Actueel
Dertig jaar geleden was hij mijn favoriete zanger, maar vandaag herken ik hem niet meer
Phil Collins is ongetwijfeld een muzikaal icoon wiens invloed zich uitstrekt over de grenzen van generaties en genres. Geboren in het hart van Londen op 30 januari 1951, groeide hij op in een creatief nest dat zijn artistieke vaardigheden al vroeg cultiveerde. Zijn oom speelde een cruciale rol in het aanwakkeren van zijn muzikale passie door hem een uniek drumstel te geven – een verzameling van tamboerijnen, driehoeken, cimbalen en kleine drums. Dit onconventionele drumstel zou niet alleen dienen als een speeltje, maar als het fundament van zijn toekomstige muzikale expressie.
Ontdekkingen
Als tiener was Collins al intens betrokken bij de muziekwereld. Zijn liefde voor muziek werd verder versterkt door de aankoop van een platenspeler en het album ‘Please Please Me’ van The Beatles, dat een diepe invloed op hem had.
De rock ‘n’ roll-revolutie die zich in die tijd ontvouwde, had een blijvende impact op zijn muzikale ontwikkeling.
Zijn aanpak om te leren drummen was onconventioneel maar effectief; hij speelde voor een spiegel om de coördinatie en het ritme te perfectioneren zonder constant naar zijn handen te hoeven kijken.
Deze zelfstudie, gecombineerd met enkele formele lessen, stelde hem in staat om een intuïtief begrip van muziek te ontwikkelen dat veel verder ging dan wat bladmuziek hem kon leren.
Solosuccessen
Phil Collins’ carrière nam een enorme vlucht toen hij zich aansloot bij de band Genesis.
Zijn toetreding tot deze groep markeerde het begin van een buitengewone periode van muzikale innovatie en succes.
Samen met Genesis en in zijn solocarrière verkocht hij meer dan 100 miljoen platen, waarmee hij zich schaarde tussen muzikale legendes zoals Michael Jackson en Paul McCartney.
Zijn invloed was zo groot dat hits zoals ‘In The Air Tonight’ en ‘You Can’t Hurry Love’ niet alleen top hits werden, maar ook culturele fenomenen die tot op de dag van vandaag resoneren.
Zijn unieke stem en talent voor songwriting brachten hem wereldwijde erkenning en een trouwe schare fans.
Uitdagingen
Toen Collins in 2017 weer bij Genesis kwam voor hun ‘Last Domino’ tournee, was hij al een gevestigde legende.
Echter, de pandemie en zijn gezondheid gooiden roet in het eten, waardoor de tour uitgesteld werd en Collins’ fysieke beperkingen aan het licht kwamen.
Zijn vermogen om te drummen was ernstig aangetast, wat hem dwong om de drumstokken over te dragen aan zijn zoon Nicholas, terwijl hij zich concentreerde op de zang.
Dit was een aanzienlijke aanpassing, niet alleen voor hem, maar ook voor de fans die gewend waren aan zijn krachtige drumoptredens. Ondanks deze uitdagingen bleef zijn vastberadenheid en liefde voor muziek onverminderd sterk.
Carrière
De fysieke uitdagingen waarmee Collins te maken heeft, benadrukken een bredere problematiek van duurzaamheid in de muziekindustrie, vooral voor artiesten die ouder worden.
Zijn huidige gezondheidstoestand dwingt hem om zijn deelname aan lange tours te heroverwegen en te focussen op wat haalbaar is gezien zijn fysieke beperkingen.
Ondanks deze hindernissen blijft zijn liefde voor muziek onwankelbaar, en hij blijft een bron van inspiratie voor zowel collega-muzikanten als fans over de hele wereld.
Collins’ vermogen om zich aan te passen aan nieuwe realiteiten en zijn voortdurende toewijding aan zijn kunst getuigen van zijn uitzonderlijke karakter en blijvende invloed op de muziekwereld.
Actueel
Vanaf 12 augustus: nieuwe verplichting geldt voor alle supermarktklanten
Miljoenen Nederlanders kunnen de komende jaren veranderingen gaan merken in de supermarkt en bij online bestellingen. Nieuwe Europese regels moeten ervoor zorgen dat verpakkingen kleiner, lichter en beter recyclebaar worden. De maatregelen worden stapsgewijs ingevoerd en moeten vooral de enorme hoeveelheid verpakkingsafval binnen Europa terugdringen.
Europa wil hoeveelheid verpakkingsafval flink verminderen
Wie regelmatig boodschappen doet, kent het verschijnsel waarschijnlijk wel: een grote doos openen om vervolgens te ontdekken dat het daadwerkelijke product maar een klein gedeelte van de verpakking inneemt.
Als het aan de Europese Unie ligt, moet daar steeds vaker een einde aan komen.
Europa produceert namelijk enorme hoeveelheden verpakkingsafval. Volgens de Europese Commissie komt dat neer op bijna 190 kilo per inwoner per jaar. Zonder nieuwe maatregelen dreigt die hoeveelheid de komende jaren verder toe te nemen.
Daarom zijn nieuwe regels opgesteld die fabrikanten, supermarkten, importeurs en webwinkels dwingen kritischer te kijken naar de manier waarop producten worden verpakt.
Centraal daarin staat de Europese Packaging and Packaging Waste Regulation, oftewel de PPWR.
Verpakkingen moeten kleiner en lichter
Een van de belangrijkste uitgangspunten van de nieuwe regelgeving is dat verpakkingen niet onnodig groot of zwaar mogen zijn.
Fabrikanten moeten hun verpakkingen zo ontwerpen dat er niet méér materiaal wordt gebruikt dan noodzakelijk is om het product veilig te verpakken.
Voor consumenten kan dat betekenen dat bepaalde producten in de toekomst in kleinere dozen, zakken en andere verpakkingen terechtkomen.
Het product zelf hoeft daardoor natuurlijk niet kleiner te worden. Het gaat juist om het terugdringen van overbodig verpakkingsmateriaal en lege ruimte rondom producten.
De bekende enorme doos met daarin een relatief klein artikel moet daardoor uiteindelijk steeds minder vaak voorkomen.
Ook webwinkels krijgen ermee te maken
Niet alleen de supermarkt krijgt te maken met veranderingen. Ook bij online bestellingen moet efficiënter worden verpakt.
Iedereen die regelmatig iets online koopt, heeft waarschijnlijk weleens een pakket ontvangen waarbij een klein artikel in een opvallend grote verzenddoos zat.
Juist die lege ruimte wil Europa aanpakken.
Voor transport- en verzendverpakkingen komen strengere eisen. Vanaf 2030 geldt volgens de regelgeving onder meer een maximale hoeveelheid loze ruimte van 50 procent voor bepaalde verpakkingen.
Daarmee moet niet alleen karton of ander verpakkingsmateriaal worden bespaard. Kleinere pakketten betekenen ook dat vrachtwagens en bestelwagens efficiënter kunnen worden gevuld.
Recycling wordt belangrijker
Een tweede belangrijk onderdeel van de plannen heeft betrekking op recycling.
Verpakkingen moeten steeds meer worden ontworpen met het oog op hergebruik van de gebruikte grondstoffen. Een verpakking die uit allerlei moeilijk van elkaar te scheiden materialen bestaat, kan recycling namelijk ingewikkelder maken.
Producenten zullen daarom bij het ontwerpen al rekening moeten houden met wat er met de verpakking gebeurt nadat de consument het product heeft gebruikt.
Het uiteindelijke doel is een systeem waarin veel meer materiaal opnieuw als grondstof kan worden ingezet.
Daarmee wil Europa minder afhankelijk worden van nieuwe grondstoffen en tegelijkertijd de hoeveelheid afval die wordt verbrand of op andere manieren verdwijnt verminderen.
Schadelijke stoffen verder beperkt
Ook de samenstelling van verpakkingen wordt aangepakt.
Voor bepaalde voedselverpakkingen worden bijvoorbeeld strengere beperkingen gesteld aan het gebruik van PFAS. Deze chemische stoffen kunnen zeer lang in het milieu aanwezig blijven.
Door het gebruik ervan terug te dringen, wil Europa zowel gezondheids- en milieurisico’s beperken als voorkomen dat schadelijke stoffen het recyclingproces bemoeilijken.
De nieuwe regels gaan daardoor veel verder dan alleen het formaat van een kartonnen doos.
Niet alles verandert meteen
Consumenten hoeven overigens niet te verwachten dat van de ene op de andere dag alle verpakkingen in Nederlandse supermarkten veranderen.
De verschillende onderdelen van de Europese regelgeving worden verspreid over meerdere jaren ingevoerd. Bedrijven krijgen daardoor tijd om verpakkingslijnen, materialen en ontwerpen aan te passen.
Een verandering die bijvoorbeeld nog langer op zich laat wachten, betreft uniforme Europese labels voor afvalscheiding.
Het idee is dat consumenten straks gemakkelijker kunnen zien in welke afvalstroom een verpakking thuishoort. Daarvoor moeten in Europa dezelfde herkenbare pictogrammen worden gebruikt.
De definitieve vormgeving daarvan moet echter nog verder worden uitgewerkt. De verwachting is dat dergelijke uniforme labels op zijn vroegst vanaf augustus 2028 verplicht worden.
Tot die tijd blijven consumenten vooral de bestaande nationale aanduidingen tegenkomen.
Producent krijgt meer verantwoordelijkheid
Voor fabrikanten en importeurs betekenen de maatregelen ondertussen behoorlijk wat werk.
Bedrijven moeten kunnen aantonen dat hun verpakkingen voldoen aan de Europese eisen. Daarbij wordt gekeken naar onder andere materiaalgebruik, recyclebaarheid en de hoeveelheid verpakking die noodzakelijk is.
Daarnaast blijven producenten financieel verantwoordelijk voor de inzameling en verwerking van verpakkingsafval in landen waar hun producten worden verkocht.
Het principe daarachter is duidelijk: degene die verpakkingen op de markt brengt, draagt ook verantwoordelijkheid voor wat er uiteindelijk met dat materiaal gebeurt.
Steeds meer gerecycled materiaal
De komende jaren worden ook de Europese ambities voor recycling verder aangescherpt.
Daardoor moet een steeds groter gedeelte van onder andere kunststof, aluminium en staal opnieuw worden verwerkt en als grondstof worden gebruikt.
Voor consumenten kan dat uiteindelijk zichtbaar worden aan de verpakkingen zelf. Ze kunnen eenvoudiger worden ontworpen, uit minder verschillende materialen bestaan en vaker gerecycled materiaal bevatten.
Daarnaast wil Europa sterker inzetten op herbruikbare oplossingen, waardoor bepaalde wegwerpverpakkingen geleidelijk minder gebruikelijk kunnen worden.
Wat merkt de Nederlandse consument?
Voor Nederlandse huishoudens verandert de manier waarop afval wordt weggegooid voorlopig niet plotseling.
De grootste veranderingen zullen waarschijnlijk geleidelijk zichtbaar worden tijdens het boodschappen doen of bij het openen van online bestellingen.
Denk aan compactere verpakkingen, minder lege ruimte in dozen, andere materialen en uiteindelijk duidelijkere informatie over recycling.
Het gaat dus niet om één enorme verandering die onmiddellijk zichtbaar is, maar om een reeks maatregelen die gedurende meerdere jaren worden ingevoerd.
De vertrouwde grote doos met opvallend weinig inhoud kan daardoor steeds meer uit het straatbeeld verdwijnen. Als de Europese plannen werken zoals bedoeld, houden consumenten uiteindelijk minder verpakkingsmateriaal over terwijl dezelfde producten gewoon in het schap blijven liggen.