Actueel
Een kijkje in het harde en uitdagende leven van Pattie Mallette
Pattie Mellette is scenarioschrijfster en producer – maar vandaag de dag is ze het meest bekend als de moeder van popsensatie Justin Bieber.
Weinig mensen weten echter veel over haar en de uitdagingen waar ze in de loop van haar leven mee te maken heeft gehad…
Justin Bieber is een van de grootste sterren ter wereld en in de ogen van velen heeft de Canadese ster alles wat je je maar kunt wensen.
Maar zelfs beroemde mensen hebben problemen en lijden onder crises – vaak zonder dat het publiek zich daar volledig bewust van is. De relatie tussen Justin Bieber en zijn moeder, Pattie Malette, is niet altijd even goed geweest – en gezien haar moeilijke achtergrond is het niet zo schokkend dat de dingen ingewikkeld werden.
Pattie Mallette werd geboren op 2 april 1975 in Stratford, Ontario, en heeft een Frans-Canadese achtergrond. Tragisch genoeg werd haar vroege jeugd gekenmerkt door een onvoorstelbaar verlies. Toen Pattie net 2 jaar oud was, werd haar 5-jarige zusje Sally aangereden door een auto toen ze de straat overstak en kwam helaas om het leven. Deze verwoestende gebeurtenis zou voor altijd een stempel drukken op Pattie’s familie en haar eerste jaren.
Pattie beviel van Justin op de jonge leeftijd van 17. Ze was toen vrijgezel en was niet onbekend met het omgaan met obstakels. Volgens Daily Mail voedde Pattie Justin helemaal alleen op in een woning met een laag inkomen in Canada. Ze had wat hulp van haar ouders, Justin’s grootouders.
Volgens Pattie heeft ze jarenlang te maken gehad met verschillende gevallen van misbruik en geweld, te beginnen op 3-jarige leeftijd. Ze legde uit:
“Tot mijn daders behoorden een mannelijke babysitter, de opa van een van mijn vrienden en kinderen uit de buurt die naar verluidt volwassener waren dan hun jaren,” zegt ze.
Toen ze 14 werd, begon ze verschillende middelen te gebruiken. Rond die tijd begon ze ook winkeld!efstal te plegen en werd ze van school gestuurd omdat ze brand had gesticht in de toiletten. Helaas ging het s*ksueel m!sbruik door. In haar boek beschrijft Patti date rape op 15-jarige leeftijd.
“Ik werd zo vaak s*ksueel m!sbruikt dat het met de jaren normaal begon te voelen. Het is een vreemd huwelijk – weten dat er iets mis is en het tegelijkertijd vertrouwd en gewoon vinden,” zei ze.
Als kind ontwikkelde Mallette een passie voor acteren en zingen. Toen ze negen was, trad ze al op in lokale tv-programma’s zoals Romper Room en Big Top Talent, een talentenprogramma voor kinderen dat in haar omgeving werd uitgezonden.
Op 15-jarige leeftijd begon ze te daten met Jeremy Bieber. Hun relatie duurde vier jaar, maar de tiener liep op haar 16e van huis weg. Ze kwam rond door d!efstal en de verkoop van dr*gs.
“Mijn leven was echt pijnlijk als kind,” vertelde Mallette aan George Stroumboulopoulos, zoals geciteerd door Cosmopolitan. “Ik had een liefde voor kunst die ik deel met Justin, en daar hebben we een soort band over.”
Met haar verleden en huidige gewoontes die haar inhaalden, verslechterde haar geestelijke gezondheid verder.
Na een lange periode van wanhoop en zelfm00rdgedachten probeerde de 17-jarige zichzelf van het leven te ber0ven. Ze werd opgenomen in een psychiatrische inrichting waar christelijke bekeringstherapie werd toegepast.
Nadat ze uit het ziekenhuis was ontslagen, zocht Mallette contact met voormalige vrienden en collega’s die niet dezelfde nieuw ontdekte religie volgden als zij. Toen kwam ze weer in contact met Jeremy Bieber.
Nadat het stel zes maanden had gedatet, realiseerde Pattie zich dat ze zwanger was. Justin werd geboren in Londen, Ontario, op 1 maart 1994.
Hoewel Pattie en Jeremy in eerste instantie bleven daten na de geboorte van hun zoon, besloten ze uiteindelijk al na een paar maanden uit elkaar te gaan.
Ondanks alle ontberingen die ze had meegemaakt, was Pattie een ondersteunende en aanwezige moeder. Ze hielp Justin bij het nastreven van zijn muzikale interesses en hielp hem uiteindelijk om mee te doen aan de Stratford Star talentenjacht 2007 toen Justin nog een tiener was.
De nu ster-zanger werd tweede met zijn vertolking van Ne-Yo’s “So Sick” en Pattie plaatste de video van zijn winnende optreden op Youtube. De video, naast de video’s die ze daarna online bleef zetten, won na verloop van tijd aan populariteit.
Mallette’s autobiografie werd in september 2012 gepubliceerd door de christelijke uitgeverij Revell.
Het boek, getiteld “Nowhere But Up,” ging niet alleen over Pattie’s moeilijke opvoeding, maar ook over hoe ze geloof en liefde gebruikte om optimistisch te worden en de beste alleenstaande ouder voor haar zoon te zijn.
Vandaag de dag is hun relatie veranderd
“Wanneer je kinderen een bepaalde leeftijd bereiken, verandert je opvoedingsstijl en is het moeilijk om los te laten,” vertelde Mallette aan People in 2013, toen haar zoon 19 jaar werd.
“Zijn leven was mijn leven en nu moest ik hem een beetje loslaten en hem onafhankelijk laten zijn. Het is moeilijk om niet alles te kunnen controleren wat je volwassen kind doet.”
Na zijn enorme doorbraak kreeg Justin Bieber problemen met de wet. Hij werd in 2014 gearr*steerd toen p0litieagenten hem rond 4 uur ’s nachts aan de kant moesten zetten terwijl hij aan het straatracen was.
Dat incident leidde tot een breuk in de moeder-zoon relatie.
“Ik wilde nooit dat mijn moeder teleurgesteld in me zou zijn en ik wist dat ze dat was. We hebben een tijd niet met elkaar gepraat, dus het kost tijd om dat vertrouwen weer op te bouwen… het is moeilijk, maar het gaat steeds beter. Ze is een geweldige vrouw en ik hou van haar,” vertelde de ster Billboard in 2015, zoals geciteerd door Cosmopolitan.
Maar tegenwoordig is die periode in Justins leven bijna vergeten en Pattie is erg trots op haar zoon.
“Ik ben zo trots op de geweldige jongeman die je bent en op de jongeman die je aan het worden bent. Niemand van ons is perfect en zal dat ook nooit worden (dus we zullen altijd geduld en genade voor elkaar nodig hebben), maar je oprechte groeiende relatie met Jezus is duidelijk te zien in de keuzes die je dagelijks maakt en de goede ‘vruchten’ die je draagt. Ik bewonder je karakter en integriteit. Je wordt prachtig volwassen en bent wijser dan je jaren,” deelde ze op Instagram.
Hoewel Pattie zeker werd uitgedaagd in haar jonge jaren, is haar wending naar genade echt een inspiratie. Deel dit verhaal op Facebook als je het ermee eens bent!
Actueel
Diep verdriet overspoelt Urk: Mathilde breekt helemaal – ‘Ik kan dit niet nóg eens aan’
Een diepe schok gaat door de gemeenschap van Urk. Mathilde, een vrouw die al jarenlang symbool staat voor veerkracht en doorzettingsvermogen, is opnieuw geconfronteerd met een harde realiteit. De z!ekte die haar als kind jarenlang in zijn greep hield, is teruggekeerd. Het nieuws kwam onverwacht en sloeg in als een mokerslag. Haar eerste woorden, uitgesproken met zichtbare emotie, zeggen alles: “Daar komt het weer.”
Het is een zin die niet alleen haar eigen angst en verdriet samenvat, maar ook de gevoelens weerspiegelt van iedereen die haar kent. Want Mathilde is niet zomaar iemand. Ze is een bekend en geliefd gezicht binnen Urk, iemand die ondanks een moeilijke start in het leven altijd bleef staan — voor zichzelf, maar ook voor anderen.
Een jeugd die allesbehalve zorgeloos was
Waar veel kinderen onbezorgd opgroeien, kende Mathilde al op jonge leeftijd een bestaan vol onzekerheid. Z!ekenhuisgangen, behandelingen en lange periodes van wachten bepaalden haar dagelijkse leven. De z!ekte liet weinig ruimte voor spontaniteit of plannen maken. Elke dag kon anders lopen dan gehoopt.
Toch herinneren mensen zich vooral haar houding. Ze klaagde weinig, bleef lachen wanneer dat kon en vond manieren om toch lichtpuntjes te zien. Die instelling maakte diepe indruk op haar omgeving. “Ze was altijd degene die anderen moed insprak,” vertelt iemand die haar al sinds haar jeugd kent. “Zelfs toen ze het zelf het zwaarst had.”
Die mentaliteit nam ze mee toen het uiteindelijk beter met haar ging. Stap voor stap bouwde ze een leven op waarin de z!ekte niet langer de hoofdrol speelde. Ze kreeg ruimte om te dromen, plannen te maken en vooruit te kijken. Het voelde als een hoofdstuk dat eindelijk afgesloten was.
Het nieuws dat alles weer op scherp zette
Juist daarom kwam het recente nieuws zo hard aan. Na jaren waarin het stabiel leek, volgde plots de boodschap die niemand wil horen: de z!ekte is terug. Voor Mathilde voelde het alsof de grond onder haar voeten wegzakte. “Ik had zó gehoopt dat dit voorgoed achter me lag,” vertelt ze openhartig. “Je denkt dat je het hebt gehad. Dat je eindelijk verder mag. En dan gebeurt dit.”
Haar woorden zijn rauw en eerlijk. Geen grootse verklaringen, geen maskers. Alleen de pijnlijke realiteit dat ze opnieuw een strijd moet aangaan waarvan ze hoopte dat die tot het verleden behoorde. “Het voelt alsof ik weer vanaf nul moet beginnen,” zegt ze. “Alsof alles opnieuw op tafel ligt.”
Urk leeft massaal mee
In Urk bleef het nieuws niet onopgemerkt. De gemeenschap reageerde met ongeloof, verdriet en vooral betrokkenheid. Familie, vrienden, buren en kennissen staken meteen de koppen bij elkaar. Hoe kunnen we helpen? Wat heeft Mathilde nodig?
Binnen korte tijd verschenen er steunbetuigingen op sociale media. Mensen deelden herinneringen, spraken hun bewondering uit en lieten weten dat ze achter haar staan. “Mathilde is iemand die altijd klaarstaat voor anderen,” schreef iemand. “Nu is het aan ons om er voor háár te zijn.”
Ook praktisch werd er direct actie ondernomen. Er zijn initiatieven gestart om haar en haar gezin te ondersteunen, zowel emotioneel als financieel. Niet omdat ze daarom vroeg, maar omdat de gemeenschap dat vanzelfsprekend vindt. Het past bij Urk: samen dragen wat te zwaar is voor één persoon alleen.
De kracht van saamhorigheid
Voor Mathilde zelf is die steun van onschatbare waarde. Ze geeft toe dat de angst soms overweldigend is, maar dat de reacties haar ook kracht geven. “Je voelt dat je dit niet alleen hoeft te doen,” zegt ze. “Dat maakt een wereld van verschil.”
Ze weet dat er moeilijke momenten zullen komen. Dagen waarop de onzekerheid overheerst, waarop herinneringen aan vroeger terugkomen. Maar ze weet ook dat ze niet alleen staat. “Ik heb dit eerder gedaan,” zegt ze vastberaden. “En ik ga het nu weer doen. Misschien niet zonder tranen, maar zeker niet zonder strijd.”
Die woorden raken veel mensen. Ze tonen geen ontkenning van de zwaarte, maar ook geen overgave. Het is een realistische houding: erkennen hoe moeilijk het is, terwijl je toch besluit om door te gaan.
Een bekend patroon, maar nooit makkelijk
Hoewel Mathilde ervaring heeft met z!ekte en herstel, betekent dat niet dat het deze keer eenvoudiger is. Integendeel. Juist omdat ze weet wat er kan komen, voelt het soms extra zwaar. De herinneringen aan haar jeugd liggen dicht onder de oppervlakte.
“Toch is het anders,” zegt iemand uit haar omgeving. “Ze is ouder, heeft een gezin, verantwoordelijkheden. De impact reikt verder dan alleen haarzelf.” Dat besef maakt de situatie complexer, maar ook de motivatie groter om te blijven vechten.
Hoop als stille motor
Wat opvalt in haar verhaal, is dat hoop niet luid aanwezig is, maar wel constant. Geen grote uitspraken over wonderen, geen valse geruststelling. Gewoon de overtuiging dat doorgaan de enige optie is. Dat elke dag telt, hoe onzeker die ook voelt.
“Ik kijk niet te ver vooruit,” zegt Mathilde. “Ik kijk naar vandaag. En morgen zien we dan wel weer.” Die nuchterheid helpt haar om niet te verdwalen in angstscenario’s, maar zich te richten op wat nu nodig is.
Een verhaal dat verder reikt dan één persoon
Het nieuws rond Mathilde raakt Urk diep, maar het raakt ook iets universeels. Het herinnert mensen eraan hoe kwetsbaar het leven is, hoe snel zekerheid kan verdwijnen. Tegelijk laat het zien hoeveel kracht er schuilt in verbondenheid.
Voor velen is Mathilde’s verhaal een spiegel. Een herinnering aan het belang van steun, begrip en samenhorigheid. “Dit laat zien waarom gemeenschap zo belangrijk is,” schrijft iemand. “Je hoeft het niet alleen te dragen.”
Samen vooruit, stap voor stap
Terwijl Mathilde zich voorbereidt op een nieuwe, moeilijke periode, staat Urk als één geheel achter haar. Niet met loze woorden, maar met daden, aanwezigheid en betrokkenheid. Ze weet dat de weg zwaar zal zijn, maar ook dat er mensen zijn die met haar meelopen.
Haar verhaal is er een van pijn, maar ook van kracht. Van terugslag, maar niet van opgeven. En misschien is dat precies waarom het zo raakt: omdat het laat zien dat moed niet betekent dat je nergens bang voor bent, maar dat je doorgaat, ondanks die angst.
Urk houdt de adem in, maar blijft staan. Voor Mathilde. Voor elkaar.