Connect with us

Actueel

Zeker 66 doden bij brand in hotel skiresort in Turkije, kwart van aantal gasten

Published

on

In het Turkse skigebied Kartalkaya heeft een verwoestende brand in het beroemde Grand Kartal Hotel maandagnacht zeker 66 levens geëist en meer dan 50 mensen gewond achtergelaten, van wie enkelen in kritieke toestand verkeren. Het vuur brak uit rond 03.30 uur en heeft een diep spoor van verwoesting en verdriet achtergelaten. Hulpdiensten zijn nog steeds bezig met het bestrijden van de brand en het zoeken naar overlevenden.

Wat gebeurde er?

De brand ontstond vermoedelijk in het restaurant van het twaalf verdiepingen tellende hotel. Het vuur verspreidde zich razendsnel door het grotendeels houten gebouw. Op dat moment verbleven er naar verluidt 237 mensen in het hotel. Meer dan een kwart van hen heeft de brand niet overleefd. Het is een tragedie die de burgemeester van Kartalkaya omschrijft als “een pijn die nog jaren zal nadreunen.”

Beelden van de brand tonen een angstaanjagende scène: metershoge vlammen slaan uit het dak en de bovenste verdiepingen van het hotel, terwijl mensen via ramen proberen te ontsnappen. Sommigen gebruikten lakens die aan elkaar waren geknoopt, terwijl anderen uit pure wanhoop uit de ramen sprongen. Helaas bezweken verschillende gasten aan hun verwondingen na deze wanhopige pogingen om te overleven.

Heldhaftige reddingsacties en schrijnende verhalen

In de chaos die volgde, speelden zich hartverscheurende momenten af. Een vader, opgesloten door het vuur en de rook, hing zijn baby uit het raam in een poging het kind te redden. “Neem een deken mee, let op, ik ga mijn baby gooien,” riep hij naar omstanders, volgens een hotelmedewerker die sprak met het Turkse platform Milliyet. Dankzij de inspanningen van de aanwezigen konden enkele gasten, waaronder mogelijk het kind, worden gered. In totaal werden volgens getuigen 13 tot 15 mensen door hulpdiensten en hotelpersoneel in veiligheid gebracht.

Eén hotelmedewerker beschreef de gruwelijke taferelen: “Er waren toeristen die van de negende en tiende verdieping naar beneden sprongen. Het is een verschrikkelijk gezicht dat ik nooit zal vergeten.”

De gevolgen van de brand

De impact van de brand is enorm. Het dak en meerdere verdiepingen van het hotel zijn volledig verwoest, en tientallen familieleden wachten buiten in onzekerheid op nieuws over hun geliefden. Sommigen leven tussen hoop en vrees, terwijl anderen al bevestigd hebben gekregen dat hun dierbaren de brand niet hebben overleefd.

Onder de vermisten bevindt zich de Turkse journalist, columnist en schrijver Nedim Türkmen, die samen met zijn gezin in het hotel verbleef. Sinds het uitbreken van het vuur is er niets meer van hem vernomen. Tientallen mensen staan buiten het hotel te wachten op nieuws over de identiteit van de slachtoffers.

Reacties vanuit Turkije en Europa

Het tragische incident heeft geleid tot een brede golf van reacties, zowel in Turkije als internationaal. De Turkse president Recep Tayyip Erdoğan riep spoedoverleg bijeen met zijn ministers en betuigde zijn medeleven via sociale media. “Ik bid om Gods genade voor onze burgers die het leven lieten bij de brand,” schreef hij. Erdoğan benadrukte dat het onderzoek naar de oorzaak van de brand een prioriteit is.

Het Turkse ministerie van Justitie en Veiligheid heeft een strafrechtelijk onderzoek ingesteld, onder leiding van zes openbaar aanklagers. Het doel is om vast te stellen of er sprake is geweest van nalatigheid en of de veiligheidsmaatregelen in het hotel toereikend waren.

Ook internationaal leeft men mee. De Europees commissaris voor Humanitaire Hulp, Crisisbeheer en Paraatheid, Hadja Lahbib, betuigde haar medeleven aan Turkije en de families van de slachtoffers via sociale media. “Mijn diepste condoleances aan de slachtoffers en hun dierbaren,” schreef ze.

Onzekerheid over Nederlandse betrokkenheid

Het is nog niet bekend of er Nederlandse slachtoffers betrokken zijn bij de brand. Het Nederlandse ministerie van Buitenlandse Zaken heeft laten weten dat zij onderzoeken of er Nederlanders in het hotel of de omgeving verbleven. Arjen de Graaf, commercieel directeur van de Nederlandse Ski Vereniging, benadrukt dat Kartalkaya geen populaire bestemming is onder Nederlandse wintersporters. “Het is een prachtig gebied, maar het trekt vooral Turkse toeristen,” legt hij uit. Kartalkaya staat bekend als een “exotisch hotelskigebied,” waarbij de hotels zelf eigenaar zijn van de skiliften en faciliteiten.

Fraai maar gevaarlijk skigebied

Kartalkaya ligt op een hoogte van 1850 tot 2500 meter en is een sneeuwzeker skigebied op ongeveer vijf uur rijden van Istanboel. Het gebied staat bekend om zijn luxe hotels en de mogelijkheid om direct vanuit de accommodatie de pistes op te gaan. Ondanks de idyllische setting werpt deze tragedie een schaduw over het skigebied, dat nu vooral wordt geassocieerd met verlies en rouw.

De brand heeft de vraag doen rijzen of de veiligheidsmaatregelen in het hotel voldoende waren. Volgens eerste onderzoeken ontstond de brand in het restaurant, maar het is nog onduidelijk hoe het vuur zich zo snel door het gebouw kon verspreiden. De volledige toedracht zal onderdeel zijn van het lopende strafrechtelijke onderzoek.

Een herinnering aan eerdere tragedies

De tragedie in Kartalkaya roept herinneringen op aan eerdere branden in Turkije waarbij mensenlevens verloren gingen. Turkije heeft in het verleden te maken gehad met branden in hotels en publieke gebouwen, vaak als gevolg van nalatigheid of onvoldoende veiligheidsvoorschriften. Het incident in Grand Kartal Hotel onderstreept opnieuw het belang van strenge brandveiligheidsnormen, vooral in toeristische accommodaties.

Toekomstige maatregelen

De Turkse overheid heeft aangekondigd dat er extra inspecties zullen plaatsvinden in hotels in het hele land om te garanderen dat brandveiligheidsnormen worden nageleefd. Lokale autoriteiten in Kartalkaya hebben ook verklaard dat zij zullen samenwerken met experts om de oorzaak van de brand te achterhalen en toekomstige tragedies te voorkomen.

De impact van de brand zal echter nog lang voelbaar zijn. Voor de getroffen families, de overlevenden en de gemeenschap in Kartalkaya zal het lange tijd duren voordat de wonden, zowel fysiek als emotioneel, zijn geheeld.

Een dag van rouw

Voor de tientallen slachtoffers en gewonden van deze tragedie is het een dag van rouw. Het incident heeft niet alleen Turkije, maar ook de internationale gemeenschap geschokt. Terwijl de hulpdiensten doorgaan met hun inspanningen en het onderzoek naar de brand voortduurt, blijft de wereld toekijken in medeleven en verdriet om een tragedie die nooit had mogen gebeuren.

Actueel

Irene Schouten deelt schokkend nieuws over de gezondheid van haar zoon: ‘Alsjeblieft, red het kind’

Published

on

Het leven van Irene Schouten ziet er negen maanden na de geboorte van haar zoon Dirk totaal anders uit dan ze zich ooit had kunnen voorstellen. Waar haar naam jarenlang synoniem stond voor kracht, controle en ongekende sportieve prestaties, wordt haar dagelijks bestaan nu bepaald door zorgen, onzekerheid en kleine stapjes vooruit. De voormalig topschaatsster spreekt daar openhartig over in gesprek met het Algemeen Dagblad – niet als kampioen, maar als moeder die haar weg zoekt in onbekend terrein.

Een droom die anders liep dan verwacht

Toen Irene Schouten begin 2024 bekendmaakte dat ze stopte met topschaatsen, voelde dat voor velen al als het einde van een tijdperk. Ze had vrijwel alles bereikt wat er te bereiken viel: olympisch succes, wereldtitels en een ongekende dominantie op de lange afstanden. Kort daarna volgde het nieuws dat ze in verwachting was van haar eerste kindje. Irene sprak toen over “het echte goud” en straalde van geluk.

Maar de vreugde rondom de komst van haar zoon werd al snel overschaduwd door medische zorgen die niemand had zien aankomen.

Een zeldzame diagnose

Bij zoon Dirk werd een zeldzame genetische mutatie vastgesteld, gecombineerd met epilepsie. Het gaat om een mutatie die pas in 2022 voor het eerst is beschreven en waarvan wereldwijd slechts elf gevallen bekend zijn. Dat maakt de situatie extra complex: er is nauwelijks vergelijkingsmateriaal, geen duidelijke prognose en weinig houvast.

“We weten simpelweg niet wat de toekomst brengt,” zegt Irene eerlijk. “Hoe vaak en hoe lang ik ook zoek, ik word er niet wijzer van.” Zelfs specialisten kunnen weinig concrete antwoorden geven. Een arts in het AMC zei haar letterlijk: “Irene, jij weet net zoveel als ik.” Alles wat online te vinden is, is nieuw, beperkt en vaak theoretisch.

Voor iemand die haar hele carrière gewend was aan meetbare doelen, schema’s en duidelijke resultaten, is dat een enorme omschakeling.

Leven met onzekerheid

De epilepsie van Dirk betekent dat zijn dagen onvoorspelbaar zijn. Sommige momenten lijken rustig, andere brengen spanning en alertheid. Irene vertelt dat haar hoofd voortdurend bezig is met de gezondheid van haar zoon. “Je staat eigenlijk altijd ‘aan’. Je leert leven met het idee dat niets vanzelfsprekend is.”

Afgelopen donderdag ging Dirk naar een medische opvang, waar hij gespecialiseerde zorg krijgt. Dat was een ingrijpende stap, maar ook een noodzakelijke. “Daar krijgt hij de zorg die hij nodig heeft,” zegt Irene. “Ik ben redelijk positief ingesteld en de zorg in Nederland is heel goed. Dus wie weet kan hij nog een aantal stapjes maken.”

Kleine overwinningen, grote betekenis

Irene weet inmiddels dat vergelijken geen zin heeft. Ze kijkt bewust niet naar andere baby’s van negen maanden. In plaats daarvan focust ze zich op de kleine, persoonlijke mijlpalen van haar zoon. “Dirk kan zijn hoofdje nog niet goed optillen,” vertelt ze. “Hij kan nu net op zijn buik rollen en weer terug. Dat maakt mij zó trots.”

Voor buitenstaanders lijken het misschien minimale ontwikkelingen, maar voor Irene en haar gezin zijn het momenten van pure vreugde. “Met elk stapje dat hij maakt, zijn we blij,” zegt ze. “Dat zijn onze overwinningen.”

Een andere kijk op succes

De vrouw die ooit races won met minuten voorsprong, heeft haar definitie van succes volledig moeten herzien. Waar ze vroeger trainde voor goud, draait het nu om comfort, kwaliteit van leven en genieten van wat wél kan.

“Ik besef dat Dirk nooit zal functioneren zoals andere kinderen,” zegt Irene zonder omwegen. “Maar ik hoop dat hij kan genieten. En daar doen we alles aan.” Die zin vat haar nieuwe levenshouding samen: niet vechten tegen wat niet te veranderen is, maar alles geven voor wat mogelijk is.

Moederschap met extra lagen

Het moederschap brengt voor Irene ook oude emoties naar boven. Haar eigen moeder kreeg acht jaar geleden een hersenbloeding, waardoor zij sindsdien afhankelijk is van zorg. “Het is niet meer mijn moeder zoals ze was,” vertelt Irene. “Ze is echt een andere vrouw geworden.”

Dat besef raakt haar nu extra diep. “Mijn zoontje zal nooit weten wat voor leuke oma hij had kunnen hebben,” zegt ze. Ze mist haar moeder vooral op de momenten waarop ze vragen heeft over haar eigen babyperiode. “Hoe was ik als baby? Heb jij dit ook meegemaakt? Of is dit normaal?”

Tegelijkertijd probeert Irene ook hierin het positieve te blijven zien. “Ik ben wel heel blij dat ze Dirk nog kan zien,” zegt ze zacht. “Dat is ook wat waard.”

Van topsport naar topszorg

Het contrast met haar vorige leven is groot. Waar Irene vroeger leefde volgens trainingsschema’s, voedingsplannen en wedstrijdkalenders, draait haar leven nu om medische afspraken, observaties en aanpassingen. Toch merkt ze dat haar topsportmentaliteit haar ook helpt.

“Je leert in de sport omgaan met tegenslagen,” zegt ze. “Alleen is dit natuurlijk van een totaal andere orde.” Discipline, doorzettingsvermogen en focus – eigenschappen die haar olympisch goud brachten – zet ze nu in voor haar gezin.

Hoop, zonder garanties

Wat Irene misschien het moeilijkst vindt, is het ontbreken van perspectief. Er is geen duidelijk pad, geen eindpunt waar naartoe wordt gewerkt. “We weten gewoon niet wat de toekomst biedt,” zegt ze. “Dat blijft het lastigste.”

Toch probeert ze hoop te houden, zonder zichzelf valse beloften te doen. “Ik ben niet naïef, maar ik weiger ook om alleen maar somber te zijn.” Die balans – tussen realisme en hoop – is iets wat ze elke dag opnieuw moet zoeken.

Het echte goud

Toen Irene eerder sprak over haar zwangerschap als “het echte goud”, kon ze nog niet weten hoe zwaar het pad zou worden. Maar die woorden hebben hun betekenis niet verloren – ze zijn alleen verdiept.

Dirk is geen makkelijke weg, geen vanzelfsprekend verhaal. Maar hij is wel haar zoon. En in alles wat Irene vertelt, klinkt liefde, vastberadenheid en een indrukwekkende eerlijkheid.

Haar leven is niet langer gericht op podiumplaatsen of records, maar op iets wat veel kwetsbaarder én waardevoller is: het geluk en welzijn van haar kind, hoe klein de stapjes soms ook zijn.

En misschien is dat, in alle onzekerheid, wel haar grootste kracht.

Continue Reading