Actueel
Wilfred Genee zet een punt achter Vandaag Inside: ‘De koek is op…’
Er was weer opnieuw een flinke ruzie bij Vandaag Inside, het populaire praatprogramma waar discussies en conflicten tussen de vaste gezichten soms uit de hand lopen.
Deze keer was het zelfs zo hoog opgelopen dat Johan Derksen na slechts twee minuten de studio verliet en naar huis reed. Het lijkt een terugkerend patroon te worden, want de afgelopen tijd zijn de spanningen regelmatig te snijden.
Ook René van der Gijp heeft al laten weten dat hij steeds meer moeite heeft met de intensiteit van het programma, vooral met het idee om vijf avonden per week in de studio te zitten. Hij zou het liefst wat minder doen en er is zelfs gesproken over een mogelijke invaller, namelijk Albert Verlinde.
Het is echter Wilfred Genee die de situatie serieus onder de loep heeft genomen. Hij besprak zijn gedachtes vrijuit bij Radio 538 en kwam met een opvallende suggestie: het huidige seizoen gewoon afmaken en dan stoppen met het programma.
“Weet je wat ik vind dat we moeten doen? We moeten dit seizoen gewoon afmaken, misschien enigszins met frisse tegenzin,” zegt hij. Genee benadrukt dat hij zelf niet het probleem wil vormen en geen ego-issues heeft, ondanks wat sommige mensen denken: “Ik voel me echt niet te groot, dat moet je van me aannemen.”
Wilfred Genee stelt einde Vandaag Inside voor
Wilfred pleit ervoor om het huidige seizoen af te ronden en dan een punt achter het programma te zetten: “Ik kan alleen niet altijd de verstandigste zijn en steeds denken: ach, laat maar gaan. Af en toe moet je gewoon een beetje prikken en duwen. Meer is het ook niet. Maar laten we het seizoen afmaken, ook met frisse tegenzin.”
Hoewel Genee aangeeft dat het af en toe lastig is, gelooft hij niet dat de chemie tussen de drie volledig verdwenen is. Hij verwijst naar recente uitzendingen die hij bijzonder geslaagd vond en waarin veel gelachen werd.
Een voorbeeld dat hij aanhaalt is het moment waarop René met zijn zogenaamde ‘konthoepelen’ de lachers op zijn hand kreeg. “Hij was en is in topvorm. Hij is net zo essentieel voor het programma als Johan is,” benadrukt Genee.
Wilfred legt ook uit dat hij zichzelf in de rol van de ‘bad guy’ ziet, wat volgens hem bijdraagt aan de dynamiek van het programma. “Ik ben de aangever, de bad guy.
Mensen vinden mij een l*l, dus ze zullen altijd voor Johan en René kiezen. Dat snap ik en ik snap de rolverdeling helemaal,” legt Genee uit. Hij vindt dat de ego’s binnen het team vaak wel meevallen en dat het programma juist door deze dynamiek al jarenlang geslaagd is.
Spanningen blijven toenemen
Ondanks het plezier dat ze soms nog hebben in de uitzendingen, erkent Wilfred dat de situatie steeds moeilijker wordt en de irritaties vaker naar boven komen. “Hoe goed het ook ging de afgelopen weken, de koek is op volgens Wilfred. Het gebeurt nu wel steeds vaker…” legt hij uit. Wilfred stelt voor dat ze allemaal proberen om nog even door te gaan tot het einde van het seizoen.
Daarna zouden ze elkaar een hand kunnen geven en terugkijken op wat ze samen hebben neergezet: “Geef elkaar dan een hand en zeg: ‘Jezus, wat hebben wij fantastische televisie gemaakt met z’n drieën.’ Zo zou het moeten zijn.”
Het lijkt een bewuste en doordachte stap van Genee, die het belangrijk vindt om op een goede manier af te sluiten. Door de seizoensfinale als eindpunt te nemen, hoopt hij dat er geen bitterheid of negatieve gevoelens blijven hangen, en dat zowel hij, René als Johan met een goed gevoel terug kunnen kijken op de vele jaren Vandaag Inside.
Actueel
Sonck neemt drastisch besluit: “Zie ik niet meer zitten”
Voormalig topvoetballer Wesley Sonck heeft weinig ambitie om nog terug te keren als voetbaltrainer. De oud-international van België, die tegenwoordig regelmatig als analist op televisie verschijnt, kijkt met gemengde gevoelens terug op het trainersvak. Volgens Sonck is de druk op coaches tegenwoordig zo groot dat hij geen toekomst meer voor zichzelf ziet langs de zijlijn.
In de podcast Peter & De Zandloper vertelt de voormalig spits openhartig waarom hij bewust voor een andere richting heeft gekozen. Hoewel hij jarenlang actief was als trainer, heeft hij inmiddels vrede met zijn rol als voetbalanalist. De onzekerheid die volgens hem bij het trainersvak hoort, speelt daarbij een belangrijke rol.
Trainers staan voortdurend onder druk
Volgens Sonck is het trainersvak de afgelopen jaren steeds minder aantrekkelijk geworden. Waar clubs vroeger vaker kozen voor een langetermijnvisie, ziet hij tegenwoordig vooral dat resultaten op de korte termijn bepalend zijn.
Hij omschrijft het trainersberoep als een ondankbare functie waarin de druk vrijwel continu aanwezig is.
Tijdens het gesprek vergelijkt hij het trainersvak met een radioprogramma waarvan de luistercijfers tegenvallen.
Volgens Sonck zou bijna niemand vrijwillig beginnen aan een baan waarbij je al na enkele maanden het risico loopt om ontslagen te worden wanneer de resultaten tegenvallen.
Juist dat gebrek aan stabiliteit maakt het vak volgens hem minder aantrekkelijk.
Lange termijn steeds zeldzamer
De voormalige Rode Duivel merkt op dat voetbalclubs steeds minder geduld hebben met hun trainers.
Wanneer resultaten uitblijven, wordt vaak al snel gekozen voor een nieuwe coach in de hoop dat die direct verbetering brengt.
Volgens Sonck is het daardoor lastig geworden om een ploeg stap voor stap op te bouwen of een duidelijke speelstijl over meerdere seizoenen te ontwikkelen.
Hij vindt dat veel trainers nauwelijks nog de tijd krijgen om hun plannen daadwerkelijk uit te voeren voordat er alweer aan hun positie wordt getwijfeld.
Belgische competitie als voorbeeld
Om zijn standpunt kracht bij te zetten verwijst Sonck naar de Belgische Jupiler Pro League.
Volgens hem was Besnik Hasi vorig seizoen de langstzittende trainer in de hoogste Belgische competitie.
Zelfs die periode duurde volgens Sonck minder dan een jaar.
Voor de oud-spits laat dat zien hoe snel clubs tegenwoordig van trainer wisselen.
Hij noemt het illustratief voor de realiteit waarin veel coaches moeten werken.
Grote verschillen met andere competities
Tegelijkertijd benadrukt Sonck dat het niet overal hetzelfde is.
Hij wijst op de situatie in Engeland, waar sommige clubs hun trainer jarenlang het vertrouwen geven.
Als voorbeeld noemt hij Mikel Arteta, die inmiddels al meerdere seizoenen aan het roer staat bij Arsenal.
Volgens Sonck laat dat zien dat continuïteit wel degelijk mogelijk is wanneer een club vasthoudt aan een langetermijnplan.
Hij spreekt zijn bewondering uit voor dergelijke situaties, omdat ze volgens hem steeds zeldzamer worden in het moderne voetbal.
Van spits naar analist
Na zijn actieve loopbaan bleef Sonck jarenlang betrokken bij het voetbal.
Naast verschillende trainersfuncties ontwikkelde hij zich ook tot voetbalanalist, een rol waarin hij regelmatig wedstrijden en actuele voetbalonderwerpen bespreekt.
Juist die functie bevalt hem tegenwoordig beter.
Als analist kan hij zijn ervaring als voormalig profvoetballer inzetten zonder dagelijks onder de enorme druk van het trainersvak te staan.
Dat betekent niet dat hij minder betrokken is bij het voetbal. Integendeel: Sonck volgt de ontwikkelingen nog altijd op de voet en deelt regelmatig zijn visie op tactiek, spelers en trainers.
Toenemende druk op coaches
De opmerkingen van Sonck sluiten aan bij een bredere discussie binnen het internationale voetbal.
In veel competities worden trainers steeds sneller afgerekend op resultaten.
Een reeks mindere wedstrijden kan voldoende zijn om een samenwerking vroegtijdig te beëindigen, zelfs wanneer een coach nog volop bezig is met de opbouw van een nieuw team.
Daardoor wordt het voor trainers steeds moeilijker om een eigen visie rustig te ontwikkelen.
Voor supporters levert een trainerswissel soms nieuwe hoop op, maar volgens veel kenners lost een nieuwe coach lang niet altijd de onderliggende problemen binnen een club op.
Continuïteit als succesfactor
Toch zijn er ook clubs die bewust kiezen voor stabiliteit.
Wanneer een trainer langere tijd de kans krijgt om zijn ideeën door te voeren, ontstaat vaak meer rust binnen de selectie en kan een herkenbare speelstijl worden ontwikkeld.
Sonck noemt dat een belangrijke voorwaarde voor duurzaam succes.
Hij ziet voorbeelden in binnen- en buitenland waarbij clubs juist dankzij vertrouwen in de technische staf sportieve vooruitgang boeken.
Volgens hem zou meer geduld uiteindelijk zowel trainers als clubs ten goede kunnen komen.
Geen terugkeer op de bank
Met zijn uitspraken lijkt Sonck de deur naar een nieuwe trainersfunctie voorlopig gesloten te houden.
Hoewel hij het voetbal nog altijd een warm hart toedraagt, voelt hij weinig behoefte om opnieuw onderdeel te worden van de onzekere wereld van het trainersvak.
Zijn huidige werkzaamheden als analist geven hem de mogelijkheid om dicht bij het voetbal te blijven, zonder de dagelijkse druk van wedstrijden, resultaten en mogelijke ontslagen.
Daarmee kiest de voormalig international bewust voor meer stabiliteit in zijn carrière. Zijn opmerkingen laten zien hoe kritisch hij kijkt naar de huidige ontwikkelingen binnen het trainersvak, waarin volgens hem steeds minder ruimte is voor een langetermijnvisie en steeds meer nadruk ligt op directe prestaties. Voor Sonck is dat een belangrijke reden om voorlopig niet meer terug te keren als hoofdtrainer langs de lijn.