Connect with us

Actueel

Dit bericht stuurde ‘slachtoffer’ Marco na de uitspraak naar John van den Heuvel

Published

on

Stilte doorbroken: hoe Asmara reageert op de vrijspraak van Marco Borsato

De juridische strijd rondom Marco Borsato heeft jarenlang het nieuws gedomineerd, maar gisteren kwam er een voorlopig slotstuk. De rechtbank sprak de zanger vrij van de beschuldigingen van ongepast gedrag met een destijds 15-jarig meisje. Waar vanuit veel hoeken reacties volgden — van juristen tot fans en bekende Nederlanders — bleef het opvallend stil aan de kant van de aangeefster, Asmara, en haar moeder Nathalie. Tot nu.

Misdaadjournalist en vertrouwenspersoon John van den Heuvel laat voor het eerst weten hoe Asmara de beslissing van de rechtbank heeft ontvangen. Haar reactie laat zien dat de zaak voor haar nog lang niet is afgerond.

Een langverwachte uitspraak na jaren van onzekerheid

De zaak tegen Marco Borsato was er één die diep ingreep in de levens van alle betrokkenen. Al die jaren hing er een sluier van onzekerheid omheen. Gisteren oordeelde de rechtbank echter dat er onvoldoende wettig en overtuigend bewijs was om tot een veroordeling te komen. Dat betekende vrijspraak.

Voor Marco zelf kwam die uitspraak zichtbaar hard binnen. Bij het verlaten van de rechtbank vertelde hij aangeslagen maar ook opgelucht dat hij hoopt zijn leven weer op te pakken. “Ik wil vooruit,” zei hij tegen de pers die massaal op hem afstormde.

Maar waar aan zijn kant emoties hoog opliepen, waren Asmara en haar moeder stil. Geen verklaring, geen interview, geen reactie op sociale media. Dat gaf aanleiding tot veel vragen: hoe gaat het met haar? Wat vindt ze ervan? En hoe kijkt ze naar de toekomst?

Advocaat Plasman: “De eerste ronde is voorbij”

De advocaat van Asmara, Peter Plasman, reageerde direct na de vrijspraak met een krachtige boodschap: volgens hem is het proces nog niet klaar. Hij verwacht dat het 0penbaar Ministerie in beroep zal gaan.

“De eerste ronde is voorbij,” zei Plasman. “Gezien de ernst van de zaak en de inzet van alle partijen verwacht ik dat er een vervolgstap gezet wordt.”

Dat standpunt staat in schril contrast met wat de advocaten van Borsato, Geert-Jan Knoops en Carry Knoops, denken. Zij achten de kans op hoger beroep juist klein en benadrukten dat de rechtbank het dossier zorgvuldig heeft beoordeeld.

Die tegengestelde verwachtingen zorgen ervoor dat de zaak voorlopig nog niet volledig tot rust lijkt te komen.

De stilte van Asmara en Nathalie: veel vragen, weinig antwoorden

Tijdens de rechtszaak en in de periode daarvoor was moeder Nathalie Thielen regelmatig in beeld. Ze gaf interviews, beantwoordde vragen van journalisten en stond haar dochter bij in de juridische procedure. Toch trok zij zich na haar interview met het AD volledig terug. De kritiek op haar optreden was groot en leidde tot veel discussie op sociale media.

Maar dochter Asmara bleef al die tijd op de achtergrond. Behalve haar verklaring in de rechtszaal heeft zij zich nooit rechtstreeks tot het publiek gericht. Dat maakte de vraag des te groter: hoe gaat zij om met de vrijspraak?

John van den Heuvel verbreekt de stilte

Gisteren gaf John van den Heuvel in RTL Boulevard inzicht in de emoties van Asmara. Hij had via WhatsApp contact met haar op de dag van de uitspraak.

“In deze zaak zijn geen winnaars of verliezers,” zei John. “Maar zij was natuurlijk teleurgesteld. Ze had een ander oordeel van de rechter verwacht.”

Hij benadrukte echter dat er bij Asmara geen sprake is van berusting. “Ze is nog steeds strijdvaardig, heb ik het idee. Ik denk dat zij hoopt dat het OM in hoger beroep gaat.”

Dat beeld is opvallend: ondanks de zware jaren en de enorme mediadruk lijkt Asmara vastberaden om door te gaan, in de hoop dat een tweede rechterlijk oordeel anders zal uitvallen.

Hoe kijkt John zelf naar het vonnis?

Omdat John van den Heuvel intensief betrokken is geweest als vertrouwenspersoon, werd hem ook gevraagd hoe hij zelf tegen de uitspraak aankijkt. Hij is daar helder over:

“Ik heb nooit gezegd dat ik ervan overtuigd was dat de rechter Marco zou veroordelen of vrijspreken,” vertelde hij. “Dat is aan de rechtbank. Zo hoort het ook te gaan.”

Wel gaf hij aan dat hij achter Asmara staat: “Ik heb altijd gezegd dat ik geloof wat zij verklaart. Maar de juridische beoordeling moet uiteindelijk bij de rechter liggen.”

Met die woorden scheidt John twee belangrijke elementen van elkaar: persoonlijke overtuiging versus juridische bewijsvoering — een nuance die in het debat rondom deze zaak vaak verloren gaat.

Waarom de rechtbank tot vrijspraak kwam

De rechter oordeelde dat de verklaringen van Asmara onvoldoende ondersteund werden door onafhankelijk bewijs.

Belangrijke punten uit de uitspraak waren:

  • Er was geen getuige die aanwees dat bepaalde handelingen hadden plaatsgevonden.

  • Dagboekaantekeningen konden niet als bewijs dienen omdat onduidelijk bleef wanneer die precies waren geschreven.

  • Er was geen opname of ander materiaal dat een directe link vormde naar strafbare handelingen.

  • De verklaringen van moeder en dochter waren niet voldoende als zelfstandig bewijs, hoe zwaar ze emotioneel ook wogen.

De rechtbank benadrukte dat voorzichtigheid geboden is bij het beoordelen van verklaringen zonder ondersteunende feiten. Uiteindelijk leidde dat tot vrijspraak, ondanks de enorme aandacht voor de zaak.

De impact op alle betrokkenen

Hoewel Marco Borsato zelf opgelucht reageerde, benadrukte hij ook dat de afgelopen zes jaar zeer zwaar voor hem waren. Zijn carrière kwam stil te liggen, hij verloor veel van zijn publieke waardering en werd geconfronteerd met hevige oordelen op sociale media.

Aan de andere kant staat Asmara, die haar verhaal vertelde in een complexe, emotioneel beladen context — en die na de uitspraak nu met teleurstelling en onzekerheid achterblijft.

Dat spanningsveld markeert precies wat John van den Heuvel bedoelde met: “In deze zaak zijn geen winnaars of verliezers.”

Wat gebeurt er nu?

De komende weken is het vooral afwachten of het 0penbaar Ministerie inderdaad hoger beroep instelt. Dat besluit wordt doorgaans zorgvuldig afgewogen, zeker in zulke gevoelige zaken. Totdat daar duidelijkheid over is, verkeren beide partijen opnieuw in onzekerheid.

Voor Marco betekent het dat hij nog niet volledig kan herstellen van de reputatieschade, zolang er een kans is op een vervolgprocedure. Voor Asmara betekent het dat de vraag of zij erkenning krijgt in juridische zin, opnieuw open blijft.

Een zaak die Nederland blijft verdelen

De vrijspraak van Marco Borsato heeft diepe discussies losgemaakt over geloofwaardigheid, bewijs, media-aandacht, machtsverhoudingen en maatschappelijke verwachtingen. De emotionele reacties van zowel voor- als tegenstanders laten zien dat deze zaak meer heeft blootgelegd dan alleen een juridisch vraagstuk.

Het is een verhaal over vertrouwen, kwetsbaarheid, onzekerheid en hoe moeilijk het is om in het publieke oog steun te vinden — of het nu gaat om een bekende artiest of een jonge vrouw die haar verhaal doet.

Conclusie: geen einde, maar een tussenfase

Met de vrijspraak is een hoofdstuk afgesloten, maar het verhaal is nog niet voorbij. Asmara is teleurgesteld maar strijdvaardig, haar advocaat ziet kansen voor hoger beroep en Marco probeert voorzichtig de draad van het leven weer op te pakken.

Wat de volgende stap ook wordt: deze zaak heeft diepe sporen nagelaten, en de discussie erover zal nog lang doorgaan.

Actueel

Enorme klap voor iedereen met een huurwoning

Published

on

Woningtekort blijft groeien: verkoopgolf van huurwoningen dreigt de crisis verder te verdiepen

Het woningtekort in Nederland blijft hardnekkig oplopen en is inmiddels uitgekomen op circa 410.000 woningen. Daarmee staat de druk op de woningmarkt op een historisch hoog niveau. Alsof dat nog niet genoeg is, wijst nieuw onderzoek erop dat er nog meer problemen op komst zijn. Zowel beleggers als woningcorporaties zijn namelijk van plan om de komende jaren nog meer huurwoningen te verkopen. De gevolgen daarvan kunnen ingrijpend zijn voor huurders, starters en gezinnen.

Het vooruitzicht: een verder krimpend huuraanbod, stijgende huren in de vrije sector en een generatie jongeren die noodgedwongen langer bij hun ouders blijft wonen.


Alarmerend rapport over de toekomst van huurwoningen

Uit een gezamenlijk rapport van Capital Value en ABF Research, opgesteld in opdracht van de overheid, blijkt dat de bereidheid om huurwoningen te verkopen groot is. Meer dan de helft van de ondervraagde partijen geeft aan dat zij hun huurbezit verder willen afbouwen.

Concreet zegt 56 procent van de woningcorporaties te verwachten dat zij in de komende jaren meer woningen zullen “uitponden”. Uitponden betekent dat huurwoningen bij mutatie — dus wanneer een huurder vertrekt — niet opnieuw worden verhuurd, maar te koop worden gezet.

Ook particuliere en institutionele beleggers volgen deze strategie steeds vaker.


Waarom corporaties en beleggers verkopen

Voor woningcorporaties is de verkoop van huurwoningen geen doel op zich, maar een middel. De opbrengsten worden ingezet voor nieuwbouwprojecten en voor het verduurzamen van bestaande woningen. In theorie zou dat op lange termijn moeten bijdragen aan meer en betere woningen.

In de praktijk wringt het echter. De verkoop gebeurt sneller dan de nieuwbouw kan worden gerealiseerd, waardoor het netto-aanbod aan huurwoningen verder afneemt.

Beleggers hebben weer andere motieven. Volgens Arjan Peerboom, directeur van Capital Value, speelt vooral de veranderde financiële context een rol. “Beleggers kiezen steeds vaker voor individuele verkoop vanwege hogere fiscale lasten en lagere rendementen bij het aanhouden van huurwoningen,” aldus Peerboom.


Een harde klap voor huurders en starters

De gevolgen van deze verkoopgolf zijn aanzienlijk. Minder huurwoningen betekent meer concurrentie op een markt die al extreem krap is. Vooral in de vrije huursector, waar de huren minder gereguleerd zijn, zal dat leiden tot forse prijsstijgingen.

Voor jongeren en starters wordt het daardoor steeds moeilijker om een zelfstandige woning te vinden. Veel twintigers en dertigers blijven noodgedwongen langer thuis wonen of delen een woning, simpelweg omdat er geen betaalbare alternatieven zijn.

Ook gezinnen die willen doorstromen, lopen vast. Wie een betaalbare huurwoning verlaat, heeft geen garantie dat er iets passends voor terugkomt.


Cijfers laten trend duidelijk zien

De trend is al zichtbaar in de cijfers. In 2024 werden 26.180 huurwoningen verkocht. Dat aantal ligt fors hoger dan in eerdere jaren en vormt een duidelijke aanwijzing dat het uitponden structureel is geworden.

Als deze ontwikkeling doorzet — en daar wijzen de huidige plannen op — zal het tekort aan huurwoningen verder oplopen. Dat werkt als een vicieuze cirkel: minder aanbod leidt tot hogere prijzen, waardoor nog meer mensen buiten de boot vallen.

 

 


Nieuwbouw kan tempo niet bijhouden

Tegenover de verkoop van huurwoningen staat de bouw van nieuwe woningen. In 2025 werden 69.200 nieuwbouwwoningen opgeleverd. Voor dit jaar wordt een stijging verwacht naar ongeveer 88.000 woningen. Dat lijkt positief, maar het is onvoldoende om het bestaande tekort snel terug te dringen.

Bovendien is er een zorgwekkende ontwikkeling zichtbaar aan de voorkant van de bouwketen. Het aantal bouwvergunningen bevindt zich momenteel in een “stevige dip”, zo meldt De Telegraaf. Minder vergunningen vandaag betekent minder opleveringen over enkele jaren.


Buitenlandse investeerders haken af

Een belangrijke factor in de teruglopende bouwactiviteit is het afhaken van buitenlandse beleggers. Hun aandeel in de financiering van Nederlandse woningbouwprojecten is gedaald naar slechts 7 procent, het laagste niveau ooit gemeten.

Internationale investeerders noemen meerdere obstakels:

  • De hoge overdrachtsbelasting in Nederland

  • Strenge huurwetgeving, vooral in de gereguleerde sector

  • Veranderde fiscale regels, waardoor rendementen onder druk staan

Als gevolg daarvan bouwen buitenlandse partijen hun vastgoedportefeuilles in Nederland af.


Afnemend buitenlands bezit

De cijfers onderstrepen die trend. Begin vorig jaar bezaten buitenlandse beleggers nog ongeveer 80.000 huurwoningen in Nederland. Inmiddels is dat aantal gedaald naar 72.500. Die woningen verdwijnen niet van de markt, maar worden verkocht — vaak aan particulieren die ze zelf gaan bewonen.

Hoewel dat voor individuele kopers gunstig kan zijn, betekent het op macroniveau opnieuw een krimp van het huuraanbod.


Politieke en maatschappelijke onrust

De ontwikkelingen zorgen voor groeiende maatschappelijke en politieke onrust. Op sociale media en in het publieke debat klinkt steeds vaker de vraag hoe het mogelijk is dat het woningtekort blijft oplopen, terwijl de behoefte aan betaalbare woonruimte zo groot is.

Sommige opiniemakers wijzen erop dat vooral Nederlandse starters en jonge gezinnen de gevolgen voelen. Zij stellen hun toekomstplannen uit, wonen langer bij hun ouders en ervaren steeds meer onzekerheid over wonen en samenleven.


Structureel probleem vraagt structurele oplossingen

Experts zijn het erover eens dat het woningtekort niet met één maatregel kan worden opgelost. Het gaat om een structureel probleem, waarin bouwtempo, regelgeving, financiering en demografie samenkomen.

Zonder versnelling van de bouw, stabiel beleid voor investeerders en bescherming van het huuraanbod dreigt de situatie verder te verslechteren. De verkoop van huurwoningen kan op korte termijn geld opleveren, maar vergroot het probleem zolang de nieuwbouw achterblijft.


Wat betekent dit voor de komende jaren?

Als de huidige trends zich doorzetten, moeten huurders zich voorbereiden op:

  • Minder keuze op de huurmarkt

  • Langere wachttijden voor betaalbare woningen

  • Stijgende huren, vooral in de vrije sector

  • Meer jongeren die langer thuis blijven wonen

Zonder ingrijpen kan het woningtekort de komende jaren nog verder oplopen, ondanks alle ambities en plannen.


Conclusie: druk op woningmarkt neemt verder toe

Het oplopende woningtekort, gecombineerd met de geplande verkoop van huurwoningen door corporaties en beleggers, vormt een zorgwekkende cocktail. Hoewel nieuwbouwprojecten in de planning staan, blijft het tempo onvoldoende om de uitstroom uit de huursector te compenseren.

Voor huurders, starters en gezinnen betekent dit aanhoudende onzekerheid. De cijfers laten zien dat het probleem niet vanzelf verdwijnt. Zonder duidelijke koers en langdurige oplossingen blijft de Nederlandse woningmarkt gevangen in een crisis die steeds meer mensen direct raakt.

Continue Reading