Connect with us

Actueel

Een kijkje in het harde en uitdagende leven van Pattie Mallette

Published

on

Pattie Mellette is scenarioschrijfster en producer – maar vandaag de dag is ze het meest bekend als de moeder van popsensatie Justin Bieber.

Weinig mensen weten echter veel over haar en de uitdagingen waar ze in de loop van haar leven mee te maken heeft gehad…

Justin Bieber is een van de grootste sterren ter wereld en in de ogen van velen heeft de Canadese ster alles wat je je maar kunt wensen.

Maar zelfs beroemde mensen hebben problemen en lijden onder crises – vaak zonder dat het publiek zich daar volledig bewust van is. De relatie tussen Justin Bieber en zijn moeder, Pattie Malette, is niet altijd even goed geweest – en gezien haar moeilijke achtergrond is het niet zo schokkend dat de dingen ingewikkeld werden.

Pattie Mallette werd geboren op 2 april 1975 in Stratford, Ontario, en heeft een Frans-Canadese achtergrond. Tragisch genoeg werd haar vroege jeugd gekenmerkt door een onvoorstelbaar verlies. Toen Pattie net 2 jaar oud was, werd haar 5-jarige zusje Sally aangereden door een auto toen ze de straat overstak en kwam helaas om het leven. Deze verwoestende gebeurtenis zou voor altijd een stempel drukken op Pattie’s familie en haar eerste jaren.

Pattie beviel van Justin op de jonge leeftijd van 17. Ze was toen vrijgezel en was niet onbekend met het omgaan met obstakels. Volgens Daily Mail voedde Pattie Justin helemaal alleen op in een woning met een laag inkomen in Canada. Ze had wat hulp van haar ouders, Justin’s grootouders.

Volgens Pattie heeft ze jarenlang te maken gehad met verschillende gevallen van misbruik en geweld, te beginnen op 3-jarige leeftijd. Ze legde uit:

“Tot mijn daders behoorden een mannelijke babysitter, de opa van een van mijn vrienden en kinderen uit de buurt die naar verluidt volwassener waren dan hun jaren,” zegt ze.

Toen ze 14 werd, begon ze verschillende middelen te gebruiken. Rond die tijd begon ze ook winkeld!efstal te plegen en werd ze van school gestuurd omdat ze brand had gesticht in de toiletten. Helaas ging het s*ksueel m!sbruik door. In haar boek beschrijft Patti date rape op 15-jarige leeftijd.

“Ik werd zo vaak s*ksueel m!sbruikt dat het met de jaren normaal begon te voelen. Het is een vreemd huwelijk – weten dat er iets mis is en het tegelijkertijd vertrouwd en gewoon vinden,” zei ze.

Als kind ontwikkelde Mallette een passie voor acteren en zingen. Toen ze negen was, trad ze al op in lokale tv-programma’s zoals Romper Room en Big Top Talent, een talentenprogramma voor kinderen dat in haar omgeving werd uitgezonden.

Op 15-jarige leeftijd begon ze te daten met Jeremy Bieber. Hun relatie duurde vier jaar, maar de tiener liep op haar 16e van huis weg. Ze kwam rond door d!efstal en de verkoop van dr*gs.

“Mijn leven was echt pijnlijk als kind,” vertelde Mallette aan George Stroumboulopoulos, zoals geciteerd door Cosmopolitan. “Ik had een liefde voor kunst die ik deel met Justin, en daar hebben we een soort band over.”

Met haar verleden en huidige gewoontes die haar inhaalden, verslechterde haar geestelijke gezondheid verder.

Na een lange periode van wanhoop en zelfm00rdgedachten probeerde de 17-jarige zichzelf van het leven te ber0ven. Ze werd opgenomen in een psychiatrische inrichting waar christelijke bekeringstherapie werd toegepast.

Nadat ze uit het ziekenhuis was ontslagen, zocht Mallette contact met voormalige vrienden en collega’s die niet dezelfde nieuw ontdekte religie volgden als zij. Toen kwam ze weer in contact met Jeremy Bieber.

Nadat het stel zes maanden had gedatet, realiseerde Pattie zich dat ze zwanger was. Justin werd geboren in Londen, Ontario, op 1 maart 1994.

Hoewel Pattie en Jeremy in eerste instantie bleven daten na de geboorte van hun zoon, besloten ze uiteindelijk al na een paar maanden uit elkaar te gaan.

Ondanks alle ontberingen die ze had meegemaakt, was Pattie een ondersteunende en aanwezige moeder. Ze hielp Justin bij het nastreven van zijn muzikale interesses en hielp hem uiteindelijk om mee te doen aan de Stratford Star talentenjacht 2007 toen Justin nog een tiener was.

De nu ster-zanger werd tweede met zijn vertolking van Ne-Yo’s “So Sick” en Pattie plaatste de video van zijn winnende optreden op Youtube. De video, naast de video’s die ze daarna online bleef zetten, won na verloop van tijd aan populariteit.

Mallette’s autobiografie werd in september 2012 gepubliceerd door de christelijke uitgeverij Revell.

Het boek, getiteld “Nowhere But Up,” ging niet alleen over Pattie’s moeilijke opvoeding, maar ook over hoe ze geloof en liefde gebruikte om optimistisch te worden en de beste alleenstaande ouder voor haar zoon te zijn.

Vandaag de dag is hun relatie veranderd

“Wanneer je kinderen een bepaalde leeftijd bereiken, verandert je opvoedingsstijl en is het moeilijk om los te laten,” vertelde Mallette aan People in 2013, toen haar zoon 19 jaar werd.

“Zijn leven was mijn leven en nu moest ik hem een beetje loslaten en hem onafhankelijk laten zijn. Het is moeilijk om niet alles te kunnen controleren wat je volwassen kind doet.”

Na zijn enorme doorbraak kreeg Justin Bieber problemen met de wet. Hij werd in 2014 gearr*steerd toen p0litieagenten hem rond 4 uur ’s nachts aan de kant moesten zetten terwijl hij aan het straatracen was.

Dat incident leidde tot een breuk in de moeder-zoon relatie.

“Ik wilde nooit dat mijn moeder teleurgesteld in me zou zijn en ik wist dat ze dat was. We hebben een tijd niet met elkaar gepraat, dus het kost tijd om dat vertrouwen weer op te bouwen… het is moeilijk, maar het gaat steeds beter. Ze is een geweldige vrouw en ik hou van haar,” vertelde de ster Billboard in 2015, zoals geciteerd door Cosmopolitan.

Maar tegenwoordig is die periode in Justins leven bijna vergeten en Pattie is erg trots op haar zoon.

“Ik ben zo trots op de geweldige jongeman die je bent en op de jongeman die je aan het worden bent. Niemand van ons is perfect en zal dat ook nooit worden (dus we zullen altijd geduld en genade voor elkaar nodig hebben), maar je oprechte groeiende relatie met Jezus is duidelijk te zien in de keuzes die je dagelijks maakt en de goede ‘vruchten’ die je draagt. Ik bewonder je karakter en integriteit. Je wordt prachtig volwassen en bent wijser dan je jaren,” deelde ze op Instagram.

Hoewel Pattie zeker werd uitgedaagd in haar jonge jaren, is haar wending naar genade echt een inspiratie. Deel dit verhaal op Facebook als je het ermee eens bent!

Actueel

Irene Schouten deelt schokkend nieuws over de gezondheid van haar zoon: ‘Alsjeblieft, red het kind’

Published

on

Het leven van Irene Schouten ziet er negen maanden na de geboorte van haar zoon Dirk totaal anders uit dan ze zich ooit had kunnen voorstellen. Waar haar naam jarenlang synoniem stond voor kracht, controle en ongekende sportieve prestaties, wordt haar dagelijks bestaan nu bepaald door zorgen, onzekerheid en kleine stapjes vooruit. De voormalig topschaatsster spreekt daar openhartig over in gesprek met het Algemeen Dagblad – niet als kampioen, maar als moeder die haar weg zoekt in onbekend terrein.

Een droom die anders liep dan verwacht

Toen Irene Schouten begin 2024 bekendmaakte dat ze stopte met topschaatsen, voelde dat voor velen al als het einde van een tijdperk. Ze had vrijwel alles bereikt wat er te bereiken viel: olympisch succes, wereldtitels en een ongekende dominantie op de lange afstanden. Kort daarna volgde het nieuws dat ze in verwachting was van haar eerste kindje. Irene sprak toen over “het echte goud” en straalde van geluk.

Maar de vreugde rondom de komst van haar zoon werd al snel overschaduwd door medische zorgen die niemand had zien aankomen.

Een zeldzame diagnose

Bij zoon Dirk werd een zeldzame genetische mutatie vastgesteld, gecombineerd met epilepsie. Het gaat om een mutatie die pas in 2022 voor het eerst is beschreven en waarvan wereldwijd slechts elf gevallen bekend zijn. Dat maakt de situatie extra complex: er is nauwelijks vergelijkingsmateriaal, geen duidelijke prognose en weinig houvast.

“We weten simpelweg niet wat de toekomst brengt,” zegt Irene eerlijk. “Hoe vaak en hoe lang ik ook zoek, ik word er niet wijzer van.” Zelfs specialisten kunnen weinig concrete antwoorden geven. Een arts in het AMC zei haar letterlijk: “Irene, jij weet net zoveel als ik.” Alles wat online te vinden is, is nieuw, beperkt en vaak theoretisch.

Voor iemand die haar hele carrière gewend was aan meetbare doelen, schema’s en duidelijke resultaten, is dat een enorme omschakeling.

Leven met onzekerheid

De epilepsie van Dirk betekent dat zijn dagen onvoorspelbaar zijn. Sommige momenten lijken rustig, andere brengen spanning en alertheid. Irene vertelt dat haar hoofd voortdurend bezig is met de gezondheid van haar zoon. “Je staat eigenlijk altijd ‘aan’. Je leert leven met het idee dat niets vanzelfsprekend is.”

Afgelopen donderdag ging Dirk naar een medische opvang, waar hij gespecialiseerde zorg krijgt. Dat was een ingrijpende stap, maar ook een noodzakelijke. “Daar krijgt hij de zorg die hij nodig heeft,” zegt Irene. “Ik ben redelijk positief ingesteld en de zorg in Nederland is heel goed. Dus wie weet kan hij nog een aantal stapjes maken.”

Kleine overwinningen, grote betekenis

Irene weet inmiddels dat vergelijken geen zin heeft. Ze kijkt bewust niet naar andere baby’s van negen maanden. In plaats daarvan focust ze zich op de kleine, persoonlijke mijlpalen van haar zoon. “Dirk kan zijn hoofdje nog niet goed optillen,” vertelt ze. “Hij kan nu net op zijn buik rollen en weer terug. Dat maakt mij zó trots.”

Voor buitenstaanders lijken het misschien minimale ontwikkelingen, maar voor Irene en haar gezin zijn het momenten van pure vreugde. “Met elk stapje dat hij maakt, zijn we blij,” zegt ze. “Dat zijn onze overwinningen.”

Een andere kijk op succes

De vrouw die ooit races won met minuten voorsprong, heeft haar definitie van succes volledig moeten herzien. Waar ze vroeger trainde voor goud, draait het nu om comfort, kwaliteit van leven en genieten van wat wél kan.

“Ik besef dat Dirk nooit zal functioneren zoals andere kinderen,” zegt Irene zonder omwegen. “Maar ik hoop dat hij kan genieten. En daar doen we alles aan.” Die zin vat haar nieuwe levenshouding samen: niet vechten tegen wat niet te veranderen is, maar alles geven voor wat mogelijk is.

Moederschap met extra lagen

Het moederschap brengt voor Irene ook oude emoties naar boven. Haar eigen moeder kreeg acht jaar geleden een hersenbloeding, waardoor zij sindsdien afhankelijk is van zorg. “Het is niet meer mijn moeder zoals ze was,” vertelt Irene. “Ze is echt een andere vrouw geworden.”

Dat besef raakt haar nu extra diep. “Mijn zoontje zal nooit weten wat voor leuke oma hij had kunnen hebben,” zegt ze. Ze mist haar moeder vooral op de momenten waarop ze vragen heeft over haar eigen babyperiode. “Hoe was ik als baby? Heb jij dit ook meegemaakt? Of is dit normaal?”

Tegelijkertijd probeert Irene ook hierin het positieve te blijven zien. “Ik ben wel heel blij dat ze Dirk nog kan zien,” zegt ze zacht. “Dat is ook wat waard.”

Van topsport naar topszorg

Het contrast met haar vorige leven is groot. Waar Irene vroeger leefde volgens trainingsschema’s, voedingsplannen en wedstrijdkalenders, draait haar leven nu om medische afspraken, observaties en aanpassingen. Toch merkt ze dat haar topsportmentaliteit haar ook helpt.

“Je leert in de sport omgaan met tegenslagen,” zegt ze. “Alleen is dit natuurlijk van een totaal andere orde.” Discipline, doorzettingsvermogen en focus – eigenschappen die haar olympisch goud brachten – zet ze nu in voor haar gezin.

Hoop, zonder garanties

Wat Irene misschien het moeilijkst vindt, is het ontbreken van perspectief. Er is geen duidelijk pad, geen eindpunt waar naartoe wordt gewerkt. “We weten gewoon niet wat de toekomst biedt,” zegt ze. “Dat blijft het lastigste.”

Toch probeert ze hoop te houden, zonder zichzelf valse beloften te doen. “Ik ben niet naïef, maar ik weiger ook om alleen maar somber te zijn.” Die balans – tussen realisme en hoop – is iets wat ze elke dag opnieuw moet zoeken.

Het echte goud

Toen Irene eerder sprak over haar zwangerschap als “het echte goud”, kon ze nog niet weten hoe zwaar het pad zou worden. Maar die woorden hebben hun betekenis niet verloren – ze zijn alleen verdiept.

Dirk is geen makkelijke weg, geen vanzelfsprekend verhaal. Maar hij is wel haar zoon. En in alles wat Irene vertelt, klinkt liefde, vastberadenheid en een indrukwekkende eerlijkheid.

Haar leven is niet langer gericht op podiumplaatsen of records, maar op iets wat veel kwetsbaarder én waardevoller is: het geluk en welzijn van haar kind, hoe klein de stapjes soms ook zijn.

En misschien is dat, in alle onzekerheid, wel haar grootste kracht.

Continue Reading