Actueel
De vermeende ‘geheime zwangerschap’ van prinses Diana wakkert een huiveringwekkende complottheorie over het koningshuis opnieuw aan
Bijna dertig jaar na de dood van prinses Diana blijft één hardnekkige theorie terugkeren. Mohamed Al Fayed, de vader van haar toenmalige partner Dodi Fayed, hield jarenlang vol dat Diana zwanger was toen het stel in 1997 om het leven kwam. Volgens hem verwachtten Diana en Dodi samen een kind en waren ze zelfs van plan te trouwen. Uitgebreid Brits onderzoek leverde echter geen bewijs op voor die beweringen. Integendeel: onderzoekers concludeerden dat er juist veel aanwijzingen waren dat Diana níét zwanger was.
Prinses Diana was 36 jaar toen zij op 31 augustus 1997 om het leven kwam bij het beroemde auto-ongeluk in de Pont de l’Alma-tunnel in Parijs.
Ook Dodi Fayed en chauffeur Henri Paul overleden als gevolg van de crash.
De dood van Diana leidde wereldwijd tot enorme verslagenheid en vormde tegelijkertijd de voedingsbodem voor talloze complottheorieën.
Een van de meest prominente personen achter die theorieën was Mohamed Al Fayed, de toenmalige eigenaar van warenhuis Harrods en de vader van Dodi.
Al Fayed beweerde dat Diana zwanger was
Al Fayed hield jarenlang vol dat de officiële verklaring voor de dood van zijn zoon en Diana niet klopte.
Een belangrijk onderdeel van zijn verhaal was dat Diana op het moment van haar overlijden zwanger zou zijn geweest van Dodi.
Volgens Al Fayed hadden de twee hem bovendien verteld dat ze wilden trouwen.
Daarmee ging hij nog een flinke stap verder: hij suggereerde dat juist hun relatie en vermeende toekomstplannen een motief vormden om het stel uit de weg te ruimen.
De spectaculaire beschuldigingen werden uiteindelijk uitgebreid onderzocht.
Ook de vraag of Diana daadwerkelijk zwanger was, kwam daarbij nadrukkelijk aan bod.
Patholoog onderzocht lichaam Diana
Een belangrijke getuige was dr. Robert Chapman, de patholoog die de autopsie op Diana uitvoerde.
Hij werd tijdens het Britse gerechtelijke onderzoek gevraagd of hij tijdens zijn onderzoek lichamelijke aanwijzingen voor een zwangerschap had gevonden.
Zijn antwoord was duidelijk: nee.
Chapman had volgens zijn verklaring geen veranderingen aan Diana’s baarmoeder of eierstokken waargenomen die hem deden vermoeden dat zij zwanger was.
Daar zat echter een belangrijke wetenschappelijke kanttekening bij.
Een zwangerschap die zich in een extreem vroeg stadium bevindt, hoeft namelijk nog niet zichtbaar te zijn tijdens een dergelijk onderzoek.
Eerste weken moeilijk vast te stellen
Chapman legde uit dat lichamelijke veranderingen duidelijker worden naarmate een zwangerschap verder gevorderd is.
Tijdens de allereerste dagen na de bevruchting zou een patholoog waarschijnlijk nog niets kunnen waarnemen.
Tussen ongeveer zeven en veertien dagen zou het volgens hem misschien mogelijk zijn om iets te zien, maar ook dan is dat allerminst vanzelfsprekend.
Naarmate de zwangerschap verder gevorderd is, neemt de kans toe dat veranderingen aan bijvoorbeeld de baarmoeder of het baarmoederslijmvlies zichtbaar worden.
Juist dat kleine voorbehoud heeft eraan bijgedragen dat de zwangerschapstheorie nooit volledig uit de publieke belangstelling verdween.
Maar het feit dat een extreem vroege zwangerschap niet met absolute zekerheid kon worden uitgesloten, betekent niet dat er aanwijzingen waren dát Diana daadwerkelijk zwanger was.
Theorie opnieuw in de belangstelling
Bijna drie decennia later staat de kwestie opnieuw in de schijnwerpers door Celebrity Crime Scene: Princess Diana.
In de televisiespecial wordt opnieuw gekeken naar de laatste uren van Diana en de omstandigheden rond het ongeluk.
Met virtuele reconstructietechnieken wordt geprobeerd de fatale autorit vanuit verschillende perspectieven te reconstrueren.
Ook de theorieën die sinds 1997 rond Diana’s dood circuleren, worden opnieuw behandeld.
Daaronder valt dus ook de bewering van Mohamed Al Fayed.
Al Fayed wees naar Britse veiligheidsdiensten
De inmiddels overleden zakenman beperkte zich namelijk niet tot de vermeende zwangerschap.
Hij was ervan overtuigd dat zijn zoon en Diana doelbewust waren gedood.
In 1998 zei hij dat hij voor „99,9 procent” overtuigd was dat de crash geen ongeluk was.
Al Fayed beschuldigde uiteindelijk onder anderen prins Philip en de Britse geheime dienst MI6 ervan betrokken te zijn geweest bij een complot.
Volgens zijn theorie zou de Britse gevestigde orde de relatie tussen Diana en Dodi en hun vermeende plannen voor de toekomst niet hebben geaccepteerd.
Het waren zeer ernstige beschuldigingen.
Daarom werden ze ook uitgebreid onderzocht.
Geen bewijs voor moordcomplot
De onderzoeken leverden uiteindelijk geen bewijs op dat prins Philip, MI6 of een andere Britse overheidsinstantie opdracht had gegeven om Diana en Dodi te vermoorden.
Ook eerdere onderzoeken in Frankrijk en Groot-Brittannië ondersteunden de theorie van Al Fayed niet.
Tijdens het Britse gerechtelijke onderzoek werd daarnaast uitgebreid gekeken naar de zwangerschapstheorie.
Daarbij kwam meer informatie naar voren die juist tégen een zwangerschap sprak.
Diana gebruikte anticonceptie
Zo werd tijdens het onderzoek besproken dat Diana anticonceptie gebruikte.
Daarnaast was er volgens het onderzoek geen aanwijzing dat ze tegen haar arts, familieleden, vrienden of andere bekenden had gezegd dat ze dacht zwanger te zijn.
Ook wetenschappelijk onderzoek speelde een rol.
Tijdens Operatie Paget, het omvangrijke politieonderzoek naar de complottheorieën rond Diana’s dood, werd biologisch materiaal dat uit de verongelukte Mercedes afkomstig was onderzocht.
Daarbij werd onder meer gekeken naar HCG, een hormoon waarvan de aanwezigheid sterk samenhangt met zwangerschap.
Volgens het onderzoek werd geen HCG aangetroffen.
Ook balseming werd onderzocht
Al Fayed kwam met nog een andere ernstige beschuldiging.
Hij beweerde dat Diana’s lichaam in Frankrijk zou zijn gebalsemd om bewijs van een zwangerschap te vernietigen.
Ook die theorie werd tijdens het gerechtelijke onderzoek besproken.
Patholoog Chapman verklaarde dat de gebruikte balsemvloeistof hem er niet van zou hebben weerhouden lichamelijke tekenen van een zwangerschap in de baarmoeder en eierstokken te herkennen.
Daarmee bood ook de balseming volgens zijn verklaring geen verklaring voor het ontbreken van zichtbare aanwijzingen.
Wetenschap kon klein tijdvenster niet uitsluiten
Toch bleef er één nuance bestaan.
Lord Justice Scott Baker legde tijdens het onderzoek uit dat de wetenschap onder de specifieke omstandigheden mogelijk niet met honderd procent zekerheid kon aantonen of uitsluiten dat Diana zich in het allervroegste stadium van een zwangerschap bevond.
Die onzekerheid wordt tot op de dag van vandaag regelmatig aangehaald.
Maar Baker benadrukte uiteindelijk ook iets anders.
Toen hij de zaak voor de jury samenvatte, stelde hij dat er veel bewijs was dat Diana niet zwanger was.
Dat is een belangrijk onderscheid.
Er bestond een theoretische mogelijkheid die wetenschappelijk niet volledig kon worden uitgesloten, maar het beschikbare bewijs ondersteunde de bewering van Al Fayed niet.
Wat concludeerde het officiële onderzoek?
Ook voor het veel grotere complot dat Al Fayed beschreef, werd geen bewijs gevonden.
De Britse jury kwam in 2008 tot het oordeel dat Diana en Dodi „unlawfully killed” waren als gevolg van het ernstig nalatige rijgedrag van chauffeur Henri Paul en de achtervolgende paparazzi.
Daarmee kwam uit het onderzoek geen ondersteuning voor de theorie dat de Britse koninklijke familie of veiligheidsdiensten achter hun dood zaten.
Toch bleven de theorieën bestaan.
De enorme bekendheid van Diana, de plotselinge manier waarop zij stierf en de vele vragen die in de eerste jaren na haar dood circuleerden, zorgen ervoor dat het onderwerp bijna dertig jaar later nog altijd aandacht trekt.
Bewering Al Fayed blijft terugkomen
Mohamed Al Fayed bleef tot ver na het overlijden van zijn zoon vasthouden aan zijn overtuigingen. Hij overleed in 2023 op 94-jarige leeftijd.
Nu zijn oude beweringen opnieuw worden besproken, is vooral de nuance rond de vermeende zwangerschap belangrijk.
Er is nooit bewijs gevonden dat prinses Diana zwanger was toen zij op 31 augustus 1997 overleed. Een extreem vroege zwangerschap kon volgens deskundigen destijds niet met absolute wetenschappelijke zekerheid worden uitgesloten, maar het gerechtelijke onderzoek concludeerde dat er juist veel bewijs was dat zij niet zwanger was. Ook voor Al Fayeds veel verdergaande beschuldigingen over een moordcomplot door het Britse koningshuis of de veiligheidsdiensten werd geen bewijs gevonden.
Actueel
Deze vier provincies doen niet meer aan wintertijd en zetten de klok niet terug
Twee keer per jaar de klok verzetten? Op steeds meer plekken willen ze daar definitief vanaf. Verschillende regio’s hebben inmiddels besloten voortaan het hele jaar dezelfde tijd te hanteren. Vooral in Canada is er veel beweging. Daar kiezen meerdere provincies en gebieden ervoor de halfjaarlijkse klokwissel af te schaffen. Toch zorgt één belangrijke vraag nog altijd voor discussie: kiezen we voor permanente zomertijd of juist voor wintertijd?
Die discussie speelt ook onder slaapdeskundigen. Hoewel velen van hen het stoppen met de klokwissel toejuichen, bestaat er kritiek op permanente zomertijd. Een vaste wintertijd zou namelijk beter aansluiten bij het natuurlijke dag-nachtritme.
In Nederland verandert er voorlopig niets. In de nacht van zaterdag 24 op zondag 25 oktober 2026 gaat de klok weer een uur terug.
Steeds meer plekken stoppen met klok verzetten
Voor miljoenen mensen is het ieder voorjaar en najaar hetzelfde ritueel: alle klokken moeten een uur vooruit of achteruit.
Dat heeft niet alleen praktische gevolgen. De verandering kan tijdelijk ook invloed hebben op het slaapritme.
Op verschillende plekken in Canada wordt daarom afscheid genomen van het systeem.
In de aangeleverde berichtgeving wordt Manitoba genoemd als de nieuwste provincie die besloot het verzetten van de klok te beëindigen.
Daar ging eerst een raadpleging onder de bevolking aan vooraf.
Bijna 72.000 inwoners zouden hun mening hebben gegeven. Maar liefst 92 procent van de deelnemers gaf aan dat ze van de halfjaarlijkse tijdswisseling af wilden.
De volgende vraag was welke tijd vervolgens permanent moest worden.
Meeste inwoners kiezen voor zomertijd
Daarover waren de meningen meer verdeeld.
Volgens de aangeleverde cijfers koos 58 procent voor permanente zomertijd, terwijl 34 procent liever permanent de wintertijd zou aanhouden.
Het voordeel van zomertijd is duidelijk zichtbaar aan het einde van de dag.
Het blijft ’s avonds langer licht.
Maar daar staat in de winter een belangrijk nadeel tegenover: de zon komt ’s ochtends later op. In december kan dat betekenen dat mensen veel langer in het donker aan hun dag beginnen.
En precies daar begint de discussie met slaapdeskundigen.
Slaapexperts zien liever wintertijd
Het afschaffen van de klokwissel kan rekenen op steun van deskundigen die wijzen op de verstoring van het slaapritme die het verzetten van de klok kan veroorzaken.
Vooral jonge kinderen en mensen die gevoelig zijn voor veranderingen in hun slaap-waakritme kunnen enkele dagen nodig hebben om zich aan de nieuwe tijd aan te passen.
Maar stoppen met de klokwissel is één ding. Welke tijd daarna permanent wordt ingevoerd, is een andere discussie.
Een deel van de slaap- en chronobiologische experts geeft de voorkeur aan permanente wintertijd.
Die standaardtijd sluit beter aan op de stand van de zon en daarmee op het natuurlijke circadiane ritme.
Bij permanente zomertijd wordt de klok als het ware het hele jaar een uur naar voren geschoven.
Dat levert lichte zomeravonden op, maar betekent tegelijkertijd dat het tijdens de wintermaanden ’s ochtends langer donker blijft.
Gezondheid belangrijke reden
Gezondheidsargumenten speelden volgens de aangeleverde informatie een belangrijke rol bij de Canadese besluitvorming.
Een analyse van het provinciale ministerie van Volksgezondheid zou hebben geconcludeerd dat stoppen met het wisselen van de klok voordelen kan opleveren.
Gezinnen met jonge kinderen worden daarbij specifiek genoemd.
Een verandering van één uur klinkt misschien beperkt, maar kan het dagelijkse ritme tijdelijk behoorlijk verstoren.
Daarnaast worden economische en praktische argumenten genoemd.
Wanneer aangrenzende gebieden dezelfde tijd hanteren, wordt bijvoorbeeld zakendoen en reizen over provinciegrenzen eenvoudiger.
Canada krijgt steeds meer uitzonderingen
Canada vormt sowieso een ingewikkelde lappendeken als het om tijdzones en zomertijd gaat.
Naast Manitoba worden in de aangeleverde berichtgeving British Columbia, Alberta en de Northwest Territories genoemd als gebieden waar recent stappen zijn gezet om de klokwissel te beëindigen.
Yukon hanteert al sinds 2020 een vaste tijd.
Saskatchewan stopte er zelfs tientallen jaren geleden al mee.
Ook in delen van Ontario spelen veranderingen. Het noordwesten van de provincie zou zich aanpassen om gelijk te blijven lopen met Manitoba.
Zonder zo’n aanpassing kunnen bijzondere situaties ontstaan waarbij nabijgelegen plaatsen gedurende een deel van het jaar verschillende tijden hanteren.
Ontario wacht op andere regio’s
Ontario nam volgens de aangeleverde informatie al in 2020 wetgeving aan die het mogelijk maakt om met de klokwissel te stoppen.
Daar zit echter een belangrijke voorwaarde aan.
De verandering zou pas worden doorgevoerd wanneer onder andere Quebec en de Amerikaanse staat New York eveneens meedoen.
Dat illustreert meteen waarom het afschaffen van zomer- en wintertijd ingewikkelder is dan simpelweg besluiten de klok niet meer te verzetten.
Wanneer één gebied verandert en de buren niet, ontstaan nieuwe tijdsverschillen.
Dat kan gevolgen hebben voor woon-werkverkeer, scholen, transport, televisie-uitzendingen en bedrijven die over regionale grenzen werken.
Europa praat er al jaren over
Ook binnen de Europese Unie is het stoppen met de klokwissel bepaald geen nieuw onderwerp.
De Europese Commissie kwam in 2018 met een voorstel om de halfjaarlijkse wisseling te beëindigen.
Daaraan voorafgaand werd een grote online raadpleging gehouden.
Van de ruim 4,5 miljoen deelnemers zou ongeveer 84 procent voor het afschaffen van de klokwissel hebben gestemd.
Daarmee leek er aanvankelijk veel draagvlak.
Toch bleek het in de praktijk ingewikkelder.
Zomertijd of wintertijd zorgt voor discussie
Wanneer de klok niet meer wordt verzet, moet namelijk worden bepaald welke tijd permanent wordt.
En juist daarover konden Europese landen het niet eens worden.
Sommige landen en burgers geven de voorkeur aan zomertijd vanwege de langere lichte avonden.
Andere landen en deskundigen zien juist meer voordelen in permanente standaardtijd, oftewel wintertijd.
Daarnaast is afstemming tussen buurlanden belangrijk.
Wanneer Nederland bijvoorbeeld voor een andere permanente tijd zou kiezen dan België of Duitsland, kan dat nieuwe tijdsverschillen opleveren.
Het Europese voorstel is daardoor nog altijd niet definitief uitgevoerd.
Nederland zet klok op 25 oktober terug
Voor Nederland verandert er dit jaar dan ook niets.
De wintertijd gaat in op zondag 25 oktober 2026.
Om 03.00 uur wordt de klok één uur teruggezet naar 02.00 uur.
Daardoor duurt die nacht officieel een uur langer.
Voor veel mensen betekent dat simpelweg een extra uur slaap.
De omschakeling naar wintertijd vindt binnen de Europese Unie steeds plaats op de laatste zondag van oktober.
In het voorjaar gebeurt het tegenovergestelde en gaat de klok op de laatste zondag van maart weer een uur vooruit.
Wanneer stopt Nederland ermee?
Daar is voorlopig geen definitieve datum voor.
Hoewel het onderwerp al jarenlang op Europees niveau wordt besproken, is nog geen overeenstemming bereikt over de manier waarop de klokwissel moet worden afgeschaft.
Tot die tijd blijft het bestaande systeem in Nederland van kracht.
De ontwikkelingen in Canada laten ondertussen zien dat het wel degelijk anders kan.
Maar ze tonen ook meteen het grootste probleem: stoppen met het verzetten van de klok is relatief eenvoudig, bepalen welke tijd daarna permanent moet gelden is een stuk ingewikkelder.
Voor Nederland is de situatie dit weekend in ieder geval duidelijk: in de nacht van zaterdag op zondag gaat de klok om 03.00 uur terug naar 02.00 uur.