Actueel
De schokkende reden waarom Marieke Elsinga ineens zo slecht presenteert – Dit zag niemand aankomen!
Marieke Elsinga krijgt al geruime tijd kritiek op haar presentatievaardigheden, en haar recente tv-optredens helpen haar imago niet bepaald. De shows waarin ze te zien is, zoals The Jump, worden door critici als teleurstellend bestempeld. Ook The Headliner, waarin ze binnenkort naast Jim Bakkum zal presenteren, lijkt niet bepaald een succes te worden. Tv-kenner Victor Vlam denkt te weten waarom Marieke’s tv-optredens zo ondermaats zijn en deelt zijn visie in de podcast De Communicado’s.
Een moeizame presentatiestijl
Volgens Victor is Marieke Elsinga op de radio bij Qmusic nog steeds goed in haar element en deed ze het vroeger bij RTL Boulevard ook prima. Maar zodra ze een strakker geregisseerd programma moet presenteren, zoals een quiz of talentenjacht, lijkt het alsof ze vastloopt.
“Toen ik haar bij The Jump zag, dacht ik meteen: dit is echt niet goed,” zegt Victor. “Tina Nijkamp en Angela de Jong hadden hier ook kritiek op en ik dacht hetzelfde. Maar ik vond het wat sneu om er ook nog eens op in te hakken. Toch moet ik zeggen: The Jump presenteert ze gewoon niet goed.”
Waarom lukt het haar niet?
Volgens Victor ligt het probleem in het strakke format van dit soort shows. Marieke is van nature spontaan en goed in losse, luchtige gesprekken. Maar bij een quiz of spelprogramma moet een presentator spanning opbouwen, kandidaten begeleiden en de kijker op het juiste moment uitleg geven. Dit vraagt om een meer gecontroleerde stijl, en daar loopt Marieke volgens hem op vast.
“Ze lijkt gevangen in een keurslijf waarin alles volgens een vast script moet verlopen,” legt hij uit. “Dat gaat haar niet natuurlijk af. Iemand als Robert ten Brink kan zo’n rol moeiteloos vervullen – bij hem voelt het organisch en vloeiend. Maar bij Marieke lijkt het alsof ze een rol speelt in plaats van dat ze echt in haar element is.”
Geen authentieke uitstraling
Een groot probleem is volgens Victor dat Marieke’s presentatie niet geloofwaardig overkomt. “Het voelt alsof ze de rol van quizmaster aan het acteren is. Je ziet dat ze niet volledig in haar element is, en dat merkt de kijker.”
Bij The Jump was dat al duidelijk zichtbaar, maar bij The Headliner, waarin ze binnenkort verschijnt, vreest Victor dat dit probleem zich opnieuw zal voordoen. “In The Headliner zit je als presentator ook in een keurslijf. Je hebt een vast format waarbinnen je moet opereren en kunt weinig improviseren. Als je niet op een natuurlijke manier in zo’n rol past, komt het snel geforceerd over.”
Somber vooruitzicht voor The Headliner
Het programma The Headliner werd bij de eerste aflevering al massaal afgekraakt. Dat voorspelt niet veel goeds voor Marieke’s debuut als presentatrice van de show. Victor denkt dat haar stijl simpelweg niet aansluit bij de eisen van dit soort programma’s.
“Een spelshow of talentenjacht presenteren vraagt om een hele andere aanpak dan radio maken of bij RTL Boulevard een gesprekje voeren,” concludeert hij. “Als presentator moet je de juiste toon kunnen zetten en het programma laten draaien om de kandidaten, niet om jezelf. Bij Marieke voelt het te gemaakt en dat gaat niet goed uitpakken.”
Of Marieke Elsinga haar draai nog weet te vinden in dit soort programma’s, blijft de vraag. Maar volgens critici en tv-kenners lijkt ze niet op haar plek in strak geregisseerde formats – en dat begint steeds meer kijkers op te vallen.
Actueel
Opnieuw schokkend nieuws opgedoken over moeder Monique
Wat begon als een noodoplossing uit medemenselijkheid, is inmiddels uitgegroeid tot een pijnlijk hoofdstuk vol verwijten, woede en ongemak. Monique Hansler ligt opnieuw onder vuur, ditmaal vanwege haar gedrag richting Marc Trines, de man die Denise van der Laan opving nadat zij abrupt uit het huis van de familie Hansler werd gezet in Altea. In een openhartig gesprek met weekblad Story doet Trines nu zijn verhaal – en dat schetst een beeld dat bij veel kijkers opnieuw vragen oproept over de manier waarop Mama Mo met anderen omgaat.
Van realitydrama naar rauwe werkelijkheid
Kijkers van De Hanslers: Van de Piste naar de Playa zagen het allemaal gebeuren: de situatie tussen Monique en Denise escaleerde in rap tempo. Wat begon als onderlinge spanningen, eindigde in een explosieve confrontatie waarin Denise letterlijk haar koffers moest pakken. Monique was woedend omdat Denise volgens haar “dingen had geroepen” over haar op de boulevard van Altea. In de serie werd duidelijk hoe hoog de emoties opliepen en hoe snel de situatie onhoudbaar werd.
Het gevolg: Denise stond plotseling op straat, zonder vaste verblijfplaats, in een vreemd land. Wat op televisie misschien leek op een dramatisch moment in een realityserie, bleek in werkelijkheid een zeer kwetsbare situatie.
Een toevallige ontmoeting met grote gevolgen
Marc Trines had op dat moment
geen enkele intentie om onderdeel te worden van dit conflict. Hij
ontmoette Denise een dag vóór de escalatie, toevallig, op het
terras van een beachclub in Altea.
“Toen leek er echt nog niets aan de hand,” vertelt Trines
aan Story. “We
raakten gewoon aan de praat. Ik vertelde wat ik hier deed, dat ik
samen met mijn partner caravans verhuur die we als B&B
gebruiken.”
Een onschuldig gesprek, zonder enig vermoeden dat hij een dag later een cruciale rol zou spelen in Denise’ leven.
“Ik ben eruit gezet en weet niet waar ik heen moet”
Die volgende dag kreeg Trines
plots een telefoontje van Denise.
“Ze klonk overstuur,” zegt hij. “Ze zei: ‘Ik ben op straat gezet en weet niet waar ik
naartoe moet.’ Dat komt natuurlijk keihard binnen.”
Trines hoefde niet lang na te
denken. Toevallig was er nog plek in één van de caravans die hij
verhuurt.
“Ik dacht: dan heeft ze in ieder geval een dak boven haar hoofd.
Van daaruit kunnen we verder kijken.”
Belangrijk detail: Denise
verbleef daar niet gratis.
“Ze heeft gewoon netjes betaald voor haar verblijf,” benadrukt
Trines. “Het was geen gunst zonder afspraken. Het was een
tijdelijke, eerlijke oplossing.”
Woede aan de andere kant van de lijn
Waar Trines dacht iets goeds te doen, bleek dat bij Monique Hansler totaal verkeerd te vallen. Volgens hem nam zij persoonlijk contact met hem op – en dat gesprek verliep allesbehalve vriendelijk.
“Ze belde me op en was woedend,” vertelt hij. “Ze begon me uit te schelden. Ze vroeg hoe ik het in mijn hoofd haalde om Denise op te vangen en haar te helpen.”
De toon van het gesprek maakte
diepe indruk.
“Het ging niet om een normaal meningsverschil. Het was echt
agressief. Ik werd voor van alles uitgemaakt.”
Volgens Trines probeerde
Monique hem ook emotioneel onder druk te zetten door te zeggen dat
zij toch “vrienden” waren.
“Maar dat vond ik echt onzin. Ik heb één keer bij haar op het
terras gezeten. Dat maakt ons geen vrienden.”
Medemenselijkheid versus loyaliteit
Wat deze situatie extra pijnlijk maakt, is de morele botsing die erin besloten ligt. Aan de ene kant een vrouw die plotseling dakloos is, aan de andere kant een familieconflict waarin loyaliteit wordt verwacht.
“Ik heb geen seconde getwijfeld,” zegt Trines. “Als iemand belt en zegt dat ze nergens heen kan, dan help je. Punt.”
Dat juist dát werd aangegrepen
als reden voor woede, begrijpt hij nog steeds niet.
“Het voelde alsof ik werd gestraft omdat ik gewoon menselijk
reageerde.”
Angstige nachten in de caravan
Hoewel Denise dankbaar was voor de opvang, voelde ze zich in de caravan allesbehalve veilig. Dat vertelde ze eerder al zelf, en Trines bevestigt dat beeld.
“Er stond wel een hekje om het terrein,” vertelt Denise elders, “maar ’s nachts hoorde ik scooters voorbijrijden. Dan dacht ik steeds: wat als er iemand het terrein op loopt?”
Voor iemand die net emotioneel
is uitgeput, in conflict ligt met een machtige familie én in een
vreemd land zit, waren die nachten zwaar.
“Het voelde doodeng,” gaf Denise toe. “Je bent constant alert.”
Een situatie die verder gaat dan televisie
Wat deze onthullingen vooral laten zien, is dat de impact van reality-tv niet stopt zodra de camera’s uitgaan. Achter de schermen spelen echte emoties, echte angsten en echte gevolgen.
Voor Marc Trines bleef er
vooral verbijstering achter.
“Ik ben geen onderdeel van hun familie, geen deelnemer aan dat
programma. Ik deed gewoon wat ik dacht dat juist was.”
Dat hij daar vervolgens persoonlijk op werd aangesproken – en volgens hem zelfs verbaal werd aangevallen – heeft zijn kijk op de situatie blijvend veranderd.
Publieke reacties en groeiende kritiek
Sinds het verschijnen van zijn verhaal reageren kijkers en lezers opnieuw fel. Op sociale media klinkt veel steun voor Trines en Denise. Veel mensen prijzen zijn keuze om te helpen, ongeacht de gevolgen.
Tegelijkertijd groeit de kritiek op Monique Hansler verder. Voor velen past dit gedrag in een patroon dat zij al langer menen te zien: weinig empathie, sterke controle en felle reacties wanneer iemand haar gezag lijkt te ondermijnen.
Geen vrienden, geen agenda
Voor Trines is één ding
duidelijk: hij had geen verborgen agenda.
“Ik wilde geen kant kiezen, geen partij zijn. Ik wilde gewoon
helpen.”
Of hij nog contact heeft met
Denise?
“We hebben elkaar nog gesproken, ja. Maar iedereen probeert nu
vooral zijn leven weer op te pakken.”
Een wrange nasmaak
Wat begon als een menselijke handreiking, eindigde in een conflict dat niemand had voorzien. Voor Marc Trines is het hoofdstuk afgesloten, maar de wrange nasmaak blijft.
“Ik zou het zo weer doen,” zegt hij. “Maar ik had nooit verwacht dat hulp bieden zoveel woede zou oproepen.”
En daarmee raakt dit verhaal aan een grotere
vraag die veel kijkers bezighoudt:
waar
ligt de grens tussen loyaliteit en menselijkheid – en wie bepaalt
die eigenlijk?