Actueel
Een kandidaat uit Winter vol Liefde ligt op sterven 😭
Zeven maanden geleden kreeg Winter Vol Liefde-deelnemer Maarten van Gent slecht nieuws. Artsen vertelden hem dat hij alvleesklierk*nker heeft en nog maar drie maanden te leven had. Toch blijft hij opvallend kalm onder zijn situatie. “Ik maak me er totaal niet druk om,” zegt hij in een openhartig interview met Story.
Een keiharde diagnose
Toen Maarten te horen kreeg dat hij ongeneeslijk z!ek was, stond zijn wereld even stil. Toch koos hij ervoor om zijn leven niet door angst te laten bepalen. “Mensen zeggen tegen me dat ik moet v*chten, maar daar heb ik geen boodschap aan,” zegt hij. “Ik geloof niet in v*chten tegen k*nker. Wat komt, dat komt.”
Zijn nuchtere houding is iets wat kijkers van Winter Vol Liefde al eerder opviel. Hij was een man van weinig woorden en hield zijn emoties vaak voor zichzelf. In het programma kwam hij soms wat afstandelijk over, en datzelfde lijkt nu het geval te zijn bij zijn z!ekte.
“Veel mensen zeggen: ‘Sterkte,’ maar ik begrijp niet goed waarom,” vertelt hij. “Wat moet ik doen met sterkte wensen? Met d00dgaan? Ze bedoelen het vast goed, maar voor mij heeft het geen zin.”
Een onverwachte behandeling
In eerste instantie zag Maarten er geen nut in om een behandeling te starten. Hij wilde geen zware chemotherapie ondergaan om zijn leven een paar maanden te rekken. Toch dachten zijn zonen Jan Aare (29) en Robin (20), en hun moeder Piret daar anders over. Zij drongen erop aan dat hij toch een poging zou wagen.
Uiteindelijk besloot Maarten mee te gaan in hun wens en startte hij een chemokuur. “Ik deed het vooral voor hen,” geeft hij toe. “Ze hadden er veel moeite mee en wilden niet dat ik zomaar opgaf.”
De kans op succes was klein, maar tot ieders verrassing sloeg de behandeling enigszins aan. Zijn gezondheid stabiliseerde, en hij kreeg meer tijd dan aanvankelijk werd verwacht. Toch koos Maarten er na een paar maanden voor om te stoppen met de chemo. “Ik zag er het nut niet meer van in,” legt hij uit. “Ik voelde me zwak en misselijk, en het leverde me niets op.”
Leven met de d00d in zicht
Sinds zijn diagnose is Maarten dertig kilo afgevallen, maar zijn nuchterheid heeft hij niet verloren. “Mijn enige zorg is dat ik geen pijn wil lijden,” zegt hij. Gelukkig heeft hij daarvoor medicatie. “Ik heb oxycodon en die pillen helpen goed.”
Hij maakt zich niet druk over zijn eigen lot, maar wel over het verdriet dat hij achterlaat. “Voor mijn dierbaren is dit veel erger dan voor mij,” vertelt hij. “Zij moeten straks zonder mij verder, en dat is moeilijk. Maar ik probeer hen zo goed mogelijk voor te bereiden.”
Ondertussen krijgt hij veel steunbetuigingen van mensen om hem heen. De reacties zijn hartverwarmend, maar soms ook lastig. “Mensen hebben vaak meer moeite met mijn situatie dan ikzelf,” merkt hij op. “Ze weten niet goed wat ze moeten zeggen.”
Winter Vol Liefde: geen liefde, wel prachtige beelden van Estland
Zijn deelname aan Winter Vol Liefde leverde hem uiteindelijk geen relatie op. Vrouwen vonden hem afstandelijk en moeilijk te peilen. Zelf kijkt hij er niet rouwig op terug. “Ik wist van tevoren dat het lastig zou worden,” zegt hij.
Voor Maarten draaide het avontuur niet alleen om de liefde. “Ik wilde vooral Estland laten zien,” vertelt hij. “Het is een prachtig land en ik hoop dat mensen door het programma nieuwsgierig zijn geworden.”
Hij kijkt met tevredenheid terug op zijn deelname, ook al vond hij niet de ware liefde. “Het was een mooie ervaring. Ik heb mezelf laten zien zoals ik ben, zonder fratsen.”
Rust vinden in de laatste fase
Met de tijd die hij nog heeft, probeert Maarten zo normaal mogelijk te leven. Hij brengt tijd door met zijn familie, geniet van de kleine dingen en blijft in zijn geliefde Estland. “Ik voel me hier thuis. Hier wil ik mijn laatste dagen doorbrengen.”
Zijn nuchtere instelling helpt hem om het onvermijdelijke te accepteren. “Ik heb een mooi leven gehad,” zegt hij. “En als het straks voorbij is, dan is het voorbij.”
Zijn verhaal is er een van acceptatie, liefde en loslaten. Ondanks de zware diagnose blijft hij trouw aan zichzelf. Voor Maarten draait het niet om v*chten tegen het onvermijdelijke, maar om het waarderen van wat er nog is. En dat is misschien wel de krachtigste boodschap die hij achterlaat.
Actueel
Beelden van Hélène Hendriks gaan viraal
De rode loper van het jaarlijkse Televizier-Ring Gala in Koninklijk Theater Carré stond opnieuw garant voor een avond vol glitter, glamour en bekende gezichten. Bekende Nederlanders verschenen in hun meest stijlvolle outfits, fotografen stonden rijendik opgesteld en camera’s draaiden overuren. Alles was aanwezig voor een avond waarop televisie werd gevierd in zijn meest feestelijke vorm.
Toch draaide het dit jaar opvallend genoeg niet om een prijs, een indrukwekkend optreden of een ontroerende speech. Eén enkel moment wist alle aandacht naar zich toe te trekken: een selfie van een jonge fan met Hélène Hendriks. Wat begon als een onschuldig fotomoment, groeide binnen enkele minuten uit tot hét gesprek van de avond — en ver daarbuiten.
Eén foto, enorme impact
De bewuste foto werd gemaakt op een ongelukkig moment, vanuit een hoek die niet helemaal meewerkte. Het resultaat was een beeld dat anders uitpakte dan bedoeld: meer nadruk op het decolleté dan op het gezicht. Binnen korte tijd werd de foto massaal gedeeld op X, waar gebruikers er hun eigen interpretatie en humor aan toevoegden.
Reacties varieerden van verbaasd tot lachend. Sommigen noemden het “de foto van het jaar”, terwijl anderen zich afvroegen hoe zoiets zo snel viral kon gaan. Zoals vaker op sociale media ontstond er een golf van memes, opmerkingen en discussies.
De reactie van Hélène Hendriks
Wat deze situatie bijzonder maakte, was niet zozeer de foto zelf, maar de manier waarop Hélène Hendriks ermee omging. Waar sommigen misschien zouden schrikken of zich terugtrekken, bleef zij opvallend rustig.
Ze reageerde luchtig en zonder drama. Met één simpele opmerking — “Zolang m’n haar maar goed zit” — wist ze de situatie te relativeren. Die reactie werd al snel net zo vaak gedeeld als de foto zelf.
Het moment liet zien dat ze precies begrijpt hoe de online wereld werkt. Door niet mee te gaan in de hysterie, maar juist humor te gebruiken, hield ze de regie volledig in eigen handen.
Stijl en zelfvertrouwen op de rode loper
Tijdens het gala verscheen Hélène Hendriks in een elegante zwarte jurk die haar uitstraling perfect onderstreepte. De combinatie van eenvoud en klasse viel bij velen in de smaak.
Terwijl online de discussie losbarstte, genoot zij zichtbaar van de avond zelf. Voor haar draaide het gala om erkenning en het vieren van televisie — niet om een toevallig viral moment.
Collega’s spraken later hun waardering uit voor haar houding. Geen paniek, geen uitgebreide verklaringen, maar simpelweg doorgaan met haar werk. Dat werd gezien als een voorbeeld van professionaliteit.
De kracht van zelfspot
De situatie onderstreept hoe belangrijk zelfspot kan zijn in de huidige mediacultuur. In een tijd waarin elk detail wordt uitvergroot, kan humor een krachtig middel zijn om spanning weg te nemen.
Hélène Hendriks liet zien dat je niet alles zwaar hoeft te maken. Door het moment luchtig te benaderen, veranderde ze de toon van de discussie.
Waar de eerste reacties vooral draaiden om de foto zelf, verschoof de aandacht al snel naar haar reactie. En die werd overwegend positief ontvangen.
Nieuwe generatie vrouwelijke gezichten
Op de rode loper stond ze niet alleen. Ook Noa Vahle en Merel Ek waren aanwezig. Samen vormden zij een opvallend trio van sterke vrouwelijke televisiepersoonlijkheden.
Elke van hen heeft een eigen stijl en aanpak. Noa Vahle staat bekend om haar frisse en energieke manier van verslaggeven, terwijl Merel Ek juist wordt gewaardeerd om haar scherpe analyses en rustige uitstraling.
Hun gezamenlijke aanwezigheid op het gala symboliseerde een bredere ontwikkeling binnen de Nederlandse media: een generatie vrouwen die zich duidelijk en zelfverzekerd laat zien.
Meer dan alleen uiterlijk
Wat deze avond duidelijk maakte, is dat het succes van deze presentatrices niet alleen draait om uitstraling. Het gaat juist om inhoud, persoonlijkheid en authenticiteit.
Hélène Hendriks wordt vaak geprezen om haar scherpe vragen en nuchtere houding. Die eigenschappen maken haar tot een vertrouwd gezicht op televisie.
Ook haar collega’s dragen bij aan een veranderend beeld van wat een televisiepersoonlijkheid kan zijn: veelzijdig, professioneel en zichzelf.
Hoe snel iets viral gaat
Het voorval laat ook zien hoe snel iets op internet een eigen leven kan gaan leiden. Eén foto, één moment, en binnen enkele minuten is het onderwerp van gesprek in duizenden berichten.
Sociale media versterken zulke momenten, waardoor ze groter lijken dan ze misschien zijn. Tegelijkertijd kan diezelfde snelheid ervoor zorgen dat de aandacht ook weer snel verdwijnt.
Dat gebeurde hier ook. Binnen een dag verschoof de focus van kritiek en grappen naar waardering en respect.
De balans tussen aandacht en controle
Voor bekende personen is het een uitdaging om met die constante aandacht om te gaan. Elke stap kan worden vastgelegd en gedeeld.
Hélène Hendriks liet zien dat je die aandacht niet altijd kunt voorkomen, maar wel kunt sturen. Door kalm te blijven en zelf de toon te bepalen, hield ze controle over het verhaal.
Dat is een vaardigheid die in de huidige mediacultuur steeds belangrijker wordt.
Een les in professionaliteit
Wat begon als een ongemakkelijk moment, groeide uit tot een voorbeeld van hoe je met onverwachte situaties kunt omgaan. Geen grote woorden, geen drama — maar een simpele, menselijke reactie.
Het leverde haar uiteindelijk meer waardering op dan de oorspronkelijke foto ooit had kunnen doen.
Conclusie
De selfie op het Televizier-Ring Gala zorgde misschien voor een korte storm op sociale media, maar het was de reactie van Hélène Hendriks die de avond echt definieerde.
Ze liet zien dat klasse niet zit in perfectie, maar in hoe je omgaat met onverwachte momenten. In een wereld waarin alles snel wordt uitvergroot, kan een beetje humor het verschil maken.
Wat overblijft, is niet de foto zelf, maar het beeld van iemand die zichzelf blijft — ongeacht wat er online gebeurt.