Actueel
Roxeanne Hazes dreigt: Vragen over Rachel zijn voor mij onacceptabel!
BEELDEN ONDERAAN TE ZIEN!
Roxeanne Hazes heeft in de loop der jaren een duidelijke grens gesteld als het gaat om media-aandacht voor haar persoonlijke leven. In tegenstelling tot haar broer, André Hazes jr., die openlijk praat over de veelbesproken familieruzies met hun moeder Rachel Hazes, weigert Roxeanne categorisch om zich hierover uit te laten. Volgens haar zijn journalisten die toch proberen door te vragen, schuldig aan grensoverschrijdend gedrag.
Strikte voorwaarden voor interviews
In een interview met Grazia legt Roxeanne uit waarom ze zulke strikte restricties hanteert tijdens haar mediaverschijningen. “Ik zeg nooit iets over de dingen die in mijn leven spelen en maak voorafgaand aan interviews altijd de afspraak dat ik niet over familiezaken praat, omdat het bepaalt hoe ik me de week erna voel,” vertelt ze.
Deze duidelijke voorwaarden zijn voor haar essentieel om een gezonde balans te behouden in haar persoonlijke en professionele leven. Toch blijken sommige journalisten geneigd om deze restricties te negeren, wat bij Roxeanne voor flinke frustratie zorgt.
Het woord ‘grensoverschrijdend’ als waarschuwing
Het afgelopen jaar is er veel aandacht geweest voor grensoverschrijdend gedrag in de media- en entertainmentwereld. Voor Roxeanne is dit niet alleen een discussiepunt over machtsmisbruik of ongepaste handelingen; ze ziet het ook als een manier om haar eigen grenzen te beschermen.
“Voor mij is het grensoverschrijdend dat iemand tóch het onderwerp aankaart onder het mom van: ‘Ja, maar we moeten het hier wel even over hebben,’” zegt ze. Dit soort pogingen om haar te dwingen tot antwoorden over haar familie ervaart ze als een directe inbreuk op haar privacy.
Ze benadrukt dat ze daar niet voor terugdeinst: “Als ik zulke vragen krijg, dan noem ik dat grensoverschrijdend gedrag. Waarom? Omdat het dat voor mij is. En dat zou genoeg moeten zijn.”
Waarom Roxeanne zwijgt over Rachel
De vete tussen Roxeanne en Rachel Hazes is een van de meest besproken onderwerpen in de Nederlandse media. Het is publiek geheim dat de spanningen hoog oplopen binnen de Hazes-familie, en dat Roxeanne en Rachel al geruime tijd geen contact meer hebben.
Toch benadrukt Roxeanne dat het herhaaldelijk oprakelen van deze familiekwestie niet alleen schadelijk is voor haar, maar ook voor haar professionele imago. “Waarom zou ik het in de vier minuten tijd die ik krijg aan een talkshowtafel over mijn familie gaan hebben, terwijl ik keihard heb gewerkt aan een nieuw album? Ik kom daar om over mijn muziek te praten, niet om clickbait te worden op een of ander showbizzkanaal.”
De kijkers zijn het zat’
Volgens Roxeanne is er weinig behoefte bij het publiek om steeds maar weer dezelfde verhalen over haar familie te horen. Ze stelt dat de kijkers inmiddels moe zijn van de herhaalde aandacht voor de Hazes-ruzies. “Van wie moet dat? De kijkers zijn het helemaal zat, hoor,” zegt ze resoluut.
Ze ziet het als haar verantwoordelijkheid om de focus te leggen op haar werk en niet op het drama in haar persoonlijke leven. Haar nieuwe album, waar ze maanden hard aan heeft gewerkt, is volgens haar veel relevanter dan de familieruzies die de media telkens opnieuw willen uitmelken.
De kracht van ‘nee’ zeggen
Roxeanne benadrukt dat haar vermogen om ‘nee’ te zeggen tegen vragen over haar familie niet alleen belangrijk is voor haar mentale welzijn, maar ook een krachtig signaal is voor anderen in de entertainmentwereld. Ze moedigt mensen aan om hun eigen grenzen te stellen en zich niet te laten dwingen tot het delen van persoonlijke informatie.
“Ik ben niet verplicht om over mijn familie te praten, net zo min als iemand anders dat is over zijn of haar persoonlijke leven. Het feit dat ik bekend ben, betekent niet dat ik alles met de wereld hoef te delen,” zegt ze.
Focus op muziek en eigen identiteit
Met haar nieuwe album en andere muzikale projecten wil Roxeanne de focus leggen op haar artistieke kant. Ze hoopt dat de media haar hierin kunnen steunen in plaats van zich te richten op sensatie.
“Het is tijd dat mensen me zien voor wie ik ben als artiest, niet alleen als onderdeel van een familie met veel drama. Mijn muziek is wat telt, en ik wil dat dat centraal staat,” besluit ze.
Ondanks de kritiek op haar strikte aanpak, blijft Roxeanne vasthouden aan haar principes. Ze weet dat haar aanpak niet door iedereen wordt gewaardeerd, maar voor haar is het de enige manier om zichzelf trouw te blijven en een gezonde werk-privébalans te behouden.
Actueel
Sander Vahle uit onverwachte kritiek op dochter Noa Vahle: ‘Respectloos’
Het is een uitspraak die bij veel mensen de wenkbrauwen deed fronsen. Sander Vahle, normaal gesproken terughoudend en loyaal als het om zijn gezin gaat, heeft zich publiekelijk kritisch uitgelaten over zijn dochter Noa Vahle. De jonge sportjournaliste, die de afgelopen jaren razendsnel naam maakte in de mediawereld, kreeg van haar eigen vader het verwijt dat zij zich in een recente situatie “respectloos” zou hebben gedragen. Een opmerkelijk moment, juist omdat Sander Vahle bekendstaat als iemand die conflicten liever binnenskamers houdt.
Een vader die zelden naar buiten treedt
Sander Vahle is geen man van grote interviews of uitgesproken meningen in de media. Hoewel hij jarenlang actief was in de journalistiek en communicatie, kiest hij sinds lange tijd bewust voor de luwte. Dat hij zich nu tóch uitspreekt over zijn dochter, maakt de situatie extra opvallend. Volgens mensen uit zijn omgeving was de kritiek geen geplande mediazet, maar een emotionele reactie op iets wat hem diep raakte.
“Hij is altijd ontzettend trots geweest op Noa,” zegt een bekende van de familie. “Juist daarom komt dit zo hard aan. Dit is geen aanval, maar een signaal.”
De aanleiding: meer dan een losse opmerking
Wat Noa precies deed of zei, wordt door vader en dochter zelf niet tot in detail uitgespeld. Wel is duidelijk dat het ging om een publieke situatie waarin Noa zich kritisch of scherp uitliet, mogelijk in een televisie-item of interview. Volgens Sander overschreed zij daarmee een grens.
“Je kunt ambitieus zijn, scherp zijn en jezelf laten zien,” zou hij volgens ingewijden hebben gezegd, “maar respect voor anderen mag nooit verdwijnen.” Met het woord “respectloos” raakte hij een gevoelige snaar, niet alleen bij Noa, maar ook bij het publiek dat haar juist kent als energiek, direct en onbevreesd.
Botsing tussen generaties
De situatie lijkt een klassiek voorbeeld van een generatieverschil. Noa Vahle behoort tot een nieuwe lichting journalisten die minder schroom kent, sneller spreekt en zich minder laat leiden door traditionele hiërarchie. Haar stijl wordt door veel kijkers juist gewaardeerd: fris, eerlijk en ongefilterd.
Sander daarentegen is opgegroeid in een medialandschap waarin voorzichtigheid, afstand en nuance belangrijker waren. Wat voor Noa een normale, journalistieke houding is, kan voor haar vader voelen als een gebrek aan respect.
“Dit is geen ruzie, maar een botsing van werelden,” zegt een mediadeskundige. “Beiden hebben gelijk vanuit hun eigen perspectief.”
Noa’s snelle opmars
Dat de kritiek nu komt, is geen toeval. Noa Vahle staat volop in de schijnwerpers. Ze presenteert, interviewt topsporters en schuift regelmatig aan bij grote sportevenementen. Haar achternaam helpt haar zichtbaarheid, maar levert ook extra druk op. Elke misstap wordt uitvergroot, elk woord gewogen.
Juist in die fase is het pijnlijk als kritiek uit onverwachte hoek komt: van je eigen vader. Mensen die Noa goed kennen, benadrukken dat ze hard werkt en voortdurend bezig is zichzelf te verbeteren. “Ze is ambitieus, maar ook gevoelig,” klinkt het. “Dit doet haar echt wat.”
Liefde achter de kritiek
Toch is het belangrijk om de woorden van Sander Vahle in de juiste context te plaatsen. Wie hem kent, weet dat zijn kritiek voortkomt uit betrokkenheid, niet uit afwijzing. Hij wil zijn dochter beschermen, niet beschadigen.
“Als hij niets had gezegd, had dat misschien makkelijker geleken,” zegt een familievriend. “Maar zwijgen zou voor hem hebben gevoeld als wegkijken. En dat past niet bij hem.”
Volgens diezelfde bron is het gesprek tussen vader en dochter inmiddels ook privé gevoerd, los van camera’s en headlines. “Ze hebben gesproken, geluisterd en elkaar uitgelegd wat ze voelen. Dat is uiteindelijk waar het om draait.”
Publieke reacties: verdeeld maar betrokken
Op sociale media wordt volop gereageerd. Sommigen vinden dat Sander zijn kritiek niet publiek had moeten uiten. “Dit had binnenshuis moeten blijven,” klinkt het. Anderen prijzen juist zijn eerlijkheid. “Beter een vader die durft te corrigeren dan eentje die alles goedpraat.”
Er zijn ook veel steunbetuigingen voor Noa. Fans wijzen erop dat ze jong is, leert in het openbaar en het lef heeft om haar eigen stijl te ontwikkelen. “Laat haar groeien,” schrijft iemand. “Dat gaat nu eenmaal met vallen en opstaan.”
De druk van een bekende naam
De situatie onderstreept opnieuw hoe ingewikkeld het kan zijn om als kind van bekende ouders je eigen pad te bewandelen. Noa draagt niet alleen haar eigen ambities, maar ook de verwachtingen en normen van haar omgeving mee. Elke keuze wordt langs meerdere meetlatten gelegd: professioneel, persoonlijk én familiair.
“Dat is een last die je niet ziet, maar wel voelt,” zegt een tv-collega van Noa. “Ze staat haar mannetje, maar het blijft een jonge vrouw die haar plek zoekt.”
Hoe nu verder?
Voorlopig lijkt de rust langzaam terug te keren. Noa blijft gewoon aan het werk en laat zich in het openbaar niet uit over de kwestie. Sander heeft na zijn uitspraak geen verdere toelichting gegeven. Dat zwijgen zegt misschien wel genoeg: de boodschap is overgebracht, het gesprek gevoerd.
Wat resteert, is het beeld van een vader en dochter die elkaar niet afvallen, maar elkaar spiegelen. Soms scherp, soms pijnlijk, maar uiteindelijk vanuit liefde.
Een herkenbaar verhaal
Misschien is dat wel de reden dat dit nieuws zoveel losmaakt. Achter de bekende namen schuilt een universeel verhaal: ouders die worstelen met het loslaten van hun kind, kinderen die hun eigen weg willen gaan, en misverstanden die ontstaan wanneer werelden veranderen.
Sander Vahle noemde het “respectloos”. Noa Vahle zal het ongetwijfeld anders hebben ervaren. Maar ergens tussen die twee perspectieven ligt iets wat veel mensen herkennen: de zoektocht naar balans tussen wie je bent, waar je vandaan komt en wie je wilt worden.
En misschien is dat, ondanks alle ophef, precies wat deze situatie zo menselijk maakt.