Actueel
Dodelijkste wolvenaanval ooit nabij Zundert: ”Niet te bevatten”
In een Belgisch natuurgebied vlak bij de Nederlandse grens heeft een uitzonderlijk grote wolvenaanval plaatsgevonden. Maar liefst 35 schapen zijn daarbij om het leven gekomen, terwijl nog eens 17 dieren gewond raakten. Daarnaast worden drie schapen vermist. Volgens Belgische media gaat het om de dodelijkste wolvenaanval op een schaapskudde sinds de terugkeer van de wolf in Vlaanderen.
De aanval vond plaats in natuurgebied Groot Schietveld, niet ver van het Brabantse Zundert. Hoewel het incident al begin vorige maand gebeurde, zijn de details nu pas naar buiten gekomen. Herder Bert Plasmans is diep geraakt door het enorme verlies.
35 schapen doodgebeten door wolven
De omvang van de aanval is bijzonder groot. In totaal werden 35 schapen gedood, raakten 17 dieren gewond en verdwenen nog eens drie schapen.
Het incident vond plaats op het Groot Schietveld, een uitgestrekt natuurgebied op een militair domein in de Belgische provincie Antwerpen.
Het gebied ligt tussen Antwerpen en Breda, op relatief korte afstand van de Nederlandse grens.
Volgens de berichtgeving waren twee wolven betrokken bij de aanval.
De dieren zouden in korte tijd grote schade hebben aangericht aan de schaapskudde.
De aanval wordt door verschillende media omschreven als de dodelijkste sinds de wolf in 2018 terugkeerde in Vlaanderen.
Herder ontdekt verschrikkelijk tafereel
Herder Bert Plasmans was degene die de getroffen schapen ontdekte.
Hij vertelt aan Vlaamse media dat hij bezig was met een gebruikelijke controle van het raster rond de kudde.
Tijdens die inspectie trof hij de dode en gewonde dieren aan.
„Ik heb de schapen zelf gevonden toen ik het raster ging controleren waar ze staan, wat we regelmatig doen.”
Volgens de herder was al snel duidelijk wat er was gebeurd.
Hij vermoedde onmiddellijk dat wolven verantwoordelijk waren voor de aanval.
Dat vermoeden baseerde hij onder meer op de verwondingen van de schapen en eerdere incidenten in hetzelfde gebied.
‘De beet is onmiskenbaar’
Het was niet de eerste keer dat de kudde van Bert Plasmans met wolven te maken kreeg.
Volgens de herder vonden op dezelfde locatie eerder al kleinere aanvallen plaats.
Maar een incident van deze omvang had hij nog niet meegemaakt.
„Het was voor mij meteen duidelijk dat het een wolvenaanval was geweest.”
Daarna legt hij uit waarom hij zo zeker was van zijn vermoeden.
„We hebben op die plek al kleinere wolvenaanvallen gehad en de beet is onmiskenbaar.”
De enorme hoeveelheid getroffen dieren maakt deze aanval volgens de berichtgeving uitzonderlijk.
Wolven Emma en Ben leven in het gebied
In natuurgebied Groot Schietveld leven volgens de berichtgeving twee wolven die bekendstaan onder de namen Emma en Ben.
Het gebied biedt de dieren een leefomgeving met uitgestrekte natuur, bossen en open terreinen.
Tegelijkertijd worden delen van het gebied gebruikt voor begrazing door schapen.
Daardoor kunnen wolven en gehouden dieren elkaar tegenkomen.
De aanwezigheid van Emma en Ben wordt in verband gebracht met de aanval, maar uit de aangeleverde informatie blijkt niet of met bijvoorbeeld DNA-onderzoek definitief is vastgesteld welke individuele wolven verantwoordelijk waren.
Herder diep geraakt door verlies
Voor Bert Plasmans is het incident niet alleen een financiële tegenvaller.
De herder vertelt dat het verlies hem persoonlijk raakt.
Hij werkt dagelijks met de dieren en kent de kudde goed.
„Dit wil je absoluut niet tegenkomen, dat zal iedere landbouwer die met dieren werkt je vertellen.”
Volgens Plasmans begrijpen mensen buiten de sector niet altijd hoeveel tijd en aandacht er in het verzorgen van een schaapskudde gaat zitten.
Het gaat volgens hem om veel meer dan alleen het aantal dieren dat verloren is gegaan.
‘Voor ons zijn het niet zomaar nummers’
De herder benadrukt dat hij een bijzondere band heeft met zijn schapen.
Hij maakt belangrijke momenten in hun leven mee, waaronder de geboorte van lammeren.
Daardoor is het verlies extra pijnlijk.
„Voor ons zijn dat niet zomaar nummers natuurlijk.”
Vervolgens legt hij uit waarom het incident hem zo aangrijpt.
„Het zijn dieren waarmee je samenwerkt, je maakt intensieve periodes van geboortes mee, dus dit raakt je wel.”
Het aantreffen van tientallen dode en gewonde schapen heeft dan ook diepe indruk op hem gemaakt.
Ook zeldzame Belgische schapenrassen getroffen
Naast het emotionele verlies wijst Plasmans op een ander belangrijk gevolg.
Volgens hem behoren de getroffen dieren tot zeldzame Belgische schapenrassen.
Dat betekent dat de schade verder gaat dan het verlies van individuele dieren.
Bij zeldzame rassen is het behoud van voldoende genetische diversiteit belangrijk.
Wanneer tientallen dieren uit een kudde verdwijnen, kan dat gevolgen hebben voor de fokkerij en het behoud van het ras.
Plasmans spreekt daarom ook van het verlies van waardevol genetisch materiaal.
De schade is volgens hem niet zomaar te herstellen door nieuwe schapen aan te schaffen.
Eerdere aanvallen in hetzelfde natuurgebied
De herder vertelt dat er in het Groot Schietveld al eerder wolvenaanvallen hebben plaatsgevonden.
Die incidenten waren volgens hem echter aanzienlijk kleiner.
De recente aanval springt eruit door het grote aantal slachtoffers.
Dat roept opnieuw vragen op over de bescherming van schaapskuddes in gebieden waar wolven leven.
Voor veehouders is het belangrijk dat hun dieren veilig kunnen grazen.
Tegelijkertijd is de wolf een beschermde diersoort die zich opnieuw in delen van België en Nederland heeft gevestigd.
Het voorkomen van aanvallen op gehouden dieren blijft daardoor een ingewikkelde uitdaging.
Waarom kunnen wolven meerdere schapen doden?
Bij een wolvenaanval op een schaapskudde kunnen soms veel meer dieren worden gedood dan de roofdieren daadwerkelijk opeten.
Schapen zijn vluchtdieren en kunnen bij een aanval in paniek raken.
Wanneer ze zich binnen een omheining bevinden, kunnen ze niet altijd gemakkelijk ontsnappen.
Dat kan ertoe leiden dat een roofdier meerdere dieren achter elkaar aanvalt.
Dit gedrag kan verklaren waarom bij sommige aanvallen grote aantallen schapen worden getroffen.
Of dat bij de aanval in het Groot Schietveld precies zo is verlopen, is niet bekendgemaakt.
Grote zorgen over bescherming van schapen
Het incident laat zien hoe groot de gevolgen van een wolvenaanval voor een veehouder kunnen zijn.
Niet alleen de dode dieren vormen een probleem.
Ook gewonde schapen kunnen intensieve verzorging nodig hebben.
Daarnaast kunnen vermiste dieren later alsnog gewond of dood worden teruggevonden.
Voor herders betekent een aanval van deze omvang veel extra werk, onzekerheid en verdriet.
Daarom wordt in gebieden met wolven vaak gekeken naar preventieve maatregelen, zoals wolfwerende rasters.
Een goed geplaatst en onderhouden raster kan de kans op aanvallen verkleinen, al biedt geen enkele maatregel volledige zekerheid.
Wolf zorgt ook in Nederland voor discussie
De aanval vond plaats vlak bij de Nederlandse grens en trekt daardoor ook in Nederland de aandacht.
In verschillende Nederlandse provincies is de wolf inmiddels teruggekeerd.
Dat leidt regelmatig tot discussies tussen natuurorganisaties, veehouders, bewoners en politici.
Voorstanders van de bescherming van de wolf wijzen op de ecologische rol van het roofdier.
Veehouders maken zich juist zorgen over de veiligheid van hun dieren en de schade die aanvallen kunnen veroorzaken.
Het incident in België onderstreept hoe moeilijk het soms is om die belangen met elkaar te verenigen.
Een van de zwaarste aanvallen sinds terugkeer wolf
Volgens de aangeleverde berichtgeving gaat het om de dodelijkste aanval op een schaapskudde sinds de terugkeer van de wolf in Vlaanderen in 2018.
Met 35 dode schapen, 17 gewonde dieren en drie vermiste schapen is de omvang uitzonderlijk.
Voor Bert Plasmans blijft vooral het persoonlijke verlies zwaar wegen.
Hij benadrukt dat de dieren onderdeel waren van een kudde waarmee hij dagelijks werkte.
Bovendien waren er volgens hem zeldzame Belgische schapenrassen bij betrokken.
Daardoor heeft de aanval niet alleen emotionele en financiële gevolgen, maar mogelijk ook gevolgen voor het behoud van die rassen.
Wolvenaanval maakt diepe indruk
De gebeurtenissen in het Groot Schietveld hebben opnieuw aandacht gevestigd op de risico’s voor schaapskuddes in gebieden waar wolven leven.
De enorme aantallen slachtoffers maken duidelijk hoe ingrijpend één aanval kan zijn.
Voor herder Bert Plasmans is het een gebeurtenis die hij niet snel zal vergeten.
Waar hij tijdens een gewone controle van zijn schapen rekende op een rustige inspectie, trof hij tientallen dode en gewonde dieren aan.
In natuurgebied Groot Schietveld, vlak bij de Nederlandse grens, zijn bij een grote wolvenaanval 35 schapen gedood. Daarnaast raakten 17 dieren gewond en worden drie schapen vermist. Herder Bert Plasmans ontdekte de dieren tijdens een controle van het raster. Volgens Belgische media gaat het om de dodelijkste aanval op een schaapskudde sinds de terugkeer van de wolf in Vlaanderen in 2018. De herder is diep geraakt, mede omdat het om zeldzame Belgische schapenrassen gaat. De aanval zorgt opnieuw voor discussie over de bescherming van gehouden dieren in gebieden waar wolven voorkomen.
Actueel
Ondankbare statushouder wil mooie woning niet om bizarre reden en komt met deze eis

Een Nigeriaanse statushouder heeft een aangeboden studio van 24 vierkante meter in Tilburg geweigerd omdat hij de woning te klein vindt. De man, die in een asielzoekerscentrum verblijft, stelt dat hij vanwege psychische klachten niet in de studio kan wonen. Het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) accepteerde de weigering niet en stapte naar de rechter. Die heeft het COA inmiddels in het gelijk gesteld.
De uitspraak komt op een moment waarop de woningnood in Nederland groot is en veel woningzoekenden jarenlang moeten wachten op een betaalbare huurwoning. De zaak roept daardoor vragen op over de regels voor statushouders die een woning aangeboden krijgen.
Statushouder krijgt studio aangeboden in Tilburg
De Nigeriaanse man verblijft in een asielzoekerscentrum en heeft inmiddels een verblijfsvergunning gekregen.
Als statushouder komt hij in aanmerking voor huisvesting buiten het azc.
Daarom werd voor hem een studio in Tilburg beschikbaar gesteld.
Het gaat om een zelfstandige woonruimte met een oppervlakte van 24 vierkante meter.
Voor veel alleenstaande woningzoekenden, onder wie studenten en starters, zou een dergelijke woning een mogelijkheid zijn om zelfstandig te wonen.
De man vond de aangeboden woonruimte echter niet geschikt.
Hij wilde de studio niet accepteren en bleef in het asielzoekerscentrum verblijven.
Dat leidde uiteindelijk tot een juridisch conflict met het COA.
Man had eerder ingestemd met voorwaarden
Volgens De Dagelijkse Standaard blijkt uit de rechterlijke uitspraak dat de statushouder in september vorig jaar een brief ontving over de voorwaarden voor huisvesting.
Daarin stond dat hij een aangeboden passende woning niet zomaar mocht weigeren.
De man ondertekende deze brief.
Ook werd tijdens een gesprek gevraagd of hij bijzondere woonwensen of omstandigheden had waarmee rekening moest worden gehouden.
Volgens de berichtgeving gaf hij destijds aan dat dit niet het geval was.
Toen hem vervolgens de studio in Tilburg werd aangeboden, veranderde zijn standpunt.
De man liet weten dat hij de woning niet wilde betrekken.
Volgens hem was de studio vanwege zijn persoonlijke omstandigheden niet geschikt.
Statushouder beroept zich op PTSS en claustrofobie
De man verklaarde dat hij kampt met een posttraumatische stressstoornis (PTSS) en claustrofobie.
Vanwege deze klachten zou hij moeite hebben met het wonen in een kleine ruimte.
Hij stelde daarom behoefte te hebben aan een woning met een afzonderlijke slaapkamer.
De aangeboden studio van 24 vierkante meter voldeed volgens hem niet aan die voorwaarde.
Het COA was het niet eens met zijn weigering.
De opvangorganisatie vond dat de man de aangeboden woonruimte moest accepteren en dat er onvoldoende aanleiding was om hem langer in het azc te laten verblijven.
Omdat beide partijen niet tot overeenstemming kwamen, werd de zaak voorgelegd aan de voorzieningenrechter.
Rechter onderzoekt medische onderbouwing
Tijdens de rechtszaak werd gekeken naar de argumenten die de statushouder had aangevoerd.
Daarbij speelde vooral de medische onderbouwing van zijn bezwaren een belangrijke rol.
Volgens de aangeleverde berichtgeving heeft de rechter het beschikbare medische dossier beoordeeld.
Daarin werd geen onderbouwing gevonden voor de gestelde claustrofobie.
Ook speelde mee dat de man zijn bezwaren pas naar voren bracht nadat hij de studio had geweigerd.
Eerder had hij namelijk aangegeven geen bijzondere woonwensen te hebben.
De rechter vond de aangevoerde omstandigheden daarom onvoldoende om de weigering van de aangeboden woning te rechtvaardigen.
Dat betekent niet automatisch dat de man geen psychische klachten heeft, maar wel dat zijn beroep daarop in deze procedure onvoldoende was onderbouwd.
COA krijgt gelijk van rechter
De voorzieningenrechter heeft uiteindelijk geoordeeld dat het COA in zijn recht staat.
De statushouder mocht de aangeboden studio volgens de uitspraak niet op deze gronden weigeren en vervolgens aanspraak blijven maken op opvang in het azc.
De man moet daarom het asielzoekerscentrum verlaten.
Volgens de uitspraak krijgt hij daarvoor drie dagen de tijd.
Daarnaast is hij veroordeeld tot het betalen van de proceskosten.
Die bedragen in totaal 2.254 euro.
De rechter oordeelde volgens de berichtgeving dat de man de ontstane situatie aan zijn eigen opstelling te wijten heeft.
Het is niet bekend of de statushouder inmiddels aan de uitspraak heeft voldaan.
Woningnood maakt zaak gevoelig
De zaak speelt tegen de achtergrond van een groot tekort aan betaalbare woningen in Nederland.
Vooral starters, studenten en alleenstaanden hebben moeite om geschikte woonruimte te vinden.
In steden als Tilburg is de vraag naar kleine zelfstandige woningen groot.
Een studio van 24 vierkante meter kan voor iemand die zelfstandig wil gaan wonen dan ook een belangrijke eerste stap zijn.
Tegelijkertijd gelden voor de huisvesting van statushouders specifieke wettelijke en bestuurlijke afspraken.
Gemeenten hebben de taak om statushouders te huisvesten, zodat zij kunnen doorstromen vanuit de opvang.
Die doorstroming is belangrijk omdat opvangplaatsen in asielzoekerscentra daardoor weer beschikbaar komen voor andere mensen die opvang nodig hebben.
Wanneer een statushouder een aangeboden woning weigert, kan dat gevolgen hebben voor zijn recht op verdere opvang.
Of een woning passend is, moet daarbij wel worden beoordeeld aan de hand van de omstandigheden van het individuele geval.
Wanneer mag een statushouder een woning weigeren?
Een statushouder kan niet zonder meer iedere aangeboden woning afwijzen.
Wanneer een woning als passend wordt aangemerkt, wordt in beginsel verwacht dat deze wordt geaccepteerd.
Er kunnen echter omstandigheden zijn waardoor een aangeboden woning toch niet geschikt is.
Denk bijvoorbeeld aan aantoonbare medische beperkingen of andere zwaarwegende persoonlijke omstandigheden.
In zulke situaties is het belangrijk dat de bezwaren voldoende worden onderbouwd.
In deze zaak stelde de Nigeriaanse man dat hij vanwege PTSS en claustrofobie een afzonderlijke slaapkamer nodig had.
De rechter vond de beschikbare informatie echter onvoldoende om te concluderen dat de studio van 24 vierkante meter voor hem ongeschikt was.
Daarom kreeg het COA gelijk.
Man moet opvang verlaten en proceskosten betalen
De gevolgen van de uitspraak zijn aanzienlijk voor de statushouder.
Hij moet het azc binnen drie dagen verlaten en daarnaast 2.254 euro aan proceskosten betalen.
Of hij alsnog gebruik kan maken van de eerder aangeboden studio, blijkt niet uit de aangeleverde berichtgeving.
Ook is niet bekend of hij verdere juridische stappen overweegt.
De rechterlijke uitspraak maakt in ieder geval duidelijk dat het weigeren van aangeboden huisvesting gevolgen kan hebben wanneer daarvoor onvoldoende zwaarwegende redenen worden aangetoond.
De zaak zal waarschijnlijk ook buiten de rechtszaal discussie oproepen, juist omdat veel Nederlanders moeite hebben om een betaalbare woning te vinden.
Wat vind jij? Moet een statushouder een aangeboden studio van 24 vierkante meter accepteren, of moet er meer rekening worden gehouden met persoonlijke woonwensen en medische omstandigheden?
Bron: De Dagelijkse Standaard en de daarin beschreven uitspraak van de voorzieningenrechter. De medische omstandigheden en de precieze juridische motivering zijn niet onafhankelijk geverifieerd.