Actueel
De vermeende ‘geheime zwangerschap’ van prinses Diana wakkert een huiveringwekkende complottheorie over het koningshuis opnieuw aan
Bijna dertig jaar na de dood van prinses Diana blijft één hardnekkige theorie terugkeren. Mohamed Al Fayed, de vader van haar toenmalige partner Dodi Fayed, hield jarenlang vol dat Diana zwanger was toen het stel in 1997 om het leven kwam. Volgens hem verwachtten Diana en Dodi samen een kind en waren ze zelfs van plan te trouwen. Uitgebreid Brits onderzoek leverde echter geen bewijs op voor die beweringen. Integendeel: onderzoekers concludeerden dat er juist veel aanwijzingen waren dat Diana níét zwanger was.
Prinses Diana was 36 jaar toen zij op 31 augustus 1997 om het leven kwam bij het beroemde auto-ongeluk in de Pont de l’Alma-tunnel in Parijs.
Ook Dodi Fayed en chauffeur Henri Paul overleden als gevolg van de crash.
De dood van Diana leidde wereldwijd tot enorme verslagenheid en vormde tegelijkertijd de voedingsbodem voor talloze complottheorieën.
Een van de meest prominente personen achter die theorieën was Mohamed Al Fayed, de toenmalige eigenaar van warenhuis Harrods en de vader van Dodi.
Al Fayed beweerde dat Diana zwanger was
Al Fayed hield jarenlang vol dat de officiële verklaring voor de dood van zijn zoon en Diana niet klopte.
Een belangrijk onderdeel van zijn verhaal was dat Diana op het moment van haar overlijden zwanger zou zijn geweest van Dodi.
Volgens Al Fayed hadden de twee hem bovendien verteld dat ze wilden trouwen.
Daarmee ging hij nog een flinke stap verder: hij suggereerde dat juist hun relatie en vermeende toekomstplannen een motief vormden om het stel uit de weg te ruimen.
De spectaculaire beschuldigingen werden uiteindelijk uitgebreid onderzocht.
Ook de vraag of Diana daadwerkelijk zwanger was, kwam daarbij nadrukkelijk aan bod.
Patholoog onderzocht lichaam Diana
Een belangrijke getuige was dr. Robert Chapman, de patholoog die de autopsie op Diana uitvoerde.
Hij werd tijdens het Britse gerechtelijke onderzoek gevraagd of hij tijdens zijn onderzoek lichamelijke aanwijzingen voor een zwangerschap had gevonden.
Zijn antwoord was duidelijk: nee.
Chapman had volgens zijn verklaring geen veranderingen aan Diana’s baarmoeder of eierstokken waargenomen die hem deden vermoeden dat zij zwanger was.
Daar zat echter een belangrijke wetenschappelijke kanttekening bij.
Een zwangerschap die zich in een extreem vroeg stadium bevindt, hoeft namelijk nog niet zichtbaar te zijn tijdens een dergelijk onderzoek.
Eerste weken moeilijk vast te stellen
Chapman legde uit dat lichamelijke veranderingen duidelijker worden naarmate een zwangerschap verder gevorderd is.
Tijdens de allereerste dagen na de bevruchting zou een patholoog waarschijnlijk nog niets kunnen waarnemen.
Tussen ongeveer zeven en veertien dagen zou het volgens hem misschien mogelijk zijn om iets te zien, maar ook dan is dat allerminst vanzelfsprekend.
Naarmate de zwangerschap verder gevorderd is, neemt de kans toe dat veranderingen aan bijvoorbeeld de baarmoeder of het baarmoederslijmvlies zichtbaar worden.
Juist dat kleine voorbehoud heeft eraan bijgedragen dat de zwangerschapstheorie nooit volledig uit de publieke belangstelling verdween.
Maar het feit dat een extreem vroege zwangerschap niet met absolute zekerheid kon worden uitgesloten, betekent niet dat er aanwijzingen waren dát Diana daadwerkelijk zwanger was.
Theorie opnieuw in de belangstelling
Bijna drie decennia later staat de kwestie opnieuw in de schijnwerpers door Celebrity Crime Scene: Princess Diana.
In de televisiespecial wordt opnieuw gekeken naar de laatste uren van Diana en de omstandigheden rond het ongeluk.
Met virtuele reconstructietechnieken wordt geprobeerd de fatale autorit vanuit verschillende perspectieven te reconstrueren.
Ook de theorieën die sinds 1997 rond Diana’s dood circuleren, worden opnieuw behandeld.
Daaronder valt dus ook de bewering van Mohamed Al Fayed.
Al Fayed wees naar Britse veiligheidsdiensten
De inmiddels overleden zakenman beperkte zich namelijk niet tot de vermeende zwangerschap.
Hij was ervan overtuigd dat zijn zoon en Diana doelbewust waren gedood.
In 1998 zei hij dat hij voor „99,9 procent” overtuigd was dat de crash geen ongeluk was.
Al Fayed beschuldigde uiteindelijk onder anderen prins Philip en de Britse geheime dienst MI6 ervan betrokken te zijn geweest bij een complot.
Volgens zijn theorie zou de Britse gevestigde orde de relatie tussen Diana en Dodi en hun vermeende plannen voor de toekomst niet hebben geaccepteerd.
Het waren zeer ernstige beschuldigingen.
Daarom werden ze ook uitgebreid onderzocht.
Geen bewijs voor moordcomplot
De onderzoeken leverden uiteindelijk geen bewijs op dat prins Philip, MI6 of een andere Britse overheidsinstantie opdracht had gegeven om Diana en Dodi te vermoorden.
Ook eerdere onderzoeken in Frankrijk en Groot-Brittannië ondersteunden de theorie van Al Fayed niet.
Tijdens het Britse gerechtelijke onderzoek werd daarnaast uitgebreid gekeken naar de zwangerschapstheorie.
Daarbij kwam meer informatie naar voren die juist tégen een zwangerschap sprak.
Diana gebruikte anticonceptie
Zo werd tijdens het onderzoek besproken dat Diana anticonceptie gebruikte.
Daarnaast was er volgens het onderzoek geen aanwijzing dat ze tegen haar arts, familieleden, vrienden of andere bekenden had gezegd dat ze dacht zwanger te zijn.
Ook wetenschappelijk onderzoek speelde een rol.
Tijdens Operatie Paget, het omvangrijke politieonderzoek naar de complottheorieën rond Diana’s dood, werd biologisch materiaal dat uit de verongelukte Mercedes afkomstig was onderzocht.
Daarbij werd onder meer gekeken naar HCG, een hormoon waarvan de aanwezigheid sterk samenhangt met zwangerschap.
Volgens het onderzoek werd geen HCG aangetroffen.
Ook balseming werd onderzocht
Al Fayed kwam met nog een andere ernstige beschuldiging.
Hij beweerde dat Diana’s lichaam in Frankrijk zou zijn gebalsemd om bewijs van een zwangerschap te vernietigen.
Ook die theorie werd tijdens het gerechtelijke onderzoek besproken.
Patholoog Chapman verklaarde dat de gebruikte balsemvloeistof hem er niet van zou hebben weerhouden lichamelijke tekenen van een zwangerschap in de baarmoeder en eierstokken te herkennen.
Daarmee bood ook de balseming volgens zijn verklaring geen verklaring voor het ontbreken van zichtbare aanwijzingen.
Wetenschap kon klein tijdvenster niet uitsluiten
Toch bleef er één nuance bestaan.
Lord Justice Scott Baker legde tijdens het onderzoek uit dat de wetenschap onder de specifieke omstandigheden mogelijk niet met honderd procent zekerheid kon aantonen of uitsluiten dat Diana zich in het allervroegste stadium van een zwangerschap bevond.
Die onzekerheid wordt tot op de dag van vandaag regelmatig aangehaald.
Maar Baker benadrukte uiteindelijk ook iets anders.
Toen hij de zaak voor de jury samenvatte, stelde hij dat er veel bewijs was dat Diana niet zwanger was.
Dat is een belangrijk onderscheid.
Er bestond een theoretische mogelijkheid die wetenschappelijk niet volledig kon worden uitgesloten, maar het beschikbare bewijs ondersteunde de bewering van Al Fayed niet.
Wat concludeerde het officiële onderzoek?
Ook voor het veel grotere complot dat Al Fayed beschreef, werd geen bewijs gevonden.
De Britse jury kwam in 2008 tot het oordeel dat Diana en Dodi „unlawfully killed” waren als gevolg van het ernstig nalatige rijgedrag van chauffeur Henri Paul en de achtervolgende paparazzi.
Daarmee kwam uit het onderzoek geen ondersteuning voor de theorie dat de Britse koninklijke familie of veiligheidsdiensten achter hun dood zaten.
Toch bleven de theorieën bestaan.
De enorme bekendheid van Diana, de plotselinge manier waarop zij stierf en de vele vragen die in de eerste jaren na haar dood circuleerden, zorgen ervoor dat het onderwerp bijna dertig jaar later nog altijd aandacht trekt.
Bewering Al Fayed blijft terugkomen
Mohamed Al Fayed bleef tot ver na het overlijden van zijn zoon vasthouden aan zijn overtuigingen. Hij overleed in 2023 op 94-jarige leeftijd.
Nu zijn oude beweringen opnieuw worden besproken, is vooral de nuance rond de vermeende zwangerschap belangrijk.
Er is nooit bewijs gevonden dat prinses Diana zwanger was toen zij op 31 augustus 1997 overleed. Een extreem vroege zwangerschap kon volgens deskundigen destijds niet met absolute wetenschappelijke zekerheid worden uitgesloten, maar het gerechtelijke onderzoek concludeerde dat er juist veel bewijs was dat zij niet zwanger was. Ook voor Al Fayeds veel verdergaande beschuldigingen over een moordcomplot door het Britse koningshuis of de veiligheidsdiensten werd geen bewijs gevonden.
Actueel
Soundos El Ahmadi gefileerd na totaal misplaatste grap
Soundos El Ahmadi heeft voor flinke beroering gezorgd met een bijzonder harde grap tijdens een optreden. De cabaretière maakte een vergelijking tussen een miskraam en de Belgische politicus Dries Van Langenhove. Toen een groot deel van het publiek nauwelijks reageerde, kwam Soundos met nóg een opmerking: volgens haar applaudisseerde slechts een derde van de zaal en zou de rest “extreemrechts” stemmen. Vooral die combinatie zorgt nu voor stevige kritiek.
Op sociale media wordt volop gediscussieerd over het fragment. Waar de een het verdedigt als scherpe cabarethumor, vinden anderen dat Soundos met de grap een grens overschrijdt.
“Smakeloos, smakelozer, Soundos”, klinkt het onder meer in de kritiek.
Soundos maakt harde grap over miskraam
De commotie draait om een fragment waarin Soundos eerst vertelt over haar eigen zwangerschappen.
“Ik ben één keer 39 weken zwanger geweest, één keer 33 weken en één keer 8 weken”, begint ze.
Vervolgens vertelt ze dat die laatste zwangerschap eindigde in een miskraam.
“Dit is toen helaas misgegaan. Ik kan jullie vertellen dat het echt verschrikkelijk was om mee te maken. Het heeft me heel erg overvallen.”
Tot dat moment lijkt het om een persoonlijk en serieus verhaal te gaan.
Daarna verandert de toon volledig.
Grap over Dries Van Langenhove
Soundos vervolgt haar verhaal met een bewust absurd en confronterend stuk.
“Wat heel veel mensen niet weten is dat als je miskraam in de toiletpot valt, dat je door moet spoelen, want als jij niet doorspoelt, kan zo’n miskraam nog door blijven leven.”
Vervolgens komt de clou.
“En zo is Dries Van Langenhove ontstaan. Sorry nog daarvoor!”
Daarmee richt Soundos haar grap rechtstreeks op de Belgische politicus Dries Van Langenhove.
De grap lijkt in de zaal echter niet de reactie op te leveren waarop ze mogelijk had gehoopt.
Publiek reageert verdeeld
In het fragment is volgens de aangeleverde beschrijving te merken dat een aanzienlijk deel van het publiek niet enthousiast reageert.
Soundos merkt dat zelf eveneens op.
In plaats van het moment voorbij te laten gaan, reageert ze op de zaal.
“Een derde applaudisseert, twee derde stemt extreemrechts.”
Ook die uitspraak valt vervolgens niet bij iedereen goed.
Critici wijzen erop dat er allerlei redenen kunnen zijn waarom iemand niet om een grap lacht en vinden dat Soundos de afwezige lach daarmee te gemakkelijk aan een politieke voorkeur koppelt.
‘Geef me je geld en ga naar huis’
Soundos maakt vervolgens duidelijk dat ze zich weinig aantrekt van mensen in de zaal die haar grap niet kunnen waarderen.
“Ik vind het prima. Geef me je geld en ga naar huis. Ik vind het allemaal prima.”
De opmerkingen leveren achteraf veel discussie op.
Daarbij gaat het niet alleen over de vraag of een miskraam geschikt materiaal is voor een grap.
Ook haar reactie op het publiek wordt bekritiseerd.
Want wanneer mensen niet lachen om een politieke grap, betekent dat uiteraard niet automatisch dat zij een bepaalde politieke overtuiging hebben.
Stevige kritiek op sociale media
Het fragment wordt inmiddels ook buiten de zaal besproken.
Mediacourant besteedt aandacht aan de ophef en deelt verschillende kritische reacties.
Bob Dijkgraaf reageert bijvoorbeeld op de manier waarop Soundos het zwijgende deel van het publiek benadert.
“Als je niet klapt moet je wel extreemrechts zijn. Dat je het gewoon totaal niet grappig vindt, is bij haar geen optie.”
Een andere criticus richt zich vooral op de kwaliteit van de grap.
“Ze probeert te choqueren, maar het komt niet over. Dat is geen kwestie van smaak, maar van vakmanschap. En dat vakmanschap ontbreekt.”
Dat zijn uiteraard persoonlijke beoordelingen van de betreffende reageerders, maar ze illustreren wel waarom het fragment zoveel discussie oproept.
Bezoeker herkent grap uit eerdere voorstelling
Een andere opvallende reactie komt volgens de aangeleverde informatie van Nicole Hartog.
Zij zegt de voorstelling van Soundos eerder te hebben bezocht in de Meervaart in Amsterdam.
Volgens haar gebruikte Soundos destijds vrijwel dezelfde grap, maar werd er toen een andere politieke naam genoemd.
“Ik heb deze voorstelling in de Meervaart gezien en toen was het Dilans naam die ze zei.”
Daarmee lijkt ze te verwijzen naar Dilan Yeşilgöz.
Dat is de herinnering van deze bezoeker; op basis van de aangeleverde informatie kan niet onafhankelijk worden vastgesteld hoe de grap tijdens dat specifieke eerdere optreden exact werd gebracht.
‘Ik kon er niet om lachen’
Nicole vertelt dat ze de grap ook tijdens die eerdere voorstelling niet kon waarderen.
“Ik kon er niet om lachen. Wat in- en inslecht om zo over een miskraam te praten. Respectloos ook naar de genoemde persoon toe.”
Juist het onderwerp maakt de grap voor sommige mensen extra gevoelig.
Een miskraam kan voor vrouwen en hun partners een ingrijpende en emotionele ervaring zijn. Soundos gebruikt in dit geval haar eigen ervaring als uitgangspunt voor zwarte humor en een politieke belediging.
Of dat binnen cabaret wel of niet te ver gaat, is uiteindelijk een kwestie waar het publiek verschillend over kan denken.
Soundos staat bekend om scherpe stijl
Dat Soundos El Ahmadi met haar uitspraken discussie oproept, is op zichzelf niet nieuw.
De cabaretière staat bekend om een directe en confronterende stijl waarbij ze gevoelige onderwerpen niet uit de weg gaat.
Ook in televisieprogramma’s kan dat botsingen opleveren.
Zo ontstond eerder discussie na haar optreden in het Vlaamse programma De Afspraak, waar ze tegenover presentator Bart Schols zat.
In België is Soundos bovendien regelmatig op televisie te zien en heeft ze inmiddels een aanzienlijk publiek opgebouwd.
Humor of over de grens?
De nieuwe ophef draait uiteindelijk om een bekende discussie binnen cabaret: hoe ver mag een comedian gaan?
Soundos gebruikt een zeer persoonlijke en pijnlijke ervaring als basis voor een grove politieke grap. Dat sommige mensen daar niet om kunnen lachen, is duidelijk.
Tegelijkertijd hoort provoceren en het opzoeken van grenzen voor veel cabaretiers juist bij het genre.
De extra opmerking richting het publiek maakt het fragment in dit geval nog controversiëler. Door te suggereren dat de mensen die niet applaudisseren “extreemrechts” stemmen, verplaatst de discussie zich van de grap zelf naar de reactie van Soundos op haar publiek.
En juist daar lijken veel critici over te vallen.
Of Soundos zich iets aantrekt van alle commotie, valt nog te bezien. Tijdens haar optreden maakte ze in ieder geval duidelijk hoe ze tegenover mensen staat die haar humor niet waarderen: “Ik vind het prima. Geef me je geld en ga naar huis.”