Actueel
Ex-vrouw Rob de Nijs niet welkom bij musical: ´Ze komt er niet in!´
De première van de musical over Rob de Nijs’ leven had een grootse avond moeten worden waarin zijn indrukwekkende carrière centraal stond.
Toch ontbrak een belangrijke persoon: zijn ex-vrouw Belinda Meuldijk. Zij was niet welkom op de première, ondanks haar grote rol in Robs leven en carrière. De beslissing om haar buiten de deur te houden, zorgde voor de nodige ophef.
Jet de Nijs en Belinda Meuldijk: een moeizame relatie
Belinda Meuldijk en Rob de Nijs waren jarenlang een stel en kregen samen twee zoons. Hun huwelijk eindigde echter in een pijnlijke breuk, waarna Rob verderging met Jet de Nijs, voorheen Henriëtte Koetschruiter. De relatie tussen Jet en Belinda is sindsdien nooit meer echt hersteld. De spanning tussen de twee vrouwen speelde dan ook een grote rol in de beslissing om Belinda niet uit te nodigen voor de première.
Rattengate: de oude wonden uit het verleden
Een van de beruchtste incidenten tussen Jet en Belinda vond plaats in 2007, toen foto’s van Belinda’s vervuilde woning in het tijdschrift Privé verschenen. De onthulling werd bekend als ‘Rattengate’.
Het bleek dat Rob zelf de foto’s had gemaakt en dat Jet haar vriend Martijn van den Bergh had aangespoord om ze te lekken. Officieel gebeurde dit uit bezorgdheid om Rob en Belinda’s autistische zoon, maar de actie werd gezien als een smerige zet in de strijd tussen de ex-partners.
Spijt en excuses, maar geen verzoening
Jet gaf later toe dat ze de situatie anders had moeten aanpakken en dat ze had moeten ingrijpen om publicatie van de foto’s te voorkomen. Toch bleef de verhouding tussen haar en Belinda gespannen. Hoewel de twee elkaar in de afgelopen jaren nog wel eens tegenkwamen, bijvoorbeeld bij de bruiloft van zoon Robbert de Nijs, bleef er altijd een zekere afstand.
Beslissing om Belinda niet uit te nodigen
De beslissing om Belinda niet bij de première uit te nodigen, werd genomen om ongemakkelijke situaties te voorkomen. Shownieuws-deskundige Evert Santegoeds licht toe: “Iedereen zou er dan op letten hoe de ene vrouw in de zaal zit en de andere. Er is gekozen voor een diplomatieke oplossing.”
Joop van den Ende stond achter de keuze
Producent Joop van den Ende bevestigt dat hij de keuze heeft gemaakt in overleg met Belinda. “Ik heb haar toestemming gevraagd om haar teksten te gebruiken en uiteindelijk hebben we daar zakelijk een oplossing voor gevonden. Ik heb haar persoonlijk gevraagd: ‘Goh Belinda, kom een andere keer kijken, niet op de première. Dit is de avond van Rob en Jet.’”
Zoon Robbert: ‘Het is zoals het is’
Zoon Robbert de Nijs, die bij de première aanwezig was, reageerde nuchter op de situatie. “Het is zoals het is. Ik ben hier in de eerste plaats voor mijn vader en ik hoop dat zij de voorstelling op een ander moment alsnog kan zien.”
Komt er alsnog een verzoening?
Voorlopig lijkt een verzoening tussen Belinda en Jet uitgesloten. Hoewel Belinda in de musical wordt geëerd vanwege haar bijdrage aan Robs carrière, was er op de premièreavond geen plaats voor haar. De vraag blijft of ze de voorstelling op een later moment alsnog zal bezoeken, of dat de pijn uit het verleden nog steeds te groot is.
Actueel
Heftig voor Viktor Verhulst tijdens opnames ‘Brieven aan Samson’: “Wisten we niet op voorhand”
Op 22 april gaat op Brieven aan Samson een bijzonder nieuw programma van start op Play. Voor Viktor Verhulst betekent dit een opvallende stap in zijn carrière. Waar hij eerder vooral bekend stond om entertainment en reality, kiest hij nu voor een meer persoonlijke en emotionele invalshoek.
Het programma markeert zijn eerste echte kennismaking met het genre human interest — en dat brengt niet alleen nieuwe ervaringen met zich mee, maar ook de nodige spanning.
Een nieuwe uitdaging voor Viktor
Voor Viktor Verhulst is deze stap allesbehalve vanzelfsprekend. Hij staat niet bekend als iemand die zich meteen volledig openstelt of gemakkelijk diepe gesprekken aangaat.
In interviews geeft hij zelf toe dat hij vooraf best wat zenuwen had. Het idee om mensen te ontmoeten die hun persoonlijke verhalen delen — vaak met veel emotie — bracht een zekere druk met zich mee.
Toch bleek die spanning al snel te verdwijnen zodra de eerste gesprekken op gang kwamen. Door echt te luisteren en de tijd te nemen, vond hij zijn eigen manier om met de situaties om te gaan.
De kracht van herinneringen
In Brieven aan Samson staat een bijzonder concept centraal. Mensen die vroeger als kind een brief schreven naar Samson, worden jaren later opnieuw opgezocht.
Die brieven vormen het vertrekpunt voor gesprekken over hun leven — toen en nu. Voor veel deelnemers roept dat een gevoel van nostalgie op.
Het zijn herinneringen aan een tijd waarin alles eenvoudiger leek: zondagochtenden voor de televisie, onbezorgdheid en kinderlijke dromen. Maar juist dat contrast met het volwassen leven van nu maakt de verhalen extra bijzonder.
Emotionele verhalen
Wat het programma zo krachtig maakt, is dat het niet alleen draait om nostalgie. In de loop van dertig jaar kan er veel gebeuren in een mensenleven — en dat komt ook in de gesprekken naar voren.
Viktor Verhulst ontmoet mensen die niet alleen mooie herinneringen delen, maar ook moeilijke momenten hebben meegemaakt.
Sommige verhalen blijken onverwacht zwaar. Zo vertelt hij over een ontmoeting met een vrouw die kort na het schrijven van haar brief meerdere familieleden verloor. Dat soort gesprekken vragen om empathie en aandacht — en laten zien dat het programma verder gaat dan alleen terugblikken.
Een andere kant van Viktor
Voor kijkers zal het programma vooral opvallen door de manier waarop Viktor Verhulst zich laat zien. Waar hij normaal eerder afstandelijk of nuchter overkomt, toont hij hier een meer betrokken en empathische kant.
Hij geeft zelf aan dat hij niet iemand is die snel emoties toont of fysiek contact zoekt, zoals iemand omhelzen. Toch zijn er momenten waarop hij voelt dat dat nodig is — en daar dan ook naar handelt.
Dat maakt zijn rol in het programma authentiek. Hij probeert niet iemand anders te zijn, maar blijft dicht bij zichzelf, terwijl hij zich wel openstelt voor de verhalen van anderen.
Groei en maturiteit
De afgelopen jaren heeft Viktor Verhulst al veel ervaring opgedaan voor de camera, onder meer in De Verhulstjes. Die ervaring lijkt hem te helpen in deze nieuwe rol.
Hij is zichtbaar gegroeid in hoe hij met situaties omgaat en hoe hij gesprekken voert. Waar hij eerder misschien terughoudender was, durft hij nu meer aanwezig te zijn in het moment.
Dat zorgt ervoor dat hij zich beter kan aanpassen aan de mensen die hij ontmoet — en dat komt de gesprekken ten goede.
Meer dan alleen televisie
Brieven aan Samson is meer dan een klassiek televisieprogramma. Het raakt aan thema’s die voor veel mensen herkenbaar zijn: herinneringen, verandering, verlies en groei.
Door terug te grijpen naar iets ogenschijnlijk eenvoudigs als een kinderbrief, ontstaat er ruimte voor diepere gesprekken. Het laat zien hoe het verleden doorwerkt in het heden.
Voor de deelnemers is het vaak een bijzonder moment om stil te staan bij hun eigen verhaal — en dat maakt het programma persoonlijk en oprecht.
De impact op de kijker
Voor het publiek belooft het programma een emotionele kijkervaring te worden. De combinatie van herkenbare herinneringen en persoonlijke verhalen zorgt voor momenten van ontroering, maar ook van reflectie.
Kijkers worden meegenomen in levensverhalen die laten zien hoe verschillend paden kunnen lopen — en hoe herinneringen een blijvende rol spelen.
Een nieuwe richting
Met dit programma laat Viktor Verhulst zien dat hij meer wil dan alleen entertainment. Hij verkent een andere kant van televisie, waarin inhoud en emotie centraal staan.
Die keuze past binnen een bredere trend waarin programma’s steeds vaker persoonlijke verhalen en menselijke connecties benadrukken.
Conclusie
Met Brieven aan Samson zet Viktor Verhulst een belangrijke stap in zijn carrière. Het programma laat een andere kant van hem zien — een kant die draait om luisteren, begrijpen en verbinden.
Wat begint met een simpele brief uit de kindertijd, groeit uit tot een reis door herinneringen en levensverhalen. En juist daarin schuilt de kracht van het programma.
Voor Viktor zelf is het een leerproces, maar ook een kans om zich verder te ontwikkelen. Voor de kijker biedt het een moment van herkenning en emotie — en misschien ook een herinnering aan hoe waardevol die onbezorgde momenten uit het verleden kunnen zijn.