Actueel
Amalia wil geen ‘normale’ jongen. “Iemand met gewone baan kan echt niet.”
Prinses Amalia is nog altijd vrijgezel, en hoewel ze natuurlijk zelf mag bepalen met wie ze uiteindelijk zal trouwen, lijkt een ‘gewone’ jongen weinig kans te maken. Volgens koningshuisexpert Jeroen Snel heeft de prinses een duidelijke voorkeur voor een bepaald type man.
Royalty-experts blikken op Amalia’s liefdesleven
Nu Valentijnsdag achter de rug is, vonden de royalty-experts van RTL Boulevard het een goed moment om eens naar het liefdesleven van de kroonprinses te kijken.
Momenteel studeert Amalia aan de Universiteit van Amsterdam, en hoewel ze inmiddels flink wat nieuwe mensen leert kennen, lijkt er nog geen sprake te zijn van een vaste relatie. Lange tijd gingen er geruchten dat ze samen was met prins Boris, maar officiële bevestiging vanuit het Koninklijk Huis bleef uit.
Kan Amalia verliefd worden op een ‘gewone’ jongen?
Tijdens de uitzending van RTL Boulevard vroeg presentator Luuk Ikink zich af wat er zou gebeuren als Amalia verliefd wordt op een gewone klasgenoot.
“Stel, ze komt een leuke vent tegen, die doet een HBO-opleiding, commerciële economie, gewoon een normale baan, niks bijzonders verder, maar hij komt niet uit de kringen waarin zij zich normaal beweegt. Kan dat?”
Volgens koningshuisdeskundige Jeroen Snel is de kans daarop heel klein. “Ik denk dat het niet gebeurt, omdat zij ook een antenne heeft voor een bepaald type jongen,” legt hij uit.
“Ze zei in het boek van Claudia de Breij ook dat ze van mannen houdt die nog van protocol houden en weten hoe het hoort. Een student die twintig biertjes achterover tikt… Daar zal zij niet op vallen, denk ik.”
Buitenlandse huwelijksmarkt aantrekkelijker
Volgens royaltykenner Annemarie de Klunder zou Amalia zich beter kunnen richten op potentiële partners uit het buitenland.
“Amalia leert natuurlijk veel nieuwe mensen kennen binnen haar studentenvereniging, maar ze bevindt zich ook regelmatig in het buitenland. Denk aan koninklijke festiviteiten en koninklijke huwelijken, bijvoorbeeld in Spanje en Oostenrijk. Daar heeft ze toegang tot de kringen van de Europese adel.”
De Klunder benadrukt dat afkomst en status in koninklijke kringen nog altijd een rol spelen bij het kiezen van een partner. “Wanneer iemand je buurman of buurvrouw had kunnen zijn geweest, zakt het toch wel in aanzien allemaal,” voegt ze toe.
Wat betekent dit voor Amalia’s toekomst?
Hoewel prinsessen in theorie zelf hun levenspartner kunnen kiezen, laat de geschiedenis zien dat relaties binnen de adel nog steeds de norm zijn. Amalia’s ouders, koning Willem-Alexander en koningin Máxima, bewijzen echter dat liefde zich niet altijd aan tradities houdt.
Blijft Amalia binnen de koninklijke kringen, of zal ze uiteindelijk tóch voor een partner buiten de aristocratie kiezen? De toekomst zal het leren, maar voorlopig blijft haar liefdesleven een onderwerp van speculatie.
Actueel
Bart De Wever schrikt als hij foto van zijn zoon ziet
Het leven van Bart De Wever staat al jaren in het teken van politiek, verantwoordelijkheid en een agenda die zelden leeg is. Als premier van België betekent dat voortdurend schakelen tussen vergaderingen, internationale contacten en binnenlandse dossiers. Toch blijft er, net als bij elke ouder, altijd ruimte voor zorgen die niets met politiek te maken hebben. Dat bleek onlangs toen De Wever een foto van zijn zoon onder ogen kreeg die hem even deed slikken.
Een druk leven tussen politiek en gezin
Het combineren van een toppositie in de politiek met een gezinsleven is zelden eenvoudig. Voor De Wever geldt dat misschien nog wel sterker dan voor velen. Zijn werk brengt lange dagen, onverwachte verplichtingen en veel publieke aandacht met zich mee. Momenten met het gezin zijn daardoor schaars en worden vaak bewust ingepland.
In interviews heeft hij vaker aangegeven dat hij probeert die balans zo goed mogelijk te bewaren. Ondanks de drukte blijft hij in de eerste plaats ook vader, iemand die net als andere ouders bezorgd kan zijn over wat zijn kinderen doen wanneer hij er niet bij is. Juist die herkenbaarheid maakt dit soort momenten menselijker dan het politieke beeld dat mensen meestal van hem zien.
Een foto die even doet schrikken
De aanleiding voor zijn reactie was een foto die hij zelf op sociale media deelde. Op het beeld is te zien hoe zijn zoon tijdens een skivakantie met zijn latten door de lucht zweeft na een sprong. Voor veel mensen is het een typische vakantiefoto: actie, plezier en een flinke dosis lef. Voor een vader voelt dat soms anders.
De Wever gaf toe dat hij even schrok toen hij de foto zag. Niet omdat er iets misging, maar omdat het precies het soort moment was waarvoor hij zijn zoon nog had gewaarschuwd. Zoals veel ouders had hij vooraf benadrukt dat voorzichtigheid belangrijk is en dat je je niet altijd moet laten meeslepen door vrienden of groepsdruk.
“Je zegt natuurlijk dat ze moeten opletten,” liet hij weten. “En dan krijg je twee dagen later zo’n foto doorgestuurd.” Het is een situatie die veel ouders zullen herkennen: het besef dat kinderen hun eigen grenzen opzoeken, ook als je ze liever iets rustiger ziet doen.
Jong zijn en grenzen verkennen
Skiën is voor veel jongeren een moment waarop vrijheid en avontuur samenkomen. Nieuwe pistes, vrienden om je heen en de drang om iets stoers te laten zien horen daar vaak bij. Voor ouders kan dat spannend zijn, zeker wanneer beelden daarvan via sociale media binnenkomen.
Volgens De Wever was het vooral de verrassing die hem raakte. Hij had zijn zoon immers nog aangespoord om het rustig aan te doen. Tegelijkertijd erkende hij dat het ook hoort bij opgroeien. Jongeren willen ontdekken, risico’s nemen en plezier maken, iets wat moeilijk volledig te sturen is — zelfs voor een premier.
Humor en relativering
Hoewel de eerste reactie er een van schrik was, klonk er ook duidelijk humor in zijn verhaal door. De foto liet immers vooral zien dat zijn zoon zich amuseerde en genoot van zijn vakantie. Uiteindelijk overheerst bij veel ouders het besef dat zulke momenten onderdeel zijn van het groter worden.
De Wever lijkt dat ook zo te zien. De foto werd niet verwijderd, maar juist gedeeld, alsof hij wilde laten zien dat achter de politieke functie ook gewoon een vader schuilgaat die soms verrast wordt door de avonturen van zijn kinderen.
Het menselijke gezicht van een politicus
In de politiek draait het vaak om dossiers, cijfers en besluiten. Persoonlijke momenten zoals deze laten een andere kant zien. Ze herinneren eraan dat publieke figuren buiten hun werk dezelfde ervaringen hebben als anderen: zorgen om hun kinderen, kleine schrikmomenten en daarna weer relativering.
Dat menselijke aspect zorgt er vaak voor dat mensen zich makkelijker kunnen herkennen in iemand die normaal vooral in een formele rol zichtbaar is. Het verhaal over de skilatten zegt uiteindelijk minder over politiek en meer over ouderschap — een universeel thema dat iedereen begrijpt.
Een vaderlijke reactie
De reactie van De Wever werd online vooral met begrip ontvangen. Veel ouders reageerden dat ze hetzelfde zouden voelen als ze zo’n foto kregen toegestuurd. Eerst de schrik, daarna de glimlach. Want zolang alles goed afloopt, blijft vooral het plezier van het moment hangen.
Het laat zien dat zelfs in een leven vol verantwoordelijkheden ruimte blijft voor gewone, herkenbare situaties. Een foto, een sprong in de sneeuw en een vader die zich even zorgen maakt — het zijn kleine momenten die het grote politieke leven ineens dichtbij brengen.
Genieten blijft centraal staan
Uiteindelijk gaf De Wever ook aan dat hij vooral blij is dat zijn zoon het naar zijn zin heeft. Vakanties zijn er immers om te ontspannen en herinneringen te maken. Dat daarbij soms grenzen worden opgezocht, hoort bij jong zijn.
Voor de premier was het dus vooral een reminder dat je als ouder niet alles in de hand hebt. Kinderen groeien op, maken hun eigen keuzes en beleven hun eigen avonturen. En soms betekent dat dat je als vader even schrikt van een foto — om daarna toch trots te zijn dat ze hun eigen weg durven te gaan.
Zo werd een simpele vakantiefoto onverwacht een klein inkijkje in het privéleven van een van de bekendste politici van België. Niet als premier, maar als vader die, net als velen, leert dat loslaten soms net zo belangrijk is als beschermen.