Actueel
Amalia wil het liefst geen Nederlandse jongen: ”Man moet Turk met status zijn” 🤔
Prinses Amalia en haar toekomstige partner: liefde binnen en buiten de koninklijke kringen
Prinses Amalia mag natuurlijk helemaal zelf bepalen met wie ze haar leven wil delen, maar volgens royalty-experts is de kans klein dat ze zal vallen voor een ‘gewone’ jongen. Koningshuiskenner Jeroen Snel onthult dat Amalia een uitgesproken voorkeur heeft als het gaat om haar ideale partner.
De ideale partner van Amalia
“Ze valt op mannen met een bepaalde uitstraling, en Turkse mannen met status lijken haar wel te kunnen bekoren,” aldus de expert. Deze uitspraken zorgen direct voor speculaties over haar toekomstige partner. Want wie zou de gelukkige kunnen zijn? En is er ruimte voor een relatie met iemand buiten de koninklijke kringen?
Valentijnsdag en Amalia’s liefdesleven
Met Valentijnsdag nog vers in het geheugen, vonden de royalty-experts van RTL Boulevard het de perfecte gelegenheid om het liefdesleven van de prinses onder de loep te nemen. Hoewel Amalia momenteel in Amsterdam studeert, lijkt ze vooralsnog geen serieuze relatie te hebben.
Jarenlang deden geruchten de ronde dat ze een romance had met prins Boris, een lid van een adellijke familie, maar het koningshuis heeft dat nooit officieel bevestigd. Dit voedt de speculaties over wie de toekomstige man aan haar zijde zal zijn. De vraag blijft dan ook: met wie zal de troonopvolgster uiteindelijk haar leven delen?
Kan een ‘gewone’ jongen haar hart veroveren?
Boulevard-presentator Luuk Ikink stelde de vraag die velen zich afvragen: wat als Amalia verliefd wordt op een jongen met een doodnormale baan, zoals een hbo-student commerciële economie?
Jeroen Snel is daar duidelijk over: “Die kans is heel klein. Ze beweegt zich in bepaalde kringen en heeft een natuurlijke antenne voor de juiste types.”
Dit betekent niet dat Amalia niet open zou staan voor liefde, maar het koningshuis heeft nu eenmaal een bepaalde standaard als het gaat om levenspartners. De geschiedenis laat zien dat leden van koninklijke families meestal trouwen binnen hun eigen sociale klasse. Dit heeft alles te maken met tradities, protocollen en het behouden van een bepaalde status binnen de samenleving.
Geen feestbeest voor Amalia
In haar boek met Claudia de Breij gaf Amalia al eens een inkijkje in haar voorkeuren. “Ze houdt van mannen die nog waarde hechten aan tradities en etiquette,” legt Snel uit.
Een student die elk weekend twintig biertjes achterover tikt en losgaat in de kroeg? Nee, daar zal ze niet op vallen. Dit betekent echter niet dat de prinses helemaal niet romantisch is. Ze zoekt juist iemand die past binnen de waarden en normen van het koningshuis, iemand met charisma en klasse.
Amalia is een nuchtere jonge vrouw die zich bewust is van haar rol en positie. Ze weet dat haar keuze in een partner niet alleen persoonlijke gevolgen heeft, maar ook een impact kan hebben op het koningshuis en het beeld dat mensen van haar hebben. Dit maakt haar liefdesleven extra gecompliceerd.
Internationale huwelijksmarkt
Volgens royaltykenner Annemarie de Klunder is de kans groot dat Amalia uiteindelijk haar liefde buiten Nederland vindt. “Ze leert veel nieuwe mensen kennen via haar studie en studentenvereniging, maar haar connecties reiken veel verder,” legt De Klunder uit. “Ze is regelmatig in het buitenland voor koninklijke festiviteiten en bruiloften, bijvoorbeeld in Spanje en Oostenrijk, waar ze omringd is door Europese adel.”
Opmerkelijk genoeg zou Amalia al eens hebben laten doorschemeren een zwak te hebben voor Turkse mannen met status. Of daar al een potentiële huwelijkskandidaat tussen zit, blijft voorlopig een mysterie.
Koninklijke huwelijken zijn in het verleden vaker internationale verbintenissen geweest. Zo trouwde haar oma, prinses Beatrix, met een Duitse prins, en koos haar vader, koning Willem-Alexander, voor een Argentijnse bruid. Het zou dus niet verrassend zijn als Amalia uiteindelijk kiest voor een buitenlandse partner.
De impact van liefde op het koningshuis
Wanneer een troonopvolger een relatie aangaat, wordt deze niet alleen beoordeeld op basis van liefde, maar ook op basis van geschiktheid. Past de partner binnen de koninklijke normen en waarden? Is hij of zij in staat om publieke taken op zich te nemen? En hoe zal het volk reageren op de keuze?
In het verleden hebben koninklijke huwelijken geleid tot opschudding wanneer een partner niet aan de traditionele eisen voldeed. Denk bijvoorbeeld aan het huwelijk van koning Edward VIII van Engeland, die afstand moest doen van de troon om met Wallis Simpson te trouwen. Ook in Nederland zagen we eerder strubbelingen rondom prinses Irene en prinses Margarita, die beiden kozen voor een partner die niet door het hof werd geaccepteerd.
Voor Amalia is het dus van groot belang dat haar partner niet alleen een liefdevolle keuze is, maar ook iemand die geschikt is voor de zware rol die bij het koningshuis komt kijken.
Toekomstige prins-gemaal?
Hoe haar liefdesleven zich zal ontwikkelen, blijft gissen. Eén ding is echter duidelijk: Amalia zal geen doorsnee man kiezen, maar iemand die niet alleen haar hart verovert, maar ook past binnen de koninklijke wereld. De vraag blijft: zal zij haar hart verliezen aan een Europese prins, een aristocraat of toch iemand uit de zakenwereld?
Tot die tijd zal haar liefdesleven een bron van speculatie blijven. Eén ding is zeker: als toekomstige koningin van Nederland zal Amalia haar keuze zorgvuldig maken. En wie weet horen we binnenkort meer over de mysterieuze man die haar hart sneller laat kloppen…
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.