Actueel
Eline De Munck met zoontje naar ziekenhuis: ‘Heel heftig’
Eline De Munck diep geraakt in ziekenhuis met zoontje Jacomo: ‘Dat brak mijn hart’
Eline De Munck heeft emotionele uren achter de rug met haar negen maanden oude zoontje Jacomo. De onderneemster moest opnieuw met hem naar het ziekenhuis en zag daar iets wat haar niet meer loslaat. Op de kinderafdeling lagen volgens Eline zieke kinderen alleen in hun kamer, omdat ouders niet altijd de mogelijkheid hebben om bij hen te blijven. Zelf kon ze wél aan de zijde van haar zoontje blijven. Dat besef maakt veel bij haar los en leidt tot een duidelijke oproep aan werkgevers: geef ouders de ruimte om bij hun zieke kind te zijn.
Wat er precies met de kleine Jacomo aan de hand was, vertelt Eline niet.
Wel laat ze weten dat haar zoontje inmiddels weer thuis is en dat het goed met hem gaat.
De ziekenhuiservaring heeft desondanks diepe indruk op haar gemaakt.
Met Jacomo naar het ziekenhuis
Jacomo werd eind november 2025 geboren en is inmiddels ongeveer negen maanden oud.
Eline moest onlangs opnieuw met hem naar het ziekenhuis, waar de jongen medische zorg kreeg.
Als moeder kon ze gedurende die periode bij hem blijven.
Iets wat op het eerste gezicht misschien vanzelfsprekend lijkt, maar volgens Eline helemaal niet voor iedere ouder mogelijk is.
„Ik ben zo dankbaar dat ik als mama vandaag bij hem kon zijn in het ziekenhuis”, schrijft ze op sociale media.
Eline beseft dat haar eigen werk- en privésituatie haar een vrijheid geeft die andere ouders niet altijd hebben.
Ze noemt zichzelf daarom een „verdomde chansaar”.
Wat ze op kinderafdeling ziet, raakt haar
Dat besef werd volgens Eline nog veel sterker toen ze over de afdeling pediatrie liep.
Daar zag ze kinderen die ziek in hun ziekenhuiskamer lagen zonder dat er op dat moment een ouder bij hen aanwezig was.
„Dat brak mijn hart”, schrijft ze.
Eline wil daarbij absoluut niet suggereren dat die ouders ervoor kiezen om hun kind alleen te laten.
Integendeel.
Volgens haar is juist het probleem dat sommige ouders nauwelijks een keuze hébben.
Wanneer een kind onverwacht ziek wordt of in het ziekenhuis terechtkomt, verdwijnen alle andere verplichtingen namelijk niet.
‘Ouders kunnen soms niet anders’
Werk moet doorgaan, rekeningen moeten worden betaald en mogelijk zijn er thuis nog andere kinderen voor wie opvang geregeld moet worden.
Daar komt de emotionele belasting van een ziek kind bovenop.
Voor sommige gezinnen kan daardoor een bijna onmogelijke situatie ontstaan.
Eline vindt het pijnlijk dat een moeder of vader in zo’n situatie soms toch moet gaan werken terwijl het eigen kind in het ziekenhuis ligt.
„Het is niet uitnodigend om ouder te worden in een maatschappij waar zoveel druk op ligt dat ouders in zo een situatie niet anders kunnen dan te gaan werken”, schrijft ze.
Vooral de financiële realiteit van gezinnen houdt haar bezig.
Wanneer beide ouders hun inkomen nodig hebben om alle vaste lasten te kunnen betalen, is zomaar thuisblijven niet altijd eenvoudig.
Niet alleen de mooie kanten van ouderschap
Eline vindt het belangrijk dat ook daarover wordt gesproken.
Op sociale media worden rondom het ouderschap vaak de mooie momenten gedeeld, maar volgens haar hoort de moeilijke realiteit daar net zo goed bij.
Een ziek kind kan een gezin plotseling volledig op zijn kop zetten.
Naast de zorgen over de gezondheid van het kind moet er van alles praktisch geregeld worden.
Wie blijft in het ziekenhuis? Wie zorgt voor eventuele broertjes of zusjes? Wat gebeurt er met het werk? En hoe vaak kun je opnieuw bij een werkgever aangeven dat je niet kunt komen?
Dat alles kan volgens Eline voor enorme druk zorgen.
„Nee, dat is niet ok en dat mag – wat zeg ik, dat móét – gezegd worden”, benadrukt ze.
Jacomo gelukkig weer thuis
Voor Eline en haar gezin liep het ziekenhuisbezoek gelukkig goed af.
Jacomo mocht weer mee naar huis en volgens zijn moeder gaat het inmiddels goed met hem.
Toch wilde ze haar zoontje niet onmiddellijk weer naar de crèche brengen.
De dag na het ziekenhuisbezoek besloot Eline daarom vanuit huis te werken, zodat Jacomo thuis kon blijven.
En juist daar beseft ze opnieuw hoeveel geluk ze met haar eigen situatie heeft.
Als ondernemer kan ze dergelijke beslissingen grotendeels zelf nemen.
Niet iedere werkende ouder heeft die vrijheid.
‘Ik besef dat dit een privilege is’
Eline is zich daar naar eigen zeggen sterk van bewust.
Ze kan haar werkzaamheden aanpassen wanneer de situatie thuis daarom vraagt.
Bovendien zegt ze dat ze binnen haar eigen bedrijf medewerkers eveneens die ruimte probeert te geven.
Haar ziekenhuiservaring heeft haar er nu toe aangezet om andere werkgevers rechtstreeks aan te spreken.
Daarbij denkt ze vooral aan de ouders van de kinderen die ze tijdens haar bezoek zonder vader of moeder in hun ziekenhuiskamer zag liggen.
„Ik hoop dat de werkgevers van de ouders die hun kindje vandaag alleen in het ziekenhuis moesten laten dit ook zien”, schrijft ze.
Duidelijke oproep aan werkgevers
Eline hoopt vooral dat werkgevers zelf initiatief durven nemen wanneer ze weten dat het kind van een medewerker ernstig ziek is of in het ziekenhuis verblijft.
In plaats van te wachten totdat een ouder zelf om een oplossing vraagt, zouden werkgevers volgens haar moeten kijken welke ruimte ze kunnen bieden.
Voor een ouder kan het immers al moeilijk genoeg zijn om op zo’n moment alle ballen in de lucht te houden.
Daar nog onzekerheid over werk bovenop krijgen, kan de situatie alleen maar zwaarder maken.
Haar boodschap draait daarom vooral om begrip en menselijkheid.
Geef een werknemer waar mogelijk de gelegenheid om ouder te zijn wanneer zijn of haar kind diegene het hardst nodig heeft.
Ervaring met Jacomo zet Eline aan het denken
Het bericht van Eline gaat daarmee uiteindelijk veel verder dan alleen haar eigen ziekenhuisbezoek met Jacomo.
Voor haarzelf is de situatie inmiddels verbeterd: haar zoontje is thuis en stelt het goed.
Maar de beelden die ze op de kinderafdeling zag, is ze niet vergeten.
Vooral het besef dat sommige ouders mogelijk noodgedwongen hun zieke kind moeten achterlaten om te kunnen werken, kwam hard bij haar binnen.
Eline beseft naar eigen zeggen hoeveel geluk ze heeft dat ze haar werk kan aanpassen aan de behoeften van haar gezin. Precies daarom doet ze nu een oproep aan werkgevers die wél invloed hebben op de situatie van andere ouders: kijk niet alleen naar het werk dat moet gebeuren, maar ook naar het gezin achter de werknemer. „Ik ben zo dankbaar dat ik als mama vandaag bij hem kon zijn in het ziekenhuis.”
Actueel
Deze vier provincies doen niet meer aan wintertijd en zetten de klok niet terug
Twee keer per jaar de klok verzetten? Op steeds meer plekken willen ze daar definitief vanaf. Verschillende regio’s hebben inmiddels besloten voortaan het hele jaar dezelfde tijd te hanteren. Vooral in Canada is er veel beweging. Daar kiezen meerdere provincies en gebieden ervoor de halfjaarlijkse klokwissel af te schaffen. Toch zorgt één belangrijke vraag nog altijd voor discussie: kiezen we voor permanente zomertijd of juist voor wintertijd?
Die discussie speelt ook onder slaapdeskundigen. Hoewel velen van hen het stoppen met de klokwissel toejuichen, bestaat er kritiek op permanente zomertijd. Een vaste wintertijd zou namelijk beter aansluiten bij het natuurlijke dag-nachtritme.
In Nederland verandert er voorlopig niets. In de nacht van zaterdag 24 op zondag 25 oktober 2026 gaat de klok weer een uur terug.
Steeds meer plekken stoppen met klok verzetten
Voor miljoenen mensen is het ieder voorjaar en najaar hetzelfde ritueel: alle klokken moeten een uur vooruit of achteruit.
Dat heeft niet alleen praktische gevolgen. De verandering kan tijdelijk ook invloed hebben op het slaapritme.
Op verschillende plekken in Canada wordt daarom afscheid genomen van het systeem.
In de aangeleverde berichtgeving wordt Manitoba genoemd als de nieuwste provincie die besloot het verzetten van de klok te beëindigen.
Daar ging eerst een raadpleging onder de bevolking aan vooraf.
Bijna 72.000 inwoners zouden hun mening hebben gegeven. Maar liefst 92 procent van de deelnemers gaf aan dat ze van de halfjaarlijkse tijdswisseling af wilden.
De volgende vraag was welke tijd vervolgens permanent moest worden.
Meeste inwoners kiezen voor zomertijd
Daarover waren de meningen meer verdeeld.
Volgens de aangeleverde cijfers koos 58 procent voor permanente zomertijd, terwijl 34 procent liever permanent de wintertijd zou aanhouden.
Het voordeel van zomertijd is duidelijk zichtbaar aan het einde van de dag.
Het blijft ’s avonds langer licht.
Maar daar staat in de winter een belangrijk nadeel tegenover: de zon komt ’s ochtends later op. In december kan dat betekenen dat mensen veel langer in het donker aan hun dag beginnen.
En precies daar begint de discussie met slaapdeskundigen.
Slaapexperts zien liever wintertijd
Het afschaffen van de klokwissel kan rekenen op steun van deskundigen die wijzen op de verstoring van het slaapritme die het verzetten van de klok kan veroorzaken.
Vooral jonge kinderen en mensen die gevoelig zijn voor veranderingen in hun slaap-waakritme kunnen enkele dagen nodig hebben om zich aan de nieuwe tijd aan te passen.
Maar stoppen met de klokwissel is één ding. Welke tijd daarna permanent wordt ingevoerd, is een andere discussie.
Een deel van de slaap- en chronobiologische experts geeft de voorkeur aan permanente wintertijd.
Die standaardtijd sluit beter aan op de stand van de zon en daarmee op het natuurlijke circadiane ritme.
Bij permanente zomertijd wordt de klok als het ware het hele jaar een uur naar voren geschoven.
Dat levert lichte zomeravonden op, maar betekent tegelijkertijd dat het tijdens de wintermaanden ’s ochtends langer donker blijft.
Gezondheid belangrijke reden
Gezondheidsargumenten speelden volgens de aangeleverde informatie een belangrijke rol bij de Canadese besluitvorming.
Een analyse van het provinciale ministerie van Volksgezondheid zou hebben geconcludeerd dat stoppen met het wisselen van de klok voordelen kan opleveren.
Gezinnen met jonge kinderen worden daarbij specifiek genoemd.
Een verandering van één uur klinkt misschien beperkt, maar kan het dagelijkse ritme tijdelijk behoorlijk verstoren.
Daarnaast worden economische en praktische argumenten genoemd.
Wanneer aangrenzende gebieden dezelfde tijd hanteren, wordt bijvoorbeeld zakendoen en reizen over provinciegrenzen eenvoudiger.
Canada krijgt steeds meer uitzonderingen
Canada vormt sowieso een ingewikkelde lappendeken als het om tijdzones en zomertijd gaat.
Naast Manitoba worden in de aangeleverde berichtgeving British Columbia, Alberta en de Northwest Territories genoemd als gebieden waar recent stappen zijn gezet om de klokwissel te beëindigen.
Yukon hanteert al sinds 2020 een vaste tijd.
Saskatchewan stopte er zelfs tientallen jaren geleden al mee.
Ook in delen van Ontario spelen veranderingen. Het noordwesten van de provincie zou zich aanpassen om gelijk te blijven lopen met Manitoba.
Zonder zo’n aanpassing kunnen bijzondere situaties ontstaan waarbij nabijgelegen plaatsen gedurende een deel van het jaar verschillende tijden hanteren.
Ontario wacht op andere regio’s
Ontario nam volgens de aangeleverde informatie al in 2020 wetgeving aan die het mogelijk maakt om met de klokwissel te stoppen.
Daar zit echter een belangrijke voorwaarde aan.
De verandering zou pas worden doorgevoerd wanneer onder andere Quebec en de Amerikaanse staat New York eveneens meedoen.
Dat illustreert meteen waarom het afschaffen van zomer- en wintertijd ingewikkelder is dan simpelweg besluiten de klok niet meer te verzetten.
Wanneer één gebied verandert en de buren niet, ontstaan nieuwe tijdsverschillen.
Dat kan gevolgen hebben voor woon-werkverkeer, scholen, transport, televisie-uitzendingen en bedrijven die over regionale grenzen werken.
Europa praat er al jaren over
Ook binnen de Europese Unie is het stoppen met de klokwissel bepaald geen nieuw onderwerp.
De Europese Commissie kwam in 2018 met een voorstel om de halfjaarlijkse wisseling te beëindigen.
Daaraan voorafgaand werd een grote online raadpleging gehouden.
Van de ruim 4,5 miljoen deelnemers zou ongeveer 84 procent voor het afschaffen van de klokwissel hebben gestemd.
Daarmee leek er aanvankelijk veel draagvlak.
Toch bleek het in de praktijk ingewikkelder.
Zomertijd of wintertijd zorgt voor discussie
Wanneer de klok niet meer wordt verzet, moet namelijk worden bepaald welke tijd permanent wordt.
En juist daarover konden Europese landen het niet eens worden.
Sommige landen en burgers geven de voorkeur aan zomertijd vanwege de langere lichte avonden.
Andere landen en deskundigen zien juist meer voordelen in permanente standaardtijd, oftewel wintertijd.
Daarnaast is afstemming tussen buurlanden belangrijk.
Wanneer Nederland bijvoorbeeld voor een andere permanente tijd zou kiezen dan België of Duitsland, kan dat nieuwe tijdsverschillen opleveren.
Het Europese voorstel is daardoor nog altijd niet definitief uitgevoerd.
Nederland zet klok op 25 oktober terug
Voor Nederland verandert er dit jaar dan ook niets.
De wintertijd gaat in op zondag 25 oktober 2026.
Om 03.00 uur wordt de klok één uur teruggezet naar 02.00 uur.
Daardoor duurt die nacht officieel een uur langer.
Voor veel mensen betekent dat simpelweg een extra uur slaap.
De omschakeling naar wintertijd vindt binnen de Europese Unie steeds plaats op de laatste zondag van oktober.
In het voorjaar gebeurt het tegenovergestelde en gaat de klok op de laatste zondag van maart weer een uur vooruit.
Wanneer stopt Nederland ermee?
Daar is voorlopig geen definitieve datum voor.
Hoewel het onderwerp al jarenlang op Europees niveau wordt besproken, is nog geen overeenstemming bereikt over de manier waarop de klokwissel moet worden afgeschaft.
Tot die tijd blijft het bestaande systeem in Nederland van kracht.
De ontwikkelingen in Canada laten ondertussen zien dat het wel degelijk anders kan.
Maar ze tonen ook meteen het grootste probleem: stoppen met het verzetten van de klok is relatief eenvoudig, bepalen welke tijd daarna permanent moet gelden is een stuk ingewikkelder.
Voor Nederland is de situatie dit weekend in ieder geval duidelijk: in de nacht van zaterdag op zondag gaat de klok om 03.00 uur terug naar 02.00 uur.