Actueel
Een kijkje in het harde en uitdagende leven van Pattie Mallette
Pattie Mellette is scenarioschrijfster en producer – maar vandaag de dag is ze het meest bekend als de moeder van popsensatie Justin Bieber.
Weinig mensen weten echter veel over haar en de uitdagingen waar ze in de loop van haar leven mee te maken heeft gehad…
Justin Bieber is een van de grootste sterren ter wereld en in de ogen van velen heeft de Canadese ster alles wat je je maar kunt wensen.
Maar zelfs beroemde mensen hebben problemen en lijden onder crises – vaak zonder dat het publiek zich daar volledig bewust van is. De relatie tussen Justin Bieber en zijn moeder, Pattie Malette, is niet altijd even goed geweest – en gezien haar moeilijke achtergrond is het niet zo schokkend dat de dingen ingewikkeld werden.
Pattie Mallette werd geboren op 2 april 1975 in Stratford, Ontario, en heeft een Frans-Canadese achtergrond. Tragisch genoeg werd haar vroege jeugd gekenmerkt door een onvoorstelbaar verlies. Toen Pattie net 2 jaar oud was, werd haar 5-jarige zusje Sally aangereden door een auto toen ze de straat overstak en kwam helaas om het leven. Deze verwoestende gebeurtenis zou voor altijd een stempel drukken op Pattie’s familie en haar eerste jaren.
Pattie beviel van Justin op de jonge leeftijd van 17. Ze was toen vrijgezel en was niet onbekend met het omgaan met obstakels. Volgens Daily Mail voedde Pattie Justin helemaal alleen op in een woning met een laag inkomen in Canada. Ze had wat hulp van haar ouders, Justin’s grootouders.
Volgens Pattie heeft ze jarenlang te maken gehad met verschillende gevallen van misbruik en geweld, te beginnen op 3-jarige leeftijd. Ze legde uit:
“Tot mijn daders behoorden een mannelijke babysitter, de opa van een van mijn vrienden en kinderen uit de buurt die naar verluidt volwassener waren dan hun jaren,” zegt ze.
Toen ze 14 werd, begon ze verschillende middelen te gebruiken. Rond die tijd begon ze ook winkeld!efstal te plegen en werd ze van school gestuurd omdat ze brand had gesticht in de toiletten. Helaas ging het s*ksueel m!sbruik door. In haar boek beschrijft Patti date rape op 15-jarige leeftijd.
“Ik werd zo vaak s*ksueel m!sbruikt dat het met de jaren normaal begon te voelen. Het is een vreemd huwelijk – weten dat er iets mis is en het tegelijkertijd vertrouwd en gewoon vinden,” zei ze.
Als kind ontwikkelde Mallette een passie voor acteren en zingen. Toen ze negen was, trad ze al op in lokale tv-programma’s zoals Romper Room en Big Top Talent, een talentenprogramma voor kinderen dat in haar omgeving werd uitgezonden.
Op 15-jarige leeftijd begon ze te daten met Jeremy Bieber. Hun relatie duurde vier jaar, maar de tiener liep op haar 16e van huis weg. Ze kwam rond door d!efstal en de verkoop van dr*gs.
“Mijn leven was echt pijnlijk als kind,” vertelde Mallette aan George Stroumboulopoulos, zoals geciteerd door Cosmopolitan. “Ik had een liefde voor kunst die ik deel met Justin, en daar hebben we een soort band over.”
Met haar verleden en huidige gewoontes die haar inhaalden, verslechterde haar geestelijke gezondheid verder.
Na een lange periode van wanhoop en zelfm00rdgedachten probeerde de 17-jarige zichzelf van het leven te ber0ven. Ze werd opgenomen in een psychiatrische inrichting waar christelijke bekeringstherapie werd toegepast.
Nadat ze uit het ziekenhuis was ontslagen, zocht Mallette contact met voormalige vrienden en collega’s die niet dezelfde nieuw ontdekte religie volgden als zij. Toen kwam ze weer in contact met Jeremy Bieber.
Nadat het stel zes maanden had gedatet, realiseerde Pattie zich dat ze zwanger was. Justin werd geboren in Londen, Ontario, op 1 maart 1994.
Hoewel Pattie en Jeremy in eerste instantie bleven daten na de geboorte van hun zoon, besloten ze uiteindelijk al na een paar maanden uit elkaar te gaan.
Ondanks alle ontberingen die ze had meegemaakt, was Pattie een ondersteunende en aanwezige moeder. Ze hielp Justin bij het nastreven van zijn muzikale interesses en hielp hem uiteindelijk om mee te doen aan de Stratford Star talentenjacht 2007 toen Justin nog een tiener was.
De nu ster-zanger werd tweede met zijn vertolking van Ne-Yo’s “So Sick” en Pattie plaatste de video van zijn winnende optreden op Youtube. De video, naast de video’s die ze daarna online bleef zetten, won na verloop van tijd aan populariteit.
Mallette’s autobiografie werd in september 2012 gepubliceerd door de christelijke uitgeverij Revell.
Het boek, getiteld “Nowhere But Up,” ging niet alleen over Pattie’s moeilijke opvoeding, maar ook over hoe ze geloof en liefde gebruikte om optimistisch te worden en de beste alleenstaande ouder voor haar zoon te zijn.
Vandaag de dag is hun relatie veranderd
“Wanneer je kinderen een bepaalde leeftijd bereiken, verandert je opvoedingsstijl en is het moeilijk om los te laten,” vertelde Mallette aan People in 2013, toen haar zoon 19 jaar werd.
“Zijn leven was mijn leven en nu moest ik hem een beetje loslaten en hem onafhankelijk laten zijn. Het is moeilijk om niet alles te kunnen controleren wat je volwassen kind doet.”
Na zijn enorme doorbraak kreeg Justin Bieber problemen met de wet. Hij werd in 2014 gearr*steerd toen p0litieagenten hem rond 4 uur ’s nachts aan de kant moesten zetten terwijl hij aan het straatracen was.
Dat incident leidde tot een breuk in de moeder-zoon relatie.
“Ik wilde nooit dat mijn moeder teleurgesteld in me zou zijn en ik wist dat ze dat was. We hebben een tijd niet met elkaar gepraat, dus het kost tijd om dat vertrouwen weer op te bouwen… het is moeilijk, maar het gaat steeds beter. Ze is een geweldige vrouw en ik hou van haar,” vertelde de ster Billboard in 2015, zoals geciteerd door Cosmopolitan.
Maar tegenwoordig is die periode in Justins leven bijna vergeten en Pattie is erg trots op haar zoon.
“Ik ben zo trots op de geweldige jongeman die je bent en op de jongeman die je aan het worden bent. Niemand van ons is perfect en zal dat ook nooit worden (dus we zullen altijd geduld en genade voor elkaar nodig hebben), maar je oprechte groeiende relatie met Jezus is duidelijk te zien in de keuzes die je dagelijks maakt en de goede ‘vruchten’ die je draagt. Ik bewonder je karakter en integriteit. Je wordt prachtig volwassen en bent wijser dan je jaren,” deelde ze op Instagram.
Hoewel Pattie zeker werd uitgedaagd in haar jonge jaren, is haar wending naar genade echt een inspiratie. Deel dit verhaal op Facebook als je het ermee eens bent!
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.