Actueel
DEZE vijf twee euro-munten kun je nu voor een fortuin verkopen
Deze 2-euromunten kunnen veel meer waard zijn: sommige exemplaren leveren honderden euro’s op
Sinds de invoering van de euro in 2002 zijn er talloze verschillende 2-euromunten verschenen. De meeste exemplaren zijn vanzelfsprekend gewoon twee euro waard, maar dat geldt niet voor iedere munt. Door een kleine oplage, een bijzonder ontwerp of een afwijking kunnen sommige munten interessant worden voor verzamelaars. Wie goed tussen zijn kleingeld kijkt, zou daardoor zomaar een bijzonder exemplaar kunnen tegenkomen.
Vrijwel iedereen heeft dagelijks 2-euromunten in handen. Op het eerste gezicht lijken ze allemaal sterk op elkaar. De munten hebben dezelfde afmetingen en bestaan uit dezelfde basismaterialen.
Een 2-euromunt heeft een doorsnede van 25,75 millimeter, is ongeveer 2,2 millimeter dik en weegt 8,5 gram. Aan het formaat of gewicht kun je een waardevol exemplaar dus meestal niet herkennen.
Het verschil zit vooral in het ontwerp en de hoeveelheid munten die daarvan zijn gemaakt.
Waarom kan een 2-euromunt zoveel waard worden?
Ieder euroland mag de nationale zijde van zijn euromunten zelf vormgeven. Daarnaast verschijnen regelmatig speciale herdenkingsmunten. Sommige daarvan worden in enorme aantallen geproduceerd, terwijl van andere uitvoeringen maar een beperkt aantal exemplaren bestaat.
Juist die schaarste kan ervoor zorgen dat verzamelaars bereid zijn aanzienlijk meer te betalen dan de nominale waarde van twee euro.
De oplage is echter niet het enige dat telt. Ook eventuele productiefouten kunnen een munt bijzonder maken. Wanneer tijdens het slaan iets misgaat en slechts een beperkt aantal afwijkende exemplaren in omloop komt, kan daar onder verzamelaars belangstelling voor ontstaan.
Daarnaast speelt de staat van de munt een belangrijke rol. Een vrijwel ongebruikt exemplaar zonder beschadigingen is doorgaans aantrekkelijker dan een munt die jarenlang in portemonnees heeft gezeten en vol krassen en slijtage zit.
De uiteindelijke verkoopwaarde staat bovendien nooit volledig vast. Wat iemand daadwerkelijk voor een munt betaalt, hangt af van onder meer de echtheid, kwaliteit, zeldzaamheid en vraag onder verzamelaars.
Er zijn enkele 2-euromunten die regelmatig worden genoemd vanwege hun bijzondere achtergrond.
1. Portugal – 2008
Een Portugese 2-euromunt uit 2008 is interessant geworden vanwege een afwijking in het ontwerp van de kaart.
Op bepaalde exemplaren zou een oudere versie van de Europese kaart zijn gebruikt, waardoor landen die later tot de Europese Unie waren toegetreden niet correct op het ontwerp zijn weergegeven.
Juist dergelijke afwijkingen kunnen interessant zijn voor muntenverzamelaars. Voor bijzondere Portugese exemplaren uit deze periode worden bedragen genoemd die aanzienlijk boven de oorspronkelijke twee euro kunnen liggen.
Afhankelijk van uitvoering en staat wordt soms gesproken over bedragen rond de 150 euro.
2. Vaticaanstad – 2005
Ook Vaticaanstad heeft verschillende gewilde 2-euroherdenkingsmunten uitgebracht.
In 2005 verscheen een bijzondere munt die verband hield met de periode na het overlijden van paus Johannes Paulus II. Omdat Vaticaanstad een klein land is en dergelijke munten in relatief beperkte aantallen worden uitgebracht, zijn ze geliefd bij verzamelaars.
Voor bepaalde exemplaren uit 2005 worden bedragen van ongeveer 165 tot 170 euro genoemd.
De precieze waarde is afhankelijk van onder meer de conditie en de originele verpakking waarin de munt eventueel wordt aangeboden.
3. San Marino – 2005
Een andere bijzondere munt komt uit San Marino.
Het land bracht in 2005 een speciale 2-euromunt uit in het kader van het Wereldjaar van de Natuurkunde. Op het ontwerp staat Galileo Galilei centraal.
Vanwege de relatief beperkte uitgifte is de munt interessant geworden voor verzamelaars.
Voor goed bewaarde exemplaren kunnen daardoor bedragen worden gevraagd die vele malen hoger liggen dan de oorspronkelijke waarde. Er worden waardes genoemd die kunnen oplopen tot ongeveer 280 euro.
Heb je zo’n munt, dan is het verstandig om eerst precies te controleren welke uitvoering je bezit en in welke conditie deze verkeert.
4. Griekenland – 2002
Ook sommige Griekse 2-euromunten uit 2002 krijgen veel aandacht.
Griekenland trad later toe tot de eurozone dan een groot deel van de andere deelnemende landen. Voor de productie van een deel van de eerste Griekse euromunten werd daarom gebruikgemaakt van buitenlandse munthuizen.
Een deel werd in Finland geslagen. Deze exemplaren zijn onder meer te herkennen aan een kleine letter S in het ontwerp.
Online worden soms zeer hoge bedragen genoemd voor dergelijke munten. Daarbij is wel belangrijk om goed te controleren om welke variant het precies gaat. Niet iedere Griekse 2-euromunt uit 2002 met een dergelijke markering is automatisch honderden of duizenden euro’s waard.
5. Monaco – 2015
Een van de bekendste bijzondere 2-euromunten komt uit Monaco.
In 2015 bracht het vorstendom een herdenkingsmunt uit ter gelegenheid van de 800e verjaardag van de bouw van de eerste vesting op de Rots van Monaco.
De oplage was zeer beperkt. Daardoor werd de munt vrijwel direct interessant voor verzamelaars en zijn de prijzen in de jaren daarna sterk opgelopen.
Voor goed bewaarde exemplaren kunnen bedragen van rond de 1.000 euro of zelfs meer worden genoemd.
Kijk dus goed voordat je een munt uitgeeft
Wie een bijzondere 2-euromunt tegenkomt, doet er verstandig aan deze niet meteen uit te geven. Controleer eerst het land, het jaartal, het ontwerp en eventuele kleine letters of afwijkingen.
Ga daarbij niet uitsluitend af op vraagprijzen die je online tegenkomt. Dat iemand een munt voor 1.000 of zelfs 10.000 euro aanbiedt, betekent namelijk niet dat verzamelaars dat bedrag daadwerkelijk betalen.
Voor een betrouwbare waardebepaling zijn gerealiseerde verkoopprijzen veel interessanter. Bij mogelijk kostbare exemplaren kan bovendien een professionele munthandelaar of taxateur uitkomst bieden.
Het kan dus geen kwaad om voortaan iets beter naar je wisselgeld te kijken. Die ogenschijnlijk gewone munt van twee euro zou in uitzonderlijke gevallen een stuk interessanter kunnen zijn dan je op het eerste gezicht denkt.
Actueel
Erkenning Clément krijgt mogelijk zichtbaar gevolg bij de koninklijke familie
Prins Laurent zet belangrijke stap met zoon Clément: duikt hij straks op naast koninklijke familie?
De band tussen prins Laurent en zijn zoon Clément Vandenkerckhove heeft een nieuwe dimensie gekregen. Nadat Laurent eerder al publiekelijk bevestigde dat hij de biologische vader is van de zoon van Wendy Van Wanten, heeft hij Clément inmiddels ook officieel erkend. Daarmee rijst een nieuwe vraag: krijgen we Clément binnenkort ook te zien tijdens publieke momenten van de koninklijke familie? Vooral één traditionele plechtigheid lijkt daarvoor in aanmerking te komen.
Van jarenlange geruchten naar erkenning
Jarenlang werd er gespeculeerd over de vraag of prins Laurent de biologische vader van Clément Vandenkerckhove was. In september 2025 kwam daar uiteindelijk duidelijkheid over.
Laurent bevestigde toen zelf dat hij de biologische vader van Clément is. In een korte verklaring liet de prins weten dat er in de jaren daarvoor al openlijk over de kwestie was gesproken. Tegelijkertijd vroeg hij om de privacy van alle betrokkenen te respecteren.
Die verklaring betekende echter nog niet dat Clément juridisch door Laurent was erkend.
Professor familierecht Ingrid Boone van KU Leuven legde destijds uit dat het publiek bevestigen van biologisch vaderschap niet hetzelfde is als een wettelijke erkenning. Aan zo’n publieke mededeling zijn op zichzelf dan ook geen familierechtelijke gevolgen verbonden.
Inmiddels is die situatie veranderd. Prins Laurent heeft Clément officieel erkend als zijn zoon. Daarmee is de familieband niet langer uitsluitend biologisch en publiek bevestigd, maar ook formeel vastgelegd.
En dat zorgt meteen voor nieuwe vragen over de toekomst.
Verschijnt Clément straks bij het Te Deum?
Een van de opvallendste mogelijkheden is dat Clément in de toekomst aanwezig zal zijn bij het Te Deum, een traditionele plechtigheid waarbij regelmatig leden van de Belgische koninklijke familie aanwezig zijn.
Volgens Het Nieuwsblad zou daar in principe niets op tegen zijn. Het Te Deum is immers een openbare plechtigheid. Wanneer Clément een uitnodiging vanuit de koninklijke familie zou krijgen en besluit daarop in te gaan, zou hij dus aanwezig kunnen zijn.
Dat betekent vanzelfsprekend niet dat hij bij de eerstvolgende gelegenheid automatisch naast zijn vader zal verschijnen. Of Clément wordt uitgenodigd en of hij zelf aanwezig wil zijn, blijft een zaak van de betrokkenen en het Paleis.
Mocht het daadwerkelijk gebeuren, dan zou zijn aanwezigheid ongetwijfeld veel aandacht trekken.
Het zou namelijk een van de eerste keren kunnen zijn dat de inmiddels officieel erkende zoon van prins Laurent zichtbaar samen met zijn vader verschijnt tijdens een belangrijke koninklijke gelegenheid.
Laurent regelmatig aanwezig bij plechtigheid
Het Te Deum speelt al jarenlang een rol bij belangrijke momenten rond het Belgische koningshuis.
Tijdens de Nationale Feestdag op 21 juli 2026 waren koning Filip, koningin Mathilde en hun kinderen aanwezig bij de viering in Brussel. Prinses Astrid en prins Lorenz woonden een viering in Luik bij, terwijl prins Laurent samen met prinses Claire naar het Te Deum in Hasselt trok.
Ook tijdens Koningsdag vormt de plechtigheid een vast onderdeel van het programma. Op 15 november 2025 waren prinses Astrid, prins Laurent en prinses Claire gezamenlijk aanwezig in de Sint-Michiels-en-Sint-Goedelekathedraal in Brussel.
Laurent verschijnt dus geregeld tijdens dergelijke gelegenheden.
Juist daardoor ligt het voor de hand dat er bij toekomstige edities extra aandacht zal zijn voor de vraag of Clément mogelijk met zijn vader meekomt.
Geen officiële koninklijke rol
Daarbij moet wel een belangrijk onderscheid worden gemaakt. De officiële erkenning van Clément betekent niet automatisch dat hij ineens officiële taken voor het Belgische koningshuis gaat uitvoeren.
Prins Laurent vervult zelf al jarenlang een publieke rol en verschijnt geregeld bij evenementen en plechtigheden. Voor Clément ligt dat anders.
Hij hoeft door de erkenning niet ineens een agenda met koninklijke verplichtingen te krijgen. Aanwezig zijn bij een openbare plechtigheid als familielid is bovendien iets heel anders dan daadwerkelijk een officiële functie binnen de monarchie vervullen.
Een eventuele aanwezigheid bij het Te Deum zou daarom vooral symbolische betekenis hebben.
Krijgt Clément zichtbaar een plaats naast zijn vader?
De grote vraag is uiteindelijk hoe prins Laurent en Clément hun officieel erkende familieband in het openbaar willen vormgeven.
Jarenlang was hun relatie vooral onderwerp van verhalen, geruchten en speculaties. Vervolgens kwam de publieke bevestiging van Laurent en inmiddels is ook de officiële erkenning een feit.
Daarmee is opnieuw een belangrijke stap gezet.
Of dat uiteindelijk betekent dat vader en zoon vaker samen in het openbaar zullen verschijnen, zal de toekomst moeten uitwijzen.
Een gelegenheid zoals het Te Deum zou daarvoor in ieder geval een opvallend podium zijn. Wanneer Clément daar ooit samen met prins Laurent verschijnt, zou dat waarschijnlijk op veel belangstelling kunnen rekenen.
Voor het grote publiek zou het bovendien een bijzonder beeld opleveren: een familieband waar jarenlang over werd gespeculeerd, wordt dan voor het eerst heel zichtbaar tijdens een traditioneel moment rond het Belgische koningshuis.
Voorlopig is er echter geen bevestiging dat Clément daadwerkelijk voor een komende viering is uitgenodigd. De officiële erkenning maakt zo’n toekomstig gezamenlijk optreden wel een stuk interessanter.