Actueel
Een kandidaat uit Winter vol Liefde ligt op sterven 😭
Zeven maanden geleden kreeg Winter Vol Liefde-deelnemer Maarten van Gent slecht nieuws. Artsen vertelden hem dat hij alvleesklierk*nker heeft en nog maar drie maanden te leven had. Toch blijft hij opvallend kalm onder zijn situatie. “Ik maak me er totaal niet druk om,” zegt hij in een openhartig interview met Story.
Een keiharde diagnose
Toen Maarten te horen kreeg dat hij ongeneeslijk z!ek was, stond zijn wereld even stil. Toch koos hij ervoor om zijn leven niet door angst te laten bepalen. “Mensen zeggen tegen me dat ik moet v*chten, maar daar heb ik geen boodschap aan,” zegt hij. “Ik geloof niet in v*chten tegen k*nker. Wat komt, dat komt.”
Zijn nuchtere houding is iets wat kijkers van Winter Vol Liefde al eerder opviel. Hij was een man van weinig woorden en hield zijn emoties vaak voor zichzelf. In het programma kwam hij soms wat afstandelijk over, en datzelfde lijkt nu het geval te zijn bij zijn z!ekte.
“Veel mensen zeggen: ‘Sterkte,’ maar ik begrijp niet goed waarom,” vertelt hij. “Wat moet ik doen met sterkte wensen? Met d00dgaan? Ze bedoelen het vast goed, maar voor mij heeft het geen zin.”
Een onverwachte behandeling
In eerste instantie zag Maarten er geen nut in om een behandeling te starten. Hij wilde geen zware chemotherapie ondergaan om zijn leven een paar maanden te rekken. Toch dachten zijn zonen Jan Aare (29) en Robin (20), en hun moeder Piret daar anders over. Zij drongen erop aan dat hij toch een poging zou wagen.
Uiteindelijk besloot Maarten mee te gaan in hun wens en startte hij een chemokuur. “Ik deed het vooral voor hen,” geeft hij toe. “Ze hadden er veel moeite mee en wilden niet dat ik zomaar opgaf.”
De kans op succes was klein, maar tot ieders verrassing sloeg de behandeling enigszins aan. Zijn gezondheid stabiliseerde, en hij kreeg meer tijd dan aanvankelijk werd verwacht. Toch koos Maarten er na een paar maanden voor om te stoppen met de chemo. “Ik zag er het nut niet meer van in,” legt hij uit. “Ik voelde me zwak en misselijk, en het leverde me niets op.”
Leven met de d00d in zicht
Sinds zijn diagnose is Maarten dertig kilo afgevallen, maar zijn nuchterheid heeft hij niet verloren. “Mijn enige zorg is dat ik geen pijn wil lijden,” zegt hij. Gelukkig heeft hij daarvoor medicatie. “Ik heb oxycodon en die pillen helpen goed.”
Hij maakt zich niet druk over zijn eigen lot, maar wel over het verdriet dat hij achterlaat. “Voor mijn dierbaren is dit veel erger dan voor mij,” vertelt hij. “Zij moeten straks zonder mij verder, en dat is moeilijk. Maar ik probeer hen zo goed mogelijk voor te bereiden.”
Ondertussen krijgt hij veel steunbetuigingen van mensen om hem heen. De reacties zijn hartverwarmend, maar soms ook lastig. “Mensen hebben vaak meer moeite met mijn situatie dan ikzelf,” merkt hij op. “Ze weten niet goed wat ze moeten zeggen.”
Winter Vol Liefde: geen liefde, wel prachtige beelden van Estland
Zijn deelname aan Winter Vol Liefde leverde hem uiteindelijk geen relatie op. Vrouwen vonden hem afstandelijk en moeilijk te peilen. Zelf kijkt hij er niet rouwig op terug. “Ik wist van tevoren dat het lastig zou worden,” zegt hij.
Voor Maarten draaide het avontuur niet alleen om de liefde. “Ik wilde vooral Estland laten zien,” vertelt hij. “Het is een prachtig land en ik hoop dat mensen door het programma nieuwsgierig zijn geworden.”
Hij kijkt met tevredenheid terug op zijn deelname, ook al vond hij niet de ware liefde. “Het was een mooie ervaring. Ik heb mezelf laten zien zoals ik ben, zonder fratsen.”
Rust vinden in de laatste fase
Met de tijd die hij nog heeft, probeert Maarten zo normaal mogelijk te leven. Hij brengt tijd door met zijn familie, geniet van de kleine dingen en blijft in zijn geliefde Estland. “Ik voel me hier thuis. Hier wil ik mijn laatste dagen doorbrengen.”
Zijn nuchtere instelling helpt hem om het onvermijdelijke te accepteren. “Ik heb een mooi leven gehad,” zegt hij. “En als het straks voorbij is, dan is het voorbij.”
Zijn verhaal is er een van acceptatie, liefde en loslaten. Ondanks de zware diagnose blijft hij trouw aan zichzelf. Voor Maarten draait het niet om v*chten tegen het onvermijdelijke, maar om het waarderen van wat er nog is. En dat is misschien wel de krachtigste boodschap die hij achterlaat.
Actueel
Ianthe Tavernier deelt hartverscheurend nieuws over dochtertje Lélo
Ianthe Tavernier beseft dat nieuwe fase voor dochter Lélo extra aandacht vraagt
Voor Ianthe Tavernier en haar partner Joren Dumont breekt een bijzondere periode aan. Hun dochtertje Lélo ontwikkelt zich razendsnel en heeft inmiddels een belangrijke stap gezet: ze begint actief door het huis te kruipen. Die nieuwe vrijheid zorgt voor veel mooie momenten, maar laat het koppel ook beseffen dat hun woning dringend aangepast moet worden aan een nieuwsgierige ontdekkingsreiziger.
Lélo ontdekt haar omgeving
Zoals bij veel jonge gezinnen gaat de ontwikkeling van een baby vaak sneller dan verwacht. Waar een kindje eerst vooral afhankelijk is van zijn ouders, volgt na enkele maanden een fase waarin de nieuwsgierigheid steeds groter wordt.
Ook bij Lélo is dat duidelijk merkbaar. Nu ze zelfstandig begint rond te kruipen, ontdekt ze elke hoek van het huis. Voor Ianthe betekent dat dat ze haar vertrouwde woonomgeving plots met andere ogen bekijkt.
Voorwerpen en plekken die vroeger geen aandacht vroegen, blijken ineens mogelijke aandachtspunten te zijn voor een actieve baby die de wereld wil verkennen.
Oog voor veiligheid
In de podcast Oeps Baby vertelt Ianthe openhartig over de veranderingen die deze nieuwe fase met zich meebrengt. Volgens haar kwam het besef dat het huis veiliger moest worden sneller dan verwacht.
“Wow, wacht. We moeten dit hier echt kindvriendelijk beginnen maken”, vertelt ze eerlijk tijdens het gesprek.
Het moment waarop dat besef kwam, staat haar nog helder voor de geest.
Schrikmoment met een stopcontact
Ianthe geeft toe dat er een situatie was die haar en Joren wakker schudde. Hoewel er niets ernstigs gebeurde, zorgde het wel voor een duidelijke waarschuwing.
“Het is iets waar we niet trots op zijn,” vertelt ze. “Lélo kroop naar een stopcontact en probeerde er met haar vinger bij te komen.”
Dat moment maakte meteen duidelijk dat hun dochter steeds zelfstandiger wordt en dat veiligheid in huis vanaf nu een nog grotere rol zal spelen.
Nieuwe fase voor jonge ouders
Veel ouders herkennen dit soort momenten. Zodra een baby mobiel wordt, verandert de manier waarop je naar je woning kijkt.
Kabels die eerst nauwelijks opvallen, stopcontacten die jarenlang vanzelfsprekend waren en scherpe tafelhoeken krijgen plots alle aandacht. Waar volwassenen vooral gemak zien, ziet een nieuwsgierig kindje nieuwe ontdekkingen.
Juist daarom beginnen veel ouders in deze fase met het aanpassen van hun woning.
Tijd voor praktische maatregelen
Voor Ianthe en Joren is het nu tijd om verschillende veiligheidsmaatregelen te nemen. Daarbij denken ze onder meer aan het afdekken van stopcontacten en het beveiligen van scherpe hoeken aan meubels.
Ook andere onderdelen van het huis zullen waarschijnlijk onder de loep worden genomen naarmate Lélo steeds actiever wordt.
De veranderingen horen bij een nieuwe fase in het ouderschap, waarin niet alleen het kindje groeit, maar ook ouders voortdurend leren anticiperen op nieuwe situaties.
Elke dag nieuwe ontdekkingen
Ondanks de kleine schrik blijft het vooral een mooie periode voor het gezin. Het zien van een kindje dat steeds zelfstandiger wordt, brengt veel bijzondere momenten met zich mee.
Elke dag leert Lélo iets nieuws en ontdekt ze weer een stukje meer van haar omgeving. Voor Ianthe en Joren betekent dat genieten van haar ontwikkeling, terwijl ze tegelijkertijd zorgen voor een veilige omgeving waarin hun dochter onbezorgd kan opgroeien.
De komende maanden zullen ongetwijfeld nog meer verrassingen brengen. Eén ding is alvast duidelijk: Lélo is klaar om de wereld te ontdekken, en haar ouders zijn druk bezig om die ontdekkingsreis zo veilig mogelijk te maken.