Connect with us

Actueel

Thérèse Boer vindt kracht bij hartsvriendin Astrid Joosten: een vriendschap in moeilijke tijden

Published

on

De recente gebeurtenissen rondom sterrenchef Jonnie Boer (60) hebben de culinaire wereld stil doen staan. Samen met zijn vrouw en levenspartner Thérèse Boer had hij net besloten om meer te genieten van het leven en het werk wat los te laten. Hun gedeelde passie voor De Librije, het beroemde restaurant in Zwolle, had hen jarenlang verbonden — zowel professioneel als persoonlijk.

In deze ingrijpende fase van haar leven hoeft Thérèse er gelukkig niet alleen voor te staan. Aan haar zijde staat Astrid Joosten (67), haar hartsvriendin van al meer dan twintig jaar. De presentatrice en wijnkenner weet als geen ander wat het betekent om door een emotionele periode heen te gaan. Haar betrokkenheid bij Thérèse is groot, oprecht en bovenal warm.

Een vriendschap die groeide uit liefde voor wijn

De bijzondere band tussen Thérèse en Astrid begon ruim twee decennia geleden. Astrid bracht toen samen met haar man Willem Ennes een bezoek aan De Librije. Er ontstond meteen een klik tussen beide stellen, en al snel volgde een hechte vriendschap tussen de twee vrouwen. De gedeelde liefde voor wijn, gastvrijheid en kwaliteit bracht hen niet alleen privé, maar ook zakelijk samen. Zo begonnen ze samen een online wijnwinkel, waarin hun passie voor smaak, beleving en toegankelijkheid samenkomt.

Wat deze vriendschap zo sterk maakt, is niet alleen hun gedeelde interesses, maar vooral hun onvoorwaardelijke steun voor elkaar — ook als het leven andere wendingen neemt dan verwacht.

Teruggeven wat ooit ontvangen werd

Jaren geleden ging Astrid zelf door een moeilijke tijd toen haar man Willem ernstig ziek werd. In die periode was Thérèse er dag en nacht voor haar vriendin. Ondanks de drukte in haar eigen leven en werk nam ze steeds tijd voor een telefoontje, een bezoekje of een luisterend oor. Die betrokkenheid maakte diepe indruk op Astrid. “Ze liet telkens merken dat ze aan me dacht,” zei ze daar later over. “Dat gaf me kracht.”

Diezelfde warmte en aandacht wil Astrid nu teruggeven. In een persoonlijke reactie op haar website schreef ze:
“Het raakt me diep wat mijn vriendin Thérèse nu meemaakt. Ik voel met haar mee, met Jonnie, en met hun kinderen.”

De woorden laten zien hoe oprecht haar medeleven is en hoe krachtig hun onderlinge band inmiddels is geworden.

Een liefde als fundament

Thérèse en Jonnie Boer waren niet alleen levenspartners, maar ook samen het hart van De Librije. Hun samenwerking was intens, harmonieus en succesvol. Zij zorgde voor de sfeer, de wijnkaart en de beleving aan tafel, terwijl Jonnie de keuken tot in perfectie beheerste. Samen vormden ze een uniek duo, dat met passie en toewijding een van Nederlands meest bijzondere restaurants tot leven bracht.

Juist omdat hun band zo sterk en verweven was, voelt deze nieuwe levensfase voor Thérèse als een enorme verandering. Maar ze blijft dapper. En zoals ze dat ook bij anderen heeft gedaan, laat ze zich nu zelf dragen — door haar omgeving, haar familie, haar team, en door Astrid.

Vriendschap als houvast

Astrid Joosten begrijpt als geen ander hoe belangrijk steun kan zijn als het leven op z’n kop staat. Ze weet hoe het voelt als alles even stilvalt. Daarom is ze nu een veilige haven voor Thérèse: iemand bij wie je mag huilen, lachen, praten of juist even helemaal niets hoeft te zeggen.

In moeilijke tijden is het vaak niet de hoeveelheid mensen om je heen die telt, maar de kwaliteit van de connecties. En de vriendschap tussen deze twee vrouwen is diep geworteld. Geen vluchtige kennismaking, maar een band opgebouwd in tientallen jaren van delen, beleven en samen doorgaan.

Ook De Librije zoekt een nieuw evenwicht

Ondertussen gaat het leven in en rond De Librije voorzichtig verder. De sfeer is anders, dat is voelbaar. Maar de kern blijft overeind: liefde voor het vak, voor de gasten, en voor de beleving. Zoon Jimmie Boer speelt daarin een belangrijke rol, net als chef-kok Nelson Tanate, die al jarenlang meedraait in de keuken.

Thérèse blijft nauw betrokken bij de dagelijkse gang van zaken. Haar kennis, haar gevoel voor detail en haar hartelijkheid maken haar een onmisbare schakel in het team. Het restaurant is niet alleen haar werkplek, maar ook haar tweede thuis. En net als in elke familie, wordt daar nu gezocht naar een nieuwe balans.

De kracht van echte verbondenheid

Wat dit verhaal zo bijzonder maakt, is dat het draait om liefde in verschillende vormen. De liefde tussen partners, maar ook de liefde tussen vrienden. Tussen vrouwen die elkaar door en door kennen en die weten wat het is om er voor elkaar te zijn, zonder voorwaarden.

De rol die Thérèse ooit vervulde toen Astrid moeilijke tijden doormaakte, wordt nu omgedraaid. Dat wederzijdse geven en ontvangen is wat vriendschap zo waardevol maakt. En dat geldt des te meer wanneer woorden soms tekortschieten, maar aanwezigheid alles zegt.

Samen sterker

In de wereld van gastvrijheid draait alles om verbinding. Dat geldt voor het contact tussen gast en medewerker, maar zeker ook voor de mensen achter de schermen. De band tussen Thérèse en Astrid is er een van vertrouwen, loyaliteit en pure menselijkheid. Ze kennen elkaars tempo, elkaars stijl, en elkaars zwijgen.

In tijden waarin het leven nieuwe vormen aanneemt, zijn dit de relaties die standhouden. Die het verschil maken. Die als anker fungeren in woelige wateren.

Een boodschap van hoop en warmte

Waar veel mensen inspiratie uit halen, is het feit dat deze twee vrouwen op een respectvolle en liefdevolle manier met het leven omgaan. Ze dragen elkaar, vullen elkaar aan, en laten zien dat het mogelijk is om in verbinding te blijven, zelfs als de wereld even stilstaat.

Thérèse laat zien dat het oké is om je kwetsbaar op te stellen, en Astrid toont hoe troostend aanwezigheid kan zijn. Samen vormen ze een krachtig voorbeeld van wat vriendschap echt betekent: niet alleen feestvieren, maar ook samen stil zijn, samen ademen en samen verdergaan.

Conclusie

In het verhaal van Thérèse en Astrid schuilt een universele waarheid: het leven kent momenten van vreugde en van verstilling. Maar met liefdevolle mensen aan je zijde, wordt elke stap draaglijker. De steun die Astrid nu biedt, is een prachtig gebaar van trouwe vriendschap en diepe verbondenheid.

Voor wie het verhaal volgt, is het een reminder dat we er niet alleen voor hoeven te staan. Dat er altijd iemand kan zijn die je begrijpt. En dat ware vriendschap zich pas echt laat zien in de stilste momenten.

Actueel

An Lemmens in tranen bij afscheid: “Het voelt definitief”

Published

on

Emotioneel afscheid van An Lemmens bij ‘Een Echte Job’: “Mag ik dit vaker doen?”

Voor de vele trouwe kijkers van Een Echte Job is het een moment vol gemengde gevoelens. De laatste aflevering van het veelbesproken programma is uitgezonden, en dat betekent ook het tijdelijke afscheid van An Lemmens als vroedvrouw. De presentatrice liet de afgelopen weken een diepe indruk achter met haar betrokkenheid, empathie en openhartigheid in de verloskamer. Op Instagram blikt ze nu terug – én vooruit.

Een programma dat raakte

In Een Echte Job draaide alles om het échte leven. Geen gescripte drama of opgelegde spanning, maar rauwe, pure verhalen recht uit het hart van de zorg. An Lemmens dompelde zich volledig onder in de wereld van de verloskunde. Kijkers zagen hoe ze meehielp bij bevallingen, meeleefde met ouders én stil werd bij momenten van verdriet.

Het programma wist niet alleen informatief te zijn, maar vooral ook emotioneel. Thema’s zoals geboorte, verlies, onzekerheid en hoop kwamen aan bod. En die openhartigheid van An maakte dat veel mensen zich in haar herkenden.

An Lemmens: “Deze ervaring heeft mij veranderd”

Na de uitzending van de laatste aflevering richtte An zich via sociale media tot haar volgers. In een persoonlijke boodschap op Instagram schreef ze hoe diep de ervaring haar heeft geraakt. “Wat een rollercoaster aan emoties, aan inzichten en aan levensverhalen”, begon ze. “Ik heb gehuild, gelachen, meegeleefd en vooral: geleerd.”

Ze benadrukt dat het niet enkel ging om het medische aspect van het werk als vroedvrouw, maar vooral om het menselijke: “Het wonder van nieuw leven, maar ook de angst, de twijfel en soms het afscheid. Alles zit in die eerste momenten.”

Open vraag aan haar volgers

Maar wat vooral opvalt in haar bericht, is de vraag die An haar kijkers stelt:
“Mag ik dit vaker doen?”
Een simpele, maar veelzeggende zin. Ze vraagt of mensen meer van dit soort programma’s willen zien. “Willen jullie dat ik vaker dit soort verhalen vertel? Echte mensen, echte emoties, echte ervaringen – dat is waar mijn hart sneller van gaat kloppen,” schrijft ze.

Het is een duidelijke indicatie dat An openstaat voor een vervolg. Niet alleen op Een Echte Job, maar misschien ook op andere projecten waarin het menselijke centraal staat.

Veel bijval op social media

De reacties onder haar bericht zijn hartverwarmend. Honderden volgers laten weten dat ze geraakt zijn door het programma en de rol die An daarin speelde. “Jij hebt mijn respect echt verdiend, An,” schrijft iemand. Een ander voegt eraan toe: “Zelden zo’n eerlijk programma gezien. Als dit de toekomst van televisie is, teken ik direct.”

Ook collega’s uit de media- en zorgsector reageren enthousiast. Een vroedvrouw schrijft: “Wat jij hebt laten zien, is zo herkenbaar voor ons in het veld. Bedankt dat je dit vak met zoveel liefde en respect hebt neergezet.”

Komt er een vervolg?

Of er een tweede seizoen van Een Echte Job komt, is op dit moment nog niet bevestigd door de zender. Maar insiders laten doorschemeren dat de kans groot is. De kijkcijfers waren solide en de online betrokkenheid is uitzonderlijk hoog. Als de publieke respons op An’s oproep positief blijft, lijkt een vervolg slechts een kwestie van tijd.

Televisiemakers houden de reacties in elk geval nauwlettend in de gaten. De combinatie van maatschappelijke relevantie, authentieke verhalen en een bekende presentatrice als gids door deze wereld blijkt een gouden formule.

Een nieuwe richting voor An Lemmens?

De vraag blijft: staat An Lemmens aan het begin van een nieuwe fase in haar carrière? In plaats van entertainment en talentenjachten lijkt ze zich steeds meer te profileren als een verteller van menselijke verhalen – een brug tussen de kijker en het leven van alledag.

In eerdere interviews gaf ze al aan steeds meer behoefte te voelen aan projecten met inhoud en impact. “Ik wil mensen raken. Ik wil iets vertellen dat blijft hangen,” zei ze vorig jaar nog in een gesprek met Het Laatste NieuwsEen Echte Job past daar naadloos in.

Meer dan televisie alleen

Wat dit programma zo bijzonder maakt, is dat het verder gaat dan televisie. Het werpt licht op een sector die vaak onderbelicht blijft, maar een enorme impact heeft op het leven van mensen: de geboortezorg. De betrokkenheid van An Lemmens bij de gezinnen, de verpleging en de artsen zorgde voor meer bewustzijn, meer waardering en meer begrip.

In een tijd waarin de zorg onder druk staat, levert een programma als Een Echte Job ook een maatschappelijke bijdrage. Het maakt zichtbaar wat normaal achter gesloten deuren gebeurt – en het laat zien hoe kwetsbaar én krachtig die momenten zijn.

Een toekomst vol mogelijkheden

De komende weken zal duidelijk worden of de vraag van An Lemmens beantwoord wordt. Maar de eerste signalen wijzen erop dat het publiek snakt naar échte verhalen. Naar programma’s waarin empathie en verbondenheid centraal staan. En naar presentatoren die de moed hebben om zich kwetsbaar op te stellen.

Voor An lijkt de ervaring met Een Echte Job in ieder geval een kantelpunt te zijn geweest. Een ervaring die ze wil delen, herhalen en verder uitdiepen. Of dat opnieuw als vroedvrouw is, of in een ander menselijk project, dat zal de tijd uitwijzen.

Conclusie: Een programma dat blijft hangen

De laatste aflevering van Een Echte Job markeert het einde van een televisiereeks, maar mogelijk ook het begin van iets groters. Voor An Lemmens én voor de kijkers. Met haar oprechte vraag — “Mag ik dit vaker doen?” — raakt ze een snaar bij velen.

Het succes van het programma toont aan dat er behoefte is aan verhalen die raken, die verbinden en die tonen wat het betekent om mens te zijn. An Lemmens heeft dat talent – en de wil – om die verhalen te blijven vertellen.

Of er een tweede seizoen komt? Die beslissing ligt nu deels bij de kijker. Maar één ding is zeker: Een Echte Job heeft zijn sporen nagelaten. En als het aan An ligt, is dit pas het begin.

Continue Reading