Actueel
Getuige van Ellen uit ‘Blind getrouwd’ neemt het voor haar op na massale kritiek: “Ik moet ervan kotsen”
De kritiek op Ellen uit Blind Getrouwd is haar goede vriend en getuige Jens duidelijk te veel geworden. Nadat de kandidate de afgelopen weken flink onder vuur kwam te liggen bij sommige kijkers, neemt hij het openlijk voor haar op. Op sociale media haalt Jens hard uit naar mensen die Ellen veroordelen op basis van wat ze op televisie zien. “Wat maakt haar in godsnaam een slecht persoon?”
Ellen kreeg vooral kritiek vanwege haar twijfels en het feit dat de gewenste romantische gevoelens binnen haar huwelijk met Matti uitbleven. Volgens Jens wordt daarbij echter veel te gemakkelijk vergeten dat kijkers slechts een klein gedeelte van hun verhaal te zien krijgen.
‘Ik kan mij niet meer inhouden’
Jens besluit zijn frustraties niet langer voor zich te houden.
“Ik kan mij niet meer inhouden”, schrijft hij op sociale media.
Hij begrijpt niet dat mensen iemand die ze persoonlijk helemaal niet kennen zo hard kunnen aanvallen.
“Hoe gemakkelijk spuwen mensen hun gal over iemand die ze niet eens kennen? Hoe gemakkelijk breken we iemand af op basis van een paar beelden op tv? Ik moet daar van kotsen.”
Het zijn stevige woorden, maar Jens maakt duidelijk dat de negatieve reacties hem diep raken.
Ellen krijgt veel kritiek
Ellen en Matti werden in Blind Getrouwd aan elkaar gekoppeld zonder elkaar vooraf te kennen.
Zoals het concept voorschrijft, ontmoetten ze elkaar pas rondom hun huwelijk en moesten ze daarna ontdekken of de experts daadwerkelijk een goede match hadden gevonden.
Bij Ellen ontstonden echter twijfels.
De romantische gevoelens waarop werd gehoopt, kwamen niet voldoende op gang. Ze sprak daar tijdens het experiment openlijk over en maakte duidelijk dat ze niet wilde doen alsof er gevoelens waren die ze niet ervoer.
Juist die houding leverde haar kritiek op.
Sommige kijkers vonden haar afstandelijk of hadden moeite met de manier waarop ze haar twijfels tegenover Matti uitte.
‘Wat maakt Ellen een slecht persoon?’
Jens begrijpt die reacties totaal niet.
Hij vraagt zich openlijk af wat Ellen volgens haar critici dan precies verkeerd heeft gedaan.
“Wat maakt haar in godsnaam een slecht persoon?”, schrijft hij.
“Waarom? Omdat ze niet de juiste gevoelens heeft? Omdat het puzzelstukje misschien gewoon niet past?”
Volgens Jens zou Ellen juist waardering moeten krijgen omdat ze eerlijk is over haar gevoelens.
Hij omschrijft haar als iemand die oprecht durft te zeggen wat ze voelt, maar óók wat ze niet voelt.
Moest Ellen dan doen alsof?
Volgens Jens zou het veel erger zijn geweest wanneer Ellen tijdens het programma toneel had gespeeld.
“Moet ze dan liegen? Toneel spelen? Haar eigen gevoelens verloochenen om toch maar door iedereen graag gezien te worden?”
Daarmee raakt hij aan een belangrijk onderdeel van het programma.
De deelnemers worden aan elkaar gekoppeld in de hoop dat er liefde ontstaat, maar dat betekent vanzelfsprekend niet dat romantische gevoelens gegarandeerd zijn.
Volgens Jens kun je Ellen dan ook moeilijk verwijten dat die klik bij haar niet ontstond zoals gehoopt.
‘We zien slechts fragmenten’
Daarnaast waarschuwt Jens voor het beeld dat kijkers op basis van een televisieprogramma van een deelnemer vormen.
Wat uiteindelijk wordt uitgezonden, is volgens hem slechts een fractie van alles wat er tijdens het experiment gebeurt.
“En laten we niet vergeten: wat we op tv zien, zijn fragmenten. Geselecteerde momenten, gemonteerd tot een verhaal.”
Daarmee zegt hij niet dat wat kijkers zien niet is gebeurd, maar benadrukt hij dat veel gesprekken, emoties en nuances buiten beeld kunnen blijven.
“We zien niet alles, we voelen niet wat zij voelt en we kennen niet alle nuances.”
Goede vriend ziet andere Ellen
Jens kent Ellen vanzelfsprekend op een heel andere manier dan de gemiddelde kijker.
Hij stond als haar getuige dicht bij haar tijdens een van de belangrijkste momenten van het experiment en kent haar bovendien buiten de televisiecamera’s om.
Juist daarom raakt het hem wanneer onbekenden op sociale media harde conclusies over haar persoonlijkheid trekken.
Volgens Jens is het beeld dat sommige kijkers inmiddels van Ellen hebben gevormd niet representatief voor de persoon die hij kent.
Hij noemt haar zelfs “één van de sterkste mensen” die hij kent.
‘Ik ben fier op haar’
Ondanks alle kritiek blijft Jens dan ook volledig achter zijn vriendin staan.
“Ik ben fier op haar”, schrijft hij.
Hij benadrukt opnieuw dat de televisiekijker maar een klein deel van iemands persoonlijkheid te zien krijgt.
“Wat je op tv ziet, is maar een fractie van wie iemand écht is.”
Daarmee probeert hij de discussie rond Ellen ook in een breder perspectief te plaatsen.
Deelnemers aan realityprogramma’s stellen een deel van hun persoonlijke leven open voor het publiek, maar dat betekent volgens hem niet dat kijkers daardoor alles over hen weten.
Ellen en Matti stopten uiteindelijk
De twijfels die tijdens Blind Getrouwd zichtbaar werden, bleken uiteindelijk niet zomaar een moeilijke fase.
Ellen en Matti besloten na vier weken om het experiment voortijdig te beëindigen.
Vooral het ontbreken van de romantische verbinding en hun verschillen speelden daarbij een rol.
Ellen had eerder al uitgesproken dat de gevoelens waarop ze hoopte niet kwamen. Matti wilde op zijn beurt duidelijkheid over waar hij aan toe was.
Uiteindelijk concludeerden ze dat een romantische toekomst samen er niet in zat.
Oproep aan kijkers
Voor Jens is dat echter geen reden om Ellen persoonlijk af te rekenen.
Hij sluit zijn boodschap daarom af met een duidelijke oproep aan de kijkers van Blind Getrouwd.
“Graag wat meer menselijkheid. Wat minder haat. En vooral: wat meer lef om gewoon jezelf te zijn.”
“Zullen we dat afspreken?”
Zijn boodschap is daarmee duidelijk: kijkers mogen uiteraard een mening hebben over wat ze in Blind Getrouwd zien, maar volgens Jens is de grens bereikt wanneer kritiek verandert in persoonlijke aanvallen.
Want dat het huwelijk tussen Ellen en Matti uiteindelijk niet werkte, betekent volgens hem nog niet dat Ellen daarom een slecht persoon is.
Actueel
Deze vier provincies doen niet meer aan wintertijd en zetten de klok niet terug
Twee keer per jaar de klok verzetten? Op steeds meer plekken willen ze daar definitief vanaf. Verschillende regio’s hebben inmiddels besloten voortaan het hele jaar dezelfde tijd te hanteren. Vooral in Canada is er veel beweging. Daar kiezen meerdere provincies en gebieden ervoor de halfjaarlijkse klokwissel af te schaffen. Toch zorgt één belangrijke vraag nog altijd voor discussie: kiezen we voor permanente zomertijd of juist voor wintertijd?
Die discussie speelt ook onder slaapdeskundigen. Hoewel velen van hen het stoppen met de klokwissel toejuichen, bestaat er kritiek op permanente zomertijd. Een vaste wintertijd zou namelijk beter aansluiten bij het natuurlijke dag-nachtritme.
In Nederland verandert er voorlopig niets. In de nacht van zaterdag 24 op zondag 25 oktober 2026 gaat de klok weer een uur terug.
Steeds meer plekken stoppen met klok verzetten
Voor miljoenen mensen is het ieder voorjaar en najaar hetzelfde ritueel: alle klokken moeten een uur vooruit of achteruit.
Dat heeft niet alleen praktische gevolgen. De verandering kan tijdelijk ook invloed hebben op het slaapritme.
Op verschillende plekken in Canada wordt daarom afscheid genomen van het systeem.
In de aangeleverde berichtgeving wordt Manitoba genoemd als de nieuwste provincie die besloot het verzetten van de klok te beëindigen.
Daar ging eerst een raadpleging onder de bevolking aan vooraf.
Bijna 72.000 inwoners zouden hun mening hebben gegeven. Maar liefst 92 procent van de deelnemers gaf aan dat ze van de halfjaarlijkse tijdswisseling af wilden.
De volgende vraag was welke tijd vervolgens permanent moest worden.
Meeste inwoners kiezen voor zomertijd
Daarover waren de meningen meer verdeeld.
Volgens de aangeleverde cijfers koos 58 procent voor permanente zomertijd, terwijl 34 procent liever permanent de wintertijd zou aanhouden.
Het voordeel van zomertijd is duidelijk zichtbaar aan het einde van de dag.
Het blijft ’s avonds langer licht.
Maar daar staat in de winter een belangrijk nadeel tegenover: de zon komt ’s ochtends later op. In december kan dat betekenen dat mensen veel langer in het donker aan hun dag beginnen.
En precies daar begint de discussie met slaapdeskundigen.
Slaapexperts zien liever wintertijd
Het afschaffen van de klokwissel kan rekenen op steun van deskundigen die wijzen op de verstoring van het slaapritme die het verzetten van de klok kan veroorzaken.
Vooral jonge kinderen en mensen die gevoelig zijn voor veranderingen in hun slaap-waakritme kunnen enkele dagen nodig hebben om zich aan de nieuwe tijd aan te passen.
Maar stoppen met de klokwissel is één ding. Welke tijd daarna permanent wordt ingevoerd, is een andere discussie.
Een deel van de slaap- en chronobiologische experts geeft de voorkeur aan permanente wintertijd.
Die standaardtijd sluit beter aan op de stand van de zon en daarmee op het natuurlijke circadiane ritme.
Bij permanente zomertijd wordt de klok als het ware het hele jaar een uur naar voren geschoven.
Dat levert lichte zomeravonden op, maar betekent tegelijkertijd dat het tijdens de wintermaanden ’s ochtends langer donker blijft.
Gezondheid belangrijke reden
Gezondheidsargumenten speelden volgens de aangeleverde informatie een belangrijke rol bij de Canadese besluitvorming.
Een analyse van het provinciale ministerie van Volksgezondheid zou hebben geconcludeerd dat stoppen met het wisselen van de klok voordelen kan opleveren.
Gezinnen met jonge kinderen worden daarbij specifiek genoemd.
Een verandering van één uur klinkt misschien beperkt, maar kan het dagelijkse ritme tijdelijk behoorlijk verstoren.
Daarnaast worden economische en praktische argumenten genoemd.
Wanneer aangrenzende gebieden dezelfde tijd hanteren, wordt bijvoorbeeld zakendoen en reizen over provinciegrenzen eenvoudiger.
Canada krijgt steeds meer uitzonderingen
Canada vormt sowieso een ingewikkelde lappendeken als het om tijdzones en zomertijd gaat.
Naast Manitoba worden in de aangeleverde berichtgeving British Columbia, Alberta en de Northwest Territories genoemd als gebieden waar recent stappen zijn gezet om de klokwissel te beëindigen.
Yukon hanteert al sinds 2020 een vaste tijd.
Saskatchewan stopte er zelfs tientallen jaren geleden al mee.
Ook in delen van Ontario spelen veranderingen. Het noordwesten van de provincie zou zich aanpassen om gelijk te blijven lopen met Manitoba.
Zonder zo’n aanpassing kunnen bijzondere situaties ontstaan waarbij nabijgelegen plaatsen gedurende een deel van het jaar verschillende tijden hanteren.
Ontario wacht op andere regio’s
Ontario nam volgens de aangeleverde informatie al in 2020 wetgeving aan die het mogelijk maakt om met de klokwissel te stoppen.
Daar zit echter een belangrijke voorwaarde aan.
De verandering zou pas worden doorgevoerd wanneer onder andere Quebec en de Amerikaanse staat New York eveneens meedoen.
Dat illustreert meteen waarom het afschaffen van zomer- en wintertijd ingewikkelder is dan simpelweg besluiten de klok niet meer te verzetten.
Wanneer één gebied verandert en de buren niet, ontstaan nieuwe tijdsverschillen.
Dat kan gevolgen hebben voor woon-werkverkeer, scholen, transport, televisie-uitzendingen en bedrijven die over regionale grenzen werken.
Europa praat er al jaren over
Ook binnen de Europese Unie is het stoppen met de klokwissel bepaald geen nieuw onderwerp.
De Europese Commissie kwam in 2018 met een voorstel om de halfjaarlijkse wisseling te beëindigen.
Daaraan voorafgaand werd een grote online raadpleging gehouden.
Van de ruim 4,5 miljoen deelnemers zou ongeveer 84 procent voor het afschaffen van de klokwissel hebben gestemd.
Daarmee leek er aanvankelijk veel draagvlak.
Toch bleek het in de praktijk ingewikkelder.
Zomertijd of wintertijd zorgt voor discussie
Wanneer de klok niet meer wordt verzet, moet namelijk worden bepaald welke tijd permanent wordt.
En juist daarover konden Europese landen het niet eens worden.
Sommige landen en burgers geven de voorkeur aan zomertijd vanwege de langere lichte avonden.
Andere landen en deskundigen zien juist meer voordelen in permanente standaardtijd, oftewel wintertijd.
Daarnaast is afstemming tussen buurlanden belangrijk.
Wanneer Nederland bijvoorbeeld voor een andere permanente tijd zou kiezen dan België of Duitsland, kan dat nieuwe tijdsverschillen opleveren.
Het Europese voorstel is daardoor nog altijd niet definitief uitgevoerd.
Nederland zet klok op 25 oktober terug
Voor Nederland verandert er dit jaar dan ook niets.
De wintertijd gaat in op zondag 25 oktober 2026.
Om 03.00 uur wordt de klok één uur teruggezet naar 02.00 uur.
Daardoor duurt die nacht officieel een uur langer.
Voor veel mensen betekent dat simpelweg een extra uur slaap.
De omschakeling naar wintertijd vindt binnen de Europese Unie steeds plaats op de laatste zondag van oktober.
In het voorjaar gebeurt het tegenovergestelde en gaat de klok op de laatste zondag van maart weer een uur vooruit.
Wanneer stopt Nederland ermee?
Daar is voorlopig geen definitieve datum voor.
Hoewel het onderwerp al jarenlang op Europees niveau wordt besproken, is nog geen overeenstemming bereikt over de manier waarop de klokwissel moet worden afgeschaft.
Tot die tijd blijft het bestaande systeem in Nederland van kracht.
De ontwikkelingen in Canada laten ondertussen zien dat het wel degelijk anders kan.
Maar ze tonen ook meteen het grootste probleem: stoppen met het verzetten van de klok is relatief eenvoudig, bepalen welke tijd daarna permanent moet gelden is een stuk ingewikkelder.
Voor Nederland is de situatie dit weekend in ieder geval duidelijk: in de nacht van zaterdag op zondag gaat de klok om 03.00 uur terug naar 02.00 uur.