Actueel
Boerderij van Dorst valt compleet door de mand: ‘Het is niet eens een boerderij!’
Boerderij van Dorst, gepresenteerd door Raven van Dorst, is een van de meest geliefde programma’s op de Nederlandse televisie. In een landschap vol scripted realityshows en gecaste formats lijkt het programma zich te onderscheiden door authenticiteit. Het concept klinkt simpel en oprecht: Raven trekt zich terug op het platteland om zelfvoorzienend te leven, terwijl er wekelijks twee BN’ers langskomen om te helpen op de boerderij. Maar hoe echt is dit alles eigenlijk?
Het concept: Authentiek of slechts een façade?
De premisse van het programma is aantrekkelijk: Van Dorst ontvangt gasten die meehelpen op de boerderij en ondertussen worden ze openhartig geïnterviewd. Het lijkt een ontspannen en eerlijk kijkje in het leven van de flamboyante presentator en muzikant. Maar niet alles is wat het lijkt.
Zangeres Ellen ten Damme, die onlangs te gast was in het programma, deelt in een interview met het AD haar teleurstelling over hoe het er achter de schermen aan toe ging. “Op zich leuk,” begint ze, “maar ik vergeet altijd dat het om tv gaat en dat alles nep is.” Volgens Ten Damme was de ervaring een stuk minder authentiek dan ze had verwacht.
Koken voor de camera: Een toneelstukje
Een belangrijk onderdeel van de show is het samen bereiden van een maaltijd, iets dat de sfeer tussen de gasten en de gastheer of -vrouw intiemer zou moeten maken. Maar ook hier blijkt een flinke dosis televisie-magie aan te pas te komen. “Het lijkt alsof ik kook en lang heb nagedacht over een menu. Maar ik sneed wat groenten in beeld en vervolgens kwam er iets op tafel van de catering,” onthult Ten Damme. “Dan moet je een soort versie van jezelf spelen: graag gedaan, vinden jullie het lekker?”
Deze onthulling plaatst vraagtekens bij de oprechtheid van het programma. Veel kijkers waren in de veronderstelling dat de gasten daadwerkelijk betrokken werden bij het bereiden van een eerlijke, zelf verbouwde maaltijd. Dit lijkt echter eerder een toneelstukje te zijn voor de camera’s.
De ‘boerderij’ is niet eens van Raven
Een andere schokkende onthulling komt van kijkcijferspecialist Tina Nijkamp, die de ware eigenaar van de zogenoemde ‘boerderij’ aan het licht bracht. “Hoe nep is dat nou, dat Boerderij van Dorst?” begint Nijkamp in haar analyse. “Nou, de boerderij is helemaal niet van Raven! Die boerderij is eigendom van de gemeente Apeldoorn.”
Volgens Nijkamp heeft de gemeente Apeldoorn de locatie tijdelijk beschikbaar gesteld voor de opnames van het programma, maar het gebouw heeft een heel andere bestemming. “In het bestemmingsplan staat dat het uiteindelijk een cultureel centrum wordt of iets dergelijks. Het is dus niet écht de boerderij van Raven van Dorst,” legt ze uit.
Deze onthulling is een klap voor de geloofwaardigheid van het programma, dat zich presenteert als een authentiek kijkje in het leven op een boerderij. De locatie blijkt echter slechts een decor, gehuurd voor de duur van de opnames.
Ellen ten Damme: “Het brengt me in de war”
Voor gasten zoals Ten Damme is de onoprechtheid van het programma lastig te verwerken. “Ik vind dat lastig en raak op zo’n moment helemaal in de war,” zegt ze. “Terwijl een rol acteren, in de huid van een ander kruipen, mij juist geen moeite kost.” Deze opmerking benadrukt dat zelfs ervaren artiesten zoals Ten Damme moeite hebben met de balans tussen echtheid en televisieproductie.
Ten Damme vertelde ook over haar eigen toekomstplannen, los van het programma. “Ik heb woonboten in Amsterdam, een loods in Wormerveer, schuren en een huis in Frankrijk. Ik zou met pensioen kunnen gaan als ik dat zou willen,” zegt ze. Hoewel dit losstaat van het programma, biedt het wel een interessant perspectief: misschien is het juist die onoprechtheid die haar minder enthousiast maakt over televisie.
De populariteit blijft groot
Ondanks deze onthullingen blijft Boerderij van Dorst ongekend populair. De charme van het programma zit hem voor veel kijkers in de ontspannen sfeer, de onverwachte gesprekken en het charisma van Raven. Maar naarmate er meer details naar buiten komen over de productie, kan de vraag niet worden genegeerd: is het imago van authenticiteit slechts een goedgekozen marketingstrategie?
De kritiek van gasten zoals Ten Damme en de onthullingen over de locatie zouden voor sommige kijkers een reden kunnen zijn om het programma met andere ogen te bekijken. Aan de andere kant bewijst de populariteit van het programma dat veel kijkers genoegen nemen met een beetje illusie, zolang het eindproduct maar vermakelijk is.
Wat maakt een programma ‘echt’?
De vraag wat een programma ‘echt’ maakt, is in de wereld van televisieproductie altijd al relevant geweest. Veel shows presenteren zich als realistisch, maar gebruiken een combinatie van scripts, montage en productie om een bepaalde sfeer te creëren. In het geval van Boerderij van Dorst lijkt die grens tussen realiteit en fictie vooral te liggen in hoe het programma zichzelf presenteert.
Als kijkers het programma blijven zien als een platform voor openhartige gesprekken en interessante interacties tussen BN’ers, zal de onthulling over de locatie en de catering waarschijnlijk weinig impact hebben. Maar voor wie op zoek is naar puurheid en echtheid, kunnen deze details toch een domper zijn.
Toekomst van Boerderij van Dorst
Met de populariteit van het programma lijkt er voorlopig geen einde in zicht. Maar de onthullingen over de neppe aspecten kunnen wel een aanleiding zijn voor veranderingen in hoe het programma wordt gemaakt en gepresenteerd. Misschien kan er in toekomstige seizoenen meer transparantie komen over de productie, zonder dat dit ten koste gaat van de charme.
Conclusie:
Hoewel Boerderij van Dorst zichzelf
presenteert als een authentiek en ongepolijst programma, blijkt er
achter de schermen veel meer regie te zijn dan kijkers zouden
verwachten. Van gekookte maaltijden die door een cateraar worden
geleverd tot een locatie die slechts tijdelijk is gehuurd, er zijn
genoeg aspecten die de oprechtheid in twijfel trekken. Toch blijft
het programma razend populair, vooral dankzij Raven van Dorst en de
interessante gesprekken met BN’ers. Of deze onthullingen iets
veranderen aan de kijkbeleving, zal de toekomst moeten
uitwijzen.
Actueel
Modekenners in shock om schoenen Willem-Alexander bij Olympische Spelen
Koning Willem-Alexander heeft dit weekend in Milaan voor opvallend veel gesprekstof gezorgd — en dat had dit keer niets te maken met een politieke uitspraak of een officieel staatsbezoek. De aandacht ging volledig uit naar iets ogenschijnlijk kleins, maar opvallends: zijn schoenen. Waar de koning normaal bekendstaat om zijn klassieke en formele uitstraling, verscheen hij nu in een paar opvallende sneakers. En dat bleef niet onopgemerkt.
Een onverwachte verschijning in Milaan
Tijdens een bezoek aan de Italiaanse modehoofdstad werd de koning gefilmd terwijl hij zich relatief ontspannen door de stad bewoog. Een video die door Qmusic werd gedeeld, verspreidde zich snel op sociale media. Wat in eerste instantie een alledaags moment leek, veranderde al snel in een onderwerp van discussie. Niet zijn kleding in het algemeen, maar vooral zijn schoenen trokken de aandacht.
Op de beelden was te zien dat Willem-Alexander koos voor een paar opvallende Nike Air Max 90-sneakers, voorzien van neongele accenten, oranje details en een zichtbaar luchtkussen in de zool. Voor een man die doorgaans verschijnt in nette gespschoenen of klassieke instappers, voelde dat voor veel kijkers als een verrassende stijlbreuk.
Van gespschoenen naar sneakers
De Nederlandse koning staat al jaren bekend om zijn vrij voorspelbare, maar stijlvolle kledingkeuzes. Bij officiële gelegenheden kiest hij vrijwel altijd voor traditionele schoenen die passen bij zijn formele rol. Zelfs tijdens meer ontspannen momenten — zoals sportevenementen of zomerse fotosessies — blijft zijn stijl doorgaans klassiek.
Juist daarom viel deze keuze zo op. De sneaker die hij droeg werd oorspronkelijk in 2013 gelanceerd en behoort tot een van de bekendste modellen van Nike. Hoewel het model nog altijd populair is, wordt het eerder geassocieerd met een sportieve of casual look dan met koninklijke representatie.
Voor veel mensen maakte dat de situatie extra interessant: een koning die bewust lijkt af te wijken van het beeld dat men van hem heeft opgebouwd.
Sociale media reageren massaal
Na het verschijnen van de video duurde het niet lang voordat sociale media volstroomden met reacties. Sommige kijkers vonden het verfrissend om de koning eens in een meer ontspannen stijl te zien. Anderen waren juist verbaasd dat hij voor zo’n uitgesproken schoen koos.
Opvallend genoeg gingen sommigen zelfs op zoek naar de prijs van het model. Online bleek dat het specifieke paar inmiddels voor relatief bescheiden bedragen te vinden is op tweedehandsplatforms. Dat zorgde voor extra discussie: een koning die niet kiest voor exclusieve designermerken, maar voor een sneaker die voor veel mensen herkenbaar en toegankelijk is.
Voorstanders zagen daarin juist iets sympathieks. Volgens hen laat het zien dat Willem-Alexander zich niet altijd wil laten leiden door protocollen of verwachtingen.
Modekenners verrast
Ook binnen de modewereld bleef de keuze niet onbesproken. Modejournalist Josine Droogendijk gaf aan verrast te zijn door de sneakerkeuze van de koning. Volgens haar is Willem-Alexander normaal gesproken iemand van traditionele schoenen die passen bij een klassieke uitstraling.
Ze omschrijft de koning als iemand die vrijwel altijd teruggrijpt naar gespschoenen of nette instappers, vaak in een stijl die doet denken aan wat in modekringen wel “oud geld”-esthetiek wordt genoemd: tijdloos, ingetogen en zonder opvallende trends.
Juist daarom noemt ze de sneakers een opvallende, maar tegelijkertijd frisse keuze. Volgens Droogendijk wordt de Nike Air Max doorgaans geassocieerd met een jongere, sportieve doelgroep — iets wat niet automatisch wordt gekoppeld aan het beeld van een monarch.
Een bewuste stijlverandering?
De vraag die daarna al snel ontstond, is of deze keuze toeval was of juist een bewuste verandering in stijl. Koningshuizen zoeken immers voortdurend naar een balans tussen traditie en moderniteit. Kleine veranderingen in kleding kunnen een subtiele manier zijn om toegankelijker of eigentijdser over te komen.
Milaan, als internationale modestad, vormt bovendien een omgeving waar een minder formele uitstraling minder snel vreemd oogt. In die context lijkt de keuze misschien logischer dan wanneer dezelfde schoenen tijdens een officieel staatsbezoek zouden zijn gedragen.
Volgens sommige kenners past de sneaker zelfs goed bij de gelegenheid: een informele setting waarin comfort en bewegingsvrijheid belangrijker zijn dan protocollaire perfectie.
Koninklijke mode onder een vergrootglas
De aandacht voor deze schoenen laat opnieuw zien hoe sterk het uiterlijk van publieke figuren wordt geanalyseerd. Waar een gemiddelde bezoeker aan Milaan waarschijnlijk nauwelijks opmerkingen zou krijgen over zijn sneakers, wordt bij een koning elk detail besproken.
Kleding en stijl spelen immers een belangrijke rol in hoe publieke figuren worden waargenomen. Een kleine verandering kan symbool staan voor een bredere ontwikkeling: meer ontspanning, een modernere uitstraling of simpelweg persoonlijke voorkeur.
Voor Willem-Alexander lijkt het in ieder geval een moment te zijn geweest waarop hij koos voor comfort en een vleugje persoonlijkheid, zonder zich volledig te laten leiden door verwachtingen.
Een frisse wind binnen het koningshuis
Veel reacties waren uiteindelijk positief. Mensen spraken over een “menselijke” en toegankelijke uitstraling, iets wat in een tijd waarin afstand tussen publiek en koningshuis vaak onderwerp van gesprek is, als waardevol wordt gezien.
Modejournalisten wijzen erop dat juist zulke kleine stijlkeuzes kunnen bijdragen aan een modern imago. Door af en toe af te wijken van het bekende patroon blijft het beeld van de koning dynamisch en eigentijds.
Of Willem-Alexander voortaan vaker sneakers zal dragen, blijft natuurlijk de vraag. De kans is groot dat bij officiële gelegenheden de klassieke schoenen gewoon weer terugkeren. Toch heeft dit moment laten zien dat zelfs binnen een traditioneel instituut ruimte bestaat voor kleine verrassingen.
En misschien is dat precies waarom de beelden zoveel reacties oproepen: omdat ze laten zien dat ook een koning soms gewoon kiest voor schoenen die lekker lopen — zelfs als ze felgekleurd zijn en uit een collectie van meer dan tien jaar geleden komen.