft voorlopig onbeantwoord. Met de opkomst van digitale betalingen en een veranderende houding onder consumenten, lijkt het in ieder geval minder vanzelfsprekend te worden.
Wat wel duidelijk is, is dat het onderwerp veel discussie oproept. Terwijl sommige mensen trouw een extraatje blijven geven, zien anderen het als een achterhaald concept dat niet meer past in de moderne tijd.
Ik geef in een restaurant geen fooi (vanwege de absurd hoge prijzen). En ik ding in een winkel niet af. Dus betaal ik gewoon wat ik moet betalen zonder extra korting of fooi.
— Marina (@dejong62) January 5, 2025
Praat mee: geef jij fooi?
De meningen over fooi geven lopen uiteen. Ben jij iemand die altijd een fooi geeft, of kies je er juist bewust voor om dat niet te doen? Deel je mening en ervaringen over dit onderwerp. Het blijft een discussie die relevant is voor iedereen die van tijd tot tijd een terrasje pakt of uit eten gaat.
Actueel
Winter Vol Liefde-Klaas haalt uit naar ex: ‘Ze heeft een probleem’

Na zijn deelname aan Winter Vol Liefde leek het liefdesavontuur van Klaas eindelijk een nieuw hoofdstuk in te gaan. Waar het in het programma zelf niet tot een duurzame relatie kwam, ontstond er kort daarna alsnog hoop. Buiten het zicht van de camera’s bloeide er namelijk een intens contact op met een Nederlandse vrouw.
Wat begon als een veelbelovende connectie, groeide in korte tijd uit tot een dagelijkse stroom aan berichten en gesprekken. Toch liep het verhaal onverwacht en abrupt stuk, tot grote verbazing van Klaas zelf.

Nieuwe kans na het programma
Voor veel deelnemers aan realityprogramma’s stopt het liefdesverhaal zodra de opnames eindigen. Maar soms begint het dan juist pas. Dat leek ook het geval voor Klaas.
Kort na de reünieaflevering werd hij benaderd door een vrouw die zijn aandacht wist te trekken. Volgens hem ontving hij in die periode meerdere berichten van geïnteresseerde vrouwen, maar deze specifieke connectie sprong er duidelijk uit.
Het initiatief kwam van haar kant, wat voor Klaas een positieve indruk achterliet. Hij zag het als een oprechte poging om elkaar beter te leren kennen, los van de druk en dynamiek van televisie.
Intens contact vanaf het begin
Wat volgde was een periode van intensief contact. De twee spraken dagelijks met elkaar en wisselden voortdurend berichten uit. Het ging niet om een oppervlakkige kennismaking, maar om gesprekken die steeds persoonlijker werden.
Volgens Klaas liep het aantal berichten soms op tot wel honderd per dag. Dat wijst op een sterke betrokkenheid en interesse van beide kanten. Voor hem voelde het als een echte kans om alsnog de liefde te vinden.
Die intensiteit zorgde er ook voor dat de band snel groeide. In korte tijd leerden ze elkaar beter kennen, al gebeurde dat volledig op afstand.

Plotselinge stilte
Juist omdat het contact zo intens was, kwam de verandering des te harder aan. Van het ene op het andere moment bleef het stil.
Waar eerder dagelijks contact was, ontving Klaas ineens helemaal niets meer. Geen uitleg, geen bericht, geen afscheid. Voor hem kwam dat volledig onverwacht.
Hij beschrijft hoe het tempo van de communicatie abrupt veranderde: van tientallen berichten per dag naar complete radiostilte.
Geen verklaring
Wat de situatie extra lastig maakt, is het ontbreken van duidelijkheid. Klaas geeft aan dat hij geen idee heeft wat er precies is gebeurd.
Het plots verdwijnen van contact – vaak omschreven als ‘ghosting’ – laat veel vragen achter. Waarom stopt iemand ineens? Was er iets aan de hand, of veranderde de interesse simpelweg?
Voor Klaas blijft het gissen. Hij probeert er geen harde conclusies aan te verbinden, maar geeft wel aan dat hij het een vreemde ervaring vindt.

Teleurstelling en reflectie
De gebeurtenis heeft duidelijk indruk gemaakt. Hoewel het contact relatief kort duurde, was de intensiteit groot genoeg om verwachtingen te creëren.
Wanneer zo’n connectie abrupt eindigt, kan dat leiden tot teleurstelling en twijfel. Niet alleen over de situatie zelf, maar ook over toekomstige relaties.
Voor Klaas is het een moment van reflectie. Hij kijkt terug op wat er gebeurd is, maar richt zich ook op hoe hij hiermee wil omgaan.
Even geen focus op daten
Na deze ervaring kiest Klaas ervoor om het daten voorlopig even los te laten. Hij geeft aan dat hij geen behoefte heeft om meteen opnieuw op zoek te gaan naar een relatie.
Sterker nog, hij stelt zich de vraag of hij op dit moment wel een partner nodig heeft. Die gedachte komt niet voort uit negativiteit, maar eerder uit een behoefte aan rust en duidelijkheid.
Door afstand te nemen van het daten, creëert hij ruimte om zich op zichzelf te richten.

Zelfontwikkeling centraal
In plaats van zich te focussen op een nieuwe relatie, kiest Klaas ervoor om zijn energie te steken in persoonlijke ontwikkeling.
Dat kan verschillende vormen aannemen: van werk en hobby’s tot mentale rust en zelfinzicht. Voor veel mensen is zo’n fase belangrijk na een teleurstelling.
Het helpt om opnieuw in balans te komen en met een frisse blik naar de toekomst te kijken.
Realiteit van moderne relaties
Het verhaal van Klaas raakt aan een breder fenomeen in de huidige datingwereld. Door digitale communicatie ontstaan contacten snel, maar kunnen ze ook net zo snel verdwijnen.
Het gemak waarmee mensen elkaar kunnen bereiken, maakt het soms ook makkelijker om zonder uitleg afstand te nemen. Dat kan verwarrend en pijnlijk zijn voor degene die achterblijft.
Hoop blijft bestaan
Hoewel Klaas momenteel afstand neemt van het daten, betekent dat niet dat hij de liefde volledig heeft opgegeven.
Vaak volgt na een periode van rust en reflectie vanzelf weer ruimte voor nieuwe ontmoetingen. Het belangrijkste is dat die stap op een natuurlijke manier komt, zonder druk of verwachtingen.
Een leerervaring
Elke ervaring, positief of negatief, draagt bij aan persoonlijke groei. Voor Klaas geldt dat ook.
De situatie heeft hem laten zien hoe belangrijk communicatie en duidelijkheid zijn in een beginnende relatie. Tegelijk leert het hem omgaan met onzekerheid en onverwachte wendingen.
Vooruitkijken
Voor nu kiest Klaas bewust voor zichzelf. Geen haast, geen druk, maar vooral ruimte om te ontdekken wat hij echt wil.
Zijn verhaal laat zien dat liefde soms onverwacht komt, maar ook onverwacht kan verdwijnen. En dat het dan belangrijk is om bij jezelf te blijven.
Conclusie
Wat begon als een veelbelovend contact na Winter Vol Liefde, eindigde voor Klaas in verwarring en teleurstelling. Toch kiest hij ervoor om het positief te benaderen en de focus te verleggen.
Door even afstand te nemen van relaties en zich te richten op zichzelf, legt hij een nieuwe basis. En wie weet wat de toekomst nog brengt — op zijn eigen tempo en voorwaarden.


