Connect with us

Actueel

Einde carrière: Jamal Ben Saddik moet jarenlang de gevangenis in

Published

on

Jamal Ben Saddik krijgt celstraf voor oplichting en witwassen: topkickbokser mag toch carrière voortzetten

De Belgische topkickbokser Jamal Ben Saddik is in hoger beroep veroordeeld tot een gevangenisstraf van in totaal veertig maanden. De straf kwam tot stand na een langlopend onderzoek naar grootschalige oplichting en witwassen van meer dan 1,2 miljoen euro. De zaak, die ook zijn broer Saïd Ben Saddik en vriend Emad N. raakt, werpt een schaduw over de carrière van de zwaargewichtvechter die jarenlang de ring deelde met wereldkampioen Rico Verhoeven.

Toch betekent de uitspraak niet dat Jamal daadwerkelijk achter de tralies verdwijnt. Sterker nog: de kans is groot dat hij zijn straf grotendeels buiten de gevangenismuren mag uitzitten en zijn sportieve loopbaan kan voortzetten.

Jamal Ben Saddik.


Geen volledige celstraf: hoe zit dat?

Hoewel de straf in totaal veertig maanden bedraagt, is de helft daarvan voorwaardelijk. Dit betekent dat Jamal Ben Saddik in theorie slechts twintig maanden onvoorwaardelijk moet uitzitten. Volgens het Belgische recht kan iemand met een onvoorwaardelijke straf onder de drie jaar in veel gevallen rekenen op alternatieve vormen van strafuitvoering.

schermafbeelding 2025 02 23 om 121244

Dat kan bijvoorbeeld elektronisch toezicht zijn, een enkelband of een ander toezichtstraject. Welke specifieke voorwaarden voor Ben Saddik gelden, is nog niet bekendgemaakt. Wel is duidelijk dat hij in de tussentijd mag blijven vechten. Zijn management liet weten dat de rechtbank geen beroepsverbod heeft opgelegd en dat hij dus gewoon de ring in mag stappen, mits hij zich aan de opgelegde voorwaarden houdt.


Waar draait de zaak precies om?

Het onderzoek naar Jamal Ben Saddik begon enkele jaren geleden, toen bleek dat er grote sommen geld via een schimmige route van Nederland naar België vloeiden. Centraal in het onderzoek stond sportmakelaar Karim S., die als spil fungeerde. Hij regelde dat zwart geld, zogenaamd afkomstig uit legale activiteiten zoals salarissen, leningen en sponsorgelden, in werkelijkheid werd witgewassen.

Daarbij werden valse documenten gebruikt, waaronder nepovereenkomsten en fictieve loonstroken. Het witgewassen geld kwam terecht bij verschillende betrokkenen, waaronder Jamal Ben Saddik zelf. Een deel van het geld is volgens justitie besteed aan de aankoop en renovatie van een luxueuze villa met zwembad. Ook werden contante bedragen verstopt in koffers met een dubbele bodem. Bij een huiszoeking bij Emad N. vond de politie in één klap ruim 507.950 euro aan cash geld.


Broer en vriend ook schuldig bevonden

Niet alleen Jamal, maar ook zijn broer Saïd Ben Saddik en goede vriend Emad N. zijn in het hoger beroep schuldig bevonden aan hun rol in de zaak. Het gerechtshof legt de nadruk op hun actieve bijdrage aan het witwassen en frauduleus rondpompen van geld.

Het hof heeft besloten het volledige witgewassen bedrag van ruim 1,2 miljoen euro in beslag te nemen. Daarnaast kregen alle drie forse geldboetes:

  • Jamal: €40.000

  • Emad N.: €24.000

  • Saïd Ben Saddik: €16.000

Een ander belangrijk gevolg is dat de drie geen functies meer mogen bekleden als bestuurder van vennootschappen. Dit moet voorkomen dat zij in de toekomst via bedrijven opnieuw geldstromen kunnen verhullen.

jamal ben saddik rico verhoeven 2019 tko


Ben Saddik reageert: “Ik neem mijn verantwoordelijkheid”

Na de uitspraak liet Jamal Ben Saddik via zijn management weten zich neer te leggen bij het vonnis. In een verklaring klinkt teleurstelling door, maar ook opluchting dat de straf is verlaagd ten opzichte van de eerdere uitspraak in eerste aanleg.

“Uiteraard had Jamal op een nog gunstigere uitkomst gehoopt, maar we zijn opgelucht dat de rechter de eerder opgelegde straf van 40 maanden aanzienlijk heeft verlaagd naar 20 maanden effectief,” aldus het management.

Ben Saddik zelf erkent dat hij in het verleden fouten heeft gemaakt en zegt dat hij zijn verantwoordelijkheid neemt. Hij wil zich nu volledig richten op zijn sport en zijn gezin. Ook benadrukt zijn entourage dat de zaak geen invloed zal hebben op zijn toekomst als professioneel vechter, zolang hij zich houdt aan de voorwaarden van de rechtbank.


Populaire vechter in de internationale ring

Jamal Ben Saddik is al jarenlang een van de meest bekende gezichten in de wereld van het kickboksen. Hij stond meerdere keren in de ring tegenover de Nederlandse wereldkampioen Rico Verhoeven, wat hem bij een groot publiek op de kaart zette.

Zijn imposante postuur, vechtlust en spraakmakende gevechten leverden hem fans op in binnen- en buitenland. De vechter stond bekend als een groot talent, maar ook als een controversiële figuur door incidenten buiten de ring.

Met deze veroordeling lijkt de reputatie van Ben Saddik opnieuw een deuk op te lopen. Toch lijken sponsors en fans voorlopig nog niet massaal af te haken, mede doordat hij zijn straf grotendeels buiten de cel kan uitzitten en de kickbokswereld hem niet in de ban heeft gedaan.


Wat betekent dit voor zijn sportcarrière?

De kickbokswereld kent veel schandalen, maar het is zeldzaam dat een vechter in de top zo zwaar wordt veroordeeld. Toch is het opmerkelijk dat Ben Saddik mag blijven vechten. Dit heeft hij grotendeels te danken aan het feit dat de onvoorwaardelijke celstraf net onder de kritische grens van drie jaar ligt. Daardoor kan hij, mits hij zich aan de afspraken houdt, in principe zijn agenda voor 2025 gewoon vol plannen met nieuwe gevechten.

Jamal Ben Saddik.

Het is vooralsnog onduidelijk of grote organisaties zoals Glory consequenties verbinden aan zijn strafblad. Voor fans maakt dat weinig verschil: zolang Ben Saddik in de ring staat, blijft hij een publiekstrekker.


Toekomst: kan Jamal Ben Saddik zijn imago herstellen?

De vraag is wel: hoe nu verder? De Belgische justitie heeft een duidelijk signaal afgegeven dat topsporters niet boven de wet staan. Voor Ben Saddik is het nu zaak om zijn imago op te poetsen. In interviews liet hij eerder weten te dromen van een rolmodelpositie voor jongeren in de wijken van Brussel en Antwerpen, waar hij zelf opgroeide.

Met een strafblad op zak zal dat een stuk moeilijker zijn. Toch gelooft zijn team dat een sportieve comeback kan helpen om het publiek opnieuw voor zich te winnen.


Conclusie: een les voor de sportwereld

De zaak rond Jamal Ben Saddik laat zien dat succes in de sportwereld geen vrijbrief is voor illegale praktijken. Het verhaal illustreert hoe snel roem kan omslaan in controverse als regels worden overtreden. Toch biedt het ook een ander perspectief: met discipline, transparantie en de juiste keuzes kan zelfs een veroordeelde sporter zijn loopbaan voortzetten en misschien wel herstellen.

schermafbeelding 2025 02 23 om 121244

Of Jamal dat lukt, zal de komende jaren blijken. Eén ding is zeker: fans en tegenstanders zullen zijn volgende stappen met argusogen volgen.

Actueel

An Lemmens in tranen bij afscheid: “Het voelt definitief”

Published

on

Emotioneel afscheid van An Lemmens bij ‘Een Echte Job’: “Mag ik dit vaker doen?”

Voor de vele trouwe kijkers van Een Echte Job is het een moment vol gemengde gevoelens. De laatste aflevering van het veelbesproken programma is uitgezonden, en dat betekent ook het tijdelijke afscheid van An Lemmens als vroedvrouw. De presentatrice liet de afgelopen weken een diepe indruk achter met haar betrokkenheid, empathie en openhartigheid in de verloskamer. Op Instagram blikt ze nu terug – én vooruit.

Een programma dat raakte

In Een Echte Job draaide alles om het échte leven. Geen gescripte drama of opgelegde spanning, maar rauwe, pure verhalen recht uit het hart van de zorg. An Lemmens dompelde zich volledig onder in de wereld van de verloskunde. Kijkers zagen hoe ze meehielp bij bevallingen, meeleefde met ouders én stil werd bij momenten van verdriet.

Het programma wist niet alleen informatief te zijn, maar vooral ook emotioneel. Thema’s zoals geboorte, verlies, onzekerheid en hoop kwamen aan bod. En die openhartigheid van An maakte dat veel mensen zich in haar herkenden.

An Lemmens: “Deze ervaring heeft mij veranderd”

Na de uitzending van de laatste aflevering richtte An zich via sociale media tot haar volgers. In een persoonlijke boodschap op Instagram schreef ze hoe diep de ervaring haar heeft geraakt. “Wat een rollercoaster aan emoties, aan inzichten en aan levensverhalen”, begon ze. “Ik heb gehuild, gelachen, meegeleefd en vooral: geleerd.”

Ze benadrukt dat het niet enkel ging om het medische aspect van het werk als vroedvrouw, maar vooral om het menselijke: “Het wonder van nieuw leven, maar ook de angst, de twijfel en soms het afscheid. Alles zit in die eerste momenten.”

Open vraag aan haar volgers

Maar wat vooral opvalt in haar bericht, is de vraag die An haar kijkers stelt:
“Mag ik dit vaker doen?”
Een simpele, maar veelzeggende zin. Ze vraagt of mensen meer van dit soort programma’s willen zien. “Willen jullie dat ik vaker dit soort verhalen vertel? Echte mensen, echte emoties, echte ervaringen – dat is waar mijn hart sneller van gaat kloppen,” schrijft ze.

Het is een duidelijke indicatie dat An openstaat voor een vervolg. Niet alleen op Een Echte Job, maar misschien ook op andere projecten waarin het menselijke centraal staat.

Veel bijval op social media

De reacties onder haar bericht zijn hartverwarmend. Honderden volgers laten weten dat ze geraakt zijn door het programma en de rol die An daarin speelde. “Jij hebt mijn respect echt verdiend, An,” schrijft iemand. Een ander voegt eraan toe: “Zelden zo’n eerlijk programma gezien. Als dit de toekomst van televisie is, teken ik direct.”

Ook collega’s uit de media- en zorgsector reageren enthousiast. Een vroedvrouw schrijft: “Wat jij hebt laten zien, is zo herkenbaar voor ons in het veld. Bedankt dat je dit vak met zoveel liefde en respect hebt neergezet.”

Komt er een vervolg?

Of er een tweede seizoen van Een Echte Job komt, is op dit moment nog niet bevestigd door de zender. Maar insiders laten doorschemeren dat de kans groot is. De kijkcijfers waren solide en de online betrokkenheid is uitzonderlijk hoog. Als de publieke respons op An’s oproep positief blijft, lijkt een vervolg slechts een kwestie van tijd.

Televisiemakers houden de reacties in elk geval nauwlettend in de gaten. De combinatie van maatschappelijke relevantie, authentieke verhalen en een bekende presentatrice als gids door deze wereld blijkt een gouden formule.

Een nieuwe richting voor An Lemmens?

De vraag blijft: staat An Lemmens aan het begin van een nieuwe fase in haar carrière? In plaats van entertainment en talentenjachten lijkt ze zich steeds meer te profileren als een verteller van menselijke verhalen – een brug tussen de kijker en het leven van alledag.

In eerdere interviews gaf ze al aan steeds meer behoefte te voelen aan projecten met inhoud en impact. “Ik wil mensen raken. Ik wil iets vertellen dat blijft hangen,” zei ze vorig jaar nog in een gesprek met Het Laatste NieuwsEen Echte Job past daar naadloos in.

Meer dan televisie alleen

Wat dit programma zo bijzonder maakt, is dat het verder gaat dan televisie. Het werpt licht op een sector die vaak onderbelicht blijft, maar een enorme impact heeft op het leven van mensen: de geboortezorg. De betrokkenheid van An Lemmens bij de gezinnen, de verpleging en de artsen zorgde voor meer bewustzijn, meer waardering en meer begrip.

In een tijd waarin de zorg onder druk staat, levert een programma als Een Echte Job ook een maatschappelijke bijdrage. Het maakt zichtbaar wat normaal achter gesloten deuren gebeurt – en het laat zien hoe kwetsbaar én krachtig die momenten zijn.

Een toekomst vol mogelijkheden

De komende weken zal duidelijk worden of de vraag van An Lemmens beantwoord wordt. Maar de eerste signalen wijzen erop dat het publiek snakt naar échte verhalen. Naar programma’s waarin empathie en verbondenheid centraal staan. En naar presentatoren die de moed hebben om zich kwetsbaar op te stellen.

Voor An lijkt de ervaring met Een Echte Job in ieder geval een kantelpunt te zijn geweest. Een ervaring die ze wil delen, herhalen en verder uitdiepen. Of dat opnieuw als vroedvrouw is, of in een ander menselijk project, dat zal de tijd uitwijzen.

Conclusie: Een programma dat blijft hangen

De laatste aflevering van Een Echte Job markeert het einde van een televisiereeks, maar mogelijk ook het begin van iets groters. Voor An Lemmens én voor de kijkers. Met haar oprechte vraag — “Mag ik dit vaker doen?” — raakt ze een snaar bij velen.

Het succes van het programma toont aan dat er behoefte is aan verhalen die raken, die verbinden en die tonen wat het betekent om mens te zijn. An Lemmens heeft dat talent – en de wil – om die verhalen te blijven vertellen.

Of er een tweede seizoen komt? Die beslissing ligt nu deels bij de kijker. Maar één ding is zeker: Een Echte Job heeft zijn sporen nagelaten. En als het aan An ligt, is dit pas het begin.

Continue Reading