Actueel
Zeker 66 doden bij brand in hotel skiresort in Turkije, kwart van aantal gasten
In het Turkse skigebied Kartalkaya heeft een verwoestende brand in het beroemde Grand Kartal Hotel maandagnacht zeker 66 levens geëist en meer dan 50 mensen gewond achtergelaten, van wie enkelen in kritieke toestand verkeren. Het vuur brak uit rond 03.30 uur en heeft een diep spoor van verwoesting en verdriet achtergelaten. Hulpdiensten zijn nog steeds bezig met het bestrijden van de brand en het zoeken naar overlevenden.
Wat gebeurde er?
De brand ontstond vermoedelijk in het restaurant van het twaalf verdiepingen tellende hotel. Het vuur verspreidde zich razendsnel door het grotendeels houten gebouw. Op dat moment verbleven er naar verluidt 237 mensen in het hotel. Meer dan een kwart van hen heeft de brand niet overleefd. Het is een tragedie die de burgemeester van Kartalkaya omschrijft als “een pijn die nog jaren zal nadreunen.”
Beelden van de brand tonen een angstaanjagende scène: metershoge vlammen slaan uit het dak en de bovenste verdiepingen van het hotel, terwijl mensen via ramen proberen te ontsnappen. Sommigen gebruikten lakens die aan elkaar waren geknoopt, terwijl anderen uit pure wanhoop uit de ramen sprongen. Helaas bezweken verschillende gasten aan hun verwondingen na deze wanhopige pogingen om te overleven.
Heldhaftige reddingsacties en schrijnende verhalen
In de chaos die volgde, speelden zich hartverscheurende momenten af. Een vader, opgesloten door het vuur en de rook, hing zijn baby uit het raam in een poging het kind te redden. “Neem een deken mee, let op, ik ga mijn baby gooien,” riep hij naar omstanders, volgens een hotelmedewerker die sprak met het Turkse platform Milliyet. Dankzij de inspanningen van de aanwezigen konden enkele gasten, waaronder mogelijk het kind, worden gered. In totaal werden volgens getuigen 13 tot 15 mensen door hulpdiensten en hotelpersoneel in veiligheid gebracht.
Eén hotelmedewerker beschreef de gruwelijke taferelen: “Er waren toeristen die van de negende en tiende verdieping naar beneden sprongen. Het is een verschrikkelijk gezicht dat ik nooit zal vergeten.”
De gevolgen van de brand
De impact van de brand is enorm. Het dak en meerdere verdiepingen van het hotel zijn volledig verwoest, en tientallen familieleden wachten buiten in onzekerheid op nieuws over hun geliefden. Sommigen leven tussen hoop en vrees, terwijl anderen al bevestigd hebben gekregen dat hun dierbaren de brand niet hebben overleefd.
Onder de vermisten bevindt zich de Turkse journalist, columnist en schrijver Nedim Türkmen, die samen met zijn gezin in het hotel verbleef. Sinds het uitbreken van het vuur is er niets meer van hem vernomen. Tientallen mensen staan buiten het hotel te wachten op nieuws over de identiteit van de slachtoffers.
Reacties vanuit Turkije en Europa
Het tragische incident heeft geleid tot een brede golf van reacties, zowel in Turkije als internationaal. De Turkse president Recep Tayyip Erdoğan riep spoedoverleg bijeen met zijn ministers en betuigde zijn medeleven via sociale media. “Ik bid om Gods genade voor onze burgers die het leven lieten bij de brand,” schreef hij. Erdoğan benadrukte dat het onderzoek naar de oorzaak van de brand een prioriteit is.
Het Turkse ministerie van Justitie en Veiligheid heeft een strafrechtelijk onderzoek ingesteld, onder leiding van zes openbaar aanklagers. Het doel is om vast te stellen of er sprake is geweest van nalatigheid en of de veiligheidsmaatregelen in het hotel toereikend waren.
Ook internationaal leeft men mee. De Europees commissaris voor Humanitaire Hulp, Crisisbeheer en Paraatheid, Hadja Lahbib, betuigde haar medeleven aan Turkije en de families van de slachtoffers via sociale media. “Mijn diepste condoleances aan de slachtoffers en hun dierbaren,” schreef ze.
Onzekerheid over Nederlandse betrokkenheid
Het is nog niet bekend of er Nederlandse slachtoffers betrokken zijn bij de brand. Het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft laten weten dat zij onderzoeken of er Nederlanders in het hotel of de omgeving verbleven. Arjen de Graaf, commercieel directeur van de Nederlandse Ski Vereniging, benadrukt dat Kartalkaya geen populaire bestemming is onder Nederlandse wintersporters. “Het is een prachtig gebied, maar het trekt vooral Turkse toeristen,” legt hij uit. Kartalkaya staat bekend als een “exotisch hotelskigebied,” waarbij de hotels zelf eigenaar zijn van de skiliften en faciliteiten.
Fraai maar gevaarlijk skigebied
Kartalkaya ligt op een hoogte van 1850 tot 2500 meter en is een sneeuwzeker skigebied op ongeveer vijf uur rijden van Istanboel. Het gebied staat bekend om zijn luxe hotels en de mogelijkheid om direct vanuit de accommodatie de pistes op te gaan. Ondanks de idyllische setting werpt deze tragedie een schaduw over het skigebied, dat nu vooral wordt geassocieerd met verlies en rouw.
Dit bericht op Instagram bekijken
De brand heeft de vraag doen rijzen of de veiligheidsmaatregelen in het hotel voldoende waren. Volgens eerste onderzoeken ontstond de brand in het restaurant, maar het is nog onduidelijk hoe het vuur zich zo snel door het gebouw kon verspreiden. De volledige toedracht zal onderdeel zijn van het lopende strafrechtelijke onderzoek.
Een herinnering aan eerdere tragedies
De tragedie in Kartalkaya roept herinneringen op aan eerdere branden in Turkije waarbij mensenlevens verloren gingen. Turkije heeft in het verleden te maken gehad met branden in hotels en publieke gebouwen, vaak als gevolg van nalatigheid of onvoldoende veiligheidsvoorschriften. Het incident in Grand Kartal Hotel onderstreept opnieuw het belang van strenge brandveiligheidsnormen, vooral in toeristische accommodaties.
Bolu Kartalkaya Kayak Merkezi’ndeki Grand Kartal Oteli’nde saat 03.30’da çıkan yangında ölü sayısı 10’a, yaralı sayısı 32’ye yükseldi.
Yarıyıl tatili nedeniyle yüzde 90 dolu olan otelde 237 kişi bulunuyordu. #Bolu #Kartalkaya #GrandKartal pic.twitter.com/TpjzNv1Sax
— 𝐉𝐨𝐮𝐫𝐧𝐚𝐥𝐢𝐬𝐭 (@HamdiCelikbas) January 21, 2025
Toekomstige maatregelen
De Turkse overheid heeft aangekondigd dat er extra inspecties zullen plaatsvinden in hotels in het hele land om te garanderen dat brandveiligheidsnormen worden nageleefd. Lokale autoriteiten in Kartalkaya hebben ook verklaard dat zij zullen samenwerken met experts om de oorzaak van de brand te achterhalen en toekomstige tragedies te voorkomen.
De impact van de brand zal echter nog lang voelbaar zijn. Voor de getroffen families, de overlevenden en de gemeenschap in Kartalkaya zal het lange tijd duren voordat de wonden, zowel fysiek als emotioneel, zijn geheeld.
Bolu Kartalkaya’da meydana gelen otel yangınında hayatını kaybeden vatandaşlarımıza Cenab-ı Allah’tan rahmet, yaralılarımıza ise acil şifalar diliyorum.
Bu üzücü olayda hayatını kaybedenlerin ailelerine başsağlığı, yaralıların en kısa sürede sağlığına kavuşmalarını temenni… pic.twitter.com/xrqP9D2xIH
— Bendevi Palandöken (@B_Palandoken) January 21, 2025
Een dag van rouw
Voor de tientallen slachtoffers en gewonden van deze tragedie is het een dag van rouw. Het incident heeft niet alleen Turkije, maar ook de internationale gemeenschap geschokt. Terwijl de hulpdiensten doorgaan met hun inspanningen en het onderzoek naar de brand voortduurt, blijft de wereld toekijken in medeleven en verdriet om een tragedie die nooit had mogen gebeuren.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.