Actueel
Schaatsster Joy Beune zet haar Playboy-foto’s online, Kjeld Nuis reageert meteen 😱
De 25-jarige Nederlandse topschaatster Joy Beune heeft opnieuw haar grensverleggende Playboy-covershoot in de schijnwerpers gezet. Op Instagram deelde ze trots enkele beelden en schreef: “Laatste dag dat mijn cover nog in de schappen ligt. Zo’n gave ervaring!”
Playboy-succes breekt records
De Playboy-editie met Joy op de cover bleek een daverend succes. Het blad was zo populair dat het in no-time uitverkocht raakte, wat leidde tot een uitzonderlijke tweede druk – iets wat al elf jaar niet meer was voorgekomen. Deze prestatie benadrukt niet alleen haar populariteit, maar ook de impact van haar verschijning in het tijdschrift, zowel nationaal als internationaal.
Kjeld Nuis reageert met humor
Joy’s vriend, mede-schaatser en tweevoudig olympisch kampioen Kjeld Nuis, steunde haar volledig in haar keuze voor de shoot. Op Instagram reageerde hij met een knipoog: “Ik val vooral op je intelligentie en ruime woordenschat enzo weetjewel.”
Vanaf het begin moedigde Kjeld haar aan om deze unieke kans te grijpen: “Dit moet je echt doen. Als je later terugkijkt op de fotoshoot als je oud bent, kun je mooi zeggen: ik heb dat gewoon gedaan.” Zijn steun onderstreept de open en positieve dynamiek binnen hun relatie.
Internationale aandacht en nieuwe volgers
De Playboy-publicatie heeft Joy’s populariteit een flinke boost gegeven. Naast een recordverkoop zag ze een explosieve groei in haar sociale media-volgers. “Ik heb er heel veel volgers bijgekregen,” vertelt ze. Ook internationale media pikten haar verschijning op, wat leidde tot reacties van fans over de hele wereld. “Buitenlandse mensen zijn me gaan volgen en hebben positief gereageerd. Dat is zo bijzonder om te zien.”
Reacties van teamgenoten en familie
Hoewel Joy overwegend positieve reacties ontving, waren er aanvankelijk wat aarzelingen binnen haar directe omgeving. Haar moeder moest even wennen aan het idee, maar steunde haar uiteindelijk volledig. Ook enkele teamgenoten vonden het een tikkeltje ongemakkelijk, maar prezen haar lef. “Iedereen noemt het ontzettend stoer, en dat doet me goed,” deelt Joy.
Op de ijsbaan krijgt ze regelmatig complimenten van zowel collega’s als fans. “Ik hoor alleen maar leuke reacties van mensen om mij heen. Dat geeft echt een goed gevoel,” zegt ze met trots.
Een carrière vol hoogtepunten
Joy Beune heeft in haar sportieve carrière al veel indrukwekkende prestaties geleverd. In 2018 werd ze wereldkampioene allround bij de junioren. Tijdens dat toernooi verbeterde ze het wereldrecord op de 1500 meter (1.54,22) én het puntenrecord allround. Ze veroverde goud op de 1000 meter, 1500 meter en 3000 meter, waarmee ze haar veelzijdigheid als schaatsster bewees.
Bij de senioren maakte Joy een vliegende start in het seizoen 2019-2020, waar ze meerdere keren in de top 10 eindigde tijdens de World Cup. In 2020 pakte ze brons op het NK Allround en zilver op de 1500 meter tijdens het NK Afstanden.
Haar persoonlijke records zijn ronduit indrukwekkend:
- 500 meter: 37,86
- 1500 meter: 1.52,68
- 3000 meter: 3.57,01
- 5000 meter: 6.55,46
Een statement van zelfvertrouwen
De keuze om voor Playboy te poseren past volgens Joy perfect bij haar visie op zelfvertrouwen en het doorbreken van barrières. “Ik vond het belangrijk om te laten zien dat kracht en vrouwelijkheid prima samen kunnen gaan,” legt ze uit. De schaatster benadrukt dat ze trots is op wie ze is, zowel als atlete als persoon.
Haar verschijning in Playboy is meer dan een fotoshoot; het is een statement van empowerment. Door zichzelf op deze manier te presenteren, inspireert ze vrouwen wereldwijd om trots te zijn op hun lichaam en hun keuzes.
Een toekomst vol kansen
Joy Beune blijft niet stilzitten. Naast haar focus op de schaatsbaan kijkt ze uit naar nieuwe uitdagingen, zowel binnen als buiten de sport. Haar indrukwekkende prestaties, gecombineerd met haar zelfverzekerde persoonlijkheid, maken haar een rolmodel voor velen.
Met haar unieke mix van talent, charme en doorzettingsvermogen lijkt de toekomst voor Joy Beune alleen maar rooskleurig. Of het nu op het ijs is of daarbuiten, Joy blijft een naam om in de gaten te houden. 🌟
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.