Actueel
Wendy van Wanten breekt de stilte en klaagt dat haar pensioen niet eens genoeg is voor een jurk
Wendy Van Wanten openhartig over haar pensioen: “Na 43 jaar hard werken is dit niet genoeg”
Al meer dan veertig jaar staat Wendy Van Wanten op het podium. De Vlaamse artieste maakte naam als zangeres, televisiepersoonlijkheid en presentatrice, en groeide uit tot een vaste waarde in de Vlaamse cultuur. Haar optredens, muziek en warme persoonlijkheid brachten plezier aan generaties fans, en nog altijd weet ze mensen te raken.
Toch spreekt Wendy zich nu openlijk uit over een moeilijk onderwerp: haar pensioen. Na 43 jaar onafgebroken werken ontvangt zij maandelijks zo’n 1.500 euro, een bedrag dat volgens haar ontoereikend is om zorgeloos van te leven. Met haar verhaal wil ze aandacht vragen voor de situatie van zelfstandigen en artiesten, die vaak met hetzelfde probleem worstelen.
Een leven vol muziek en tv
Sinds de jaren tachtig is Wendy Van Wanten een bekend gezicht. Ze zong, presenteerde televisieprogramma’s en trad op bij talloze evenementen. Waar ze kwam, bracht ze warmte en vrolijkheid. Dat maakte haar tot een geliefde artieste in Vlaanderen.
Maar achter de glitter en glamour schuilt ook een harde realiteit: het werk van een artiest gaat vaak met onzekere inkomsten gepaard. Er zijn pieken van succes, maar ook rustige periodes waarin de inkomsten lager liggen. Die onregelmatigheid heeft, zo vertelt Wendy, een grote invloed gehad op haar pensioenrechten.
Pensioen valt tegen
Na al die jaren ontvangt Wendy nu een maandelijks pensioen van 1.500 euro. “Dat is gewoon niet genoeg om echt van te leven,” legt ze uit. Ze benadrukt dat ze dit niet alleen over zichzelf zegt, maar dat veel zelfstandigen en artiesten in Vlaanderen in dezelfde situatie zitten.
Volgens recente cijfers ligt het pensioen van vrouwen in België gemiddeld lager dan dat van mannen. Dit komt onder meer door deeltijdwerk en loopbaanonderbrekingen, maar ook doordat veel artiesten en zelfstandigen minder sociale rechten opbouwen.
Onrechtvaardig gevoel
Wendy noemt het frustrerend dat mensen die minder gewerkt of bijgedragen hebben soms bijna hetzelfde bedrag ontvangen. “Ik heb altijd eerlijk gewerkt, altijd netjes mijn bijdragen betaald, en toch voelt het alsof dat onvoldoende beloond wordt,” zegt ze.
Het gaat haar niet enkel om de financiële kant, maar vooral om het principe: langdurige inzet zou meer erkenning moeten krijgen. “Als je altijd hard gewerkt hebt, wil je dat terugzien wanneer je met pensioen gaat.”
Levensduurte maakt het zwaar
De stijgende prijzen voor energie, voeding en dagelijkse boodschappen wegen extra zwaar op gepensioneerden. “Met 1.500 euro kun je amper rondkomen, laat staan comfortabel leven,” vertelt Wendy.
Economen wijzen erop dat de indexering van pensioenen niet altijd gelijke tred houdt met inflatie. Daardoor verliezen gepensioneerden koopkracht, ook al stijgen hun uitkeringen technisch gezien mee. Voor Wendy en vele anderen betekent dat een voortdurende zoektocht naar manieren om de eindjes aan elkaar te knopen.
Altijd netjes betaald
Een punt dat Wendy telkens opnieuw benadrukt: ze heeft altijd eerlijk gewerkt en trouw haar bijdragen betaald. “Ik heb nooit iets achtergehouden, altijd volgens de regels gewerkt. Dan verwacht je dat dit zich later vertaalt in een waardig pensioen.”
Haar verhaal wordt herkend door veel andere zelfstandigen, die dezelfde strijd ervaren. Het gevoel dat hun inspanningen niet naar waarde worden geschat, weegt zwaar.
Zelfstandigen in de knel
Niet alleen artiesten, maar zelfstandigen in het algemeen kampen met lagere pensioenen. Uit cijfers blijkt dat hun gemiddelde pensioen aanzienlijk lager ligt dan dat van werknemers in loondienst. Dat verschil ontstaat doordat zelfstandigen andere bijdragen betalen en vaak minder rechten opbouwen.
Veel zelfstandigen besluiten daarom om na hun pensioen door te werken. Soms doen ze dat met plezier, maar vaak ook uit noodzaak. Wendy merkt op dat dit punt meer aandacht verdient in de politieke discussie.
Muziek blijft een steunpilaar
Ondanks haar zorgen blijft Wendy optreden. Muziek is en blijft haar grootste passie. “Zingen geeft me energie en maakt me vrolijk. Het contact met het publiek is een geschenk,” zegt ze.
Optredens bieden haar niet alleen plezier, maar ook structuur en verbondenheid. Voor haar voelt het podium als een tweede thuis. Dat ze nog altijd volle zalen trekt, ziet ze als een teken van dankbaarheid en waardering van haar fans.
Geen noodzaak, maar passie
Voor Wendy is optreden geen pure financiële noodzaak, maar een uiting van liefde voor muziek. Ze benadrukt dat ze dit blijft doen zolang haar gezondheid en energie het toelaten.
“Het podium is de plek waar ik mezelf kan zijn, waar ik mensen kan raken en waar ik ook zelf kracht uithaal.” Voor haar is dat de essentie van haar werk: passie en verbondenheid.
Openhartige boodschap
Met haar verhaal wil Wendy meer bewustzijn creëren. Haar openhartigheid raakt een snaar, want veel mensen herkennen zich in haar situatie.
Volgens Vlaamse media zoals Knack krijgt ze veel steunbetuigingen van fans én collega-artiesten. Zij vinden dat het gesprek over pensioenen voor zelfstandigen en artiesten dringend gevoerd moet worden. Wendy geeft met haar verhaal een stem aan velen die zich vaak niet gehoord voelen.
Oproep aan de politiek
Wendy richt zich nadrukkelijk tot beleidsmakers. Haar boodschap is helder: iedereen die een leven lang gewerkt heeft, verdient een waardig pensioen.
Ze vraagt dat langdurige inzet meer erkenning krijgt en dat het pensioenbeleid eerlijker wordt. In de Belgische politiek wordt dit thema al langer besproken, maar concrete veranderingen verlopen traag. Toch hoopt Wendy dat haar openheid een extra duwtje kan geven aan het debat.
Hoop op verandering
Ondanks de uitdagingen blijft Wendy optimistisch. Ze gelooft dat verandering mogelijk is als meer mensen hun stem laten horen.
Volgens haar is dit niet alleen een persoonlijke kwestie, maar een collectieve strijd voor een eerlijker systeem. Ze moedigt zowel jongeren als ouderen aan om mee te praten. “Samen kunnen we werken aan een toekomst waarin iedereen die hard gewerkt heeft beloond wordt met een waardig pensioen.”
Conclusie
Wendy Van Wanten heeft een indrukwekkende carrière achter de rug, maar ervaart nu dat een leven lang werken niet automatisch leidt tot financiële zekerheid. Met haar pensioen van 1.500 euro per maand ervaart ze dezelfde zorgen als duizenden andere zelfstandigen en artiesten.
Door haar verhaal te delen, legt ze de vinger op een maatschappelijke wonde. Het gaat om meer dan cijfers: het gaat om waardering, rechtvaardigheid en solidariteit.
Tegelijk blijft Wendy trouw aan haar passie. Zingen, optreden en contact houden met haar publiek geven haar energie en vreugde. Haar boodschap is openhartig en hoopvol: dat de politiek oog krijgt voor de realiteit van zelfstandigen, en dat er samen gewerkt kan worden aan een eerlijker pensioenbeleid.
Actueel
Terror Jaap onthult heftig nieuws over zijn vriendin en kindje
Van ‘Terror Jaap’ tot vader: een nieuw hoofdstuk in het leven van Jaap Amesz
In 2008 maakte heel televisiekijkend Nederland kennis met een opvallende nieuwkomer in realityland: Jaap Amesz. In het inmiddels legendarische programma De Gouden Kooi viel hij meteen op door zijn scherpe humor, strategisch spel en provocerende gedrag. Waar andere deelnemers vooral probeerden sympathiek over te komen, koos Jaap voor een compleet andere aanpak. Dat leverde hem al snel een bijnaam op die jarenlang aan hem bleef kleven: Terror Jaap.
Tot verbazing van veel kijkers won hij uiteindelijk het programma en ging hij naar huis met een bedrag van ruim 1,3 miljoen euro. Het leek het begin van een lange televisiecarrière. Toch verliep het leven na zijn realitysucces heel anders dan velen hadden verwacht.
De jaren na De Gouden Kooi
Na zijn overwinning bleef Jaap nog enige tijd zichtbaar in de media. Hij verscheen in verschillende televisieprogramma’s en deed onder meer mee aan Sterren Springen, waarin bekende Nederlanders spectaculaire duiken maakten. Ook viel hij op door interviews, waaronder een gesprek met de veelbesproken Joran van der Sloot.
Daarnaast deden verhalen de ronde over zijn financiële situatie. Zo werd ooit beweerd dat hij zijn volledige prijzengeld zou zijn verloren door het faillissement van de DSB-bank. Later gaf Amesz toe dat dit verhaal niet helemaal klopte. Hij had het verzonnen om zich te beschermen tegen mensen en organisaties die voortdurend om geld vroegen.
Na die periode werd het opvallend stil rondom de voormalig realityster. Waar andere bekende gezichten uit die tijd op televisie bleven verschijnen, koos Jaap steeds vaker voor de achtergrond. Voor veel mensen leek het alsof hij simpelweg uit beeld was verdwenen.
Verrassende comeback
De afgelopen tijd dook zijn naam ineens weer op. Jaap maakte namelijk een opvallende comeback door deel te nemen aan House of Villains, een programma waarin beruchte realityfiguren samenkomen.
Zoals vanouds wist hij de aandacht te trekken. Kijkers zagen opnieuw de scherpe kantjes die hem ooit beroemd maakten. Toch bleek er achter die bekende façade inmiddels een heel andere persoon schuil te gaan. Waar vroeger vooral de provocateur centraal stond, lijkt Jaap nu bewuster om te gaan met zijn publieke rol.
In een uitgebreid gesprek met magazine Panorama laat hij een kant van zichzelf zien die jarenlang verborgen bleef.
Een groot geheim: hij is vader
Misschien wel de meest opvallende onthulling is dat Jaap inmiddels vader is. Hij heeft een zoontje van twee jaar oud — iets wat tot nu toe volledig buiten de media bleef.
Dat was een bewuste keuze, legt hij uit. Zijn ervaring met publiciteit heeft hem geleerd hoe snel persoonlijke verhalen kunnen veranderen in sensationele nieuwsberichten.
Volgens Jaap wilde hij zijn gezin beschermen, vooral omdat de moeder van zijn kind ervoor heeft gekozen buiten de schijnwerpers te blijven. Hij zag van dichtbij hoe mediabelangstelling soms weinig ruimte laat voor nuance of rust.
“Als eenmaal iets naar buiten komt, wordt alles een verhaal,” zegt hij. Daarom hield hij dit belangrijke deel van zijn leven lange tijd voor zichzelf.
Een zware periode achter de schermen
Achter het stilzwijgen ging een heftige periode schuil. Twee jaar geleden liep zijn partner zwangerschapscomplicaties op, waaronder het ernstige HELLP-syndroom — een aandoening die gevaarlijk kan zijn voor zowel moeder als kind.
De situatie werd al snel kritiek. De baby werd maanden te vroeg geboren en zowel moeder als kind kwamen op de intensive care terecht.
Voor Jaap was dat een periode waarin alles draaide om overleven. Waar hij ooit bekend stond als de luidruchtige en dominante realityster, stond hij nu aan een z!ekenhuisbed, onzeker over de toekomst.
Hij beschrijft hoe die maanden hem compleet veranderden. De focus verschoof van aandacht en televisie naar gezondheid, zorgen en verantwoordelijkheid.
Een klein ventje met een sterke wil
Gelukkig gaat het inmiddels beter met zijn zoontje. Hij ontwikkelt zich stap voor stap, al zijn er nog uitdagingen. Het kind is klein en heeft een spraakachterstand, maar motorisch maakt hij volgens Jaap goede stappen.
De toekomst blijft nog onzeker, maar de opluchting overheerst. Het gezin beseft dat de situatie ook veel slechter had kunnen aflopen. Juist daardoor zegt Jaap nu anders naar het leven te kijken dan vroeger.
Bescherming van de moeder
Over de moeder van zijn kind houdt Jaap bewust weinig details openbaar. Zij wil geen onderdeel zijn van de mediawereld en blijft liever volledig anoniem.
Tijdens de opnames van House of Villains waren de twee tijdelijk uit elkaar, maar inmiddels hebben ze elkaar weer gevonden. De afgelopen jaren stonden vooral in het teken van herstel en stabiliteit.
Van typetje naar mens
Interessant is hoe Jaap zelf terugkijkt op de persona die hem ooit beroemd maakte. Terror Jaap was deels een rol die ontstond binnen de dynamiek van reality-tv. Die versie van zichzelf leverde hem succes op, maar zorgde ook voor een beeld dat lang bleef hangen.
Nu wil hij laten zien dat hij meer is dan dat ene televisiekarakter. Het leven buiten de camera’s, met verantwoordelijkheden als vader, heeft zijn prioriteiten veranderd.
Een nieuwe richting?
Naast zijn persoonlijke onthullingen hint Jaap ook op een mogelijke carrièreswitch. Waar die precies naartoe gaat, houdt hij voorlopig nog deels open, maar duidelijk is dat hij nadenkt over een toekomst die minder draait om provocatie en meer om inhoud.
De behoefte om zelf de regie terug te nemen lijkt daarin centraal te staan. Niet meer alleen bekend staan om een tv-personage, maar om de persoon daarachter.
Een ander beeld dan vroeger
Voor veel mensen blijft Jaap Amesz vooral de man die ooit de boel op stelten zette in een realityshow. Toch laat zijn verhaal zien dat het leven na televisie niet stil heeft gestaan.
Achter de schermen speelde zich een veel grotere verandering af: van excentrieke realityster naar betrokken vader die bewust kiest voor rust en bescherming van zijn gezin.
Wat blijft hangen
Het verhaal van Jaap Amesz laat vooral zien hoe sterk mensen kunnen veranderen door levenservaringen. Waar vroeger de aandacht vooral lag op humor, chaos en strategie, draait het nu om verantwoordelijkheid, gezondheid en privacy.
Zijn openheid komt niet voort uit de behoefte om opnieuw beroemd te worden, maar juist uit de wens om zelf controle te houden over zijn verhaal.
En misschien is dat wel de grootste verandering van allemaal: de man die ooit bekend werd door het zoeken van grenzen, kiest nu juist bewust voor balans.
Een nieuw hoofdstuk
Met zijn recente terugkeer op televisie en persoonlijke onthullingen lijkt Jaap een nieuw hoofdstuk te beginnen. Niet langer alleen de realityster van vroeger, maar iemand die probeert zijn verleden, het heden en zijn rol als vader met elkaar te verbinden.
Voor kijkers die hem nog kennen van De Gouden Kooi voelt dit misschien verrassend. Maar voor Jaap zelf lijkt het een logische volgende stap.
Het beeld van Terror Jaap mag dan beroemd zijn geworden — achter die bijnaam staat inmiddels een man met een heel ander verhaal.