Actueel
Weduwe Koos Alberts krijgt vreselijke diagnose van arts
Verdrietig nieuws voor Joke Alberts. De 80-jarige weduwe van volkszanger Koos Alberts heeft in het z!ekenhuis te horen gekregen dat ze de z!ekte van Parkinson heeft. De diagnose kwam voor Joke niet volledig onverwacht. Ze merkte al enige tijd veranderingen aan haar lichaam en vermoedde zelf dat er iets aan de hand was. “Ik werd steeds stijver en een beetje bibberig.”
Ondanks de diagnose probeert Joke positief naar de toekomst te blijven kijken. Ze hoopt vooral dat medicijnen haar klachten kunnen verminderen. “Je kunt achter de geraniums gaan zitten of in de put, maar dat helpt je allemaal niet.”
Joke Alberts heeft Parkinson
Joke vertelt in Weekend openhartig over haar gezondheid.
Ze kreeg de diagnose enkele weken geleden te horen.
“Ik had zelf al een beetje het idee dat ik het had”, vertelt ze.
De eerste signalen merkte ze vooral doordat haar lichaam anders begon aan te voelen.
“Ik werd steeds stijver en een beetje bibberig.”
Voor Joke was dat opvallend, omdat ze deze klachten niet van zichzelf kende.
‘Ik zal toch geen Parkinson hebben?’
De veranderingen zorgden ervoor dat ze zich begon af te vragen wat er aan de hand was.
“Het begon ermee dat ik dacht: wat heb ik nou? Hoe kan het nou dat ik zo stijf en bibberig ben?”
Al snel kwam bij haarzelf de gedachte aan Parkinson op.
“Ik zal toch geen Parkinson hebben?”
Na onderzoek in het z!ekenhuis bleek haar vermoeden helaas te kloppen.
“Dat bleek dus wel zo te zijn.”
Diagnose kwam niet volledig onverwacht
Hoewel een dergelijke diagnose vanzelfsprekend ingrijpend is, vertelt Joke dat ze op het moment dat artsen het nieuws brachten niet enorm schrok.
Ze hield er zelf namelijk al rekening mee.
“Ik verwachtte het al, dus ik was er niet zo van geschrokken.”
Voor de mensen om haar heen ligt dat anders.
“Andere mensen die het nu van me horen, schrikken er natuurlijk wel van.”
Aan de buitenkant is volgens Joke bovendien niet direct te zien dat ze gezondheidsproblemen heeft.
‘Ik zie er nog fit uit’
“Ik zie er nog fit uit”, vertelt ze.
Zelf ervaart ze haar lichaam inmiddels echter anders.
“Maar ik voel me niet meer zo fit door die Parkinson.”
Vooral de stijfheid lijkt haar momenteel parten te spelen.
Dat is een grote verandering voor Joke, die naar eigen zeggen altijd erg lenig is geweest.
Ze hoopt daarom dat de medicijnen die ze krijgt verlichting kunnen brengen.
Medicijnen moeten klachten verminderen
“Ik hoop wel dat de medicijnen de klachten gaan verminderen, vanwege die stijfheid”, vertelt Joke.
Juist dat lichamelijke gevoel maakt haar soms onzeker.
“Die heb ik nooit gehad, ik was altijd heel lenig.”
Het verschil met vroeger is daardoor groot.
“Daar word ik een beetje onzeker van. Ik hoop dat die onzekerheid weggaat.”
Hoe haar behandeling er verder precies uitziet, vertelt Joke niet. Ze richt zich vooral op de hoop dat haar klachten met medicatie beter beheersbaar worden.
Joke probeert positief te blijven
Ondanks alles wil de weduwe van Koos Alberts zich niet volledig door de diagnose laten beheersen.
“Ik ben altijd positief, ik ben een heel positief mens”, zegt ze.
Die houding heeft haar ook eerder door moeilijke periodes geholpen.
Daarbij verwijst Joke naar het zware ongeluk dat haar man Koos jaren geleden kreeg.
“Hetzelfde had ik nadat Koos zijn ongeluk kreeg: je neemt het op de koop toe.”
Voor Joke heeft het weinig zin om te blijven hangen in de vraag waarom iets gebeurt.
“Het is niet anders en je moet het ermee doen.”
‘Achter de geraniums zitten helpt niet’
Ze is dan ook niet van plan om zich na de diagnose volledig terug te trekken.
“Je kunt achter de geraniums gaan zitten of in de put, maar dat helpt je allemaal niet.”
Die nuchtere houding probeert Joke vast te houden terwijl ze moet wennen aan haar nieuwe situatie.
Ze wordt binnenkort 81 jaar en kijkt naar eigen zeggen rustig naar wat er nog op haar pad komt.
“Ik ben natuurlijk al oud, ik word eerdaags 81 jaar. Ik wacht gewoon af wat de toekomst brengt.”
Hoopvol over verloop
Joke zegt bovendien hoop te putten uit wat haar over haar eigen situatie is verteld.
“Er zijn verschillende soorten van Parkinson en volgens mij heb ik niet de ernstigste soort.”
Ze noemt dat zelf “erg hoopgevend”.
“Ik blijf positief.”
Daarbij blijft haar belangrijkste wens dat de behandeling helpt om met name de stijfheid te verminderen.
Hoe haar gezondheid zich de komende jaren ontwikkelt, kan vanzelfsprekend niet worden voorspeld.
Joke kiest er daarom voor om het stap voor stap te bekijken.
Veel meegemaakt met Koos Alberts
Het is niet de eerste keer dat Joke in haar leven met ingrijpende gezondheidsproblemen wordt geconfronteerd.
Jarenlang stond ze aan de zijde van haar man Koos Alberts.
De populaire volkszanger kreeg in 1987 een ernstig auto-ongeluk.
Na een optreden reed hij met zijn auto tegen een boom.
Koos liep daarbij zwaar lichamelijk letsel op en raakte vanaf zijn borst verlamd. Hij bracht vervolgens het grootste deel van de rest van zijn leven in een rolstoel door.
Ondanks zijn beperkingen wist hij zijn muzikale carrière voort te zetten.
Koos 0verleed in 2018
Joke bleef al die jaren aan zijn zijde.
Koos Alberts groeide met nummers als Ik verscheurde je foto en Zijn het je ogen uit tot een van de bekendste Nederlandse volkszangers.
In 2018 0verleed hij op 71-jarige leeftijd.
Voor Joke betekende zijn 0verlijden vanzelfsprekend een groot verlies.
Nu krijgt ze zelf te maken met een z!ekte die haar dagelijks leven beïnvloedt.
Toch probeert ze dezelfde instelling vast te houden die haar ook tijdens de moeilijke jaren met Koos hielp.
‘Ik blijf positief’
Joke weet dat ze haar diagnose niet kan veranderen.
Daarom wil ze vooral kijken naar wat nog wél mogelijk is en afwachten hoe haar behandeling aanslaat.
De stijfheid en onzekerheid zijn momenteel vervelend, maar ze hoopt dat haar medicijnen daarin verbetering brengen.
En ondanks het verdrietige nieuws overheerst bij Joke één boodschap.
“Ik blijf positief.”
Voor de bijna 81-jarige weduwe van Koos Alberts is dat voorlopig de manier waarop ze haar nieuwe werkelijkheid tegemoet wil treden.
Actueel
Deze vier provincies doen niet meer aan wintertijd en zetten de klok niet terug
Twee keer per jaar de klok verzetten? Op steeds meer plekken willen ze daar definitief vanaf. Verschillende regio’s hebben inmiddels besloten voortaan het hele jaar dezelfde tijd te hanteren. Vooral in Canada is er veel beweging. Daar kiezen meerdere provincies en gebieden ervoor de halfjaarlijkse klokwissel af te schaffen. Toch zorgt één belangrijke vraag nog altijd voor discussie: kiezen we voor permanente zomertijd of juist voor wintertijd?
Die discussie speelt ook onder slaapdeskundigen. Hoewel velen van hen het stoppen met de klokwissel toejuichen, bestaat er kritiek op permanente zomertijd. Een vaste wintertijd zou namelijk beter aansluiten bij het natuurlijke dag-nachtritme.
In Nederland verandert er voorlopig niets. In de nacht van zaterdag 24 op zondag 25 oktober 2026 gaat de klok weer een uur terug.
Steeds meer plekken stoppen met klok verzetten
Voor miljoenen mensen is het ieder voorjaar en najaar hetzelfde ritueel: alle klokken moeten een uur vooruit of achteruit.
Dat heeft niet alleen praktische gevolgen. De verandering kan tijdelijk ook invloed hebben op het slaapritme.
Op verschillende plekken in Canada wordt daarom afscheid genomen van het systeem.
In de aangeleverde berichtgeving wordt Manitoba genoemd als de nieuwste provincie die besloot het verzetten van de klok te beëindigen.
Daar ging eerst een raadpleging onder de bevolking aan vooraf.
Bijna 72.000 inwoners zouden hun mening hebben gegeven. Maar liefst 92 procent van de deelnemers gaf aan dat ze van de halfjaarlijkse tijdswisseling af wilden.
De volgende vraag was welke tijd vervolgens permanent moest worden.
Meeste inwoners kiezen voor zomertijd
Daarover waren de meningen meer verdeeld.
Volgens de aangeleverde cijfers koos 58 procent voor permanente zomertijd, terwijl 34 procent liever permanent de wintertijd zou aanhouden.
Het voordeel van zomertijd is duidelijk zichtbaar aan het einde van de dag.
Het blijft ’s avonds langer licht.
Maar daar staat in de winter een belangrijk nadeel tegenover: de zon komt ’s ochtends later op. In december kan dat betekenen dat mensen veel langer in het donker aan hun dag beginnen.
En precies daar begint de discussie met slaapdeskundigen.
Slaapexperts zien liever wintertijd
Het afschaffen van de klokwissel kan rekenen op steun van deskundigen die wijzen op de verstoring van het slaapritme die het verzetten van de klok kan veroorzaken.
Vooral jonge kinderen en mensen die gevoelig zijn voor veranderingen in hun slaap-waakritme kunnen enkele dagen nodig hebben om zich aan de nieuwe tijd aan te passen.
Maar stoppen met de klokwissel is één ding. Welke tijd daarna permanent wordt ingevoerd, is een andere discussie.
Een deel van de slaap- en chronobiologische experts geeft de voorkeur aan permanente wintertijd.
Die standaardtijd sluit beter aan op de stand van de zon en daarmee op het natuurlijke circadiane ritme.
Bij permanente zomertijd wordt de klok als het ware het hele jaar een uur naar voren geschoven.
Dat levert lichte zomeravonden op, maar betekent tegelijkertijd dat het tijdens de wintermaanden ’s ochtends langer donker blijft.
Gezondheid belangrijke reden
Gezondheidsargumenten speelden volgens de aangeleverde informatie een belangrijke rol bij de Canadese besluitvorming.
Een analyse van het provinciale ministerie van Volksgezondheid zou hebben geconcludeerd dat stoppen met het wisselen van de klok voordelen kan opleveren.
Gezinnen met jonge kinderen worden daarbij specifiek genoemd.
Een verandering van één uur klinkt misschien beperkt, maar kan het dagelijkse ritme tijdelijk behoorlijk verstoren.
Daarnaast worden economische en praktische argumenten genoemd.
Wanneer aangrenzende gebieden dezelfde tijd hanteren, wordt bijvoorbeeld zakendoen en reizen over provinciegrenzen eenvoudiger.
Canada krijgt steeds meer uitzonderingen
Canada vormt sowieso een ingewikkelde lappendeken als het om tijdzones en zomertijd gaat.
Naast Manitoba worden in de aangeleverde berichtgeving British Columbia, Alberta en de Northwest Territories genoemd als gebieden waar recent stappen zijn gezet om de klokwissel te beëindigen.
Yukon hanteert al sinds 2020 een vaste tijd.
Saskatchewan stopte er zelfs tientallen jaren geleden al mee.
Ook in delen van Ontario spelen veranderingen. Het noordwesten van de provincie zou zich aanpassen om gelijk te blijven lopen met Manitoba.
Zonder zo’n aanpassing kunnen bijzondere situaties ontstaan waarbij nabijgelegen plaatsen gedurende een deel van het jaar verschillende tijden hanteren.
Ontario wacht op andere regio’s
Ontario nam volgens de aangeleverde informatie al in 2020 wetgeving aan die het mogelijk maakt om met de klokwissel te stoppen.
Daar zit echter een belangrijke voorwaarde aan.
De verandering zou pas worden doorgevoerd wanneer onder andere Quebec en de Amerikaanse staat New York eveneens meedoen.
Dat illustreert meteen waarom het afschaffen van zomer- en wintertijd ingewikkelder is dan simpelweg besluiten de klok niet meer te verzetten.
Wanneer één gebied verandert en de buren niet, ontstaan nieuwe tijdsverschillen.
Dat kan gevolgen hebben voor woon-werkverkeer, scholen, transport, televisie-uitzendingen en bedrijven die over regionale grenzen werken.
Europa praat er al jaren over
Ook binnen de Europese Unie is het stoppen met de klokwissel bepaald geen nieuw onderwerp.
De Europese Commissie kwam in 2018 met een voorstel om de halfjaarlijkse wisseling te beëindigen.
Daaraan voorafgaand werd een grote online raadpleging gehouden.
Van de ruim 4,5 miljoen deelnemers zou ongeveer 84 procent voor het afschaffen van de klokwissel hebben gestemd.
Daarmee leek er aanvankelijk veel draagvlak.
Toch bleek het in de praktijk ingewikkelder.
Zomertijd of wintertijd zorgt voor discussie
Wanneer de klok niet meer wordt verzet, moet namelijk worden bepaald welke tijd permanent wordt.
En juist daarover konden Europese landen het niet eens worden.
Sommige landen en burgers geven de voorkeur aan zomertijd vanwege de langere lichte avonden.
Andere landen en deskundigen zien juist meer voordelen in permanente standaardtijd, oftewel wintertijd.
Daarnaast is afstemming tussen buurlanden belangrijk.
Wanneer Nederland bijvoorbeeld voor een andere permanente tijd zou kiezen dan België of Duitsland, kan dat nieuwe tijdsverschillen opleveren.
Het Europese voorstel is daardoor nog altijd niet definitief uitgevoerd.
Nederland zet klok op 25 oktober terug
Voor Nederland verandert er dit jaar dan ook niets.
De wintertijd gaat in op zondag 25 oktober 2026.
Om 03.00 uur wordt de klok één uur teruggezet naar 02.00 uur.
Daardoor duurt die nacht officieel een uur langer.
Voor veel mensen betekent dat simpelweg een extra uur slaap.
De omschakeling naar wintertijd vindt binnen de Europese Unie steeds plaats op de laatste zondag van oktober.
In het voorjaar gebeurt het tegenovergestelde en gaat de klok op de laatste zondag van maart weer een uur vooruit.
Wanneer stopt Nederland ermee?
Daar is voorlopig geen definitieve datum voor.
Hoewel het onderwerp al jarenlang op Europees niveau wordt besproken, is nog geen overeenstemming bereikt over de manier waarop de klokwissel moet worden afgeschaft.
Tot die tijd blijft het bestaande systeem in Nederland van kracht.
De ontwikkelingen in Canada laten ondertussen zien dat het wel degelijk anders kan.
Maar ze tonen ook meteen het grootste probleem: stoppen met het verzetten van de klok is relatief eenvoudig, bepalen welke tijd daarna permanent moet gelden is een stuk ingewikkelder.
Voor Nederland is de situatie dit weekend in ieder geval duidelijk: in de nacht van zaterdag op zondag gaat de klok om 03.00 uur terug naar 02.00 uur.