Actueel
Slecht nieuws voor André Hazes jr. vanwege zijn naam
Verdrietig nieuws rondom André Hazes: door de aanhoudende strijd met zijn moeder Rachel vraagt de zanger zich af of het verstandig was zijn zoon dezelfde naam te geven. In een openhartig gesprek met Fernando Halman deelt hij zijn zorgen en spreekt hij over de impact van de familieruzie.
Conflict over de naam André Hazes
André Hazes ligt al geruime tijd in de clinch met zijn moeder, Rachel Hazes. De strijd draait om het gebruik van de naam André Hazes. Rachel, die de merkrechten op de naam bezit, vindt dat haar zoon deze naam onterecht gebruikt zonder dat zij daar financieel van profiteert. Haar eis: André moet voortaan optreden onder de naam André Hazes jr..
De situatie escaleerde verder toen Rachel op kerstavond een deurwaarder stuurde naar André. De zanger ontving een dagvaarding, waarin hij formeel werd gesommeerd om de naam aan te passen. “Dit was echt een klap in mijn gezicht,” vertelt André. “Zoiets verwacht je niet op een dag die draait om familie en samenzijn.”
Twijfels over de naam van zijn zoon
De voortdurende conflicten rondom zijn naam zorgen ervoor dat André nu zelfs twijfelt aan de naamgeving van zijn zoontje, André Hazes III. Hij blikt terug op het moment dat hij en Monique, de moeder van zijn kind, besloten hun zoon naar hem te vernoemen.
“Het was echt mijn eis dat hij André Hazes zou heten,” geeft André toe. Maar nu, met alles wat er speelt, lijkt hij daar spijt van te krijgen. “Ik heb weleens gesprekken met Monique en vraag me af of het wel zo’n slimme keuze was.”
Zijn zorgen richten zich vooral op de toekomst van zijn zoon. Mocht André Hazes III in de voetsporen van zijn vader treden en ook een carrière in de muziek nastreven, dan vreest hij dat Rachel opnieuw zal proberen haar merkrechten te gebruiken om invloed uit te oefenen. “Misschien wordt hij straks ook gesommeerd om zijn artiestennaam aan te passen. Dat is iets wat ik hem niet wil aandoen,” zegt André.
Een naam als vloek én zegen
De naam André Hazes is altijd een groot deel van de identiteit van de zanger geweest. Hij noemt het een van de mooiste cadeaus die hij ooit heeft gekregen, maar erkent ook dat het een zware last met zich meebrengt. “De naam brengt zoveel verwachtingen met zich mee,” zegt hij.
André verwijst naar de druk die hij zelf heeft ervaren als zoon van de legendarische volkszanger. “Het is al moeilijk genoeg om in de schaduw van mijn vader te staan. Mijn zoon heeft straks niet alleen een beroemde opa, maar ook een vader om tegenop te boksen.”
Hij vervolgt: “Ik voel me schuldig dat ik die last op zijn schouders heb gelegd door hem die naam te geven. Het was vanuit liefde, maar misschien niet doordacht genoeg.”
De complexiteit van een familienaam
De familieruzie tussen André en Rachel is de afgelopen jaren steeds meer naar buiten gekomen, tot groot verdriet van de fans. Wat ooit een liefdevolle familieband was, is veranderd in een strijd om merkrechten, geld en controle. De gevolgen hiervan reiken nu zelfs tot de volgende generatie.
André benadrukt in het interview dat hij hoopt dat zijn zoon in de toekomst de vrijheid zal hebben om zijn eigen keuzes te maken, zonder zich beperkt te voelen door de familienaam. “Ik wil dat hij André Hazes kan zijn op zijn eigen manier. Of dat nu als zanger is, of iets totaal anders.”
De toekomst van de Hazes-dynastie
Ondanks de spanningen met Rachel probeert André zich te focussen op de positieve kanten van zijn leven. Hij heeft zijn band met zus Roxeanne weten te herstellen en geniet van het gezinsleven met Monique en hun zoon. Toch blijft de schaduw van het conflict hangen.
Voorlopig lijkt de ruzie met Rachel niet snel opgelost te worden. André heeft al meerdere keren aangegeven geen contact meer met haar te willen. De deur lijkt definitief dicht te zijn. “Ik wil mijn leven leiden zonder constante strijd,” zegt hij.
Ondertussen blijft de vraag of de naam André Hazes III een last of een zegen zal zijn. André zelf lijkt vastbesloten om zijn zoon te beschermen tegen dezelfde druk die hij zelf heeft ervaren. Maar hoe dat precies zal uitpakken, zal alleen de tijd leren.
Een boodschap van liefde, maar met een waarschuwing
Het interview eindigt met een boodschap van André aan zijn fans. “Ik ben dankbaar voor iedereen die me steunt in deze moeilijke tijd. Het is niet makkelijk om familieproblemen zo publiekelijk te hebben, maar jullie steun maakt het draaglijker.”
Hij roept anderen ook op om bewust na te denken over de impact van keuzes die vanuit liefde worden gemaakt. “Soms denk je dat je iets goeds doet, zoals het vernoemen van je zoon naar jezelf of je vader. Maar je moet ook nadenken over de gevolgen. Liefde is belangrijk, maar soms moet je verder kijken dan dat.”
Met deze woorden hoopt André niet alleen zijn eigen ervaring te delen, maar ook een les mee te geven aan anderen die met vergelijkbare keuzes en conflicten te maken hebben.
Een gecompliceerd erfgoed
Het verhaal van André Hazes en zijn zoon André Hazes III is er een van liefde, familie, en de complexe erfenis van een beroemde naam. Terwijl André blijft strijden voor zijn eigen onafhankelijkheid en die van zijn zoon, is het duidelijk dat de naam Hazes zowel een trots verleden als een uitdagende toekomst met zich meebrengt. Fans blijven hoopvol dat de familie ooit weer herenigd zal worden, maar voor nu lijkt die droom ver weg.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.