Actueel
Een kandidaat uit Winter vol Liefde ligt op sterven 😭
Zeven maanden geleden kreeg Winter Vol Liefde-deelnemer Maarten van Gent slecht nieuws. Artsen vertelden hem dat hij alvleesklierk*nker heeft en nog maar drie maanden te leven had. Toch blijft hij opvallend kalm onder zijn situatie. “Ik maak me er totaal niet druk om,” zegt hij in een openhartig interview met Story.
Een keiharde diagnose
Toen Maarten te horen kreeg dat hij ongeneeslijk z!ek was, stond zijn wereld even stil. Toch koos hij ervoor om zijn leven niet door angst te laten bepalen. “Mensen zeggen tegen me dat ik moet v*chten, maar daar heb ik geen boodschap aan,” zegt hij. “Ik geloof niet in v*chten tegen k*nker. Wat komt, dat komt.”
Zijn nuchtere houding is iets wat kijkers van Winter Vol Liefde al eerder opviel. Hij was een man van weinig woorden en hield zijn emoties vaak voor zichzelf. In het programma kwam hij soms wat afstandelijk over, en datzelfde lijkt nu het geval te zijn bij zijn z!ekte.
“Veel mensen zeggen: ‘Sterkte,’ maar ik begrijp niet goed waarom,” vertelt hij. “Wat moet ik doen met sterkte wensen? Met d00dgaan? Ze bedoelen het vast goed, maar voor mij heeft het geen zin.”
Een onverwachte behandeling
In eerste instantie zag Maarten er geen nut in om een behandeling te starten. Hij wilde geen zware chemotherapie ondergaan om zijn leven een paar maanden te rekken. Toch dachten zijn zonen Jan Aare (29) en Robin (20), en hun moeder Piret daar anders over. Zij drongen erop aan dat hij toch een poging zou wagen.
Uiteindelijk besloot Maarten mee te gaan in hun wens en startte hij een chemokuur. “Ik deed het vooral voor hen,” geeft hij toe. “Ze hadden er veel moeite mee en wilden niet dat ik zomaar opgaf.”
De kans op succes was klein, maar tot ieders verrassing sloeg de behandeling enigszins aan. Zijn gezondheid stabiliseerde, en hij kreeg meer tijd dan aanvankelijk werd verwacht. Toch koos Maarten er na een paar maanden voor om te stoppen met de chemo. “Ik zag er het nut niet meer van in,” legt hij uit. “Ik voelde me zwak en misselijk, en het leverde me niets op.”
Leven met de d00d in zicht
Sinds zijn diagnose is Maarten dertig kilo afgevallen, maar zijn nuchterheid heeft hij niet verloren. “Mijn enige zorg is dat ik geen pijn wil lijden,” zegt hij. Gelukkig heeft hij daarvoor medicatie. “Ik heb oxycodon en die pillen helpen goed.”
Hij maakt zich niet druk over zijn eigen lot, maar wel over het verdriet dat hij achterlaat. “Voor mijn dierbaren is dit veel erger dan voor mij,” vertelt hij. “Zij moeten straks zonder mij verder, en dat is moeilijk. Maar ik probeer hen zo goed mogelijk voor te bereiden.”
Ondertussen krijgt hij veel steunbetuigingen van mensen om hem heen. De reacties zijn hartverwarmend, maar soms ook lastig. “Mensen hebben vaak meer moeite met mijn situatie dan ikzelf,” merkt hij op. “Ze weten niet goed wat ze moeten zeggen.”
Winter Vol Liefde: geen liefde, wel prachtige beelden van Estland
Zijn deelname aan Winter Vol Liefde leverde hem uiteindelijk geen relatie op. Vrouwen vonden hem afstandelijk en moeilijk te peilen. Zelf kijkt hij er niet rouwig op terug. “Ik wist van tevoren dat het lastig zou worden,” zegt hij.
Voor Maarten draaide het avontuur niet alleen om de liefde. “Ik wilde vooral Estland laten zien,” vertelt hij. “Het is een prachtig land en ik hoop dat mensen door het programma nieuwsgierig zijn geworden.”
Hij kijkt met tevredenheid terug op zijn deelname, ook al vond hij niet de ware liefde. “Het was een mooie ervaring. Ik heb mezelf laten zien zoals ik ben, zonder fratsen.”
Rust vinden in de laatste fase
Met de tijd die hij nog heeft, probeert Maarten zo normaal mogelijk te leven. Hij brengt tijd door met zijn familie, geniet van de kleine dingen en blijft in zijn geliefde Estland. “Ik voel me hier thuis. Hier wil ik mijn laatste dagen doorbrengen.”
Zijn nuchtere instelling helpt hem om het onvermijdelijke te accepteren. “Ik heb een mooi leven gehad,” zegt hij. “En als het straks voorbij is, dan is het voorbij.”
Zijn verhaal is er een van acceptatie, liefde en loslaten. Ondanks de zware diagnose blijft hij trouw aan zichzelf. Voor Maarten draait het niet om v*chten tegen het onvermijdelijke, maar om het waarderen van wat er nog is. En dat is misschien wel de krachtigste boodschap die hij achterlaat.
Actueel
Grote bewondering voor Ria Valk en haar gevecht tegen kanker: ´Straalt zoveel kracht uit!´
Ria Valk bewijst opnieuw dat ware kracht vaak schuilt in de manier waarop iemand met tegenslag omgaat. Begin 2025 ontdekte de geliefde zangeres een verdacht bultje onder haar arm. Gezien haar medische verleden waarin ze al eerder te maken kreeg met k@nker, liet ze er geen gras over groeien. Ze nam direct contact op met haar arts en stelde zonder aarzeling een onderzoekstraject in gang.
Snelle actie en vertrouwen in de zorg
De verdenking op een mogelijke terugkeer van gezondheidsproblemen leidde tot een intensief traject. Toch bleef Ria vanaf het begin vasthouden aan haar bekende positieve houding. Ze stond al eerder oog in oog met ernstige z1ekte, en wist ook nu dat haar instelling het verschil zou maken. Op 31 januari onderging ze een operatie waarbij het bultje werd verwijderd. Tegelijkertijd vond er een reconstructie plaats, uitgevoerd met haar eigen lichaamsweefsel.
Eerste blik in de spiegel na de operatie
Na de operatie keek Ria zichzelf voor het eerst in de spiegel en voelde opluchting en dankbaarheid. Ze was blij dat het achter de rug was en had vertrouwen in haar herstel. Haar dankbaarheid voor het medische team was groot. De warmte, de communicatie en de toewijding van de zorgverleners gaven haar rust. “Ik voelde me gehoord en gedragen,” liet ze weten, iets wat voor haar doorslaggevend was in het verwerkingsproces.
Vijf dagen per week naar het ziekenhuis
Hoewel de operatie succesvol was, volgde een pittige periode van dagelijkse bestraling. Vijf keer per week reisde Ria naar het ziekenhuis voor haar behandeling. Het eiste veel van haar lichaam en geest, maar haar levenslust hield stand. Ze vond troost in kleine rituelen: rustmomenten, een kop thee, een warme deken en de kalme aanwezigheid van het zorgpersoneel. Elk behandeldag zag ze als een stap vooruit.
Humor als belangrijkste medicijn
Wat Ria blijft onderscheiden van velen, is haar vermogen om lichtheid te brengen, zelfs in donkere tijden. “Zelfs op rotmomenten probeer ik iets grappigs te zeggen,” vertelde ze. Die humor helpt niet alleen haarzelf, maar ook de mensen om haar heen. Verpleegkundigen, familieleden en fans: ze voelen zich gesterkt door haar relativeringsvermogen. Voor Ria is lachen een levenshouding, geen trucje.
Liefdevolle reacties uit het hele land
Toen Ria openhartig haar verhaal deelde, werd ze overspoeld met steunbetuigingen. Kaartjes, bloemen, berichten en persoonlijke anekdotes stroomden binnen. Fans haalden herinneringen op aan optredens en roemden haar moed en uitstraling. Ook collega-artiesten spraken zich uit. Een bekende zangeres noemde haar impact op de Nederlandse cultuur “onmiskenbaar en inspirerend.” Haar kracht wordt niet alleen gewaardeerd op het podium, maar vooral ook daarbuiten.
Koesteren van het alledaagse
In deze fase van haar leven zoekt Ria bewust naar rust en eenvoud. Ze geniet van het alledaagse: een wandeling, het gezang van vogels, een zonnestraal op haar gezicht. Of ze ooit nog optreedt? Die deur staat op een kier. Intieme zaaltjes met een aandachtig publiek spreken haar aan, maar haar gezondheid en energie zijn leidend. Voor nu is het genoeg dat ze leeft in het moment en dankbaar is voor wat ze heeft.
Openheid als inspiratie voor anderen
Ria’s verhaal is niet alleen een persoonlijke reis, maar ook een boodschap voor anderen. Ze benadrukt hoe belangrijk het is om gevoelens te delen, hulp te vragen en oprechte aandacht te tonen. Een simpel “Hoe gaat het?” kan al veel betekenen. Ria moedigt mensen aan om open te blijven, ook als het moeilijk is. Want zelfs in zware tijden valt er, volgens haar, altijd íets te glimlachen. Dat maakt haar verhaal niet alleen krachtig, maar ook hoopgevend.