Connect with us

Actueel

Zeker 66 doden bij brand in hotel skiresort in Turkije, kwart van aantal gasten

Published

on

In het Turkse skigebied Kartalkaya heeft een verwoestende brand in het beroemde Grand Kartal Hotel maandagnacht zeker 66 levens geëist en meer dan 50 mensen gewond achtergelaten, van wie enkelen in kritieke toestand verkeren. Het vuur brak uit rond 03.30 uur en heeft een diep spoor van verwoesting en verdriet achtergelaten. Hulpdiensten zijn nog steeds bezig met het bestrijden van de brand en het zoeken naar overlevenden.

Wat gebeurde er?

De brand ontstond vermoedelijk in het restaurant van het twaalf verdiepingen tellende hotel. Het vuur verspreidde zich razendsnel door het grotendeels houten gebouw. Op dat moment verbleven er naar verluidt 237 mensen in het hotel. Meer dan een kwart van hen heeft de brand niet overleefd. Het is een tragedie die de burgemeester van Kartalkaya omschrijft als “een pijn die nog jaren zal nadreunen.”

Beelden van de brand tonen een angstaanjagende scène: metershoge vlammen slaan uit het dak en de bovenste verdiepingen van het hotel, terwijl mensen via ramen proberen te ontsnappen. Sommigen gebruikten lakens die aan elkaar waren geknoopt, terwijl anderen uit pure wanhoop uit de ramen sprongen. Helaas bezweken verschillende gasten aan hun verwondingen na deze wanhopige pogingen om te overleven.

Heldhaftige reddingsacties en schrijnende verhalen

In de chaos die volgde, speelden zich hartverscheurende momenten af. Een vader, opgesloten door het vuur en de rook, hing zijn baby uit het raam in een poging het kind te redden. “Neem een deken mee, let op, ik ga mijn baby gooien,” riep hij naar omstanders, volgens een hotelmedewerker die sprak met het Turkse platform Milliyet. Dankzij de inspanningen van de aanwezigen konden enkele gasten, waaronder mogelijk het kind, worden gered. In totaal werden volgens getuigen 13 tot 15 mensen door hulpdiensten en hotelpersoneel in veiligheid gebracht.

Eén hotelmedewerker beschreef de gruwelijke taferelen: “Er waren toeristen die van de negende en tiende verdieping naar beneden sprongen. Het is een verschrikkelijk gezicht dat ik nooit zal vergeten.”

De gevolgen van de brand

De impact van de brand is enorm. Het dak en meerdere verdiepingen van het hotel zijn volledig verwoest, en tientallen familieleden wachten buiten in onzekerheid op nieuws over hun geliefden. Sommigen leven tussen hoop en vrees, terwijl anderen al bevestigd hebben gekregen dat hun dierbaren de brand niet hebben overleefd.

Onder de vermisten bevindt zich de Turkse journalist, columnist en schrijver Nedim Türkmen, die samen met zijn gezin in het hotel verbleef. Sinds het uitbreken van het vuur is er niets meer van hem vernomen. Tientallen mensen staan buiten het hotel te wachten op nieuws over de identiteit van de slachtoffers.

Reacties vanuit Turkije en Europa

Het tragische incident heeft geleid tot een brede golf van reacties, zowel in Turkije als internationaal. De Turkse president Recep Tayyip Erdoğan riep spoedoverleg bijeen met zijn ministers en betuigde zijn medeleven via sociale media. “Ik bid om Gods genade voor onze burgers die het leven lieten bij de brand,” schreef hij. Erdoğan benadrukte dat het onderzoek naar de oorzaak van de brand een prioriteit is.

Het Turkse ministerie van Justitie en Veiligheid heeft een strafrechtelijk onderzoek ingesteld, onder leiding van zes openbaar aanklagers. Het doel is om vast te stellen of er sprake is geweest van nalatigheid en of de veiligheidsmaatregelen in het hotel toereikend waren.

Ook internationaal leeft men mee. De Europees commissaris voor Humanitaire Hulp, Crisisbeheer en Paraatheid, Hadja Lahbib, betuigde haar medeleven aan Turkije en de families van de slachtoffers via sociale media. “Mijn diepste condoleances aan de slachtoffers en hun dierbaren,” schreef ze.

Onzekerheid over Nederlandse betrokkenheid

Het is nog niet bekend of er Nederlandse slachtoffers betrokken zijn bij de brand. Het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft laten weten dat zij onderzoeken of er Nederlanders in het hotel of de omgeving verbleven. Arjen de Graaf, commercieel directeur van de Nederlandse Ski Vereniging, benadrukt dat Kartalkaya geen populaire bestemming is onder Nederlandse wintersporters. “Het is een prachtig gebied, maar het trekt vooral Turkse toeristen,” legt hij uit. Kartalkaya staat bekend als een “exotisch hotelskigebied,” waarbij de hotels zelf eigenaar zijn van de skiliften en faciliteiten.

Fraai maar gevaarlijk skigebied

Kartalkaya ligt op een hoogte van 1850 tot 2500 meter en is een sneeuwzeker skigebied op ongeveer vijf uur rijden van Istanboel. Het gebied staat bekend om zijn luxe hotels en de mogelijkheid om direct vanuit de accommodatie de pistes op te gaan. Ondanks de idyllische setting werpt deze tragedie een schaduw over het skigebied, dat nu vooral wordt geassocieerd met verlies en rouw.

De brand heeft de vraag doen rijzen of de veiligheidsmaatregelen in het hotel voldoende waren. Volgens eerste onderzoeken ontstond de brand in het restaurant, maar het is nog onduidelijk hoe het vuur zich zo snel door het gebouw kon verspreiden. De volledige toedracht zal onderdeel zijn van het lopende strafrechtelijke onderzoek.

Een herinnering aan eerdere tragedies

De tragedie in Kartalkaya roept herinneringen op aan eerdere branden in Turkije waarbij mensenlevens verloren gingen. Turkije heeft in het verleden te maken gehad met branden in hotels en publieke gebouwen, vaak als gevolg van nalatigheid of onvoldoende veiligheidsvoorschriften. Het incident in Grand Kartal Hotel onderstreept opnieuw het belang van strenge brandveiligheidsnormen, vooral in toeristische accommodaties.

Toekomstige maatregelen

De Turkse overheid heeft aangekondigd dat er extra inspecties zullen plaatsvinden in hotels in het hele land om te garanderen dat brandveiligheidsnormen worden nageleefd. Lokale autoriteiten in Kartalkaya hebben ook verklaard dat zij zullen samenwerken met experts om de oorzaak van de brand te achterhalen en toekomstige tragedies te voorkomen.

De impact van de brand zal echter nog lang voelbaar zijn. Voor de getroffen families, de overlevenden en de gemeenschap in Kartalkaya zal het lange tijd duren voordat de wonden, zowel fysiek als emotioneel, zijn geheeld.

Een dag van rouw

Voor de tientallen slachtoffers en gewonden van deze tragedie is het een dag van rouw. Het incident heeft niet alleen Turkije, maar ook de internationale gemeenschap geschokt. Terwijl de hulpdiensten doorgaan met hun inspanningen en het onderzoek naar de brand voortduurt, blijft de wereld toekijken in medeleven en verdriet om een tragedie die nooit had mogen gebeuren.

Actueel

‘He’ll Have to Go’ veroverde in 1960 de country- en pophitlijsten

Published

on

Sommige liedjes overstijgen de tijd en blijven generaties lang geliefd. Een van die nummers is zonder twijfel “He’ll Have to Go” van Jim Reeves. Toen de Amerikaanse zanger het nummer in 1960 uitbracht, groeide het uit tot een van de grootste successen uit zijn carrière én tot een belangrijke mijlpaal in de geschiedenis van de countrymuziek.

Met zijn warme baritonstem en de karakteristieke Nashville Sound wist Reeves niet alleen countryliefhebbers te raken, maar bereikte hij ook een groot poppubliek. Meer dan zestig jaar later wordt “He’ll Have to Go” nog altijd beschouwd als een van de meest invloedrijke countrysingles ooit.

Gentleman Jim

Jim Reeves werd in 1923 geboren in de Amerikaanse staat Texas. Voordat hij doorbrak als zanger werkte hij onder meer als radio-dj en sportverslaggever. Zijn rustige uitstraling en verzorgde manier van zingen leverden hem al snel de bijnaam “Gentleman Jim” op.

In een periode waarin veel countryartiesten kozen voor een ruwe, traditionele stijl, sloeg Reeves een andere weg in. Zijn muziek kenmerkte zich door een zachte zangstem, subtiele orkestbegeleiding en een toegankelijke uitstraling. Daarmee sprak hij niet alleen het vaste countrypubliek aan, maar wist hij ook luisteraars buiten het genre te bereiken.

Een bijzonder ontstaan

Het verhaal achter “He’ll Have to Go” is minstens zo bijzonder als het nummer zelf.

Het lied werd geschreven door Joe en Audrey Allison. Joe Allison vertelde later dat hij inspiratie kreeg nadat hij in een café een telefoongesprek had opgevangen. Een man probeerde zijn geliefde terug te winnen en vroeg haar steeds dichter bij de telefoon te komen zodat hij haar beter kon horen.

Die gebeurtenis vormde de basis voor de beroemde openingsregel:

“Put your sweet lips a little closer to the phone.”

Juist die eenvoudige zin wist volgens veel muziekkenners een gevoel van verlangen en kwetsbaarheid op te roepen dat luisteraars direct aansprak.

Een vernieuwend geluid

Voor de opname werkte Jim Reeves samen met producer Chet Atkins, een van de belangrijkste architecten van de zogenoemde Nashville Sound.

Die muziekstijl ontstond eind jaren vijftig en combineerde traditionele country met een meer gepolijste productie, waarin strijkers, achtergrondzang en subtiele instrumentatie een grotere rol kregen.

In plaats van een druk arrangement koos Atkins ervoor om de stem van Reeves centraal te zetten. Daardoor kreeg het nummer een intieme sfeer waarin de emotie volledig tot zijn recht kwam.

Die aanpak bleek een schot in de roos.

Grote hit in binnen- en buitenland

“He’ll Have to Go” groeide uit tot een enorm commercieel succes.

Het nummer bereikte de eerste plaats in de Amerikaanse Billboard Country Chart en stond wekenlang bovenaan. Ook buiten de countrywereld sloeg het lied aan. In de Billboard Hot 100, waarin alle muziekgenres samenkomen, bereikte de single de tweede plaats.

Daarmee bewees Reeves dat countrymuziek ook een breed internationaal publiek kon aanspreken.

Het succes beperkte zich bovendien niet tot de Verenigde Staten. Het nummer werd wereldwijd uitgebracht en maakte Jim Reeves tot een internationale ster. Tijdens zijn tournees trad hij op in onder meer Europa, Zuid-Afrika en Azië, waar hij nieuwe fans voor het genre wist te winnen.

Belangrijke rol in de Nashville Sound

Veel muziekhistorici zien “He’ll Have to Go” als een van de nummers die de Nashville Sound definitief op de kaart zette.

De stijl maakte countrymuziek toegankelijker voor luisteraars die normaal gesproken vooral naar pop luisterden. Daardoor ontstond een nieuwe generatie artiesten die elementen uit verschillende muziekgenres met elkaar combineerden.

Jim Reeves speelde daarin een belangrijke rol. Zijn rustige zangstijl en verzorgde producties vormden jarenlang een inspiratiebron voor andere artiesten binnen én buiten de countrymuziek.

Vele artiesten namen het nummer op

Door de jaren heen werd “He’ll Have to Go” tientallen keren opnieuw opgenomen.

Onder anderen Elvis Presley, Ry Cooder en verschillende countryartiesten brachten hun eigen versie van het nummer uit. Toch blijft de originele uitvoering van Jim Reeves voor veel liefhebbers de meest geliefde.

Zijn warme stemgeluid en ingetogen interpretatie worden nog altijd gezien als de belangrijkste reden waarom het nummer zo tijdloos is gebleven.

Tragisch einde van zijn leven

Het succes van Jim Reeves werd abrupt onderbroken in 1964.

De zanger kwam op 40-jarige leeftijd om het leven bij een vliegtuigongeluk nabij Nashville. Zijn privévliegtuig stortte neer tijdens slecht weer, waarbij ook zijn zakenpartner en piloot Dean Manuel om het leven kwamen.

Zijn overlijden betekende een groot verlies voor de countrymuziek. Toch bleef zijn muziek populair en groeide zijn invloed in de jaren daarna alleen maar verder.

Later werd Reeves postuum opgenomen in de Country Music Hall of Fame, als erkenning voor zijn bijdrage aan het genre.

Nog altijd een geliefde klassieker

Meer dan zestig jaar na de release behoort “He’ll Have to Go” nog steeds tot de bekendste countrynummers aller tijden.

Het lied is gebruikt in films, televisieseries en documentaires en wordt nog regelmatig gedraaid op radiostations die klassieke countrymuziek uitzenden. Dankzij streamingdiensten ontdekken ook jongere generaties de muziek van Jim Reeves.

Volgens muziekkenners schuilt de kracht van het nummer vooral in de eenvoud. Zonder grote uithalen of ingewikkelde arrangementen weet Reeves een emotioneel verhaal te vertellen dat voor veel luisteraars herkenbaar blijft.

Een blijvende invloed op de countrymuziek

De invloed van Jim Reeves reikt verder dan één succesvolle hit. Zijn manier van zingen en produceren heeft bijgedragen aan de ontwikkeling van moderne countrymuziek, waarin traditionele elementen worden gecombineerd met een toegankelijk geluid.

Artiesten als Shania Twain, Keith Urban en Taylor Swift lieten later eveneens zien dat countrymuziek een groot internationaal publiek kan bereiken. Hoewel zij een heel eigen stijl ontwikkelden, wordt Jim Reeves vaak genoemd als een van de pioniers die de weg daarvoor mede heeft vrijgemaakt.

“He’ll Have to Go” blijft daardoor niet alleen een geliefde klassieker, maar ook een belangrijk hoofdstuk in de geschiedenis van de populaire muziek. Het nummer laat zien hoe een eenvoudige melodie, een sterke tekst en een karakteristieke stem samen kunnen uitgroeien tot een tijdloos muziekstuk dat generaties blijft inspireren.

Continue Reading