Actueel
Een kandidaat uit Winter vol Liefde ligt op sterven 😭
Zeven maanden geleden kreeg Winter Vol Liefde-deelnemer Maarten van Gent slecht nieuws. Artsen vertelden hem dat hij alvleesklierk*nker heeft en nog maar drie maanden te leven had. Toch blijft hij opvallend kalm onder zijn situatie. “Ik maak me er totaal niet druk om,” zegt hij in een openhartig interview met Story.
Een keiharde diagnose
Toen Maarten te horen kreeg dat hij ongeneeslijk z!ek was, stond zijn wereld even stil. Toch koos hij ervoor om zijn leven niet door angst te laten bepalen. “Mensen zeggen tegen me dat ik moet v*chten, maar daar heb ik geen boodschap aan,” zegt hij. “Ik geloof niet in v*chten tegen k*nker. Wat komt, dat komt.”
Zijn nuchtere houding is iets wat kijkers van Winter Vol Liefde al eerder opviel. Hij was een man van weinig woorden en hield zijn emoties vaak voor zichzelf. In het programma kwam hij soms wat afstandelijk over, en datzelfde lijkt nu het geval te zijn bij zijn z!ekte.
“Veel mensen zeggen: ‘Sterkte,’ maar ik begrijp niet goed waarom,” vertelt hij. “Wat moet ik doen met sterkte wensen? Met d00dgaan? Ze bedoelen het vast goed, maar voor mij heeft het geen zin.”
Een onverwachte behandeling
In eerste instantie zag Maarten er geen nut in om een behandeling te starten. Hij wilde geen zware chemotherapie ondergaan om zijn leven een paar maanden te rekken. Toch dachten zijn zonen Jan Aare (29) en Robin (20), en hun moeder Piret daar anders over. Zij drongen erop aan dat hij toch een poging zou wagen.
Uiteindelijk besloot Maarten mee te gaan in hun wens en startte hij een chemokuur. “Ik deed het vooral voor hen,” geeft hij toe. “Ze hadden er veel moeite mee en wilden niet dat ik zomaar opgaf.”
De kans op succes was klein, maar tot ieders verrassing sloeg de behandeling enigszins aan. Zijn gezondheid stabiliseerde, en hij kreeg meer tijd dan aanvankelijk werd verwacht. Toch koos Maarten er na een paar maanden voor om te stoppen met de chemo. “Ik zag er het nut niet meer van in,” legt hij uit. “Ik voelde me zwak en misselijk, en het leverde me niets op.”
Leven met de d00d in zicht
Sinds zijn diagnose is Maarten dertig kilo afgevallen, maar zijn nuchterheid heeft hij niet verloren. “Mijn enige zorg is dat ik geen pijn wil lijden,” zegt hij. Gelukkig heeft hij daarvoor medicatie. “Ik heb oxycodon en die pillen helpen goed.”
Hij maakt zich niet druk over zijn eigen lot, maar wel over het verdriet dat hij achterlaat. “Voor mijn dierbaren is dit veel erger dan voor mij,” vertelt hij. “Zij moeten straks zonder mij verder, en dat is moeilijk. Maar ik probeer hen zo goed mogelijk voor te bereiden.”
Ondertussen krijgt hij veel steunbetuigingen van mensen om hem heen. De reacties zijn hartverwarmend, maar soms ook lastig. “Mensen hebben vaak meer moeite met mijn situatie dan ikzelf,” merkt hij op. “Ze weten niet goed wat ze moeten zeggen.”
Winter Vol Liefde: geen liefde, wel prachtige beelden van Estland
Zijn deelname aan Winter Vol Liefde leverde hem uiteindelijk geen relatie op. Vrouwen vonden hem afstandelijk en moeilijk te peilen. Zelf kijkt hij er niet rouwig op terug. “Ik wist van tevoren dat het lastig zou worden,” zegt hij.
Voor Maarten draaide het avontuur niet alleen om de liefde. “Ik wilde vooral Estland laten zien,” vertelt hij. “Het is een prachtig land en ik hoop dat mensen door het programma nieuwsgierig zijn geworden.”
Hij kijkt met tevredenheid terug op zijn deelname, ook al vond hij niet de ware liefde. “Het was een mooie ervaring. Ik heb mezelf laten zien zoals ik ben, zonder fratsen.”
Rust vinden in de laatste fase
Met de tijd die hij nog heeft, probeert Maarten zo normaal mogelijk te leven. Hij brengt tijd door met zijn familie, geniet van de kleine dingen en blijft in zijn geliefde Estland. “Ik voel me hier thuis. Hier wil ik mijn laatste dagen doorbrengen.”
Zijn nuchtere instelling helpt hem om het onvermijdelijke te accepteren. “Ik heb een mooi leven gehad,” zegt hij. “En als het straks voorbij is, dan is het voorbij.”
Zijn verhaal is er een van acceptatie, liefde en loslaten. Ondanks de zware diagnose blijft hij trouw aan zichzelf. Voor Maarten draait het niet om v*chten tegen het onvermijdelijke, maar om het waarderen van wat er nog is. En dat is misschien wel de krachtigste boodschap die hij achterlaat.
Actueel
Saskia Belleman moet weg bij De Telegraaf en DIT is de reden
Einde van een tijdperk: Saskia Belleman neemt afscheid bij De Telegraaf na indrukwekkende carrière
Na jarenlang een vertrouwd gezicht te zijn geweest binnen de Nederlandse rechtbankverslaggeving, komt er binnenkort een bijzonder hoofdstuk tot een einde. Saskia Belleman zal op 2 mei afscheid nemen van De Telegraaf, de krant waar zij jarenlang een belangrijke rol vervulde.
Het nieuws heeft bij veel lezers, collega’s en volgers voor een emotionele reactie gezorgd. Belleman wordt gezien als een van de meest ervaren en gerespecteerde rechtbankverslaggevers van Nederland, en haar vertrek markeert voor velen het einde van een tijdperk.
Een carrière opgebouwd op vertrouwen en vakmanschap
Gedurende haar loopbaan wist Saskia Belleman een sterke reputatie op te bouwen. Ze stond bekend om haar zorgvuldige en heldere manier van verslaggeving, waarbij ze complexe rechtszaken toegankelijk maakte voor een breed publiek.
Haar werk speelde zich vaak af op plekken waar grote emoties en belangrijke beslissingen samenkomen: de rechtszaal. Daar bracht zij verslag uit van uiteenlopende zaken, waarbij ze steeds oog hield voor nuance en context.
Het vermogen om feiten helder te presenteren, zonder sensatiezucht, maakte haar tot een betrouwbare bron voor veel lezers en kijkers.
Bekend van spraakmakende rechtszaken
In de loop der jaren was Belleman aanwezig bij tal van zaken die veel aandacht kregen in de media. Ze volgde deze processen van dichtbij en bracht verslag uit op een manier die zowel informatief als begrijpelijk was.
Zo was zij onder andere betrokken bij de verslaggeving rond bekende zaken in de Nederlandse entertainmentwereld, waarbij ze haar kennis en ervaring inzette om gebeurtenissen te duiden.
Ook op televisie werd haar expertise regelmatig gevraagd. Daar gaf ze toelichting en achtergrondinformatie, waardoor kijkers beter inzicht kregen in wat er zich in de rechtszaal afspeelde.
Meer dan alleen verslaggeving
Wat Saskia Belleman onderscheidde, was haar betrokkenheid bij haar vak. Ze bracht niet alleen nieuws, maar wist ook de menselijke kant van juridische processen zichtbaar te maken.
Rechtszaken gaan immers niet alleen over wetten en regels, maar ook over mensen en hun verhalen. Door aandacht te besteden aan die menselijke dimensie, gaf Belleman haar werk extra diepgang.
Voor veel jonge journalisten vormde zij dan ook een voorbeeld. Haar manier van werken liet zien hoe belangrijk het is om zorgvuldig, respectvol en professioneel te blijven, ook in complexe situaties.
Afscheid door beleidskeuze
Het opvallende aan haar vertrek is dat het niet haar eigen keuze is om te stoppen. Op 2 mei bereikt Belleman de leeftijd van 67 jaar, en volgens het beleid van De Telegraaf betekent dit dat medewerkers op dat moment uit dienst treden.
Belleman zelf deelde dit nieuws via sociale media. Ze gaf aan dat het gaat om een algemene regel binnen de organisatie, waarbij ruimte wordt gemaakt voor nieuwe generaties.
Hoewel dit beleid bedoeld is om doorstroming te stimuleren, roept het in dit geval ook vragen op. Veel mensen vinden het jammer dat iemand met zoveel ervaring en kennis afscheid moet nemen op basis van leeftijd.
Reacties uit het publiek
Onder het bericht van Belleman ontstond al snel een stroom aan reacties. Veel mensen spraken hun waardering uit voor haar werk en gaven aan haar te zullen missen.
Ook werd er kritisch gekeken naar het beleid van de krant. Sommige reacties benadrukten dat ervaring en vakmanschap juist van grote waarde zijn, en dat jonge journalisten veel kunnen leren van iemand als Belleman.
De discussie laat zien hoe belangrijk zij is geweest voor haar publiek. Haar werk werd niet alleen gewaardeerd, maar ook gezien als een essentieel onderdeel van de journalistiek.
Steun van collega’s
Ook binnen de journalistieke wereld werd het nieuws met aandacht gevolgd. Chris Klomp, die het nieuws als een van de eersten naar buiten bracht, reageerde met respect en waardering.
Hij benadrukte dat de sector een journalist verliest met veel kennis en ervaring. Daarnaast noemde hij Belleman een warme en betrokken collega, eigenschappen die volgens hem niet vanzelfsprekend zijn in een vakgebied dat soms competitief kan zijn.
Zijn woorden onderstrepen het respect dat Belleman binnen de journalistiek heeft opgebouwd.
Blijvende betrokkenheid bij het vak
Hoewel Saskia Belleman afscheid neemt van De Telegraaf, betekent dit niet dat zij volledig stopt met haar werk. Ze blijft actief in de media en zal haar kennis en ervaring blijven delen.
Zo blijft ze onder andere betrokken bij televisieprogramma’s en podcasts, waar ze rechtszaken duidt en achtergrondinformatie geeft. Ook via sociale media blijft zij actief en deelt ze haar inzichten met een breed publiek.
Dat betekent dat haar stem binnen de journalistiek niet verdwijnt, maar een andere vorm krijgt.
Een inspiratie voor toekomstige generaties
De impact van Belleman gaat verder dan haar eigen werk. Ze heeft een voorbeeld gesteld voor hoe rechtbankverslaggeving kan worden uitgevoerd: zorgvuldig, respectvol en met oog voor detail.
Voor jonge journalisten biedt haar carrière waardevolle lessen. Het laat zien dat journalistiek niet alleen draait om snelheid, maar ook om betrouwbaarheid en inhoud.
Haar manier van werken zal daarom nog lang invloed hebben op hoe dit vakgebied zich ontwikkelt.
Reflectie op verandering binnen de journalistiek
Het vertrek van Saskia Belleman roept ook bredere vragen op over de balans tussen ervaring en vernieuwing binnen organisaties.
Hoewel het belangrijk is om ruimte te maken voor nieuwe talenten, laat deze situatie zien dat ervaring een onmisbare rol speelt. Het combineren van beide kan bijdragen aan een sterke en diverse journalistieke omgeving.
De discussie die nu ontstaat, laat zien dat dit onderwerp leeft en dat er verschillende visies bestaan op hoe hiermee omgegaan moet worden.
Conclusie
Met het vertrek van Saskia Belleman bij De Telegraaf komt een indrukwekkende carrière binnen de rechtbankverslaggeving tot een nieuw hoofdstuk. Haar jarenlange inzet, kennis en betrokkenheid hebben haar tot een van de meest gerespecteerde journalisten in haar vakgebied gemaakt.
Hoewel haar rol bij de krant eindigt, blijft haar invloed voelbaar. Via andere platforms blijft zij actief en betrokken bij het vak dat haar zo dierbaar is.
Voor velen blijft zij het gezicht van betrouwbare en menselijke rechtbankverslaggeving. Haar werk heeft niet alleen geïnformeerd, maar ook geïnspireerd — en dat maakt haar nalatenschap bijzonder waardevol.