Actueel
Deze zes bekende winkelketens nemen geen contant geld meer aan
De opkomst van een cashloze samenleving: voordelen en uitdagingen
In steeds meer landen en sectoren verdwijnen contante betalingen. Wat ooit de standaard was, wordt nu snel vervangen door digitale betaalmethoden zoals pinpassen, Apple Pay en Google Pay. Winkels, restaurants en zelfs supermarkten maken de keuze om geen contant geld meer te accepteren, wat leidt tot een discussie over de voor- en nadelen van een cashloze samenleving.
Steeds meer bedrijven zonder contant geld
In het Verenigd Koninkrijk groeit het aantal winkels en restaurants dat geen contante betalingen meer accepteert. De krant Daily Express meldt dat bekende ketens overstappen op volledig digitale betalingen.
Een voorbeeld hiervan is de restaurantketen Zizzi, die cashloos werken promoot omdat het volgens hen het betaalproces versnelt en de veiligheid voor zowel klanten als personeel vergroot. Ook Gail’s Bakery stelt dat het afschaffen van contant geld helpt bij het verlagen van de CO2-uitstoot, doordat er geen fysiek geld meer vervoerd hoeft te worden.
Niet alleen horecabedrijven kiezen voor digitale betalingen. De supermarktketen Asda heeft in bijna 270 tankstations geen contante betalingen meer. Dit besluit is ingegeven door het feit dat meer dan 90% van de klanten al met pinpas of contactloos betaalde. Ook Tesco heeft contante betalingen in 40 van haar cafés stopgezet, waardoor klanten uitsluitend digitaal kunnen afrekenen.
Sainsbury’s is nog niet volledig overgestapt op een cashloos systeem, maar steeds meer van hun winkels accepteren geen contant geld meer. Het lijkt erop dat grote ketens steeds vaker kiezen voor een cashloze toekomst, waarbij efficiëntie en veiligheid de voornaamste redenen zijn.
De keerzijde van een cashloze samenleving
Hoewel bedrijven de overstap naar digitale betalingen als een positieve ontwikkeling zien, zijn er ook veel mensen die hier bezorgd over zijn. Vooral kwetsbare groepen worden benadeeld door het verdwijnen van contante betalingen.
Problemen voor ouderen en mensen met een laag inkomen
Veel ouderen en mensen met een laag inkomen vertrouwen nog op contant geld. Voor hen is digitale betaling geen vanzelfsprekendheid. Ze beschikken soms niet over een smartphone of hebben moeite met het gebruik van digitale betaalmethoden. Dit betekent dat ze mogelijk uitgesloten worden van bepaalde winkels en diensten die alleen nog digitale betalingen accepteren.
Daarnaast zijn er mensen die contant geld gebruiken om hun uitgaven beter te beheren. Fysiek geld maakt het gemakkelijker om overzicht te houden over je budget, terwijl digitale betalingen kunnen leiden tot onbewuste uitgaven. Zonder cash kunnen mensen sneller hun financiën uit het oog verliezen, wat kan resulteren in schulden of onverwachte kosten.
Misverstanden over de wetgeving
Veel mensen gaan ervan uit dat winkels wettelijk verplicht zijn om contant geld te accepteren. Ze redeneren dat munten en biljetten officieel als wettig betaalmiddel gelden en daarom overal gebruikt moeten kunnen worden. In werkelijkheid ligt dit anders.
De Bank of England legt uit dat de term ‘wettig betaalmiddel’ betekent dat een schuld ermee kan worden afbetaald, maar dat winkels zelf mogen bepalen welke betaalmethoden ze accepteren. Dit betekent dat een winkel of restaurant legaal kan weigeren om contant geld aan te nemen en volledig cashloos kan werken.
Risico’s van een volledig digitale betaalwereld
Hoewel contactloos betalen voor veel mensen handig is, brengt een wereld zonder contant geld ook risico’s met zich mee.
Kwetsbaarheid voor cybercriminaliteit en storingen
Digitale betalingen zijn afhankelijk van technologie, en technologie kan falen. Cyberaanvallen, technische storingen of netwerkproblemen kunnen ertoe leiden dat mensen plotseling geen toegang meer hebben tot hun geld. Een recente storing bij een grote bank in het Verenigd Koninkrijk zorgde ervoor dat klanten tijdelijk geen betalingen konden doen, wat grote problemen veroorzaakte voor mensen die geen contant geld bij zich hadden.
Daarnaast brengt een volledig digitaal betaalsysteem het risico van cybercriminaliteit met zich mee. Hackers kunnen systemen aanvallen en gevoelige informatie stelen, wat kan leiden tot financiële schade voor consumenten en bedrijven.
Privacy en controle over geld
Een ander punt van zorg is de privacy. Contant geld biedt anonimiteit, terwijl digitale betalingen geregistreerd worden en gevolgd kunnen worden. Dit roept vragen op over de controle die banken, overheden en bedrijven hebben over het geld van burgers.
In sommige landen wordt gevreesd dat de overstap naar een cashloze samenleving de deur opent naar financiële surveillance en dat mensen steeds minder controle hebben over hoe en wanneer ze hun geld kunnen gebruiken. Ook wordt er gediscussieerd over de invloed van banken en betalingsverwerkers die transacties kunnen blokkeren of gebruikers kunnen uitsluiten van financiële diensten.
Een gebalanceerde toekomst: ruimte voor contant geld en digitale betalingen
Hoewel de trend richting digitale betalingen onmiskenbaar is, zijn er nog steeds argumenten om contant geld te behouden als een optie. Overheden en bedrijven moeten overwegen hoe ze de overgang naar een cashloze samenleving zo inclusief mogelijk kunnen maken, zodat niemand wordt uitgesloten van essentiële diensten.
Mogelijke oplossingen kunnen zijn:
- Het wettelijk verplichten van winkels om contant geld als een betaalmiddel te blijven accepteren.
- Het aanbieden van educatieprogramma’s om mensen te helpen bij de overstap naar digitale betalingen.
- Het ontwikkelen van alternatieve digitale betaalopties voor mensen die geen bankrekening hebben.
Daarnaast kunnen hybride betaalmodellen worden onderzocht, waarbij klanten de keuze hebben tussen contante en digitale betalingen, zonder dat er een groep wordt benadeeld.
Conclusie
De overstap naar een cashloze samenleving heeft zowel voordelen als nadelen. Aan de ene kant leidt het tot snellere en veiligere transacties en kan het zelfs milieuvriendelijker zijn. Aan de andere kant brengt het risico’s met zich mee voor kwetsbare groepen en maakt het de samenleving afhankelijker van technologie.
De toekomst lijkt duidelijk: digitale betalingen zullen blijven groeien en steeds meer bedrijven zullen contant geld afschaffen. Toch is het belangrijk dat er oplossingen worden gevonden voor mensen die nog steeds afhankelijk zijn van cash. Alleen op die manier kan een cashloze samenleving echt inclusief en toegankelijk zijn voor iedereen.
Monique Hansler is de afgelopen weken uitgegroeid tot een van de meest besproken gezichten van de Nederlandse realitytelevisie. Door haar prominente rol in zowel Winter Vol Liefde als de realityserie De Hanslers: Van de Piste naar de Playa ligt haar gedrag onder een vergrootglas. Kijkers laten zich massaal uit over haar houding binnen het gezin, waarbij woorden als dominant, controlerend en bemoeizuchtig regelmatig terugkeren op sociale media.
Een moeder die alles ziet en alles weet
Wat vooral opvalt, is hoe intens Monique betrokken is bij het leven van haar zoon Mike Hansler. In de programma’s lijkt zij voortdurend aanwezig, zowel letterlijk als figuurlijk. Ze geeft haar mening, stelt vragen, corrigeert en stuurt bij. Voor een deel van het publiek voelt dat alsof Mike nauwelijks ruimte krijgt om zelf beslissingen te nemen, zeker wanneer het om zijn liefdesleven gaat.
Kijkers hebben het idee dat Monique niet alleen meedenkt, maar actief probeert te bepalen wie wel en niet geschikt is voor haar zoon. Potentiële partners worden kritisch bekeken, beoordeeld en soms subtiel – of minder subtiel – ontmoedigd. Dat zorgt voor ongemakkelijke momenten op televisie en leidt tot veel discussie onder fans van de programma’s.
Liefde of controle?
Monique zelf benadrukt dat alles wat zij doet voortkomt uit liefde en bescherming. In interviews en fragmenten geeft ze aan dat ze haar gezin wil behoeden voor teleurstellingen en pijn. Vanuit haar perspectief is betrokkenheid een vorm van zorg: wie dichtbij staat, mag zich ermee bemoeien.
Toch ervaren veel kijkers haar gedrag anders. Zij zien hoe goedbedoelde zorg kan doorslaan in controle. Waar ligt de grens tussen een moeder die meeleeft en een moeder die het leven van haar kind overneemt? Die vraag wordt steeds vaker gesteld, niet alleen in relatie tot Monique, maar ook in bredere zin.
Spanningen binnen het gezin
De dynamiek binnen de familie Hansler roept bij het publiek het gevoel op dat er weinig ruimte is voor zelfstandigheid. Momenten waarin Monique corrigerend of emotioneel dwingend overkomt, blijven hangen. Sommige kijkers vinden dat ze Mike kleinerend benadert, anderen wijzen op situaties waarin ze hem nauwelijks laat uitpraten of zijn keuzes in twijfel trekt.
Dat zorgt niet alleen voor spanning tussen moeder en zoon, maar ook voor ongemak bij de kijker. Reality-tv draait vaak om emotie en conflict, maar hier lijkt het voor velen te dichtbij te komen. Het voelt niet als spel of drama, maar als een reële familiedynamiek waarin grenzen vervagen.
Sociale media ontploffen
Op platforms als X en Instagram wordt Monique uitvoerig besproken. Fragmenten worden gedeeld, geanalyseerd en becommentarieerd. Sommigen spreken hun afkeuring hardop uit, anderen proberen nuance aan te brengen. Er zijn ook kijkers die haar gedrag herkennen uit hun eigen omgeving en daar juist begrip voor tonen.
Wat opvalt, is hoe sterk de meningen uiteenlopen. Waar de ene groep Monique ziet als een moeder die haar kind geen ruimte gunt, ziet de andere groep een vrouw die simpelweg moeite heeft met loslaten. Die verdeeldheid maakt haar tot een fascinerend, maar ook polariserend figuur binnen de realitywereld.
Een breder maatschappelijk thema
De discussie rond Monique Hansler raakt aan een groter vraagstuk: hoe ver mag ouderlijke betrokkenheid gaan, zeker wanneer kinderen volwassen zijn? In een tijd waarin zelfstandigheid en persoonlijke vrijheid hoog in het vaandel staan, schuurt een controlerende ouderrol extra hard.
Realityprogramma’s als Winter Vol Liefde vergroten zulke spanningen uit, maar ze laten ook zien hoe herkenbaar dit soort situaties zijn. Veel kijkers spiegelen wat ze zien aan hun eigen ervaringen met ouders, schoonouders of familieleden. Dat verklaart waarom Monique zoveel reacties oproept: ze raakt een gevoelige snaar.
Terug in de tijd: Monique vroeger
Te midden van alle kritiek dook er recent iets opvallends op: oude beelden van Monique Hansler uit een ander tijdperk. Foto’s van haar jongere jaren circuleren online en zorgen voor verbazing. Kijkers reageren verrast op hoe zij er vroeger uitzag en hoe anders de dynamiek lijkt.
Reacties onder deze beelden zijn opvallend mild en soms zelfs lovend. “Beautiful girllll,” schrijft iemand. Een ander merkt op: “Mike mag van geluk spreken dat hij de looks van zijn vader heeft geërfd!” Tegelijkertijd zijn er ook mensen die Monique juist toen én nu aantrekkelijk vinden: “Wat is ze knap daar. En dat is ze nog steeds!”
Mens achter het beeld
Die oude beelden brengen nuance in het beeld dat veel kijkers van haar hebben gevormd. Ze herinneren eraan dat Monique niet alleen de strenge moederfiguur op televisie is, maar ook een vrouw met een eigen verleden, dromen en onzekerheden. Dat roept de vraag op of haar controlerende houding misschien voortkomt uit eigen ervaringen, angsten of teleurstellingen.
Of Monique vroeger ook zo sturend was, valt moeilijk te zeggen. Wat wel duidelijk is, is dat tijd en levensfases mensen veranderen. Ouderschap, zorgen en verantwoordelijkheden kunnen gedrag versterken of verharden, zeker wanneer loslaten moeilijk blijkt.
Reality-tv als vergrootglas
Het is belangrijk om te beseffen dat reality-tv nooit een volledig, objectief beeld geeft. Montage, selectie van fragmenten en verhaallijnen sturen de perceptie van de kijker. Monique wordt neergezet in een bepaalde rol, die wellicht sterker wordt aangezet omdat die discussie en kijkcijfers oplevert.
Toch blijft overeind dat haar optreden iets losmaakt bij het publiek. Of dat nu terecht is of niet, Monique Hansler is zonder twijfel een van de meest besproken personen van dit moment binnen de Nederlandse realitytelevisie.
Voorlopig middelpunt van discussie
Voorlopig lijkt de storm rond Monique Hansler nog niet te gaan liggen. Zolang Winter Vol Liefde en De Hanslers op televisie zijn, zullen kijkers haar gedrag blijven analyseren en becommentariëren. De vraag waar liefde eindigt en controle begint, blijft daarbij centraal staan.
Of Monique zelf iets met de kritiek doet, is afwachten. Voor nu staat vast dat zij, geliefd of verguisd, een blijvende indruk heeft achtergelaten. En misschien is dat wel precies wat reality-tv beoogt: mensen laten praten, discussiëren en zichzelf laten herkennen in wat ze zien.