Actueel
Drama overkomt Luc Nilis: “Heb mezelf in slaap gehuild”
Luc Nilis openhartig over zijn gokverslaving: “Ik ging van hero naar zero, maar ik heb mezelf teruggevonden”
Voormalig topvoetballer Luc Nilis heeft in een aangrijpend interview met Het Laatste Nieuws eerlijk gesproken over de periode waarin hij kampte met een gokverslaving. De 58-jarige ex-Rode Duivel, ooit een van de grootste Belgische voetbaltalenten, vertelt hoe de leegte na het einde van zijn carrière hem in een donkere periode deed belanden — en hoe hij daar met veel moeite weer uit wist te klimmen.
Het zwarte gat na het voetbal
Nilis blikt in het gesprek terug op de periode na zijn vroegtijdige afscheid van het profvoetbal. In 2000 kwam zijn loopbaan abrupt tot stilstand na een zware beenbreuk tijdens zijn tijd bij Aston Villa. Wat volgde, was wat hij zelf omschrijft als “een zwart gat dat in mijn geval héél zwart was.”
“Ik was vijftien jaar lang gewend aan de adrenaline van het voetbal,” vertelt hij. “Elke dag stond in het teken van competitie, spanning en discipline. Toen dat plots wegviel, viel ik in een leegte. De energie en focus die ik altijd in het voetbal stak, moesten ergens anders naartoe — en dat is misgelopen.”
Van spelplezier naar verslaving
Volgens Nilis begon zijn relatie met gokken onschuldig. “Als speler kaartte ik graag, en af en toe ging ik naar een casino,” zegt hij. “Dat was toen geen probleem. Het was ontspanning, een beetje plezier met de ploegmaats.”
Maar na zijn carrière veranderde dat volledig. De spanning van het spel werd een surrogaat voor de adrenaline van het voetbal. “Vroeger speelde ik snooker, en opeens zat ik te pokeren in donkere zaaltjes achterin cafés,” vertelt hij open. “Wat begon als een tijdverdrijf, werd langzaam iets wat mijn leven ging beheersen.”
De ex-aanvaller, die in zijn hoogtijdagen schitterde bij PSV en de Rode Duivels, beschrijft hoe het spel zijn gedachten overnam. “Het ging niet meer om plezier of winnen. Het ging om ontsnappen aan dat lege gevoel. En dat is het gevaarlijke aan verslaving: je denkt dat je de controle hebt, terwijl het spel met jou speelt.”
De moeilijke weg naar herstel
Pas toen hij professionele hulp zocht, besefte Luc Nilis hoe diep hij zat. “Ik kwam terecht in een afkickkliniek, en daar is het besef echt doorgedrongen. In het begin voelde ik me totaal verloren. Ik ging van hero naar zero,” zegt hij eerlijk.
De eerste dagen in de kliniek waren loodzwaar. “De eerste tien dagen heb ik elke avond liggen wenen. Ik voelde me schuldig, zwak en teleurgesteld in mezelf. Maar de gesprekken met therapeuten en lotgenoten hebben mijn ogen geopend. Daar leerde ik stap voor stap weer mezelf te zijn.”
Nilis beschrijft die periode als een emotionele reset. “De therapie bracht me terug naar de waarden waarmee ik ben opgevoed: eerlijkheid, discipline en respect. Toen ik buitenkwam, voelde ik me alsof ik opnieuw begonnen was.”
Leven met alertheid
Vandaag heeft Nilis zijn leven weer op de rails, maar hij blijft voorzichtig. “Ik weet nu waar het gevaar loert,” zegt hij. “Dat is iets wat altijd in mij zal blijven, dus ik mijd elke vorm van risico.”
Hij vertelt dat hij zelfs kleine weddenschappen vermijdt, hoe onschuldig ze ook lijken. “Als er op een babyborrel wordt gegokt over het geslacht van het kindje, doe ik niet mee. Als journalisten mij vragen wie de Champions League-finale gaat winnen, geef ik geen voorspelling. Dat zijn voor mij triggers die ik liever uit de weg ga.”
Zijn strategie is duidelijk: afstand houden van situaties die kunnen leiden tot verleiding. “Ik weet wat het met me doet, en dat wil ik nooit meer meemaken.”
Een leven met nieuwe waarden
Vandaag richt Nilis zich op zijn familie, zijn werk als voetbalanalist en zijn persoonlijke groei. Hij spreekt met rust en overtuiging over zijn herstel. “Ik heb geleerd dat geluk niet in spanning zit, maar in evenwicht,” zegt hij. “Ik heb veel verloren, maar ik heb ook mezelf teruggevonden. En dat is onbetaalbaar.”
De oud-voetballer benadrukt dat openheid essentieel is om een verslaving te doorbreken. “Zolang je het probleem verbergt, blijf je erin vastzitten. Eerlijkheid — tegenover jezelf en tegenover anderen — is de enige manier om eruit te komen.”
Erkenning en steun
Sinds zijn verhaal bekend werd, ontving Nilis veel steun van fans en collega’s. Zijn eerlijkheid wordt gewaardeerd, juist omdat hij zijn verleden niet verdoezelt. “Ik ben niet trots op wat er gebeurd is, maar ik schaam me er ook niet meer voor,” zegt hij. “Iedereen kan fouten maken. Belangrijk is wat je ermee doet.”
Ook binnen de sportwereld groeit het besef dat verslaving vaker voorkomt dan mensen denken. Het wegvallen van structuur na een topsportcarrière kan leiden tot leegte, stress en risicogedrag. Nilis wil daar open over blijven praten, zodat anderen zich durven uit te spreken.
“Als mijn verhaal iemand kan helpen om op tijd hulp te zoeken, dan is het niet voor niets geweest,” zegt hij.
Van val naar veerkracht
Wat Luc Nilis meemaakte, is voor velen een herkenbaar verhaal: de moeilijke overgang van een leven vol adrenaline naar een rustiger bestaan. Maar zijn herstel is ook een getuigenis van veerkracht.
De ex-Rode Duivel zegt nu met trots dat hij de controle over zijn leven terug heeft. “Ik leef weer bewust, met respect voor mezelf. Ik wil niet meer geleefd worden door wat ik doe, maar kiezen wat ik doe.”
Zijn nuchtere conclusie vat het mooi samen: “Het zwarte gat was diep, maar ik heb het licht weer gevonden. En dat is waar ik me vandaag op focus: licht, rust en dankbaarheid.”
Actueel
The Voice-kijker herkent Myrthe ineens en dat blijkt een hele bekende
Myrthe Hendrix maakt indruk bij The Voice of Holland: drie stoelen draaien, maar ze is geen onbekende op tv
In de nieuwste aflevering van The Voice of Holland was er één optreden dat kijkers duidelijk bijbleef. Myrthe Hendrix, een jonge zangeres uit Breda, wist met haar auditie drie coaches te overtuigen en zorgde voor een moment dat nog lang werd besproken. Haar stem, haar rust en haar uitstraling maakten indruk. Toch bleek al snel dat dit niet haar eerste kennismaking met nationale televisie was.
Hoewel Myrthe zich presenteert als een beginnende artiest die haar weg zoekt in de muziekwereld, heeft ze al eerder op een groot podium gestaan. Dat maakt haar verhaal extra interessant.
Een auditie die meteen opviel
Tijdens de blind auditions stapte Myrthe zelfverzekerd het podium op. Zonder grote aankondiging of theatrale introductie begon ze aan haar nummer: Homesick van Dua Lipa. Het is een lied dat vraagt om controle, gevoel en timing — elementen die Myrthe moeiteloos leek te beheersen.
Al na een paar zinnen was duidelijk dat haar stem iets losmaakte bij de coaches. Willie Wartaal draaide als een van de eersten zijn stoel om, gevolgd door Dinand Woesthoff. Beiden waren zichtbaar geraakt door haar manier van zingen.
Verdeelde reacties aan de jurytafel
Niet alle coaches waren meteen overtuigd. Suzan & Freek bleven aanvankelijk zitten. Suzan gaf aan dat ze Myrthes stem “niet per se bijzonder”, maar wel mooi vond. Het duo twijfelde zichtbaar, iets wat kijkers inmiddels herkennen als onderdeel van hun gezamenlijke besluitvorming.
Freek merkte op dat hij Myrthe technisch juist erg sterk vond. Hij benoemde haar ademhaling, controle en zuiverheid als pluspunten. Toch bleef het duo uiteindelijk zitten — een keuze waar later spijt over zou volgen.
Ook Ilse DeLange draait om
Na de eerste twee stoelen volgde nog een belangrijke wending: Ilse DeLange draaide haar stoel alsnog om. Daarmee kreeg Myrthe de kans om te kiezen tussen drie coaches, een luxe die lang niet elke kandidaat krijgt.
De spanning was voelbaar, zowel in de studio als bij kijkers thuis. Wie zou haar het beste kunnen begeleiden in haar muzikale ontwikkeling?
Spijt bij Suzan & Freek
Na afloop van het optreden kwamen Suzan & Freek terug op hun beslissing. Suzan was opvallend eerlijk: “Toen je klaar was, dacht ik eigenlijk: waarom hebben we niet gedrukt?” Ze benadrukte dat het optreden sterk was en dat de twijfel dit keer meer bij henzelf lag dan bij Myrthe.
“Je hebt supergoed gezongen,” zei Suzan. “Ik denk dat het deze keer niet aan jou lag, maar aan ons.” Het was een zeldzaam moment van zelfreflectie aan de jurytafel, dat door veel kijkers werd gewaardeerd.
Dinand Woesthoff zichtbaar onder de indruk
Dinand Woesthoff was daarentegen vanaf het begin overtuigd. Hij omschreef Myrthes stem als een stem die “verhaalt”. “Sommige stemmen doen iets met je,” zei hij. “Ik werd er heel rustig van. Ik dacht: wauw, wat speciaal.”
Volgens Dinand is dat precies waar hij naar zoekt in het programma: niet alleen technische perfectie, maar een stem die emotie overbrengt zonder te forceren. “Jij hebt dat gewoon,” voegde hij eraan toe.
Op zoek naar de juiste coach
Myrthe liet weten dat ze niet alleen een coach zocht die haar zangtechnisch kon begeleiden, maar ook iemand die haar kon helpen bij haar eigen muziek. Ze schrijft namelijk zelf liedjes en zoekt iemand die haar daarin richting en feedback kan geven.
Na het horen van alle coaches maakte ze haar keuze: ze sloot zich aan bij Ilse DeLange. Voor Myrthe voelde Ilse als de juiste persoon om haar te helpen groeien, zowel artistiek als inhoudelijk.
Een jonge artiest met ambities
Myrthe is net afgestudeerd en staat aan het begin van haar carrière. Ze is momenteel op zoek naar werk, maar haar grote droom ligt duidelijk in de muziek. Ze speelt al in een coverband en treedt regelmatig op tijdens feesten en partijen.
Volgens Myrthe is deelname aan The Voice of Holland voor haar vooral een leerproces. “Ik vind het superleuk om hier te zijn,” liet ze weten. “Ik hoop dat dit me helpt om mezelf als artiest verder te ontwikkelen.”
Geen onbekende op televisie
Wat veel kijkers verraste, was het feit dat Myrthe al eerder op televisie te zien was. Wie goed terugkijkt, herkent haar misschien uit Junior Songfestival.
In 2015 deed Myrthe daar aan mee met het nummer Kinderen Van De Zon, een lied dat ze zelf schreef. Dat ze toen al haar eigen muziek presenteerde, laat zien dat haar ambitie niet nieuw is.
Finaleplek bij Junior Songfestival
Tijdens haar deelname aan het Junior Songfestival wist Myrthe de finale te bereiken. Hoewel ze het programma uiteindelijk niet won, deed ze waardevolle ervaring op. Optreden voor een groot publiek, omgaan met spanning en feedback krijgen — het zijn lessen die haar nu opnieuw van pas komen.
Die eerdere ervaring verklaart misschien ook haar rust en zelfverzekerdheid op het podium van The Voice. Ze weet hoe het voelt om in de spotlights te staan en lijkt zich daar comfortabel bij te voelen.
Een lange adem in de muziekwereld
Het verhaal van Myrthe laat zien dat een muzikale carrière vaak geen rechte lijn is. Van het Junior Songfestival als tiener, via coverbands en lokale optredens, naar een nieuw podium bij The Voice of Holland. Het zijn stappen die getuigen van doorzettingsvermogen.
Ze lijkt niet op zoek naar snelle roem, maar naar duurzame groei. Dat maakt haar voor veel kijkers een herkenbare en sympathieke kandidaat.
Wat kunnen we nog verwachten?
Met Ilse DeLange als coach ligt er een interessant traject voor Myrthe in het verschiet. Ilse staat bekend om haar oog voor detail, haar ervaring met songwriting en haar vermogen om artiesten hun eigen identiteit te laten behouden.
Of Myrthe ver zal komen in het programma, valt nog te bezien. Maar haar auditie heeft in elk geval laten zien dat ze iets te vertellen heeft — en dat ze klaar is voor een volgende stap.
Conclusie: meer dan een sterke auditie
Myrthe Hendrix maakte niet alleen indruk met haar auditie, maar ook met haar verhaal. Ze combineert ervaring met ambitie, techniek met gevoel en rust met overtuiging. Dat maakt haar tot een van de kandidaten om in de gaten te houden dit seizoen.
Of ze nu wint of niet: haar optreden bij The Voice of Holland voelt als een nieuw hoofdstuk in een muzikale reis die al veel eerder begon — en die voorlopig nog niet ten einde lijkt.