Actueel
Tim Hofman had slechte ervaring met Victor Reinier: ‘Greep me bij de keel’
In 2013 kwam het tussen presentator Tim Hofman en acteur Victor Reinier tot een behoorlijk c0nflict dat lange tijd stof deed opwaaien. Dit conflict werd onlangs weer opgehaald, toen bleek dat Victor Reinier na zijn ontslag bij de populaire serie Flikken Maastricht in opspraak was geraakt vanwege misdragingen op de set. Zijn breuk met collega Angela Schijf, waarin hij beschuldigd werd van grens0verschrijdend gedrag, kreeg veel aandacht. Tim Hofman, die zijn eigen slechte ervaring met Reinier heeft, gaf in een recent gesprek een onthullend kijkje achter de schermen van het conflict tussen de twee.
Victor Reinier ontslagen bij Flikken Maastricht
Victor Reinier was jarenlang een bekend gezicht op de Nederlandse televisie, vooral door zijn rol als rechercheur in Flikken Maastricht. Echter, zijn carrière kreeg een flinke klap toen hij recentelijk werd ontslagen van de set van de populaire p0litieserie. Volgens verschillende bronnen zou de reden van zijn ontslag te maken hebben met m!sdragingen tegen collega-actrice Angela Schijf. De details van het conflict worden niet openbaar gedeeld, maar het zou gaan om gedrag dat ver over de grenzen van wat acceptabel is op de set van een professionele productie. Zowel Reinier als Schijf hebben geweigerd zich hierover uit te laten, maar het feit dat beiden hun kant van het verhaal niet willen delen, doet vermoeden dat er iets ernstigs aan de hand is geweest.
Dit incident heeft niet alleen invloed gehad op Reinier’s carrière, maar ook de manier waarop mensen naar hem kijken. Ondanks zijn prestaties als acteur, blijkt zijn gedrag op de set nu voor velen onaanvaardbaar.
Tim Hofman en Victor Reinier: De confrontatie van 2013
De spanning tussen Tim Hofman en Victor Reinier dateert van een periode waarin Hofman zich als verslaggever bij het BNN-programma Spuiten en Slikken op de rode loper bevond. Het was de lente van 2013, toen Hofman Reinier confronteerde met een vraag die uiteindelijk voor een behoorlijke veeg uit de pan zorgde. Tim, die toen bezig was met het stellen van provocerende vragen aan bekende Nederlanders, stelde Reinier een vraag die veel te ver ging: “Nooit meer s*ks” of “s*ks met je moeder”.
Het antwoord van Reinier was allesbehalve vriendschappelijk. Hij greep Hofman bij de keel en bedreigde hem: “Als je het uitzendt, maak ik het persoonlijk.” Het incident kwam hard aan bij Tim, die het als een extreme vorm van gew*ld en ongepast gedrag beschouwde. In een reactie achteraf noemde Hofman Reinier “laf” en verweet hij hem een alc0holprobleem. “Dan vanachter komen en me bij mijn keel grijpen en dre!gen met gew*ld. Laffe l*l ben je, Victor Reinier. Met je alc0holbek. F*ck you.” Het was een duidelijk signaal dat Tim zich totaal niet kon vinden in het gedrag van de acteur.
Reacties op het incident
Hoewel Tim Hofman zich zeer onterecht behandeld voelde, was de publieke reactie op het incident gemengd. Een van de opmerkelijke reacties kwam van muziekproducent Eric van Tijn, die het incident vanuit een andere invalshoek beschouwde. Hij vond dat Tim’s vraag eigenlijk alleen maar bedoeld was om te choqueren. “Wat is het doel van zo’n vraag? Dat is toch alleen maar choqueren. Dan kan iemand een keer op tilt gaan. Ik vind het ook een vraag, kom op. Wie zou er niet kwaad om worden?” zei Van Tijn destijds.
Van Tijn en anderen suggereerden dat Tim, die bekend stond om zijn scherpe en soms ongemakkelijke vragen, zichzelf in een situatie had gemanoeuvreerd waarin hij het risico liep uitgedaagd te worden. Desondanks bleef het voor velen duidelijk dat het gebruik van fysiek geweld, zoals Reinier had gedaan, nooit gerechtvaardigd was, ongeacht de context van de vraag.
Geen spijt van het incident
In de nasleep van de confrontatie gaf Victor Reinier aan geen spijt te hebben van zijn actie. Hij stelde dat hij zich in geen geval had laten leiden door de provocatie van Tim Hofman, maar eerder door een gevoel van bescherming voor zijn familie. Reinier verklaarde dat Bart de Graaff, de oprichter van BNN, zou hebben goedgekeurd dat maatschappelijke thema’s op een scherpzinnige manier werden aangesneden, maar dat dit niet betekende dat de vraag aan hem gerechtvaardigd was. Het was voor hem dan ook een kwestie van eigen eer en zelfrespect, wat hem ertoe bracht fysiek in actie te komen.
“Bart de Graaff zou zich denk ik in zijn graf omdraaien. Hij vond het leuk om maatschappelijke zaken op te schudden, en dat heeft niks te maken met het beledigen van mij of mijn moeder,” zei Reinier achteraf.
Tim Hofman, die altijd bekend stond om zijn bereidheid om grenzen te verkennen, reflecteerde jaren later op het incident. Hij gaf aan dat zijn benadering van beroemdheden soms te ver ging. “Ik heb een tijdje onbeschofte vragen aan bekende Nederlanders gesteld voor Spuiten en Slikken. Die aan Victor Reinier was de slechtste. Ik heb er geen spijt van, maar je schiet er niets mee op. Het was kijken waar de grens ligt. Nou, daar dus,” aldus Hofman. Hij erkende dat hij met zijn vragen weliswaar vaak een gesprek op gang bracht, maar dat dit keer zijn vraag misschien te veel was geweest.
Het gevolg voor Victor Reinier
Hoewel het incident met Tim Hofman niet het enige probleem was voor Victor Reinier, heeft het wel bijgedragen aan de negatieve publiciteit rondom de acteur. Het lijkt erop dat dit gedrag een patroon vormde dat uiteindelijk leidde tot zijn ontslag bij Flikken Maastricht. Zijn moeilijkheden met collega-actrices en zijn eigen manier van omgaan met conflict lijken een belangrijk onderdeel te zijn van zijn huidige situatie. Het blijft onduidelijk of Reinier in de toekomst nog een carrière in de Nederlandse media zal hebben, of dat dit voor hem het einde is van zijn loopbaan in de showbusiness.
Het is duidelijk dat Victor Reinier door zijn confrontaties en controverses niet alleen zijn imago heeft beschadigd, maar ook relaties met collega’s heeft verstoord. Dit zorgt ervoor dat zijn reputatie ernstig is aangetast en het publiek hem nu wellicht anders ziet dan voorheen.
De toekomst voor Tim Hofman en Victor Reinier
De toekomst voor Tim Hofman lijkt echter veelbelovender. Hij is inmiddels een van de bekendste presentatoren en journalisten in Nederland, en heeft zich weten te onderscheiden door zijn kritische houding en vermogen om grenzen op te zoeken in zijn programma’s. Of hij ooit nog contact zal hebben met Victor Reinier is onduidelijk, maar het lijkt erop dat Tim zijn ervaringen met de acteur achter zich heeft gelaten.
Victor Reinier daarentegen zal moeten werken aan het herstellen van zijn imago, mocht hij ooit nog willen terugkeren naar de publieke scène. Voor nu lijkt het erop dat zijn acties zowel zijn carrière als zijn relaties in de entertainmentindustrie behoorlijk hebben beschadigd. De tijd zal moeten uitwijzen of hij ooit nog in staat zal zijn om het vertrouwen van het publiek terug te winnen.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.