Actueel
Geliefde Hollywoodster uit de jaren ’60, die samen met Marlon Brando speelde, overlijdt op 86-jarige leeftijd
Hollywood kende in de jaren zestig talloze jonge acteurs en actrices die op het punt leken te staan om definitief door te breken. Anjanette Comer was daar een van. Met haar opvallende verschijning en acteertalent kreeg ze grote rollen aangeboden en werkte ze met enkele van de beroemdste acteurs van haar generatie. Toch liep haar carrière uiteindelijk heel anders dan verwacht. Nu is bekend geworden dat Comer op 86-jarige leeftijd is 0verleden.
Anjanette Comer 0verleden
Anjanette Comer werd vooral bekend door films als The Loved One, The Appaloosa en The Baby. In de jaren zestig leek ze alles in huis te hebben om uit te groeien tot een van de grote vrouwelijke sterren van Hollywood.
De brunette werd vanwege haar uiterlijk zelfs regelmatig vergeleken met een jonge Elizabeth Taylor. Ze kreeg belangrijke rollen en stond binnen korte tijd tegenover grote namen.
Toch zou Comer later keuzes maken die grote gevolgen hadden voor het verdere verloop van haar carrière.
Op het hoogtepunt van haar succes kreeg ze namelijk twee rollen aangeboden die achteraf enorme kansen bleken te zijn.
Ze wees twee beroemde films af
In 1967 kon Comer tegenover Robert Redford spelen in Barefoot in the Park. Ook kreeg ze de mogelijkheid om naast Warren Beatty te verschijnen in Bonnie and Clyde.
Comer wees beide rollen af.
Uiteindelijk ging de rol in Barefoot in the Park naar Jane Fonda, terwijl Faye Dunaway de vrouwelijke hoofdrol in Bonnie and Clyde kreeg. Beide films werden grote successen en speelden een belangrijke rol in de verdere carrières van de actrices.
Jaren later vertelde Comer openhartig waarom ze destijds zulke opvallende beslissingen had genomen.
Ze had op dat moment naar eigen zeggen een zeer belangrijke relatie met een acteur die liever niet wilde dat ze in films werkte. Comer was naar eigen zeggen jong en naïef en liet zich daardoor beïnvloeden.
Ook deed ze later een opmerkelijke bekentenis over haar eigen loopbaan: ze vertelde dat ze haar carrière destijds eigenlijk haatte.
Van Texas naar Hollywood
Comer werd op 7 augustus 1939 geboren in Dawson, Texas. Nadat ze opgroeide in het kleine plaatsje besloot ze haar droom als actrice na te jagen. Ze ging acteren studeren aan het Pasadena Playhouse.
Eenmaal in Hollywood pakte ze het anders aan dan veel andere jonge actrices. Waar sommigen zich meteen volledig op audities en contacten binnen de filmwereld stortten, wilde Comer eerst beter worden in haar vak.
Tijdens haar eerste twee jaar in Hollywood zou ze nauwelijks actief naar professioneel acteerwerk hebben gezocht. In plaats daarvan richtte ze zich vooral op studeren, oefenen en het ontwikkelen van haar acteertalent.
Begin jaren zestig verschenen vervolgens de eerste televisierollen. Comer was onder meer te zien in My Three Sons en The Donna Reed Show. In 1963 volgden rollen in Gunsmoke, Ben Casey en Arrest and Trial.
Haar optreden in die laatste serie leverde haar zelfs een Emmy-nominatie op voor beste vrouwelijke bijrol.
Daarna lonkte het witte doek.
Grote rol naast Marlon Brando
Comer maakte in 1964 haar filmdebuut in de komedie Quick, Before It Melts. Een jaar later volgde The Loved One, de zwarte komedie waarmee ze bij een groter publiek bekend werd.
In de film speelde ze Aimee Thanatogenous, een jonge vrouw die werkzaam is in de uitvaartbranche.
Niet veel later volgde opnieuw een grote kans. In 1966 speelde Comer naast Marlon Brando en John Saxon in de western The Appaloosa. Ze vertolkte daarin een Mexicaanse vrouw die een belangrijke rol speelt in het conflict binnen het verhaal.
Op dat moment leek weinig een grote Hollywoodcarrière nog in de weg te staan.
Toch ontstonden er problemen.
Vertrok tijdens opnames
Comer was gecast voor Funeral in Berlin, waarin ze tegenover Michael Caine zou spelen. Tijdens de opnames in Duitsland vertrok ze echter onverwachts. Haar rol werd vervolgens overgenomen door Eva Renzi.
Comer vertelde jaren later dat het incident haar reputatie in Hollywood had beschadigd. Ze kreeg naar eigen zeggen het imago dat ze moeilijk of zelfs ‘gek’ zou zijn omdat ze tijdens de productie was weggelopen.
Zelf keek ze daar later genuanceerder op terug. Volgens Comer was haar carrière simpelweg te snel gegaan.
Na slechts enkele televisieoptredens was ze in korte tijd een filmster geworden. Emotioneel wist ze naar eigen zeggen niet goed hoe ze met die plotselinge bekendheid en druk moest omgaan.
Carrière ging wel door
Hoewel Comer uiteindelijk niet de absolute sterrenstatus bereikte die sommigen voor haar hadden voorspeld, verdween ze zeker niet uit beeld.
Ze speelde onder meer in Guns for San Sebastian, Rabbit, Run, The Firechasers en Fire Sale. Veel later was ze ook te zien in Steven Soderberghs The Underneath.
Daarnaast verscheen ze regelmatig op televisie. Zo had ze rollen in bekende series als Bonanza, Mannix, Columbo, Hotel en The Practice.
Een opvallende rol uit haar carrière was die in de horrorfilm The Baby uit 1973. Daarin speelde Comer een maatschappelijk werkster.
Actrice Marianna Hill, die met haar samenwerkte, vertelde later dat Comer haar werk bijzonder serieus nam en uitgebreid nadacht over de innerlijke wereld van haar personages.
Huwelijk met Robert Klane
Ook privé veranderde er in de loop der jaren veel. De relatie die eerder invloed had gehad op haar carrière hield uiteindelijk geen stand.
In 1976 trouwde Comer met schrijver, scenarioschrijver en regisseur Robert Klane. Hij werd onder meer bekend door Where’s Poppa?, Fire Sale en Weekend at Bernie’s.
Het huwelijk hield zeven jaar stand. In 1983 gingen Comer en Klane uit elkaar.
Ondanks de tegenslagen bleef Comer lange tijd geloven dat ze opnieuw de top van Hollywood kon bereiken. In een interview uit 1981 sprak ze daar vol vertrouwen over.
Ze redeneerde dat ze het eerder had gedaan en het daarom opnieuw zou kunnen. Voor Comer was het belangrijk om zelf in die mogelijkheid te blijven geloven.
Strijd tegen leukemie
Comer 0verleed op 28 mei in het UCLA Santa Monica Medical Center. Haar 0verlijden werd echter pas maanden later, in september 2026, publiekelijk bekend.
Ze werd 86 jaar.
Volgens een 0verlijdensakte waarover The Hollywood Reporter berichtte, kampte de actrice met leukemie. Daarnaast zou ze hartproblemen hebben gehad.
Daarmee komt een einde aan het leven van een actrice wier loopbaan misschien niet verliep zoals Hollywood ooit voorspelde, maar die wel tientallen jaren actief bleef.
Anjanette Comer zal bovendien verbonden blijven aan een fascinerend hoofdstuk uit de filmgeschiedenis. Ze had het talent, de uitstraling én de mogelijkheden om een van de grootste sterren van haar generatie te worden.
Dat ze juist twee rollen afwees die later belangrijk werden voor Jane Fonda en Faye Dunaway, maakt haar levensverhaal des te opmerkelijker.
Haar carrière laat daarmee zien hoe onvoorspelbaar Hollywood kan zijn. Soms zijn het niet alleen de rollen die iemand accepteert die een loopbaan bepalen, maar juist ook de kansen waarop iemand besluit nee te zeggen.
Actueel
Deze vier provincies doen niet meer aan wintertijd en zetten de klok niet terug
Twee keer per jaar de klok verzetten? Op steeds meer plekken willen ze daar definitief vanaf. Verschillende regio’s hebben inmiddels besloten voortaan het hele jaar dezelfde tijd te hanteren. Vooral in Canada is er veel beweging. Daar kiezen meerdere provincies en gebieden ervoor de halfjaarlijkse klokwissel af te schaffen. Toch zorgt één belangrijke vraag nog altijd voor discussie: kiezen we voor permanente zomertijd of juist voor wintertijd?
Die discussie speelt ook onder slaapdeskundigen. Hoewel velen van hen het stoppen met de klokwissel toejuichen, bestaat er kritiek op permanente zomertijd. Een vaste wintertijd zou namelijk beter aansluiten bij het natuurlijke dag-nachtritme.
In Nederland verandert er voorlopig niets. In de nacht van zaterdag 24 op zondag 25 oktober 2026 gaat de klok weer een uur terug.
Steeds meer plekken stoppen met klok verzetten
Voor miljoenen mensen is het ieder voorjaar en najaar hetzelfde ritueel: alle klokken moeten een uur vooruit of achteruit.
Dat heeft niet alleen praktische gevolgen. De verandering kan tijdelijk ook invloed hebben op het slaapritme.
Op verschillende plekken in Canada wordt daarom afscheid genomen van het systeem.
In de aangeleverde berichtgeving wordt Manitoba genoemd als de nieuwste provincie die besloot het verzetten van de klok te beëindigen.
Daar ging eerst een raadpleging onder de bevolking aan vooraf.
Bijna 72.000 inwoners zouden hun mening hebben gegeven. Maar liefst 92 procent van de deelnemers gaf aan dat ze van de halfjaarlijkse tijdswisseling af wilden.
De volgende vraag was welke tijd vervolgens permanent moest worden.
Meeste inwoners kiezen voor zomertijd
Daarover waren de meningen meer verdeeld.
Volgens de aangeleverde cijfers koos 58 procent voor permanente zomertijd, terwijl 34 procent liever permanent de wintertijd zou aanhouden.
Het voordeel van zomertijd is duidelijk zichtbaar aan het einde van de dag.
Het blijft ’s avonds langer licht.
Maar daar staat in de winter een belangrijk nadeel tegenover: de zon komt ’s ochtends later op. In december kan dat betekenen dat mensen veel langer in het donker aan hun dag beginnen.
En precies daar begint de discussie met slaapdeskundigen.
Slaapexperts zien liever wintertijd
Het afschaffen van de klokwissel kan rekenen op steun van deskundigen die wijzen op de verstoring van het slaapritme die het verzetten van de klok kan veroorzaken.
Vooral jonge kinderen en mensen die gevoelig zijn voor veranderingen in hun slaap-waakritme kunnen enkele dagen nodig hebben om zich aan de nieuwe tijd aan te passen.
Maar stoppen met de klokwissel is één ding. Welke tijd daarna permanent wordt ingevoerd, is een andere discussie.
Een deel van de slaap- en chronobiologische experts geeft de voorkeur aan permanente wintertijd.
Die standaardtijd sluit beter aan op de stand van de zon en daarmee op het natuurlijke circadiane ritme.
Bij permanente zomertijd wordt de klok als het ware het hele jaar een uur naar voren geschoven.
Dat levert lichte zomeravonden op, maar betekent tegelijkertijd dat het tijdens de wintermaanden ’s ochtends langer donker blijft.
Gezondheid belangrijke reden
Gezondheidsargumenten speelden volgens de aangeleverde informatie een belangrijke rol bij de Canadese besluitvorming.
Een analyse van het provinciale ministerie van Volksgezondheid zou hebben geconcludeerd dat stoppen met het wisselen van de klok voordelen kan opleveren.
Gezinnen met jonge kinderen worden daarbij specifiek genoemd.
Een verandering van één uur klinkt misschien beperkt, maar kan het dagelijkse ritme tijdelijk behoorlijk verstoren.
Daarnaast worden economische en praktische argumenten genoemd.
Wanneer aangrenzende gebieden dezelfde tijd hanteren, wordt bijvoorbeeld zakendoen en reizen over provinciegrenzen eenvoudiger.
Canada krijgt steeds meer uitzonderingen
Canada vormt sowieso een ingewikkelde lappendeken als het om tijdzones en zomertijd gaat.
Naast Manitoba worden in de aangeleverde berichtgeving British Columbia, Alberta en de Northwest Territories genoemd als gebieden waar recent stappen zijn gezet om de klokwissel te beëindigen.
Yukon hanteert al sinds 2020 een vaste tijd.
Saskatchewan stopte er zelfs tientallen jaren geleden al mee.
Ook in delen van Ontario spelen veranderingen. Het noordwesten van de provincie zou zich aanpassen om gelijk te blijven lopen met Manitoba.
Zonder zo’n aanpassing kunnen bijzondere situaties ontstaan waarbij nabijgelegen plaatsen gedurende een deel van het jaar verschillende tijden hanteren.
Ontario wacht op andere regio’s
Ontario nam volgens de aangeleverde informatie al in 2020 wetgeving aan die het mogelijk maakt om met de klokwissel te stoppen.
Daar zit echter een belangrijke voorwaarde aan.
De verandering zou pas worden doorgevoerd wanneer onder andere Quebec en de Amerikaanse staat New York eveneens meedoen.
Dat illustreert meteen waarom het afschaffen van zomer- en wintertijd ingewikkelder is dan simpelweg besluiten de klok niet meer te verzetten.
Wanneer één gebied verandert en de buren niet, ontstaan nieuwe tijdsverschillen.
Dat kan gevolgen hebben voor woon-werkverkeer, scholen, transport, televisie-uitzendingen en bedrijven die over regionale grenzen werken.
Europa praat er al jaren over
Ook binnen de Europese Unie is het stoppen met de klokwissel bepaald geen nieuw onderwerp.
De Europese Commissie kwam in 2018 met een voorstel om de halfjaarlijkse wisseling te beëindigen.
Daaraan voorafgaand werd een grote online raadpleging gehouden.
Van de ruim 4,5 miljoen deelnemers zou ongeveer 84 procent voor het afschaffen van de klokwissel hebben gestemd.
Daarmee leek er aanvankelijk veel draagvlak.
Toch bleek het in de praktijk ingewikkelder.
Zomertijd of wintertijd zorgt voor discussie
Wanneer de klok niet meer wordt verzet, moet namelijk worden bepaald welke tijd permanent wordt.
En juist daarover konden Europese landen het niet eens worden.
Sommige landen en burgers geven de voorkeur aan zomertijd vanwege de langere lichte avonden.
Andere landen en deskundigen zien juist meer voordelen in permanente standaardtijd, oftewel wintertijd.
Daarnaast is afstemming tussen buurlanden belangrijk.
Wanneer Nederland bijvoorbeeld voor een andere permanente tijd zou kiezen dan België of Duitsland, kan dat nieuwe tijdsverschillen opleveren.
Het Europese voorstel is daardoor nog altijd niet definitief uitgevoerd.
Nederland zet klok op 25 oktober terug
Voor Nederland verandert er dit jaar dan ook niets.
De wintertijd gaat in op zondag 25 oktober 2026.
Om 03.00 uur wordt de klok één uur teruggezet naar 02.00 uur.
Daardoor duurt die nacht officieel een uur langer.
Voor veel mensen betekent dat simpelweg een extra uur slaap.
De omschakeling naar wintertijd vindt binnen de Europese Unie steeds plaats op de laatste zondag van oktober.
In het voorjaar gebeurt het tegenovergestelde en gaat de klok op de laatste zondag van maart weer een uur vooruit.
Wanneer stopt Nederland ermee?
Daar is voorlopig geen definitieve datum voor.
Hoewel het onderwerp al jarenlang op Europees niveau wordt besproken, is nog geen overeenstemming bereikt over de manier waarop de klokwissel moet worden afgeschaft.
Tot die tijd blijft het bestaande systeem in Nederland van kracht.
De ontwikkelingen in Canada laten ondertussen zien dat het wel degelijk anders kan.
Maar ze tonen ook meteen het grootste probleem: stoppen met het verzetten van de klok is relatief eenvoudig, bepalen welke tijd daarna permanent moet gelden is een stuk ingewikkelder.
Voor Nederland is de situatie dit weekend in ieder geval duidelijk: in de nacht van zaterdag op zondag gaat de klok om 03.00 uur terug naar 02.00 uur.