Actueel
Afschuwelijk ongeluk wanneer jongen in de brand vliegt na afsteken vuurwerk
Tragisch vuurwerkincident: Jongen van 12 ernstig gewond in Utrecht
In de Utrechtse wijk Ondiep heeft maandagavond een tragisch ongeluk plaatsgevonden waarbij een 12-jarige jongen ernstig gewond raakte door een vuurwerkincident. Het incident vond plaats bij een voetbalveldje aan de Mimosastraat en heeft de buurt diep geschokt.
Brandweer ontdekt ernstiger situatie
Aanvankelijk werd de brandweer opgeroepen voor een brandmelding op het veldje. Bij aankomst bleek de situatie veel ernstiger dan verwacht. De jongen stond in brand, voornamelijk zijn benen, en omstanders grepen direct in door met emmers water te proberen de vlammen te blussen. Hulpverleners ondersteunden hen in hun pogingen om het vuur te doven.
Het is nog onduidelijk welk type vuurwerk verantwoordelijk was voor het incident. De jongen kreeg ter plaatse eerste hulp van de brandweer, waarna hij werd overgedragen aan ambulancepersoneel. Zijn verwondingen zijn ernstig, maar verdere details over zijn toestand zijn vooralsnog niet bekendgemaakt.
Onderzoek naar de oorzaak
De politie en brandweer zijn een onderzoek gestart naar de omstandigheden rondom het ongeluk. Het is onbekend of het vuurwerk door de jongen zelf werd afgestoken of dat anderen hierbij betrokken waren. In de buurt heerst verslagenheid, en omstanders spreken van een angstaanjagend moment. Buurtbewoners hebben bloemen en kaarsen neergezet bij het voetbalveldje om hun steun te betuigen.
Statistieken vuurwerkslachtoffers
Dit tragische incident is helaas geen op zichzelf staand geval. Tijdens de jaarwisseling 2023-2024 raakten naar schatting 1.212 mensen gewond door vuurwerk, volgens recente cijfers. Hiervan moesten 365 personen worden behandeld op de Spoedeisende Hulp (SEH), terwijl ongeveer 847 anderen hulp zochten bij huisartsenspoedposten.
Opvallend is dat bijna een derde (29%) van deze verwondingen werd veroorzaakt door zwaar illegaal vuurwerk, zoals mortierbommen, nitraten en cobra’s. Jongeren in de leeftijd van 12 tot 15 jaar vormen een groot deel van de slachtoffers. Het aantal gewonden is vergelijkbaar met dat van de jaarwisseling 2022-2023, toen er 1.253 vuurwerkslachtoffers vielen.
Gevaren van illegaal vuurwerk
Illegaal vuurwerk blijft een groot probleem in Nederland. Het is vaak veel krachtiger dan consumentenvuurwerk en veroorzaakt daardoor meer schade en letsel. Vooral jongeren experimenteren met dit type vuurwerk, wat leidt tot gevaarlijke situaties. Experts pleiten al langer voor strengere controles en bewustwordingscampagnes om het gebruik van illegaal vuurwerk te ontmoedigen.
De cijfers tonen aan dat het probleem niet afneemt. Ondanks verboden en strengere regelgeving blijft illegaal vuurwerk makkelijk verkrijgbaar via online marktplaatsen en sociale media. Het incident in Ondiep benadrukt opnieuw de urgentie van dit probleem.
Lokale reactie en roep om actie
De buurtbewoners van Ondiep reageren geschokt en verdrietig op het ongeluk. “Dit mag niet meer gebeuren. We moeten kinderen beter beschermen tegen de gevaren van vuurwerk,” zegt een omwonende die het incident deels zag gebeuren. Anderen wijzen op de verantwoordelijkheid van ouders om hun kinderen beter voor te lichten over de risico’s.
Gemeenteraadslid Martijn van Dijk noemt het incident “verschrikkelijk” en roept op tot strengere handhaving van het vuurwerkverbod dat in veel gemeenten tijdens de jaarwisseling geldt. “Het is niet alleen de wet, maar ook de mentaliteit die moet veranderen. Vuurwerk is geen speelgoed.”
Vuurwerkvrij Nederland: een utopie?
Steeds meer stemmen gaan op voor een volledig vuurwerkverbod voor particulieren, zoals dat in veel buurlanden al het geval is. Onderzoekers wijzen erop dat een dergelijk verbod een groot deel van de vuurwerkongevallen kan voorkomen. In Nederland blijft de discussie echter gevoelig, vooral omdat veel mensen vuurwerk als een traditie beschouwen.
Tegenstanders van een algeheel verbod stellen dat illegaal vuurwerk daardoor alleen maar populairder zal worden. Voorstanders geloven dat betere voorlichting en alternatieve vieringen, zoals professionele vuurwerkshows, een oplossing kunnen bieden.
Blik op de toekomst
Het tragische ongeluk in Ondiep onderstreept het belang van preventie en bewustwording rondom vuurwerkgebruik. Gemeentes en scholen kunnen een cruciale rol spelen in het voorlichten van jongeren en ouders over de risico’s. Daarnaast blijft handhaving essentieel om de handel in illegaal vuurwerk aan te pakken.
Voor de buurt en familie van de gewonde jongen is de situatie een harde confrontatie met de gevaren van vuurwerk. Ze hopen dat dit incident een wake-upcall zal zijn om soortgelijke tragedies in de toekomst te voorkomen.
Steun voor het slachtoffer
Buurtbewoners roepen op tot steun voor de familie van de jongen. Een crowdfundingactie is gestart om medische kosten en eventuele herstelbehandelingen te kunnen bekostigen. De betrokkenheid van de gemeenschap biedt enige troost in deze moeilijke tijd.
Het incident in Ondiep laat zien hoe snel een ogenschijnlijk onschuldig moment kan omslaan in een tragedie. Het is een pijnlijk, maar belangrijk moment om stil te staan bij de gevaren van vuurwerk en de verantwoordelijkheid die we dragen om dit soort ongelukken te voorkomen.
Actueel
Droevig nieuws: Tore Sercu, de zoon van Mathias Sercu, is overleden
Het nieuws komt hard binnen in Vlaanderen: Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op jonge leeftijd heengegaan. Hij werd slechts 27 jaar oud. Al bijna vijf jaar lang leefde Tore met een uiterst agressieve en zeldzame aandoening, een strijd die hij met uitzonderlijke moed, openheid en veerkracht voerde – samen met zijn familie en geliefden.
Een diagnose die alles veranderde
In mei 2021, Tore was toen begin twintig, viel het leven van het gezin Sercu abrupt stil. Tore kreeg de diagnose plasmablastair myeloom, een bijzonder agressieve variant van de z!ekte van Kahler. Al snel volgde het onvoorstelbare bericht dat het om een ongeneeslijk traject ging. De woorden “terminaal” en “tijd” kwamen ineens centraal te staan in een leven dat nog maar net begonnen was.
Wat volgde, was geen korte, stille aftocht, maar een jarenlange strijd vol medische ingrepen, hoopvolle wendingen en telkens nieuwe tegenslagen. Tore koos ervoor om niet weg te kruipen, maar om – samen met zijn omgeving – elke dag bewust te blijven leven.
Behandelingen, hoop en telkens opnieuw beginnen
Vrij snel na de diagnose startte Tore met intensieve behandelingen. Eén van de meest ingrijpende was een autologe stamceltransplantatie, waarbij hij stamcellen kreeg van zijn zus Jade. Die periode was fysiek en emotioneel loodzwaar, maar bood ook een sprankje hoop. De therapieën sloegen aanvankelijk aan en zorgden ervoor dat Tore telkens opnieuw wat tijd won.
Die extra tijd noemde hij later zelf “leven in verlengingen”: geen vanzelfsprekende toekomst, maar dagen, weken en maanden die als bonus werden ervaren. Elk goed moment kreeg extra betekenis.
Door het oog van de naald – keer op keer
De jaren daarna waren een aaneenschakeling van medische crisissen die elke keer opnieuw alles op scherp zetten. In 2022 breidde de aandoening zich uit naar zijn centrale zenuwstelsel en hersenen, met ingrijpende gevolgen. In diezelfde periode verloor Tore ook een teelbal, opnieuw een harde klap in een lichaam dat al zo veel had moeten doorstaan.
In 2023 volgde een nieuwe schok: er werden tumoren vastgesteld in zijn oog, kaak en gehemelte. Voor velen zou dit het punt zijn geweest waarop de hoop definitief zou verdwijnen. Maar opnieuw gebeurde het onverwachte. De behandelingen sloegen aan. Tore herstelde telkens net genoeg om weer verder te kunnen, alsof hij steeds opnieuw door het oog van de naald kroop.
Artsen spraken over uitzonderlijke reacties op therapieën. Familie en vrienden spraken vooral over zijn mentale kracht.
Leven in verlengingen – een open blik naar binnen
In november 2024 besloot het gezin Sercu hun verhaal te delen met het grote publiek. Op VRT 1 ging de driedelige documentaire Leven in verlengingen in première. De reeks gaf een ongefilterde en eerlijke inkijk in hoe het leven van het gezin eruitzag sinds de diagnose.
De documentaire toonde niet alleen angst, pijn en onzekerheid, maar ook liefde, humor en verbondenheid. Kijkers zagen hoe Mathias Sercu en zijn partner balanceerden tussen bewust afscheid nemen en bewust leven, zonder ooit de hoop volledig los te laten.
Ook Tores vriendin Frauke kwam aan het woord. Haar rol was die van steunpilaar, geliefde en stille kracht. Samen vormden ze een hecht team, dat elke dag opnieuw koos voor nabijheid en eerlijkheid.
Herval na herval
In juni 2025 liet Mathias Sercu via sociale media weten dat het opnieuw slechter ging met zijn zoon. De aandoening was weer actief geworden, dit keer in het hersenvlies. Het was niet de eerste terugval, maar wel een van de zwaarste.
Tore onderging nog sessies radiotherapie, in de hoop opnieuw wat tijd te winnen. Maar deze keer bleek de z!ekte te vergevorderd. Vorige week werd hij overgebracht naar de intensieve zorg van UZ Gent, na een epileptische aanval die het gevolg was van de verergerde situatie.
Zijn toestand verslechterde snel. De familie week geen moment van zijn zijde.
Omringd door liefde
Op donderdag is Tore heengegaan, omringd door zijn ouders, zijn vriendin Frauke, zijn zus Jade en zijn schoonbroer. Het afscheid was intens, maar ook liefdevol. Voor wie hem kende, kwam het nieuws niet onverwacht – maar dat maakt het verlies niet minder zwaar.
VRT NWS bevestigde het nieuws en sprak over een einde dat kwam na een uitzonderlijk lange en moedige strijd. Vijf jaar lang had Tore elke dag opnieuw gekozen om er te zijn, om te voelen, te lachen en te verbinden.
Een blijvende indruk
Hoewel Tore zo jong was, liet hij een diepe indruk na. Niet alleen bij zijn familie en vrienden, maar ook bij de vele mensen die hem leerden kennen via de documentaire. Zijn openheid over z!ekte, angst en eindigheid raakte een gevoelige snaar in de samenleving.
Hij toonde dat kwetsbaarheid geen zwakte is. Dat leven niet altijd wordt gemeten in jaren, maar in intensiteit, liefde en betekenis.
Een gezin dat samen bleef staan
Voor Mathias Sercu en zijn gezin blijft een leegte achter die met geen woorden te vullen is. Tegelijk blijft er een ongelooflijke verbondenheid bestaan. Vijf jaar lang stonden ze samen in het oog van de storm. Ze deelden hoop, wanhoop, kleine overwinningen en grote angsten.
Die band – gesmeed in de zwaarste omstandigheden – is misschien wel Tores grootste nalatenschap.
Een verhaal dat blijft
Het verhaal van Tore Sercu is er één dat blijft nazinderen. Niet omdat het tragisch is, maar omdat het laat zien hoe ongelooflijk veel kracht, liefde en menselijkheid er kan bestaan, zelfs wanneer de toekomst onzeker is.
Hij leefde, zoals hij het zelf noemde, “in verlengingen”. Maar wat hij in die verlengingen heeft achtergelaten, is blijvend.
Onze gedachten gaan uit naar Mathias Sercu, zijn gezin, Frauke en iedereen die Tore liefhad. Zijn naam, zijn verhaal en zijn moed zullen niet vergeten worden.