Actueel
Ria Valk (83) deelt vreselijk verdriet: “Veel te jong”
Het jaar 2024 is voor de 83-jarige zangeres Ria Valk allesbehalve soepel begonnen. In een openhartig interview met weekblad Party deelt ze haar verdriet over een groot verlies en de impact die dat op haar heeft gehad. Ondanks haar tegenslagen blijft ze positief en houdt ze zichzelf actief, een voorbeeld van veerkracht en doorzettingsvermogen.
Moeite met afscheid nemen
Ria heeft naar eigen zeggen altijd moeite gehad met begrafenissen en crematies. Ze legt uit waarom ze dit soort gebeurtenissen liever vermijdt: “Ik ga er liever niet heen,” zegt ze eerlijk. “Het zet je aan het denken, van: gatverdamme, straks lig ik daar ook. Afhankelijk van wie het betreft, kan ik er echt verdrietig van worden.”
Het afgelopen jaar werd Ria geconfronteerd met het verlies van een dierbare die een belangrijke rol in haar leven speelde: producer Jacques van Eijck. “Hij was niet alleen een collega, maar ook een goede vriend,” vertelt ze. Jacques was verantwoordelijk voor enkele van Ria’s hits, zoals Oma Wil Een Toy Boy, maar ook voor Wolter Kroes’ bekende nummer Ik Heb De Hele Nacht Ligggen Dromen.
Een groot verlies
Het 0verlijden van Jacques heeft Ria diep geraakt. “Hij ging veel te vroeg, hij was nog geen zestig,” vertelt ze met voelbare emotie. Dit verlies heeft haar nog bewuster gemaakt van haar eigen sterfelijkheid. Toch blijft ze dankbaar voor haar gezondheid en vitaliteit. “Ik hoor vaak: ‘Ik zou tekenen voor hoe jij er nu uitziet.’ Over een paar maanden, op 11 februari, word ik 84,” zegt ze trots.
Niet stilzitten: een actieve levenshouding
Ondanks het verdriet en haar eigen reflecties op het leven blijft Ria Valk niet stilzitten. Ze staat bekend om haar energieke en ondernemende karakter, en dat laat ze nog steeds zien. Vorig jaar verraste ze haar fans met een vrolijk en ludiek nummer getiteld Zandvoort, de Formule 1, geïnspireerd door Max Verstappen en de races. Haar idee was om het nummer speciaal aan Max op te dragen, maar dat liep anders. “Zijn advocaten lieten weten dat hij een merk is,” vertelde ze eerder aan Shownieuws. Hierdoor mocht ze het nummer niet officieel als ode aan de coureur uitbrengen.
Incident op de grid: Ali B en Max Verstappen
Een opvallend moment in de Formule 1-wereld dat veel aandacht trok, was de actie van rapper Ali B. Hij wist na een race Max Verstappen te benaderen op de grid. Ali liep recht op de coureur af, pakte hem vast en begon een geïmproviseerde rap op te zeggen. Het ongemakkelijke moment werd door de camera’s vastgelegd, en Max leek er niet op voorbereid te zijn. Het incident zorgde voor veel kritiek, zeker gezien de reputatie van Ali B en de strakke protocollen in de Formule 1.
Dit contrast tussen Ria’s bescheiden en respectvolle benadering van haar idool Max Verstappen en Ali’s gedurfde actie is opvallend. Waar Ria begripvol omging met de strenge regels rondom het gebruik van Max’ naam en merk, zorgde Ali’s actie voor ongemak en opgetrokken wenkbrauwen.
Reflectie en doorzettingsvermogen
Ondanks alles blijft Ria positief en in beweging. Ze beseft dat het leven niet altijd gemakkelijk is, maar haar energieke houding helpt haar om door te gaan. “Ik blijf doorgaan, want dat houdt me jong,” zegt ze lachend.
Haar vermogen om ondanks tegenslagen in beweging te blijven, zowel fysiek als creatief, maakt haar een inspiratiebron voor velen. Of het nu gaat om het maken van nieuwe muziek of het omgaan met verdriet, Ria blijft een toonbeeld van optimisme en veerkracht.
Een voorbeeld voor velen
Met haar 84ste verjaardag om de hoek laat Ria Valk zien dat leeftijd slechts een getal is. Haar openhartigheid over verlies en haar positieve kijk op het leven inspireren haar fans en maken haar een icoon in de Nederlandse muziekwereld. Of het nu gaat om het herdenken van een dierbare vriend of het vinden van vreugde in nieuwe projecten, Ria blijft stralen.
Wat is jouw favoriete herinnering aan Ria Valk? Laat het ons weten in de reacties!
Actueel
Isa Hoes en haar zoon Merlijn worden geraakt door een groot verlies: ‘We moeten hierover spreken’
Isa Hoes stond maandag stil bij een datum die voor haar elk jaar opnieuw beladen is. Het is precies vijftien jaar geleden dat haar man Antonie Kamerling op 44-jarige leeftijd uit het leven verdween. Een moment dat voor altijd een breuklijn vormt in haar leven, maar ook in dat van hun kinderen Merlijn en Vlinder. Op sociale media deelde Isa een ingetogen, maar krachtige boodschap die bij veel mensen diep binnenkwam.
“Nog steeds geliefd – nog steeds gemist. 6 oktober 2010,” schreef Isa bij een foto van Antonie. Op het beeld is hij te zien in een auto, lachend, ontspannen, een moment zoals hij door velen herinnerd wordt. Geen lange tekst, geen uitleg. Alleen die paar woorden, die voor haar alles zeggen – en voor duizenden volgers herkenbaar voelen.
Een liefde die begon voor de camera’s
Isa Hoes en Antonie Kamerling leerden elkaar kennen in 1990 op de set van Goede Tijden, Slechte Tijden. Het was het begin van een van de bekendste liefdesverhalen uit de Nederlandse televisiegeschiedenis. Wat begon als een professionele samenwerking, groeide al snel uit tot een diepe band. De chemie tussen hen was niet alleen op het scherm voelbaar, maar ook daarbuiten.
Hun relatie ontwikkelde zich in een tijd waarin ze beiden aan het begin stonden van hun carrière. Ze groeiden samen, zowel persoonlijk als professioneel. In 1997 bezegelden ze hun liefde met een huwelijk in Italië, omringd door familie en vrienden. Later werden ze ouders van twee kinderen: Merlijn en Vlinder. Voor de buitenwereld leken ze het perfecte plaatje: succesvol, geliefd en hecht.
Maar achter dat beeld schuilde ook kwetsbaarheid. Antonie stond bekend als een intense, gevoelige man, iemand die diep kon voelen en leven. Juist die eigenschappen maakten hem zo geliefd als acteur, maar zorgden ook voor innerlijke strijd.
Vijftien jaar later: het gemis blijft
Vijftien jaar na het verlies is het verdriet niet verdwenen. Dat laat Isa met haar korte boodschap zien. Het gemis is er nog steeds, maar het heeft een andere vorm gekregen. Waar de eerste jaren vaak werden gekenmerkt door rauwe pijn en overleven van dag tot dag, is er nu ruimte voor herinnering, liefde en stilte.
Isa heeft in de jaren na het verlies vaker open gesproken over r0uw. Ze beschreef hoe r0uw geen rechte lijn is, maar een proces dat zich blijft ontwikkelen. Soms sluimert het op de achtergrond, soms komt het onverwacht naar voren. Een datum, een geur, een liedje of een foto kan alles weer even dichtbij brengen.
Met haar post laat Isa zien dat herinneren niet hetzelfde is als vastzitten in verdriet. Het is een manier om iemand die er niet meer is een plek te blijven geven in het leven van nu.
Zoon Merlijn: van afsluiten naar toelaten
Ook zoon Merlijn Kamerling stond op deze dag stil bij zijn vader. Hij deelde een openhartige en persoonlijke tekst die veel mensen raakte. Daarin beschrijft hij hoe hij jarenlang zijn gevoelens op afstand hield.
“Vandaag, precies vijftien jaar geleden, verloor ik mijn vader. Bijna tien jaar lang heb ik de deur dichtgedaan voor mijn verdriet,” schreef Merlijn. “Ik deed er alles aan om hem te vergeten, om maar niet te hoeven voelen wat ik miste.”
Die woorden laten zien hoe r0uw zich bij iedereen anders manifesteert. Waar sommigen direct hun emoties toelaten, kiezen anderen – zeker op jonge leeftijd – voor afsluiten als overlevingsstrategie. Voor Merlijn was dat een manier om door te kunnen gaan, om niet overspoeld te worden door gevoelens die te groot waren.
Een keerpunt in het r0uwproces
Volgens Merlijn kwam er pas echt verandering toen hij in 2020 begon te schrijven aan zijn boek. Dat moment markeerde een keerpunt. Door woorden te geven aan wat jarenlang onuitgesproken bleef, kwam er ruimte voor verwerking.
“Dat was het begin van een proces, een proces van r0uw,” schrijft hij. “Iets wat vandaag de dag voor zoveel mensen herkenbaar is.”
Merlijn benadrukt dat verlies niet verdwijnt. Het laat een litteken achter. Maar dat litteken verandert. Het wordt onderdeel van wie je bent, zonder dat het je volledig bepaalt. “Het verlies blijft een litteken. Maar het litteken verandert. Het wordt draaglijker. En, hoe gek het ook klinkt: het wordt écht beter.”
Die woorden bieden troost, niet alleen aan hemzelf, maar ook aan anderen die met verlies te maken hebben. Ze laten zien dat r0uw niet betekent dat je vast blijft zitten in verdriet, maar dat het mogelijk is om opnieuw betekenis, kracht en zelfs rust te vinden.
Een blijvende plek in het leven
Voor Isa, Merlijn en Vlinder blijft Antonie een vaste plek innemen in hun leven. Niet als iemand die alleen wordt herdacht op een specifieke datum, maar als iemand die verweven is met wie zij zijn. In verhalen, herinneringen, karaktertrekken en kleine dagelijkse momenten.
Isa heeft zich de afgelopen jaren ontwikkeld tot een krachtige stem in het gesprek over r0uw en verlies. Ze spreekt eerlijk over de complexiteit ervan, over hoe je tegelijk verder kunt leven én iemand kunt blijven missen. Haar openheid heeft veel mensen geholpen die zich in soortgelijke situaties bevinden.
Reacties vol herkenning en respect
Onder de Instagram-post van Isa stroomden de reacties binnen. Niet sensatiebelust, maar warm, respectvol en meelevend. Veel mensen deelden hun eigen ervaringen met verlies, anderen lieten simpelweg een hartje of een korte boodschap achter. Het laat zien hoeveel impact Antonie Kamerling nog altijd heeft, niet alleen als acteur, maar als mens.
Ook de woorden van Merlijn werden breed gedeeld en geprezen om hun eerlijkheid. Ze raken een universeel gevoel: het zoeken naar een manier om om te gaan met iets wat je niet kunt veranderen.
Liefde stopt niet bij afscheid
Vijftien jaar na die bewuste dag is één ding duidelijk: liefde stopt niet wanneer iemand verdwijnt uit het dagelijkse leven. Ze verandert van vorm, maar blijft bestaan. In herinneringen, in woorden, in stiltes en in momenten van reflectie.
Isa Hoes laat met haar ingetogen eerbetoon zien dat je iemand kunt blijven liefhebben zonder vast te blijven zitten in verdriet. En Merlijn laat zien dat r0uw geen eindpunt kent, maar een proces is dat je – op je eigen tempo – kunt aangaan.
Samen schetsen ze een beeld van verlies dat pijnlijk is, maar ook menselijk, herkenbaar en uiteindelijk draaglijk. En precies daarin schuilt de kracht van hun woorden.