Connect with us

Actueel

Woeste Donald Trump bedreigt bondgenoot: ”Zullen ze kapot bombarderen”

Published

on

De tijdelijke wapenstilstand tussen de Verenigde Staten en Iran is na zestig dagen afgelopen. Een permanent akkoord tussen beide landen is er niet gekomen en de spanningen lopen opnieuw snel op. Iran spreekt volgens berichtgeving over een meer offensieve militaire houding, terwijl ook de situatie rond de Straat van Hormuz verder verscherpt. Tegelijkertijd zorgen vermeende uitspraken van Donald Trump richting Oman voor nieuwe onrust.

Wapenstilstand na zestig dagen voorbij

Op 17 juni bereikten de Verenigde Staten en Iran een tijdelijk staakt-het-vuren. De afspraak zou zestig dagen standhouden en beide landen de gelegenheid moeten geven om te onderhandelen over een langduriger akkoord.

Die gesprekken hebben vooralsnog niet tot een doorbraak geleid.

Washington en Teheran blijven op belangrijke onderwerpen lijnrecht tegenover elkaar staan. Nu de afgesproken periode voorbij is, neemt de vrees toe dat beide partijen opnieuw voor een hardere militaire koers kiezen.

Iran zou inmiddels hebben aangegeven klaar te zijn om “moeilijke beslissingen” te nemen en indien nodig militair in actie te komen.

Iran spreekt over offensievere houding

Volgens de berichtgeving wil Teheran zich niet langer uitsluitend defensief opstellen.

Iran zou een “tijdige en precieze” militaire reactie voorbereiden wanneer het noodzakelijk wordt geacht om Amerikaanse beperkingen rond de Iraanse scheepvaart te doorbreken.

Daarmee verschuift de aandacht opnieuw naar de Straat van Hormuz, een van de strategisch belangrijkste zeeroutes ter wereld.

Via deze relatief smalle zeestraat wordt een belangrijk deel van de mondiale olie- en gasexport vervoerd. Iedere militaire escalatie in het gebied kan daardoor gevolgen hebben die veel verder reiken dan alleen Iran en de Verenigde Staten.

 

 

Conflict over Straat van Hormuz

De controle over de scheepvaart vormt een belangrijk onderdeel van het conflict.

Volgens het oorspronkelijke bericht proberen de Verenigde Staten schepen ervan te weerhouden Iraanse havens binnen te varen of te verlaten. Iran beschouwt dergelijke maatregelen als een ernstige aantasting van zijn rechten en economische belangen.

Teheran stelt dat het zelf een belangrijke rol heeft bij de controle en beveiliging van de Straat van Hormuz.

Washington kijkt daar anders tegenaan en wil voorkomen dat Iran de strategische vaarroute naar eigen inzicht kan beïnvloeden.

Daarmee ontstaat een uiterst gespannen situatie op zee. Een incident tussen marineschepen of andere vaartuigen zou de spanningen snel verder kunnen laten escaleren.

Oman probeert te bemiddelen

Te midden van die oplopende spanningen speelt Oman een opvallende rol.

Het land onderhoudt relaties met zowel de Verenigde Staten als Iran en heeft vaker geprobeerd als bemiddelaar op te treden wanneer de spanningen in de regio hoog opliepen.

Volgens de berichtgeving zijn Iran en Oman nu in gesprek over afspraken die een veilige doorvaart van schepen door de Straat van Hormuz mogelijk moeten maken.

Een dergelijke overeenkomst zou kunnen voorkomen dat de commerciële scheepvaart volledig vastloopt wanneer de confrontatie tussen Washington en Teheran verder escaleert.

De gesprekken zouden inmiddels voldoende zijn gevorderd om uitzicht te bieden op afspraken.

Vermeende uitspraken Trump zorgen voor ophef

Juist de rol van Oman zou echter tot grote irritatie hebben geleid bij de Amerikaanse president Donald Trump.

In het oorspronkelijke bericht wordt gesteld dat Trump tegenover Fox News zeer harde taal zou hebben gebruikt. Hij zou hebben geëist dat Iran zich volledig overgeeft en daarbij hebben gesproken over het hijsen van een “witte vlag”.

Nog opvallender zijn de vermeende uitspraken richting Oman.

Trump zou hebben gedreigd het land zwaar te bombarderen wanneer het Amerikaanse plannen zou dwarsbomen door zelfstandig afspraken met Iran te maken.

Het gaat om buitengewoon zware beweringen. Zonder onafhankelijke bevestiging van de exacte uitspraken en context is daarom voorzichtigheid noodzakelijk bij de interpretatie ervan.

Oman bevindt zich in lastige positie

Voor Oman is de situatie bijzonder gevoelig.

Het land probeert traditioneel goede contacten te onderhouden met verschillende machtsblokken in het Midden-Oosten. Juist daardoor kan het een rol spelen als bemiddelaar wanneer landen rechtstreeks nauwelijks meer met elkaar communiceren.

Tegelijkertijd onderhoudt Oman nauwe veiligheidsrelaties met de Verenigde Staten.

Een openlijke confrontatie tussen Washington en Muscat zou daarom een opmerkelijke ontwikkeling zijn en de diplomatieke verhoudingen in de regio verder onder druk zetten.

Grote belangen op het spel

De gebeurtenissen rond de Straat van Hormuz worden internationaal nauwlettend gevolgd.

Een langdurige verstoring van de scheepvaart kan gevolgen hebben voor de wereldwijde energievoorziening. Wanneer olietankers en andere schepen de route niet veilig kunnen gebruiken, kunnen transportkosten en energieprijzen snel oplopen.

Daarom hebben ook landen die niet rechtstreeks betrokken zijn bij het conflict er groot belang bij dat de vaarroute toegankelijk blijft.

Een militaire confrontatie tussen Iran en de Verenigde Staten zou bovendien het risico vergroten dat andere landen in het Midden-Oosten bij het conflict betrokken raken.

Diplomatieke ruimte steeds kleiner

De zestig dagen durende wapenstilstand moest juist tijd creëren om een dergelijk scenario te voorkomen.

Nu een permanent akkoord is uitgebleven, lijkt die diplomatieke ruimte kleiner te worden.

Iran maakt duidelijk dat het bereid zou zijn militair te reageren, terwijl Washington de druk op Teheran hoog houdt. Ondertussen probeert Oman via diplomatie afspraken te maken over de scheepvaart.

Of de partijen opnieuw rond de onderhandelingstafel belanden of dat de situatie verder escaleert, moet de komende periode blijken. Zeker is dat de Straat van Hormuz opnieuw het brandpunt vormt van een conflict waarvan de gevolgen wereldwijd voelbaar kunnen worden.

Actueel

Soundos El Ahmadi gefileerd na totaal misplaatste grap

Published

on

Soundos El Ahmadi heeft voor flinke beroering gezorgd met een bijzonder harde grap tijdens een optreden. De cabaretière maakte een vergelijking tussen een miskraam en de Belgische politicus Dries Van Langenhove. Toen een groot deel van het publiek nauwelijks reageerde, kwam Soundos met nóg een opmerking: volgens haar applaudisseerde slechts een derde van de zaal en zou de rest “extreemrechts” stemmen. Vooral die combinatie zorgt nu voor stevige kritiek.

Op sociale media wordt volop gediscussieerd over het fragment. Waar de een het verdedigt als scherpe cabarethumor, vinden anderen dat Soundos met de grap een grens overschrijdt.

“Smakeloos, smakelozer, Soundos”, klinkt het onder meer in de kritiek.

Soundos maakt harde grap over miskraam

De commotie draait om een fragment waarin Soundos eerst vertelt over haar eigen zwangerschappen.

“Ik ben één keer 39 weken zwanger geweest, één keer 33 weken en één keer 8 weken”, begint ze.

Vervolgens vertelt ze dat die laatste zwangerschap eindigde in een miskraam.

“Dit is toen helaas misgegaan. Ik kan jullie vertellen dat het echt verschrikkelijk was om mee te maken. Het heeft me heel erg overvallen.”

Tot dat moment lijkt het om een persoonlijk en serieus verhaal te gaan.

Daarna verandert de toon volledig.

Grap over Dries Van Langenhove

Soundos vervolgt haar verhaal met een bewust absurd en confronterend stuk.

“Wat heel veel mensen niet weten is dat als je miskraam in de toiletpot valt, dat je door moet spoelen, want als jij niet doorspoelt, kan zo’n miskraam nog door blijven leven.”

Vervolgens komt de clou.

“En zo is Dries Van Langenhove ontstaan. Sorry nog daarvoor!”

Daarmee richt Soundos haar grap rechtstreeks op de Belgische politicus Dries Van Langenhove.

De grap lijkt in de zaal echter niet de reactie op te leveren waarop ze mogelijk had gehoopt.

Publiek reageert verdeeld

In het fragment is volgens de aangeleverde beschrijving te merken dat een aanzienlijk deel van het publiek niet enthousiast reageert.

Soundos merkt dat zelf eveneens op.

In plaats van het moment voorbij te laten gaan, reageert ze op de zaal.

“Een derde applaudisseert, twee derde stemt extreemrechts.”

Ook die uitspraak valt vervolgens niet bij iedereen goed.

Critici wijzen erop dat er allerlei redenen kunnen zijn waarom iemand niet om een grap lacht en vinden dat Soundos de afwezige lach daarmee te gemakkelijk aan een politieke voorkeur koppelt.

 

 

‘Geef me je geld en ga naar huis’

Soundos maakt vervolgens duidelijk dat ze zich weinig aantrekt van mensen in de zaal die haar grap niet kunnen waarderen.

“Ik vind het prima. Geef me je geld en ga naar huis. Ik vind het allemaal prima.”

De opmerkingen leveren achteraf veel discussie op.

Daarbij gaat het niet alleen over de vraag of een miskraam geschikt materiaal is voor een grap.

Ook haar reactie op het publiek wordt bekritiseerd.

Want wanneer mensen niet lachen om een politieke grap, betekent dat uiteraard niet automatisch dat zij een bepaalde politieke overtuiging hebben.

Stevige kritiek op sociale media

Het fragment wordt inmiddels ook buiten de zaal besproken.

Mediacourant besteedt aandacht aan de ophef en deelt verschillende kritische reacties.

Bob Dijkgraaf reageert bijvoorbeeld op de manier waarop Soundos het zwijgende deel van het publiek benadert.

“Als je niet klapt moet je wel extreemrechts zijn. Dat je het gewoon totaal niet grappig vindt, is bij haar geen optie.”

Een andere criticus richt zich vooral op de kwaliteit van de grap.

“Ze probeert te choqueren, maar het komt niet over. Dat is geen kwestie van smaak, maar van vakmanschap. En dat vakmanschap ontbreekt.”

Dat zijn uiteraard persoonlijke beoordelingen van de betreffende reageerders, maar ze illustreren wel waarom het fragment zoveel discussie oproept.

Bezoeker herkent grap uit eerdere voorstelling

Een andere opvallende reactie komt volgens de aangeleverde informatie van Nicole Hartog.

Zij zegt de voorstelling van Soundos eerder te hebben bezocht in de Meervaart in Amsterdam.

Volgens haar gebruikte Soundos destijds vrijwel dezelfde grap, maar werd er toen een andere politieke naam genoemd.

“Ik heb deze voorstelling in de Meervaart gezien en toen was het Dilans naam die ze zei.”

Daarmee lijkt ze te verwijzen naar Dilan Yeşilgöz.

Dat is de herinnering van deze bezoeker; op basis van de aangeleverde informatie kan niet onafhankelijk worden vastgesteld hoe de grap tijdens dat specifieke eerdere optreden exact werd gebracht.

‘Ik kon er niet om lachen’

Nicole vertelt dat ze de grap ook tijdens die eerdere voorstelling niet kon waarderen.

“Ik kon er niet om lachen. Wat in- en inslecht om zo over een miskraam te praten. Respectloos ook naar de genoemde persoon toe.”

Juist het onderwerp maakt de grap voor sommige mensen extra gevoelig.

Een miskraam kan voor vrouwen en hun partners een ingrijpende en emotionele ervaring zijn. Soundos gebruikt in dit geval haar eigen ervaring als uitgangspunt voor zwarte humor en een politieke belediging.

Of dat binnen cabaret wel of niet te ver gaat, is uiteindelijk een kwestie waar het publiek verschillend over kan denken.

Soundos staat bekend om scherpe stijl

Dat Soundos El Ahmadi met haar uitspraken discussie oproept, is op zichzelf niet nieuw.

De cabaretière staat bekend om een directe en confronterende stijl waarbij ze gevoelige onderwerpen niet uit de weg gaat.

Ook in televisieprogramma’s kan dat botsingen opleveren.

Zo ontstond eerder discussie na haar optreden in het Vlaamse programma De Afspraak, waar ze tegenover presentator Bart Schols zat.

In België is Soundos bovendien regelmatig op televisie te zien en heeft ze inmiddels een aanzienlijk publiek opgebouwd.

Humor of over de grens?

De nieuwe ophef draait uiteindelijk om een bekende discussie binnen cabaret: hoe ver mag een comedian gaan?

Soundos gebruikt een zeer persoonlijke en pijnlijke ervaring als basis voor een grove politieke grap. Dat sommige mensen daar niet om kunnen lachen, is duidelijk.

Tegelijkertijd hoort provoceren en het opzoeken van grenzen voor veel cabaretiers juist bij het genre.

De extra opmerking richting het publiek maakt het fragment in dit geval nog controversiëler. Door te suggereren dat de mensen die niet applaudisseren “extreemrechts” stemmen, verplaatst de discussie zich van de grap zelf naar de reactie van Soundos op haar publiek.

En juist daar lijken veel critici over te vallen.

Of Soundos zich iets aantrekt van alle commotie, valt nog te bezien. Tijdens haar optreden maakte ze in ieder geval duidelijk hoe ze tegenover mensen staat die haar humor niet waarderen: “Ik vind het prima. Geef me je geld en ga naar huis.”

Continue Reading