Actueel
Veel doden bij zwaar Flixbus-ongeluk
Een tragisch ongeluk heeft zich voorgedaan op de A11-snelweg in de Duitse deelstaat Brandenburg. Een Flixbus, een populaire vervoerder in Europa, kantelde bij een afrit naar een parkeerplaats nabij het knooppunt Uckermark. Het ongeval heeft geleid tot de dood van twee mensen en verwondde elf anderen, waarvan vier zwaargewond zijn.
Details van het ongeval
Het ongeluk vond plaats onder winterse omstandigheden, hoewel het nog onduidelijk is of gladheid hierbij een rol speelde. De bus, die onderweg was naar Polen, kantelde en kwam op zijn zij terecht. Er waren geen andere voertuigen betrokken bij het incident. In totaal zaten er veertien mensen in de bus, waaronder de chauffeur.
De slachtoffers zijn een vrouw van 29 jaar en een man van 48 jaar, zo bevestigde de lokale politie. De overige inzittenden zijn via de voorruit uit het voertuig geëvacueerd. Elf personen raakten gewond en zijn met spoed naar ziekenhuizen in de regio gebracht. Vier van hen verkeren in kritieke toestand.
Reactie van Flixbus
In een officiële verklaring heeft Flixbus zijn medeleven betuigd aan de slachtoffers en hun families. Het bedrijf werkt nauw samen met de autoriteiten om de exacte oorzaak van het ongeluk te achterhalen. Flixbus benadrukt dat de veiligheid van passagiers altijd de hoogste prioriteit heeft. “We roepen op om speculaties te vermijden totdat het onderzoek is afgerond,” aldus de vervoerder.
Herhaling van tragedies
Dit is niet het eerste ernstige ongeval waarbij een Flixbus betrokken is. In maart 2024 kwamen vier mensen om het leven bij een soortgelijk ongeluk nabij Leipzig. Deze incidenten roepen vragen op over de veiligheid van langeafstandsbussen in winterse omstandigheden. Hoewel Flixbus strikte veiligheidsnormen hanteert, blijven dergelijke tragische gebeurtenissen het bedrijf achtervolgen.
Weersomstandigheden en onderzoek
De Duitse politie is gestart met een uitgebreid onderzoek naar de oorzaak van het ongeval. Hoewel de exacte omstandigheden nog onduidelijk zijn, wordt bekeken of de winterse weersomstandigheden een rol hebben gespeeld. De A11-snelweg, die Berlijn met Szczecin in Polen verbindt, staat bekend om haar drukke verkeer en kan bij slecht weer verraderlijk zijn.
Impact op passagiers
De inzittenden, voornamelijk Poolse en Duitse burgers, hebben een traumatische ervaring doorgemaakt. De overlevenden zijn opgevangen door hulpdiensten en krijgen zowel medische als psychologische hulp. De betrokken hulpverleners benadrukken het snelle en gecoördineerde optreden van brandweer, politie en ambulancediensten, wat mogelijk meer slachtoffers heeft voorkomen.
Flixbus en passagiersveiligheid
Flixbus, opgericht in 2013, heeft zich ontwikkeld tot een van de grootste langeafstandsbussen in Europa. Hoewel het bedrijf doorgaans een goede veiligheidsreputatie heeft, zorgen herhaalde ongelukken voor een verhoogd bewustzijn bij reizigers over de risico’s van deze vorm van vervoer. De Duitse vervoersautoriteiten hebben aangegeven de bevindingen van het onderzoek te zullen gebruiken om te beoordelen of aanvullende maatregelen nodig zijn om de veiligheid te verbeteren.
Een oproep tot kalmte
Flixbus heeft zijn passagiers en het publiek gevraagd om speculaties over de oorzaak van het ongeval te vermijden totdat het onderzoek is afgerond. Het bedrijf benadrukt dat dergelijke incidenten uitzonderlijk zijn en dat het alles in het werk stelt om haar veiligheidsmaatregelen te blijven verbeteren.
Hoe nu verder?
De resultaten van het onderzoek zullen cruciaal zijn voor de verdere stappen die Flixbus en de Duitse overheid nemen. Voor de nabestaanden en gewonden blijft het vooral een tijd van rouw en herstel. Het incident herinnert ons eraan hoe belangrijk verkeersveiligheid is, vooral onder uitdagende weersomstandigheden.
Met de komende wintermaanden in zicht, wordt de roep om verbeterde verkeersveiligheidsmaatregelen luider. Het is te hopen dat dit tragische ongeluk leidt tot nieuwe inzichten en preventieve maatregelen, zodat dergelijke tragedies in de toekomst kunnen worden voorkomen.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.