Actueel
Een kandidaat uit Winter vol Liefde ligt op sterven 😭
Zeven maanden geleden kreeg Winter Vol Liefde-deelnemer Maarten van Gent slecht nieuws. Artsen vertelden hem dat hij alvleesklierk*nker heeft en nog maar drie maanden te leven had. Toch blijft hij opvallend kalm onder zijn situatie. “Ik maak me er totaal niet druk om,” zegt hij in een openhartig interview met Story.
Een keiharde diagnose
Toen Maarten te horen kreeg dat hij ongeneeslijk z!ek was, stond zijn wereld even stil. Toch koos hij ervoor om zijn leven niet door angst te laten bepalen. “Mensen zeggen tegen me dat ik moet v*chten, maar daar heb ik geen boodschap aan,” zegt hij. “Ik geloof niet in v*chten tegen k*nker. Wat komt, dat komt.”
Zijn nuchtere houding is iets wat kijkers van Winter Vol Liefde al eerder opviel. Hij was een man van weinig woorden en hield zijn emoties vaak voor zichzelf. In het programma kwam hij soms wat afstandelijk over, en datzelfde lijkt nu het geval te zijn bij zijn z!ekte.
“Veel mensen zeggen: ‘Sterkte,’ maar ik begrijp niet goed waarom,” vertelt hij. “Wat moet ik doen met sterkte wensen? Met d00dgaan? Ze bedoelen het vast goed, maar voor mij heeft het geen zin.”
Een onverwachte behandeling
In eerste instantie zag Maarten er geen nut in om een behandeling te starten. Hij wilde geen zware chemotherapie ondergaan om zijn leven een paar maanden te rekken. Toch dachten zijn zonen Jan Aare (29) en Robin (20), en hun moeder Piret daar anders over. Zij drongen erop aan dat hij toch een poging zou wagen.
Uiteindelijk besloot Maarten mee te gaan in hun wens en startte hij een chemokuur. “Ik deed het vooral voor hen,” geeft hij toe. “Ze hadden er veel moeite mee en wilden niet dat ik zomaar opgaf.”
De kans op succes was klein, maar tot ieders verrassing sloeg de behandeling enigszins aan. Zijn gezondheid stabiliseerde, en hij kreeg meer tijd dan aanvankelijk werd verwacht. Toch koos Maarten er na een paar maanden voor om te stoppen met de chemo. “Ik zag er het nut niet meer van in,” legt hij uit. “Ik voelde me zwak en misselijk, en het leverde me niets op.”
Leven met de d00d in zicht
Sinds zijn diagnose is Maarten dertig kilo afgevallen, maar zijn nuchterheid heeft hij niet verloren. “Mijn enige zorg is dat ik geen pijn wil lijden,” zegt hij. Gelukkig heeft hij daarvoor medicatie. “Ik heb oxycodon en die pillen helpen goed.”
Hij maakt zich niet druk over zijn eigen lot, maar wel over het verdriet dat hij achterlaat. “Voor mijn dierbaren is dit veel erger dan voor mij,” vertelt hij. “Zij moeten straks zonder mij verder, en dat is moeilijk. Maar ik probeer hen zo goed mogelijk voor te bereiden.”
Ondertussen krijgt hij veel steunbetuigingen van mensen om hem heen. De reacties zijn hartverwarmend, maar soms ook lastig. “Mensen hebben vaak meer moeite met mijn situatie dan ikzelf,” merkt hij op. “Ze weten niet goed wat ze moeten zeggen.”
Winter Vol Liefde: geen liefde, wel prachtige beelden van Estland
Zijn deelname aan Winter Vol Liefde leverde hem uiteindelijk geen relatie op. Vrouwen vonden hem afstandelijk en moeilijk te peilen. Zelf kijkt hij er niet rouwig op terug. “Ik wist van tevoren dat het lastig zou worden,” zegt hij.
Voor Maarten draaide het avontuur niet alleen om de liefde. “Ik wilde vooral Estland laten zien,” vertelt hij. “Het is een prachtig land en ik hoop dat mensen door het programma nieuwsgierig zijn geworden.”
Hij kijkt met tevredenheid terug op zijn deelname, ook al vond hij niet de ware liefde. “Het was een mooie ervaring. Ik heb mezelf laten zien zoals ik ben, zonder fratsen.”
Rust vinden in de laatste fase
Met de tijd die hij nog heeft, probeert Maarten zo normaal mogelijk te leven. Hij brengt tijd door met zijn familie, geniet van de kleine dingen en blijft in zijn geliefde Estland. “Ik voel me hier thuis. Hier wil ik mijn laatste dagen doorbrengen.”
Zijn nuchtere instelling helpt hem om het onvermijdelijke te accepteren. “Ik heb een mooi leven gehad,” zegt hij. “En als het straks voorbij is, dan is het voorbij.”
Zijn verhaal is er een van acceptatie, liefde en loslaten. Ondanks de zware diagnose blijft hij trouw aan zichzelf. Voor Maarten draait het niet om v*chten tegen het onvermijdelijke, maar om het waarderen van wat er nog is. En dat is misschien wel de krachtigste boodschap die hij achterlaat.
Actueel
Vreselijk nieuws op de vakantie van Stephanie Planckaert
Stephanie Planckaert beleeft stressvolle start van Bali-vakantie: “Het was pure paniek”
Een reis naar Bali staat voor veel mensen synoniem aan ontspanning, tropische stranden en zorgeloze dagen onder de zon. Ook voor Stephanie Planckaert en haar gezin moest het een onvergetelijke vakantie worden. Maandenlang werd uitgekeken naar het vertrek richting Indonesië, waar het gezin eindelijk even kon ontsnappen aan de drukte van alledag.
Maar wat een ontspannen begin van de reis had moeten worden, veranderde onverwacht in een zenuwslopende race tegen de klok. Op het moment dat de familie zich klaarmaakte om aan boord te gaan van hun vlucht, kwam er plots een probleem aan het licht dat de hele vakantie dreigde te verstoren.
Een detail waar niemand rekening mee had gehouden, zorgde voor urenlange stress, extra kosten en een onverwachte tocht tussen Nederland en België.
Alles leek perfect geregeld
Zoals veel gezinnen had ook de familie Planckaert hun reis zorgvuldig voorbereid. De vakantie naar Bali was geboekt via Schiphol, waardoor de reis zou vertrekken vanuit Nederland.
Om daar te geraken, parkeerde het gezin de wagen in Brussel en reisde het vervolgens met de hogesnelheidstrein naar Schiphol. Alles verliep volgens plan en niets leek erop te wijzen dat er problemen zouden ontstaan.
De koffers waren gepakt, de kinderen keken uit naar het avontuur en de vakantie kon eindelijk beginnen.
Tot het moment waarop de reisdocumenten gecontroleerd werden.
Onverwachte ontdekking op de luchthaven
Pas bij aankomst op Schiphol werd duidelijk dat er een ernstig probleem was.
De paspoorten van de kinderen bleken niet te voldoen aan de toegangsvoorwaarden van Indonesië.
Hoewel de documenten officieel nog geldig waren, zat daar precies het probleem. Voor een reis naar Bali moeten bezoekers beschikken over een paspoort dat bij aankomst nog minstens zes maanden geldig is.
Bij de kinderen van Stephanie bleek die termijn net niet gehaald te worden.
Hun paspoorten waren nog slechts vijf maanden en twee weken geldig.
Een verschil van enkele weken, maar voldoende om de toegang tot het land onmogelijk te maken.
De ontdekking kwam als een complete verrassing.
Vakantie dreigt in het water te vallen
Op zo’n moment gaat er van alles door je hoofd.
De teleurstelling van de kinderen, de angst om de vakantie te missen en de vraag hoe zoiets nog opgelost kan worden.
Stephanie beschrijft de situatie als pure stress.
Waar het gezin enkele minuten eerder nog dacht bijna aan boord te gaan van het vliegtuig, moesten ze plots op zoek naar een noodoplossing.
De klok tikte ondertussen genadeloos verder.
Iedere minuut die verstreek maakte de kans kleiner om alsnog op tijd in Bali te raken.
Zoeken naar een uitweg
Gelukkig bleek er nog een mogelijkheid te bestaan.
Na overleg slaagde het gezin erin om een groot deel van de vliegtickets om te boeken naar een vlucht die een dag later zou vertrekken.
Dat gaf hen iets meer ademruimte, maar het grootste probleem bleef bestaan.
Er moesten immers zo snel mogelijk nieuwe paspoorten komen.
En daarvoor moest het gezin terug naar België.
Terug naar Brussel
De vakantie begon plots meer op een logistieke operatie te lijken dan op een ontspannen reis.
In Schiphol werd onmiddellijk een huurwagen geregeld.
Daarna volgde een rit terug richting Brussel.
Om de volgende dag zo snel mogelijk de nodige documenten te kunnen regelen, besloot het gezin onderweg een hotel te boeken aan de Belgische kust.
Terwijl veel reizigers op dat moment waarschijnlijk rustig genoten van hun eerste avond in Bali, zat de familie Planckaert midden in een onverwachte crisis.
Nieuwe race tegen de klok
De volgende ochtend begon alweer vroeg.
Er was geen tijd te verliezen.
Eerst moesten er nieuwe pasfoto’s gemaakt worden. Daarna volgde een bezoek aan de bevoegde diensten om via een spoedprocedure nieuwe paspoorten aan te vragen.
Die procedure bood gelukkig een oplossing, maar goedkoop was ze niet.
Voor elk paspoort moest meer dan tweehonderd euro betaald worden.
Een onverwachte uitgave die niemand had voorzien.
Maar op dat moment was geld duidelijk minder belangrijk dan het redden van de vakantie.
Wachten op de documenten
Na de aanvraag restte er niets anders dan wachten.
Voor het gezin waren die uren bijzonder spannend.
Zolang de documenten niet effectief in handen waren, bleef er onzekerheid bestaan.
Zouden de paspoorten tijdig klaar zijn?
Zou de vlucht alsnog gehaald kunnen worden?
Zou er onderweg geen extra vertraging ontstaan?
Het zijn vragen die ongetwijfeld voortdurend door hun hoofd spookten.
Tegen de middag kwam uiteindelijk het verlossende nieuws.
De nieuwe paspoorten waren klaar.
Opnieuw richting Schiphol
Met de nieuwe documenten op zak kon het gezin eindelijk opnieuw koers zetten richting Nederland.
Maar ook dat verliep niet zonder zorgen.
Onderweg kreeg de familie te maken met druk verkeer en files.
Opnieuw dreigde de tijd een tegenstander te worden.
Iedere vertraging zorgde voor extra spanning.
Na alle inspanningen zou het bijzonder zuur zijn geweest om alsnog te laat op de luchthaven aan te komen.
Gelukkig liep het uiteindelijk goed af.
Het gezin bereikte Schiphol net op tijd om in te checken voor de nieuwe vlucht.
Grote opluchting
Toen uiteindelijk alles achter de rug was, overheerste vooral de opluchting.
Wat begon als een vakantie vol dromen en verwachtingen, veranderde gedurende 24 uur in een aaneenschakeling van problemen, spoedprocedures en lange verplaatsingen.
Toch kon de reis uiteindelijk doorgaan.
En dat was uiteindelijk het belangrijkste.
De bestemming bleef dezelfde, alleen het avontuur begon iets vroeger dan gepland.
Belangrijke les voor reizigers
Het verhaal van Stephanie Planckaert bevat ook een duidelijke waarschuwing voor andere vakantiegangers.
Veel mensen controleren voor vertrek enkel of hun paspoort nog geldig is.
Maar dat blijkt niet altijd voldoende te zijn.
Heel wat landen hanteren bijkomende voorwaarden.
Zo eisen verschillende bestemmingen dat een paspoort nog minstens zes maanden geldig moet zijn op het moment van aankomst.
Dat geldt onder meer voor Indonesië, maar ook voor tal van andere populaire vakantielanden.
Wie die regel over het hoofd ziet, kan op de luchthaven voor onaangename verrassingen komen te staan.
Controleer documenten ruim op tijd
Reisexperts adviseren daarom om reisdocumenten al enkele weken voor vertrek grondig na te kijken.
Niet alleen de vervaldatum van het paspoort is belangrijk, maar ook de specifieke voorwaarden van het land van bestemming.
Die informatie is doorgaans eenvoudig terug te vinden via officiële overheidswebsites of reisorganisaties.
Een korte controle vooraf kan veel stress en extra kosten voorkomen.
Een vakantie om nooit te vergeten
Voor Stephanie Planckaert en haar gezin liep het uiteindelijk goed af.
Ze konden alsnog vertrekken richting Bali en hun vakantie voortzetten zoals gepland.
Maar de aanloop naar die reis zullen ze waarschijnlijk niet snel vergeten.
Wat een rustige start van een droomvakantie had moeten worden, groeide uit tot een hectische dag vol onzekerheid, improvisatie en zenuwen.
Achteraf kunnen ze er misschien om lachen, maar op het moment zelf voelde het ongetwijfeld anders aan.
Eén ding staat vast: voortaan zullen de paspoorten waarschijnlijk als eerste gecontroleerd worden wanneer er opnieuw een reis op de planning staat.