Actueel
Tygo Gernandt krijgt spreekverbod: ´Dit is wel heel raar!´
De controverse rond het vertrek van Tygo Gernandt uit Flikken Maastricht laait weer op. Nieuwe onthullingen suggereren dat zijn vertrek niet te maken had met de eerder gecommuniceerde ‘privéomstandigheden’, maar met ernstig wangedrag op de set. Volgens bronnen heeft Gernandt een medewerkster geïntimideerd, ongepaste handelingen verricht en haar fysiek aangevallen.

Incidenten op de Set
Het gedrag van Gernandt zou zo ernstig zijn geweest dat de getroffen medewerkster EMDR-therapie nodig had, gefinancierd door Warner Bros of AvroTros. Ondanks de ernst van de situatie, hebben beide partijen zich in stilte gehuld. RTL Boulevard’s Frank Dane en verslaggever Aran Bade kaarten het gebrek aan transparantie aan, waarbij ze zich afvragen waarom er geen duidelijke antwoorden worden gegeven over de situatie.

Mogelijke Geheimhoudingsverklaring
Het vermoeden bestaat dat de medewerkster een geheimhoudingsverklaring heeft moeten tekenen, wat haar zou verbieden om over de incidenten te spreken. Dit roept vragen op over de ethiek van dergelijke overeenkomsten, vooral wanneer het gaat om strafbare feiten.

Reacties uit de Media
De mediawereld, die doorgaans streeft naar transparantie en respectvol samenwerken, vindt het stilzwijgen rondom deze kwestie problematisch. Misdaadjournalist Jermaine Ellenkamp wijst erop dat als een geheimhouding onder druk is getekend, het slachtoffer alsnog de mogelijkheid heeft om zich uit te spreken.

Reactie van Tygo’s Management
Het management van Tygo Gernandt heeft aangegeven geen verdere mededelingen te doen, maar stelt dat de interpretatie van de gebeurtenissen door Privé onjuist is. Deze reactie laat ruimte voor speculatie over de werkelijke toedracht van de incidenten.

Deze onthullingen zetten druk op AvroTros en Warner Bros om meer duidelijkheid te verschaffen en hun rol in deze zaak te verantwoorden.
Actueel
Vreselijk nieuws voor Mathias Sercu: ´Zoon (27) overleden aan zeldzame kanker´

Tore Sercu, de zoon van acteur Mathias Sercu, is op 27-jarige leeftijd overleden na een langdurige strijd tegen een uiterst zeldzame en agressieve vorm van kanker. Tore werd in 2021 gediagnosticeerd met plasmablastair myeloom, een agressieve variant van de ziekte van Kahler, waarbij plasmacellen in het beenmerg ongecontroleerd groeien. Zijn artsen in het UZ Gent gaven aan dat zijn specifieke aandoening nog nooit eerder was beschreven.

Medisch wonder en zware behandelingen
Ondanks de aanvankelijke sombere prognose en het feit dat hij terminaal werd verklaard, bleef Tore vechten. Hij onderging meerdere zware behandelingen, waaronder stamceltransplantaties en immunotherapie. Hoewel de ziekte vaak op onverwachte momenten weer opspeelde – met tumoren in onder andere zijn hersenen, oog, kaak en teelbal – gaven de behandelingen telkens tijdelijke hoop. Mathias vertelde eerder: “Wonder boven wonder bleek de behandeling telkens aan te slaan.”

Leven in het nu en documentaire
Tore’s strijd werd vorig jaar vastgelegd in de VRT 1-documentaire ‘Leven in verlengingen’. In de documentaire kreeg het publiek een indringende blik op de rauwe werkelijkheid van het gezin Sercu, die ondanks de zware situatie geprobeerd hebben het leven te omarmen. “Meteen na de diagnose had Ilse (Tore’s moeder) de reflex: ‘Ik wil dit vastleggen’,” zei Mathias. Het gezin hoopte hiermee een boodschap van openheid te geven, vooral over de dood, zodat anderen zich minder geïsoleerd zouden voelen.

Nuchterheid en moedige keuzes
Tore had een bijzonder nuchtere kijk op de dood. “Ik geloof dat wanneer mijn leven stopt, ik nooit bestaan ga hebben, voor mij. Dat geeft een rust,” vertelde hij eerder in een interview. Hij weigerde vaak zware pijnstillers, zodat hij bewust zou blijven voelen wat er met zijn lichaam gebeurde. Dit getuigt van zijn vastberadenheid en zijn diepe kennis van zijn eigen lichaam.

Grote verliezen voor het gezin Sercu
Ondanks zijn ernstige ziekte, probeerde Tore zoveel mogelijk uit het leven te halen. Hij ging samenwonen met zijn vriendin Frauke, die hem onvoorwaardelijk steunde. Toch maakte hij geen grote plannen voor de toekomst, wetende dat zijn tijd beperkt was. “Voor hem was het: er is geen toekomst. Punt,” aldus Mathias. Het gezin heeft zich voortdurend voorbereid op het onvermijdelijke, maar in juni 2025 werd de angst werkelijkheid toen Tore opnieuw ernstig herviel.

Afscheid en het verlies
Mathias en Ilse, Tore’s ouders, hebben altijd in de achterhoofd geweten dat het verlies van hun zoon een kwestie van tijd zou zijn. In september 2025, na een zomerse periode van zware behandelingen, vierde Tore zijn 27ste verjaardag, maar enkele weken later verloor hij de strijd. Zijn overlijden markeert het einde van een moedige en inspirerende strijd tegen een onverbiddelijke ziekte.

Tore’s verhaal heeft vele mensen geraakt, en zijn moedige houding tegenover de dood zal voor altijd in het geheugen van zijn familie en vrienden blijven.