Connect with us

Actueel

Expert: Zoveel fooi moet je geven op het terras of in een restaurant

Published

on

Fooi geven: een traditie die steeds meer verdwijnt

Waar het vroeger vanzelfsprekend was om een fooi achter te laten in de horeca, is dat tegenwoordig allerminst het geval. Steeds minder mensen geven een extraatje na een drankje op het terras of een etentje in een restaurant. Maar wat ligt hieraan ten grondslag? Waarom lijken we afscheid te nemen van deze traditie?


De dalende trend van fooi geven

Het aantal mensen dat nog fooi geeft, neemt al jaren gestaag af. Dat komt door meerdere factoren, waaronder een verschuiving in de manier waarop we betalen. In een tijd waarin contant geld steeds minder vaak wordt gebruikt, lijkt de traditionele manier van een paar muntjes op tafel leggen langzaam uit te sterven. Tegenwoordig rekent de overgrote meerderheid van de horecabezoekers af met een pinpas of zelfs via een QR-code. Dit lijkt een directe impact te hebben op het aantal fooien.

Een poging om dit probleem op te lossen, was de introductie van een ‘fooifunctie’ op pinapparaten. Deze functie stelt klanten in staat om bij het betalen van de rekening eenvoudig een bedrag voor fooi aan te tikken. Hoewel dit bedoeld was om het geven van een fooi makkelijker te maken, heeft het vaak het tegenovergestelde effect. Klanten vinden de functie opdringerig en voelen zich soms zelfs onder druk gezet om meer te betalen. In plaats van de gewenste positieve impact, lijkt het juist weerstand op te roepen.


Wantrouwen over digitale fooien

Naast de technische veranderingen is er ook sprake van een groeiend wantrouwen over wat er met digitale fooien gebeurt. Wanneer iemand contant geld op tafel laat liggen, weet je zeker dat dit rechtstreeks naar het personeel gaat. Bij een digitale fooi via een pinapparaat is dat veel minder duidelijk. Veel mensen hebben het idee dat deze fooien niet bij de werknemers belanden, maar in plaats daarvan in de zak van de ondernemer verdwijnen. Dit idee maakt mensen huiverig om digitaal een extraatje te geven.

Daarnaast is er kritiek op het systeem zelf. Sommigen vinden dat fooien niet zouden moeten bestaan in een moderne werkomgeving, omdat het personeel gewoon een fatsoenlijk salaris hoort te krijgen. “Als je in een restaurant werkt, zou je een eerlijk loon moeten ontvangen zonder afhankelijk te zijn van fooien,” klinkt het vaak.


Discussie over het horecasysteem

Niet iedereen heeft begrip voor de traditie van fooi geven. Irene, een criticus van het systeem, legt haar standpunt uit: “Je krijgt een menukaart met prijzen, maar eigenlijk ben je bijna verplicht om 30 procent meer te betalen voor het loon van de medewerkers.” Zij pleit voor een andere aanpak: “Waarom verhoog je de prijzen niet gewoon en betaal je je personeel een normaal salaris?”

Aan de andere kant staat Henk, die juist boos reageert op mensen die in de horeca klagen over een gebrek aan fooien. “Die horecamedewerkers moeten maar gaan klagen bij hun baas in plaats van bij de klant. Wij betalen al genoeg voor een drankje, en dan durven ze ook nog te zeuren dat ze geen fooi krijgen.”

De discussie over fooien roept duidelijk heftige emoties op, zowel bij horecamedewerkers als bij consumenten.


Wat is de etiquette rondom fooi geven?

Om wat meer duidelijkheid te scheppen, legt Anne-Marie van Leggelo, directeur van het Etiquette Bureau, de ongeschreven regels uit. Volgens haar zijn er bepaalde normen die mensen kunnen hanteren bij het geven van fooien. “In een restaurant is een fooi van 5 tot 10 procent van de rekening gebruikelijk,” legt ze uit. “Op een terras is het naar boven afronden al voldoende.”

Deze regels lijken echter minder breed gedragen te worden. Waar sommige mensen nog trouw de etiquette volgen, zien anderen de stijgende prijzen in de horeca als reden om geen extraatje meer te geven. Toch benadrukt Van Leggelo dat het personeel in de horeca vaak hun uiterste best doet om gasten een fijne ervaring te geven, en dat een fooi een blijk van waardering is.

Deskundige Reinildis van Ditzhuyzen voegt hieraan toe dat mensen “niet krenterig” moeten zijn als ze besluiten een fooi te geven. “Als je fooi geeft, doe het dan goed,” zegt ze. “Je geeft niet een paar losse centen of vraagt wisselgeld terug als je een biljet hebt overhandigd. Dat is niet netjes.”


Waarom geven we steeds minder fooi?

Naast de praktische veranderingen in hoe we betalen, speelt ook de economische realiteit een rol. Voor veel mensen worden uit eten gaan of een drankje doen steeds duurder, mede door inflatie en hogere kosten in de horeca. Dit zorgt ervoor dat consumenten kritischer kijken naar hun uitgaven. Waar een fooi vroeger een vanzelfsprekendheid was, is het nu eerder een afweging.

Daarnaast lijkt er een generatiewisseling plaats te vinden. Jongere generaties lijken minder waarde te hechten aan het geven van fooien dan oudere generaties. Voor hen voelt het eerder als een vrijwillige keuze dan een sociale verplichting.


Hoe reageert de horeca op het dalende aantal fooien?

Horecamedewerkers voelen de gevolgen van het dalende aantal fooien direct in hun portemonnee. Voor veel medewerkers zijn fooien een belangrijk onderdeel van hun inkomsten. Toch lijkt het horecapersoneel begrip te hebben voor de veranderende tijdgeest.

Sommige horecabedrijven proberen het systeem aan te passen. Zo experimenteren sommige restaurants met het opnemen van een servicetoeslag in de rekening, waardoor klanten niet meer expliciet om een fooi worden gevraagd. Dit systeem wordt in andere landen, zoals de Verenigde Staten, al langer gehanteerd.

Een cultuurverschil

Het debat rondom fooien is niet uniek voor Nederland. In sommige landen, zoals Japan, wordt fooi geven zelfs als beledigend beschouwd, terwijl het in andere landen, zoals de Verenigde Staten, juist als een sociale norm wordt gezien. De Nederlandse cultuur lijkt ergens tussenin te zitten.

Aan de ene kant waarderen Nederlanders goede service en laten ze dat graag blijken met een fooi. Aan de andere kant hechten ze ook veel waarde aan gelijkheid en vinden ze dat een goede beloning voor horecapersoneel niet afhankelijk zou moeten zijn van de klant.


Wat nu? De toekomst van fooien

De vraag of fooi geven een traditie is die langzaam zal verdwijnen, blijft voorlopig onbeantwoord. Met de opkomst van digitale betalingen en een veranderende houding onder consumenten, lijkt het in ieder geval minder vanzelfsprekend te worden.

Wat wel duidelijk is, is dat het onderwerp veel discussie oproept. Terwijl sommige mensen trouw een extraatje blijven geven, zien anderen het als een achterhaald concept dat niet meer past in de moderne tijd.


Praat mee: geef jij fooi?

De meningen over fooi geven lopen uiteen. Ben jij iemand die altijd een fooi geeft, of kies je er juist bewust voor om dat niet te doen? Deel je mening en ervaringen over dit onderwerp. Het blijft een discussie die relevant is voor iedereen die van tijd tot tijd een terrasje pakt of uit eten gaat.

Actueel

Onwaarschijnlijk spannend voor Pommelien Thijs bij ‘Knokke Off’: “Doodsangsten”

Published

on

Na drie succesvolle seizoenen is er een einde gekomen aan Knokke Off, een reeks die de afgelopen jaren uitgroeide tot een echte publieksfavoriet. Met Pommelien Thijs in een van de hoofdrollen wist de serie een breed publiek te raken, zowel in Vlaanderen als daarbuiten. Nu het derde seizoen is uitgezonden, nemen cast en crew definitief afscheid van het verhaal — en dat ging gepaard met veel emoties.

Een afscheid dat binnenkomt

Voor Pommelien Thijs voelde het slot van Knokke Off als het afsluiten van een bijzondere periode in haar leven. In het programma ‘Setgeheimen’ vertelde ze openhartig over de laatste draaidagen.

Volgens haar was het afscheid allesbehalve zakelijk. Integendeel: het was intens en emotioneel. De sfeer op de set veranderde zichtbaar toen duidelijk werd dat dit echt het einde was.

“Het was heftig,” gaf ze toe. “Iedereen was echt aan het huilen.” Die woorden laten zien hoe hecht de band was die in de loop van de jaren is ontstaan.

Meer dan alleen werk

Wat Knokke Off bijzonder maakte, was niet alleen het verhaal op het scherm, maar ook de samenwerking achter de schermen. Voor Pommelien Thijs voelde de cast en crew als een hechte groep.

Ze beschreef het team als warm, betrokken en professioneel. Dat maakt het afscheid extra moeilijk: je laat niet alleen een rol achter, maar ook een groep mensen met wie je intens hebt samengewerkt.

Een van de meest opvallende scènes

Tijdens het derde seizoen waren er meerdere momenten die haar zijn bijgebleven. Eén daarvan was de rally-scène in Knokke, waarin haar personage Louise achter het stuur zat van een klassieke wagen.

Het ging niet om zomaar een auto, maar om een vintage Alfa Romeo — een voertuig dat niet alleen stijlvol is, maar ook een flinke waarde vertegenwoordigt.

Werken met kostbare voertuigen

De opnames van die scène waren allesbehalve ontspannen. Op de rally stonden voertuigen die volgens Pommelien Thijs miljoenen euro’s waard waren.

Dat besef zorgde voor extra spanning. “Ik had echt schrik,” vertelde ze. “Ik wist niet eens dat auto’s zo duur konden zijn.”

Het idee dat je met zo’n wagen moet rijden, terwijl er camera’s draaien en een hele crew toekijkt, maakt de druk alleen maar groter.

Oldtimers vragen iets anders

Daar kwam nog bij dat het rijden in een oldtimer totaal anders is dan in een moderne auto. Waar je normaal gewend bent aan soepele besturing en lichte bediening, vraagt een klassieke wagen veel meer fysieke inspanning.

Pommelien Thijs legde uit dat je bij zo’n auto echt kracht moet zetten, zowel bij het sturen als bij het schakelen. Het resultaat is dat het er soms onnatuurlijk uitziet, terwijl het in werkelijkheid juist nodig is om controle te houden.

Ze beschreef het zelf op een luchtige manier: alsof ze voor een greenscreen stond en overdreven bewegingen maakte.

Humor als tegengewicht

Ondanks de spanning wist ze de situatie ook met humor te benaderen. Dat typeert haar houding tijdens de opnames: serieus waar nodig, maar altijd met ruimte voor relativering.

Die balans hielp haar om met uitdagende scènes om te gaan, zelfs wanneer de druk hoog was.

Een intense start van het seizoen

Niet alleen de rally-scène maakte indruk. Ook de eerste draaidagen van het seizoen waren voor Pommelien Thijs bijzonder intens.

Ze moest namelijk meteen beginnen met emotioneel zware scènes, waaronder momenten in een jacuzzi en gesprekken bij een haardvuur in Verbier.

Meteen diep de emotie in

Deze scènes waren cruciaal voor het verhaal. Het zijn momenten waarin de personages geconfronteerd worden met alles wat er eerder is gebeurd.

Voor een acteur zijn dat vaak de moeilijkste scènes, omdat ze vragen om volledige emotionele overgave.

Geen tijd om rustig op te bouwen

Wat het extra uitdagend maakte, was dat dit haar eerste opnames waren voor het seizoen. Normaal gesproken bouwen acteurs rustig op, maar hier werd meteen het maximale gevraagd.

Pommelien Thijs gaf toe dat ze zich daar vooraf bewust van was. Ze wist dat dit momenten waren waarop alles moest kloppen.

“Als je die scènes niet goed doet, heb je een probleem,” gaf ze aan. Die druk maakte het begin van de opnames extra spannend.

Groei als actrice

Juist door die uitdaging heeft ze veel geleerd. Het werken aan zulke intensieve scènes helpt om als acteur te groeien.

Het vraagt om focus, voorbereiding en vertrouwen — zowel in jezelf als in je collega’s.

Een reeks die blijft hangen

Knokke Off heeft in drie seizoenen een sterke indruk achtergelaten. De combinatie van drama, visuele stijl en herkenbare thema’s zorgde ervoor dat veel kijkers zich verbonden voelden met het verhaal.

Voor de cast betekent het einde niet dat de impact verdwijnt. Integendeel: de herinneringen blijven.

Een emotioneel slot

Het laatste seizoen vormt een afgerond geheel. Verhaallijnen komen samen en personages krijgen een afsluiting.

Voor kijkers is dat een moment van afronding, maar voor de makers is het ook een afscheid van iets dat jarenlang deel uitmaakte van hun leven.

Vooruitkijken naar nieuwe projecten

Hoewel het afscheid zwaar is, betekent het ook ruimte voor nieuwe kansen. Pommelien Thijs heeft inmiddels bewezen dat ze veelzijdig is — zowel als actrice als in haar muzikale carrière.

De ervaring die ze heeft opgedaan bij Knokke Off zal ongetwijfeld een rol spelen in haar toekomstige projecten.

Conclusie

Het einde van Knokke Off markeert het afsluiten van een succesvol hoofdstuk. Voor Pommelien Thijs en haar collega’s is het een moment vol gemengde gevoelens: trots op wat ze hebben bereikt, maar ook verdriet om het afscheid.

De serie laat niet alleen een verhaal achter, maar ook een herinnering aan samenwerking, groei en bijzondere momenten — zowel voor als achter de camera.

Continue Reading