Actueel
Afschuwelijk ongeluk wanneer jongen in de brand vliegt na afsteken vuurwerk
Tragisch vuurwerkincident: Jongen van 12 ernstig gewond in Utrecht
In de Utrechtse wijk Ondiep heeft maandagavond een tragisch ongeluk plaatsgevonden waarbij een 12-jarige jongen ernstig gewond raakte door een vuurwerkincident. Het incident vond plaats bij een voetbalveldje aan de Mimosastraat en heeft de buurt diep geschokt.
Brandweer ontdekt ernstiger situatie
Aanvankelijk werd de brandweer opgeroepen voor een brandmelding op het veldje. Bij aankomst bleek de situatie veel ernstiger dan verwacht. De jongen stond in brand, voornamelijk zijn benen, en omstanders grepen direct in door met emmers water te proberen de vlammen te blussen. Hulpverleners ondersteunden hen in hun pogingen om het vuur te doven.
Het is nog onduidelijk welk type vuurwerk verantwoordelijk was voor het incident. De jongen kreeg ter plaatse eerste hulp van de brandweer, waarna hij werd overgedragen aan ambulancepersoneel. Zijn verwondingen zijn ernstig, maar verdere details over zijn toestand zijn vooralsnog niet bekendgemaakt.
Onderzoek naar de oorzaak
De politie en brandweer zijn een onderzoek gestart naar de omstandigheden rondom het ongeluk. Het is onbekend of het vuurwerk door de jongen zelf werd afgestoken of dat anderen hierbij betrokken waren. In de buurt heerst verslagenheid, en omstanders spreken van een angstaanjagend moment. Buurtbewoners hebben bloemen en kaarsen neergezet bij het voetbalveldje om hun steun te betuigen.
Statistieken vuurwerkslachtoffers
Dit tragische incident is helaas geen op zichzelf staand geval. Tijdens de jaarwisseling 2023-2024 raakten naar schatting 1.212 mensen gewond door vuurwerk, volgens recente cijfers. Hiervan moesten 365 personen worden behandeld op de Spoedeisende Hulp (SEH), terwijl ongeveer 847 anderen hulp zochten bij huisartsenspoedposten.
Opvallend is dat bijna een derde (29%) van deze verwondingen werd veroorzaakt door zwaar illegaal vuurwerk, zoals mortierbommen, nitraten en cobra’s. Jongeren in de leeftijd van 12 tot 15 jaar vormen een groot deel van de slachtoffers. Het aantal gewonden is vergelijkbaar met dat van de jaarwisseling 2022-2023, toen er 1.253 vuurwerkslachtoffers vielen.
Gevaren van illegaal vuurwerk
Illegaal vuurwerk blijft een groot probleem in Nederland. Het is vaak veel krachtiger dan consumentenvuurwerk en veroorzaakt daardoor meer schade en letsel. Vooral jongeren experimenteren met dit type vuurwerk, wat leidt tot gevaarlijke situaties. Experts pleiten al langer voor strengere controles en bewustwordingscampagnes om het gebruik van illegaal vuurwerk te ontmoedigen.
De cijfers tonen aan dat het probleem niet afneemt. Ondanks verboden en strengere regelgeving blijft illegaal vuurwerk makkelijk verkrijgbaar via online marktplaatsen en sociale media. Het incident in Ondiep benadrukt opnieuw de urgentie van dit probleem.
Lokale reactie en roep om actie
De buurtbewoners van Ondiep reageren geschokt en verdrietig op het ongeluk. “Dit mag niet meer gebeuren. We moeten kinderen beter beschermen tegen de gevaren van vuurwerk,” zegt een omwonende die het incident deels zag gebeuren. Anderen wijzen op de verantwoordelijkheid van ouders om hun kinderen beter voor te lichten over de risico’s.
Gemeenteraadslid Martijn van Dijk noemt het incident “verschrikkelijk” en roept op tot strengere handhaving van het vuurwerkverbod dat in veel gemeenten tijdens de jaarwisseling geldt. “Het is niet alleen de wet, maar ook de mentaliteit die moet veranderen. Vuurwerk is geen speelgoed.”
Vuurwerkvrij Nederland: een utopie?
Steeds meer stemmen gaan op voor een volledig vuurwerkverbod voor particulieren, zoals dat in veel buurlanden al het geval is. Onderzoekers wijzen erop dat een dergelijk verbod een groot deel van de vuurwerkongevallen kan voorkomen. In Nederland blijft de discussie echter gevoelig, vooral omdat veel mensen vuurwerk als een traditie beschouwen.
Tegenstanders van een algeheel verbod stellen dat illegaal vuurwerk daardoor alleen maar populairder zal worden. Voorstanders geloven dat betere voorlichting en alternatieve vieringen, zoals professionele vuurwerkshows, een oplossing kunnen bieden.
Blik op de toekomst
Het tragische ongeluk in Ondiep onderstreept het belang van preventie en bewustwording rondom vuurwerkgebruik. Gemeentes en scholen kunnen een cruciale rol spelen in het voorlichten van jongeren en ouders over de risico’s. Daarnaast blijft handhaving essentieel om de handel in illegaal vuurwerk aan te pakken.
Voor de buurt en familie van de gewonde jongen is de situatie een harde confrontatie met de gevaren van vuurwerk. Ze hopen dat dit incident een wake-upcall zal zijn om soortgelijke tragedies in de toekomst te voorkomen.
Steun voor het slachtoffer
Buurtbewoners roepen op tot steun voor de familie van de jongen. Een crowdfundingactie is gestart om medische kosten en eventuele herstelbehandelingen te kunnen bekostigen. De betrokkenheid van de gemeenschap biedt enige troost in deze moeilijke tijd.
Het incident in Ondiep laat zien hoe snel een ogenschijnlijk onschuldig moment kan omslaan in een tragedie. Het is een pijnlijk, maar belangrijk moment om stil te staan bij de gevaren van vuurwerk en de verantwoordelijkheid die we dragen om dit soort ongelukken te voorkomen.
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.