Connect with us

Actueel

Rachel in alle staten: Vlaamse zoon André Hazes kan erfenis krijgen

Published

on

Binnen de familie Hazes is het nooit saai, en dat blijkt maar weer eens. Gisteren dook er plotseling een nieuwe naam op in het familiedossier: een 43-jarige man genaamd Kevin, die beweert een verborgen zoon van de overleden volkszanger André Hazes te zijn. Dit nieuws sloeg in als een bom en bracht meteen allerlei speculaties en juridische vragen met zich mee. Oud-advocaat Bram Moszkowicz stelt dat Kevin mogelijk aanspraak kan maken op een deel van de erfenis van de zanger, mits hij zijn claim weet te onderbouwen. Maar hoe reëel is die kans?

De opkomst van Kevin: een verborgen familiegeheim?

Nederland stond gisteren op zijn achterste benen toen het Vlaamse weekblad Dag Allemaal een artikel publiceerde over een man genaamd Kevin. De Vlaming beweert dat hij de biologische zoon is van wijlen André Hazes. Kevin, inmiddels 43 jaar oud, ontdekte naar eigen zeggen pas drie jaar geleden dat hij mogelijk een zoon is van de legendarische zanger. Zijn moeder, die hem jarenlang had verteld dat zijn vader een verongelukte motorrijder was, zou op latere leeftijd haar geheim hebben opgebiecht.

Volgens Kevin beleefde zijn moeder in de jaren ’80 een korte affaire met André Hazes, op het moment dat de volkszanger nog getrouwd was met Ellen Wolf. Toen zij zwanger bleek te zijn, zou Hazes senior haar een bedrag van 50.000 Belgische frank (omgerekend zo’n 1.250 euro) hebben betaald als zwijggeld. Dit bedrag was vermoedelijk bedoeld om te voorkomen dat het nieuws destijds naar buiten zou komen.

Reacties van Roxeanne Hazes en André Hazes Jr.

De onthulling heeft meteen voor beroering gezorgd binnen de familie Hazes. Roxeanne Hazes werd kort na het nieuws geconfronteerd met vragen over haar vermeende halfbroer tijdens de 3FM Awards. De zangeres reageerde echter afhoudend en gaf aan dat ze het artikel nog niet had gelezen en er daarom niets zinnigs over kon zeggen.

Het management van André Hazes Jr. gaf een soortgelijke reactie. “De feiten zijn nog niet helemaal duidelijk,” luidde de verklaring. De zoon van André Hazes senior zou naar verluidt niet meteen geneigd zijn om contact te leggen met Kevin, zolang er geen concrete bewijzen zijn.

Juridische implicaties: kan Kevin aanspraak maken op de erfenis?

Het Vlaamse weekblad Dag Allemaal suggereerde in eerste instantie dat Kevin geen enkele kans meer zou maken op de erfenis van André Hazes senior, omdat de wettelijke termijn daarvoor zou zijn verstreken. Echter, Bram Moszkowicz, voormalig topadvocaat, betwist dit. Volgens hem zou Kevin juridisch gezien nog steeds recht kunnen hebben op een deel van de nalatenschap van zijn vermeende vader.

“Erfenissen verjaren normaal gesproken na twintig jaar,” legt Moszkowicz uit. “Maar als Kevin pas drie jaar geleden te horen heeft gekregen dat André Hazes senior zijn vader is, dan begint die termijn pas op dat moment te lopen. Dit betekent dat hij juridisch gezien nog steeds een procedure kan starten om aanspraak te maken op zijn erfdeel.”

De bewijslast: kan Kevin zijn claim onderbouwen?

Hoewel Moszkowicz stelt dat Kevin juridisch gezien recht heeft om een claim in te dienen, blijft de vraag of hij daadwerkelijk kan bewijzen dat hij de zoon van André Hazes senior is. Om aanspraak te maken op de erfenis, zal Kevin waarschijnlijk een juridische procedure moeten starten. Daarbij zal hij aannemelijk moeten maken dat:

  1. Hij daadwerkelijk het biologische kind is van André Hazes senior. Dit kan alleen bewezen worden door middel van een DNA-test. Tot nu toe heeft Kevin echter aangegeven dat hij geen behoefte heeft aan een DNA-test, omdat hij zijn hele leven zonder vaderfiguur heeft geleefd en dat niet wil veranderen.
  2. Hij pas drie jaar geleden op de hoogte is gesteld van zijn mogelijke afstamming. Dit is cruciaal, omdat dit bepaalt of de termijn voor een erfrechtelijke claim nog loopt.
  3. Er een wettelijke basis is om alsnog aanspraak te maken op de erfenis. Dit hangt af van de exacte details van de nalatenschap van André Hazes senior en of Kevin juridisch als erfgenaam wordt erkend.

Wat als Kevin daadwerkelijk een Hazes blijkt te zijn?

Als Kevin uiteindelijk besluit een DNA-test te ondergaan en blijkt dat hij inderdaad een biologische zoon van André Hazes senior is, dan kan dat grote gevolgen hebben. Niet alleen kan hij juridisch gezien aanspraak maken op een deel van de nalatenschap, maar het zou ook een schokgolf door de familie Hazes kunnen sturen.

Tot nu toe zijn er vier officieel erkende kinderen van André Hazes senior: Nathalie, Melvin, Roxeanne en André Jr. De toevoeging van een vijfde kind zou kunnen leiden tot nieuwe juridische en emotionele complicaties binnen de familie.

Wat betekent dit voor de familie Hazes?

De Hazes-familie is geen onbekende als het gaat om familieruzies en juridische geschillen. De verhoudingen tussen de verschillende familieleden zijn door de jaren heen vaak gespannen geweest, en de mogelijke toevoeging van een nieuwe erfgenaam kan dit nog ingewikkelder maken.

Als Kevin inderdaad de zoon is van André Hazes, dan zou dat betekenen dat hij recht heeft op een evenredig deel van de nalatenschap. Dit zou potentieel kunnen leiden tot een herverdeling van de erfenis en mogelijk juridische conflicten tussen de bestaande erfgenamen.

Moszkowicz biedt hulp aan

Bram Moszkowicz benadrukt dat Kevin, mocht hij besluiten juridische stappen te ondernemen, zijn hulp altijd kan inschakelen. “Als Kevin niet weet waar hij moet beginnen, mag hij mij bellen. Ik ben bereid hem te helpen bij het opstarten van een juridische procedure.”

Conclusie: een nieuw hoofdstuk in de Hazes-saga?

Het nieuws over Kevin voegt een nieuw, onverwacht hoofdstuk toe aan de toch al roerige geschiedenis van de familie Hazes. Of hij daadwerkelijk een biologische zoon van André Hazes senior is, blijft vooralsnog onduidelijk, en zijn eigen terughoudendheid om een DNA-test te ondergaan maakt de situatie alleen maar complexer.

Met juridische experts die zich al over de zaak buigen en de media die het op de voet volgen, lijkt dit een verhaal dat nog lang niet ten einde is. De komende weken zullen waarschijnlijk meer duidelijkheid brengen over of Kevin werkelijk een Hazes is en of hij de juridische strijd aangaat om zijn plaats binnen de familie – en mogelijk binnen de erfenis – op te eisen.

Actueel

Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”

Published

on

Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”

Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.

In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.

Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte

De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.

Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.

Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.

Wachten zonder te weten wat er gebeurt

Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.

Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?

Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.

Een onverwacht eerste moment met zijn zoon

Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.

Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.

Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.

Het gemis van een gedeelde ervaring

Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.

Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.

Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.

Invloed op zijn kijk op vaderschap

De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.

Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.

Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.

Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid

Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.

Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.

Openheid over kwetsbare momenten

De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.

Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.

Een nieuwe betekenis aan herinneringen

Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.

Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.

Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.

Continue Reading