Actueel
Viktor Verhulst krijgt verschrikkelijk nieuws te horen
Viktor Verhulst krijgt tegenvaller: reisprogramma met Joris Hessels stopgezet door Play4
Viktor Verhulst staat bekend als een creatieve duizendpoot. Of het nu als dj is op festivals, als ondernemer in de foodsector of als televisiepersoonlijkheid: Viktor gaat geen enkele uitdaging uit de weg. Samen met zijn vader Gert Verhulst maakt hij bovendien wekelijks de populaire podcast Vik & Gert, waarin ze hun kijk geven op actuele onderwerpen — met humor, zelfrelativering en een stevige portie generatieverschil.
Toch is er nu minder goed nieuws voor Viktor én zijn goede vriend en collega Joris Hessels. Het reisprogramma Zonder Sterren, dat ze samen maakten voor Play4, krijgt geen nieuw seizoen. De zender heeft beslist het format niet verder te zetten, ondanks de warme dynamiek tussen de twee presentatoren en het originele concept.
Programma zonder sterren, maar met veel persoonlijkheid
Zonder Sterren was bedoeld als een luchtig en persoonlijk reisprogramma waarin Viktor en Joris samen op pad gingen, ver weg van de glitter en glamour. Geen chique hotels of luxe bestemmingen, maar simpele slaapplekken, onverwachte ontmoetingen en gesprekken die verder gingen dan het oppervlakkige. Het idee: reizen met een open vizier, zonder sterren, zonder filter — puur en echt.
De chemie tussen Viktor en Joris werkte aanstekelijk. De twee boezemvrienden vulden elkaar goed aan: Viktor als de spontane charmeur met een vleugje bravoure, Joris als de bedachtzame gesprekspartner met een oprechte interesse in mensen. Toch bleek het niet voldoende om de kijkcijfers of het draagvlak voor een vervolg te garanderen.
Joris Hessels: “We hadden nieuwe ideeën klaarliggen”
In een interview met Het Nieuwsblad reageert Joris Hessels nuchter op de beslissing van Play4. Hoewel het duo had gehoopt op een tweede seizoen, begrijpen ze dat het geen evidentie is om een nieuw programma te laten slagen in het huidige televisielandschap.
“Er waren hier en daar wat mankementen aan het format,” geeft Joris toe. “Maar we hadden wel al ideeën om het concept bij te sturen. We voelden dat er ruimte was voor verdieping, voor meer structuur én voor nog meer verrassende wendingen.”
Hij benadrukt dat de wil er was om het programma te laten groeien, maar dat het in deze tijd nu eenmaal lastig is om nieuwe formats langdurig te laten renderen. “Het zijn moeilijke tijden voor innovatie in televisie. Als iets niet onmiddellijk een schot in de roos is, dan wordt er al snel naar de stopknop gegrepen.”
Begrip, maar ook teleurstelling
Ook bij Viktor leeft er teleurstelling, al laat hij dat voorlopig niet publiek blijken. Het duo investeerde veel tijd en energie in de opnames, die zowel fysiek als mentaal intens waren. Het opbouwen van een nieuwe televisiestijl — weg van de klassieke reisreportage en met meer focus op kwetsbaarheid en connectie — vraagt tijd, maar die krijgen programmamakers vandaag niet altijd.
De keuze van Play4 lijkt dan ook een pragmatische, en minder een inhoudelijke. Er wordt tegenwoordig vaak gekeken naar meetbare prestaties zoals kijkcijfers, online bereik en adverteerdersinteresse. Voor een programma dat nog in volle ontwikkeling was, valt het dan moeilijk om te concurreren met gevestigde succesformules.
Creatieve pauze of nieuwe start?
Toch hoeven fans van Viktor Verhulst niet te vrezen dat hij van het scherm verdwijnt. Integendeel: hij is op meerdere vlakken actief, en blijft zowel online als op televisie een vaste waarde. Zo blijft de podcast Vik & Gert populair en is hij als dj vaak te zien op evenementen in binnen- en buitenland. Ook zijn ondernemersambities met zijn snackbedrijf lopen volop.
Wat Joris Hessels betreft, blijft hij ook actief als maker en presentator. Zijn vermogen om mensen op een integere en empathische manier te interviewen blijft gewaardeerd in de Vlaamse media. Beiden hebben aangegeven dat de samenwerking zeker niet stopt: ze blijven vrienden, en wie weet vinden ze in de toekomst wel een nieuw format dat beter aansluit bij het publiek én de noden van de zender.
Reizen zonder camera
Volgens bronnen dicht bij de productie was Zonder Sterren vooral ook een persoonlijke reis voor beide heren. Het format bracht hen niet alleen naar nieuwe plekken, maar ook dichter bij zichzelf en elkaar. Joris en Viktor ontdekten gaandeweg hoe hun verschillen ook hun kracht konden zijn — en dat de camera slechts één van de manieren is om verhalen te vertellen.
Hoewel het programma nu stopt, sluiten ze niet uit dat ze samen op een andere manier verhalen gaan blijven delen — al dan niet op tv. “We reizen misschien verder zonder sterren, maar zeker niet zonder plannen,” grapte Joris in het interview.
Fans reageren gemengd
Op sociale media reageren fans gemengd op het nieuws. Sommigen betreuren het einde van het programma en spreken hun waardering uit voor de authentieke sfeer die Viktor en Joris wisten te creëren. “Zelden zo’n oprechte vriendschap op tv gezien,” schrijft iemand. “Het was eens iets anders dan al die gestylede formats.”
Anderen begrijpen de beslissing van Play4 en geven aan dat het programma “nog wat zoekend” was in opzet. Een veelgelezen suggestie: geef het concept een tweede kans op een ander platform, zoals YouTube of Streamz, waar meer ruimte is voor experiment.
Wat nu voor Play4?
Met het schrappen van Zonder Sterren zet Play4 in op vernieuwing en herstructurering. De zender blijft zoekende naar formats die én breed aanspreken én commercieel haalbaar zijn. Voor programmamakers zoals Viktor Verhulst is dat soms slikken, maar ook een kans om creatiever na te denken over nieuwe vormen van televisie.
Wat Viktor en Joris betreft: zij blijven in ieder geval een duo met potentieel. Misschien niet meer als reisgezelschap op het scherm, maar zeker als vertellers van verhalen die het verdienen om gehoord te worden — met of zonder sterren.
Zonder Sterren is gestopt, maar Viktor en Joris zijn nog lang niet uitgepraat. Blijf op de hoogte van hun plannen via hun sociale media en de podcast Vik & Gert.
Actueel
Man eist dat zesde kind een zoon moet zijn – reactie van vrouw doet hem om vergiffenis smeken
Toen mijn man me een angstaanjagend ultimatum stelde, verwachtte hij niet dat ik voor mezelf en onze kinderen zou opkomen. De les die ik hem gaf, liet zien hoe onredelijk hij was, terwijl we al zoveel hadden om dankbaar voor te zijn. Zijn ultimatum eindigde met hem die MIJ om genade smeekte!
Ik had nooit gedacht dat ik in deze situatie zou belanden, maar hier sta ik dan, op een kruispunt. Ik werd gedwongen drastische maatregelen te nemen toen mijn echtgenoot me in een hoek drong met één eis. Maar die eis was genoeg om mij tot actie aan te zetten.
Mijn man, Danny, is altijd een toegewijde vader en een succesvolle zakenman geweest. Hij zorgt goed voor ons gezin en brengt veel tijd door op kantoor. Dit gaf mij de vrijheid om thuis te blijven en onze vijf prachtige dochters op te voeden.
Maar de laatste tijd zijn zijn dromen over een zoon “om de familienaam voort te zetten” veranderd in eisen. En die eisen zijn geëscaleerd tot bedreigingen! “Lisa, we MOETEN een zesde kind krijgen,” zei hij op een avond na het eten. Zijn toon was serieus, bijna kil.
“Danny, we hebben al VIJF dochters. Wil je dat ik doorga met kinderen krijgen totdat we een zoon hebben?” antwoordde ik, terwijl de spanning opliep.
“Maar zijn kinderen geen zegen voor je? Is het echt zo moeilijk?” Zijn woorden deden pijn. Deze discussie hadden we al vaak gehad, maar deze keer voelde het anders. Het voelde als een ultimatum. Onze ruzie escaleerde en hij suggereerde zelfs dat hij zou overwegen te SCHEIDEN als ik weigerde een zoon voor hem te krijgen! “Zeg je dat je me zou verlaten als ik je geen zoon geef?” vroeg ik, met trillende stem.
“Dat heb ik niet gezegd,” mompelde hij, terwijl hij wegkeek. Maar de implicatie was duidelijk. Hij was bereid te overwegen om te scheiden als ik niet aan ZIJN wensen voldeed. Dat was het einde van onze ruzie, en we gingen stilletjes naar bed.
Die nacht lag ik wakker, denkend aan ons gesprek. Hoe kon hij zo denigrerend doen over het leven dat we samen hadden opgebouwd? Onze dochters zijn geweldig, elk uniek en vol leven. Ik kon onze familie niet anders voorstellen. Ik moest hem laten begrijpen wat hij van mij, van ons, vroeg. En weet je wat? Voordat ik mijn ogen sloot en in slaap viel, besloot ik hem op een slimme manier te LATEN ZIEN wat het betekent om vijf kinderen ALLEEN op te voeden!
De volgende dag stond ik extra vroeg op, terwijl iedereen nog sliep. Ik pakte een tas en reed naar het oude huis van mijn overleden moeder op het platteland. Ik zette mijn telefoon op stil en negeerde al zijn oproepen en sms’jes.
Na het maken van mijn ontbijt en een kop hete koffie, nestelde ik me om mijn favoriete show van de dag te kijken: “Het Drama Dat Zich Ontvouwt Wanneer Je Je Man Alleen Thuis Laat Met Vijf Kinderen.” Ik keek alles in realtime via de bewakingscamera’s die we thuis hadden geïnstalleerd.
Danny stond voor een RUDE awakening! Zodra hij wakker werd, begon hij zich klaar te maken voor werk. Maar hij stopte toen hij de kinderen kabaal hoorde maken. “Waar is je moeder en waarom zijn jullie niet aangekleed en klaar voor het ontbijt?” vroeg hij onze bengels.
Mijn kinderen maakten me trots door hem te negeren en door te gaan met springen op bedden en spelen. Mijn man zocht naar me terwijl hij mijn naam riep voordat hij besefte dat ik niet thuis was. Hij begon me toen te bellen en ik keek hoe de oproepen binnenkwamen. “Wat de hel, Lisa,” zei hij gefrustreerd na de zesde gemiste oproep. Hij kon niet naar zijn werk gaan omdat hij onze jonge dochters niet alleen kon laten. De eerste ochtend was HILARISCH en een COMPLETE ramp!
Hij probeerde ontbijt te maken en eindigde met verbrande toast en overal gemorste sinaasappelsap! De kinderen renden rond, weigerden zich aan te kleden. Hij was volledig overweldigd en ik genoot van elk moment! In de avond wilden de meisjes verkleden spelen, en Danny MOEST meedoen! Ze lieten hem een tiara en een veren boa dragen terwijl ze deden alsof hij een prinses was!
“Daddy, je ziet er ZO mooi uit!” giechelde Emily. “Dit is belachelijk,” mompelde hij, maar hij glimlachte om hun vreugde. Mijn man zag er totaal uitgeput uit. Bedtijd was de LAATSTE druppel! Ze WEIGERDEN naar bed te gaan, eisten verhaaltjes en bleven uit hun kamers sluipen! MAN wat was ik trots!
Tegen het einde van de tweede dag was Danny zichtbaar op het punt van instorten! Hij begon me wanhopige berichten te sturen, smekend om terug te komen en te helpen. “Mijn engel, alsjeblieft, ik kan dit niet alleen,” sms’te hij. Hij stuurde zelfs een video van zichzelf, op zijn knieën, smekend om vergiffenis.
“Het spijt me, mijn lief. Kom alsjeblieft thuis. Ik heb je nodig.” Wat de clip nog grappiger maakte, was dat hij het opnam in onze vergrendelde badkamer terwijl de meisjes EISTEN dat hij naar buiten kwam om te spelen! Ik besloot dat het tijd was om naar huis te gaan. Toen ik binnenkwam, was Danny de eerste die naar me toe rende, er meer opgelucht uitziend dan ik hem ooit had gezien!
“Het spijt me zo,” zei hij. “Ik zal je niet meer onder druk zetten over het krijgen van een zoon.” Hij hield me zo stevig vast dat ik bijna niet kon ademen! “Ik besef nu hoeveel je doet, en ik beloof meer tijd met het gezin door te brengen,” beloofde hij. Ik was ontroerd. “Als je echt belooft meer tijd met ons door te brengen en meer te helpen, kunnen we de MOGELIJKHEID van een zesde kind bespreken,” zei ik.
Hij knikte heftig. “Ik beloof het, ik zweer het. Laat me alsjeblieft nooit meer zo lang alleen met hen!” We lachten allebei en vanaf die dag hield hij zijn belofte. Hij werd meer betrokken bij ons gezin en waardeerde al het harde werk dat kwam kijken bij het opvoeden van de kinderen die we al hadden.
Ons leven begon ten goede te veranderen. Danny begon eerder thuis te komen van zijn werk en werkte soms zelfs vanuit huis, vastbesloten om meer aanwezig te zijn. Hij hielp met huiswerk, woonde schoolactiviteiten bij en nam de bedtijdtaken over!
Mijn eens misleide echtgenoot leerde zelfs hoe hij haar moest vlechten, tot grote vreugde van onze dochters! Op een zaterdagochtend, terwijl we rond de ontbijttafel zaten, keek Danny me aan met een zachte glimlach. “Ik heb nagedacht,” zei hij. “Misschien gaat het niet om het hebben van een zoon. Misschien gaat het om het koesteren van het gezin dat we hebben.”
Ik glimlachte terug, voelend hoe een warmte door mijn borst trok. “Dat is alles wat ik ooit heb gewild, Danny.” We gingen door met ons ontbijt, pratend en lachend, de spanning van de afgelopen weken smolt weg. Het was in die eenvoudige momenten, omringd door onze dochters, dat we ons ware geluk vonden.
Maanden gingen voorbij en mijn man bracht het idee van een zesde kind nooit meer ter sprake. Hij was een veranderd man, meer betrokken en verbonden met ons gezin dan ooit tevoren. De meisjes aanbeden hem, en ons huis was gevuld met vreugde en gelach. Op een avond, terwijl we naar onze dochters keken die in de tuin speelden, nam Danny mijn hand. “Dank je, Lisa,” zei hij zacht. “Voor alles.” Ik kneep in zijn hand, voelend hoe de tranen in mijn ogen opwelden.
“Dank je voor je begrip,” antwoordde ik. Onze reis was niet gemakkelijk, maar het bracht ons dichter bij elkaar. Mijn man leerde het gezin dat hij had te waarderen. En ik vond de kracht om voor mezelf en onze dochters op te komen. We waren sterker dan ooit, klaar om welke uitdagingen het leven ons ook zou brengen.
En terwijl we daar zaten, kijkend naar onze dochters die vuurvliegjes achterna zaten onder de ondergaande zon, wist ik dat we ons gelukkig en tevreden hadden gevonden.