Actueel
Boerderij van Dorst valt compleet door de mand: ‘Het is niet eens een boerderij!’
Boerderij van Dorst, gepresenteerd door Raven van Dorst, is een van de meest geliefde programma’s op de Nederlandse televisie. In een landschap vol scripted realityshows en gecaste formats lijkt het programma zich te onderscheiden door authenticiteit. Het concept klinkt simpel en oprecht: Raven trekt zich terug op het platteland om zelfvoorzienend te leven, terwijl er wekelijks twee BN’ers langskomen om te helpen op de boerderij. Maar hoe echt is dit alles eigenlijk?
Het concept: Authentiek of slechts een façade?
De premisse van het programma is aantrekkelijk: Van Dorst ontvangt gasten die meehelpen op de boerderij en ondertussen worden ze openhartig geïnterviewd. Het lijkt een ontspannen en eerlijk kijkje in het leven van de flamboyante presentator en muzikant. Maar niet alles is wat het lijkt.
Zangeres Ellen ten Damme, die onlangs te gast was in het programma, deelt in een interview met het AD haar teleurstelling over hoe het er achter de schermen aan toe ging. “Op zich leuk,” begint ze, “maar ik vergeet altijd dat het om tv gaat en dat alles nep is.” Volgens Ten Damme was de ervaring een stuk minder authentiek dan ze had verwacht.
Koken voor de camera: Een toneelstukje
Een belangrijk onderdeel van de show is het samen bereiden van een maaltijd, iets dat de sfeer tussen de gasten en de gastheer of -vrouw intiemer zou moeten maken. Maar ook hier blijkt een flinke dosis televisie-magie aan te pas te komen. “Het lijkt alsof ik kook en lang heb nagedacht over een menu. Maar ik sneed wat groenten in beeld en vervolgens kwam er iets op tafel van de catering,” onthult Ten Damme. “Dan moet je een soort versie van jezelf spelen: graag gedaan, vinden jullie het lekker?”
Deze onthulling plaatst vraagtekens bij de oprechtheid van het programma. Veel kijkers waren in de veronderstelling dat de gasten daadwerkelijk betrokken werden bij het bereiden van een eerlijke, zelf verbouwde maaltijd. Dit lijkt echter eerder een toneelstukje te zijn voor de camera’s.
De ‘boerderij’ is niet eens van Raven
Een andere schokkende onthulling komt van kijkcijferspecialist Tina Nijkamp, die de ware eigenaar van de zogenoemde ‘boerderij’ aan het licht bracht. “Hoe nep is dat nou, dat Boerderij van Dorst?” begint Nijkamp in haar analyse. “Nou, de boerderij is helemaal niet van Raven! Die boerderij is eigendom van de gemeente Apeldoorn.”
Volgens Nijkamp heeft de gemeente Apeldoorn de locatie tijdelijk beschikbaar gesteld voor de opnames van het programma, maar het gebouw heeft een heel andere bestemming. “In het bestemmingsplan staat dat het uiteindelijk een cultureel centrum wordt of iets dergelijks. Het is dus niet écht de boerderij van Raven van Dorst,” legt ze uit.
Deze onthulling is een klap voor de geloofwaardigheid van het programma, dat zich presenteert als een authentiek kijkje in het leven op een boerderij. De locatie blijkt echter slechts een decor, gehuurd voor de duur van de opnames.
Ellen ten Damme: “Het brengt me in de war”
Voor gasten zoals Ten Damme is de onoprechtheid van het programma lastig te verwerken. “Ik vind dat lastig en raak op zo’n moment helemaal in de war,” zegt ze. “Terwijl een rol acteren, in de huid van een ander kruipen, mij juist geen moeite kost.” Deze opmerking benadrukt dat zelfs ervaren artiesten zoals Ten Damme moeite hebben met de balans tussen echtheid en televisieproductie.
Ten Damme vertelde ook over haar eigen toekomstplannen, los van het programma. “Ik heb woonboten in Amsterdam, een loods in Wormerveer, schuren en een huis in Frankrijk. Ik zou met pensioen kunnen gaan als ik dat zou willen,” zegt ze. Hoewel dit losstaat van het programma, biedt het wel een interessant perspectief: misschien is het juist die onoprechtheid die haar minder enthousiast maakt over televisie.
De populariteit blijft groot
Ondanks deze onthullingen blijft Boerderij van Dorst ongekend populair. De charme van het programma zit hem voor veel kijkers in de ontspannen sfeer, de onverwachte gesprekken en het charisma van Raven. Maar naarmate er meer details naar buiten komen over de productie, kan de vraag niet worden genegeerd: is het imago van authenticiteit slechts een goedgekozen marketingstrategie?
De kritiek van gasten zoals Ten Damme en de onthullingen over de locatie zouden voor sommige kijkers een reden kunnen zijn om het programma met andere ogen te bekijken. Aan de andere kant bewijst de populariteit van het programma dat veel kijkers genoegen nemen met een beetje illusie, zolang het eindproduct maar vermakelijk is.
Wat maakt een programma ‘echt’?
De vraag wat een programma ‘echt’ maakt, is in de wereld van televisieproductie altijd al relevant geweest. Veel shows presenteren zich als realistisch, maar gebruiken een combinatie van scripts, montage en productie om een bepaalde sfeer te creëren. In het geval van Boerderij van Dorst lijkt die grens tussen realiteit en fictie vooral te liggen in hoe het programma zichzelf presenteert.
Als kijkers het programma blijven zien als een platform voor openhartige gesprekken en interessante interacties tussen BN’ers, zal de onthulling over de locatie en de catering waarschijnlijk weinig impact hebben. Maar voor wie op zoek is naar puurheid en echtheid, kunnen deze details toch een domper zijn.
Toekomst van Boerderij van Dorst
Met de populariteit van het programma lijkt er voorlopig geen einde in zicht. Maar de onthullingen over de neppe aspecten kunnen wel een aanleiding zijn voor veranderingen in hoe het programma wordt gemaakt en gepresenteerd. Misschien kan er in toekomstige seizoenen meer transparantie komen over de productie, zonder dat dit ten koste gaat van de charme.
Conclusie:
Hoewel Boerderij van Dorst zichzelf
presenteert als een authentiek en ongepolijst programma, blijkt er
achter de schermen veel meer regie te zijn dan kijkers zouden
verwachten. Van gekookte maaltijden die door een cateraar worden
geleverd tot een locatie die slechts tijdelijk is gehuurd, er zijn
genoeg aspecten die de oprechtheid in twijfel trekken. Toch blijft
het programma razend populair, vooral dankzij Raven van Dorst en de
interessante gesprekken met BN’ers. Of deze onthullingen iets
veranderen aan de kijkbeleving, zal de toekomst moeten
uitwijzen.
Actueel
Kijkers raken niet uitgesproken over Winter Vol Liefde-Mylene, zeggen allemaal hetzelfde
De entree van een nieuwe kandidaat zorgt in Winter Vol Liefde vaak voor spanning, nieuwsgierigheid en frisse hoop. Maar donderdagavond sloeg die nieuwsgierigheid bij veel kijkers razendsnel om in verbazing en ergernis. Mylène, de nieuwste deelnemer die afreisde naar André in Andorra, wist binnen één aflevering een storm van reacties los te maken. En die reacties waren allesbehalve positief.
Wat bedoeld was als een eerste kennismaking vol mogelijkheden, draaide uit op een ongemakkelijke date die vooral werd gekenmerkt door gemopper, scherpe opmerkingen en een houding die bij veel kijkers volledig verkeerd viel.
Een eerste indruk die niet landt
Vanaf het moment dat Mylène in beeld verscheen, merkten kijkers al dat de sfeer anders was dan gebruikelijk. Waar andere kandidaten vaak wat zenuwachtig, nieuwsgierig of voorzichtig aftasten, leek Mylène vooral kritisch en afstandelijk. Ze maakte weinig moeite om haar verbazing – en soms zelfs afkeuring – te verbergen.
Dat werd pijnlijk duidelijk tijdens een gesprek over hobby’s. André vertelde enthousiast over zijn liefde voor darten, iets waar hij zichtbaar plezier aan beleeft. Voor hem een ontspannen bezigheid, voor haar onbegrijpelijk. In plaats van interesse te tonen, reageerde Mylène met duidelijke minachting. Ze liet merken dat ze absoluut niet snapte waarom iemand dat leuk zou vinden.
Voor veel kijkers was dat het eerste moment waarop de wenkbrauwen omhooggingen. Een date draait immers niet alleen om overeenkomsten, maar ook om nieuwsgierigheid naar elkaars wereld. Die nieuwsgierigheid leek bij Mylène volledig te ontbreken.
Van sceptisch naar ronduit negatief
De opmerkingen over darten bleken geen eenmalige uitglijder. Gedurende de avond volgden meerdere momenten waarop Mylène zich kritisch, sarcastisch of ronduit zuur opstelde. Kleine dingen werden uitvergroot, opmerkingen kregen een scherpe ondertoon en André moest meermaals lachen om de spanning te breken.
Opvallend was dat André daar relatief ontspannen mee omging. Hij bleef vriendelijk, probeerde de sfeer luchtig te houden en leek haar gedrag niet persoonlijk op te vatten. Toch was aan zijn reacties te merken dat hij zich bewust was van de dynamiek.
“Als ik honger heb, word ik echt niet leuk”
Op een bepaald moment besloot Mylène zelf haar gedrag te verklaren. Volgens haar lag de oorzaak van haar sarcastische houding niet bij André, maar bij iets heel simpels: honger. En ze stak dat niet bepaald subtiel in.
Ze vertelde zonder omwegen dat ze, wanneer ze niet op tijd eet, verandert in iemand die sarcastisch wordt en daarna zelfs ronduit onaangenaam kan reageren. Ze gebruikte daarbij woorden die bij veel kijkers alarmbellen deden rinkelen. Haar uitleg kwam neer op: eerst sarcasme, daarna boosheid, en als iemand haar dan in de weg staat… tja, dan is de maat vol.
Hoewel ze haar woorden deels met een lach bracht, viel de boodschap bij het publiek totaal verkeerd. Wat voor haar bedoeld leek als een grappige zelfanalyse, werd door kijkers ervaren als agressief en onaangenaam.
André blijft opmerkelijk rustig
Waar veel mensen zich afvroegen hoe André dit allemaal verdroeg, bleef hij opvallend relaxed. Hij nam haar uitleg met een glimlach aan en maakte er zelfs een grapje over. Volgens hem heeft iedereen zo zijn “dingetjes” en als het iets zou worden tussen hen, moest hij daar gewoon rekening mee houden.
Die houding leverde André juist veel sympathie op. Kijkers prezen zijn geduld en zijn vermogen om niet meteen in de verdediging te schieten. Tegelijkertijd vroegen velen zich af waarom hij dit überhaupt accepteerde.
Sociale media ontploffen
Tijdens en direct na de uitzending stroomden de reacties binnen op sociale media. Op X (voorheen Twitter) werd Mylène binnen enkele minuten een trending onderwerp. De toon was overwegend kritisch, soms zelfs hard.
Kijkers spraken hun verbazing uit over haar houding en vroegen zich hardop af wat haar motivatie was om überhaupt mee te doen aan het programma. Waarom reis je helemaal naar Andorra af, als je bij aankomst al zo duidelijk laat merken dat je niet onder de indruk bent?
Sommigen noemden haar gedrag “negatief”, anderen “onvriendelijk” of “agressief”. Ook viel regelmatig de vraag of André haar niet beter meteen had kunnen vragen om weer naar huis te gaan.
Een mismatch die iedereen voelt
Wat Winter Vol Liefde zo populair maakt, is dat kijkers zich emotioneel betrokken voelen. Ze zien mensen hun hart openstellen, risico’s nemen en kwetsbaar zijn. Juist daarom wordt een negatieve houding extra scherp ervaren.
In dit geval leek er weinig sprake van romantische spanning of wederzijdse interesse. In plaats daarvan zagen kijkers een botsing van karakters, waarbij André zichtbaar zijn best deed en Mylène vooral haar afkeer liet merken.
Dat gevoel van mismatch was bijna tastbaar. Niet alleen voor het publiek, maar ook voor André zelf, zo leek het.
Is eerlijkheid altijd charmant?
De aflevering riep een bredere discussie op: hoe ver kun je gaan met “gewoon eerlijk zijn”? Mylène leek zich niets aan te trekken van sociale conventies of eerste indrukken. Ze zei wat ze dacht, zonder filter. Voor sommigen is dat verfrissend, voor velen bleek het hier vooral onprettig.
Eerlijkheid wordt vaak geprezen, maar in een datingcontext verwachten mensen ook een zekere mate van zachtheid, interesse en respect. Dat evenwicht leek volledig zoek.
Nog niet het laatste woord?
Hoewel de reacties nu overweldigend negatief zijn, is het nog te vroeg om definitieve conclusies te trekken. Winter Vol Liefde staat bekend om onverwachte wendingen en deelnemers die later een andere kant van zichzelf laten zien.
Toch is één ding duidelijk: Mylène heeft met haar eerste optreden een sterke indruk achtergelaten – alleen niet de indruk waarop de meeste kandidaten hopen.
Of André haar nog een kans geeft, of dat dit avontuur snel eindigt, zal de komende afleveringen moeten blijken. Maar dat kijkers deze date niet snel zullen vergeten, staat nu al vast.
Winter Vol
Liefde blijft daarmee doen waar het goed in is: emoties
losmaken, gesprekken op gang brengen en laten zien hoe verschillend
mensen naar liefde kijken.