Actueel
Rachel Hazes getroffen door groot verlies: ‘Onwerkelijk om je zo plots te moeten missen’
Rachel Hazes heeft een emotioneel zware dag achter de rug. Gisteren zou haar vader, Jan van Galen, 78 jaar zijn geworden. Via Instagram deelt Rachel een persoonlijk en ontroerend bericht om stil te staan bij deze bijzondere, maar ook beladen dag.
Een persoonlijke boodschap vol liefde
Rachel begint haar bericht met een liefdevolle felicitatie. “Lieve pap, gefeliciteerd vandaag met jouw verjaardag,” schrijft ze. Ze spreekt de hoop uit dat haar vader, samen met dierbaren, geniet van een borrel aan de ‘Petrusbar’ in het hiernamaals.
“Geef iedereen boven een dikke kus van mij,” voegt ze eraan toe. Deze woorden tonen de diepe verbondenheid die Rachel met haar vader blijft voelen, zelfs na zijn 0verlijden.
Dagelijks een kaarsje bij de urn
Sinds het 0verlijden van haar vader heeft Rachel een speciale herdenkingsplek gecreëerd. Zowel de urn van haar vader als die van haar moeder staan naast elkaar in Spanje, een plek die een grote betekenis heeft voor de familie Hazes.
Rachel vertelt dat ze elke dag een kaars brandt bij deze urnen. “Ik ben zo blij dat ik jullie een laatste rustplaats hier in jullie geliefde Spanje heb kunnen geven,” schrijft ze. Deze dagelijkse gewoonte symboliseert hoe ze haar ouders nog steeds dichtbij houdt.
Een onverwacht verlies
Het 0verlijden van Jan van Galen afgelopen juni kwam onverwacht. Hij sti*rf op 77-jarige leeftijd. Rachel was op dat moment in Spanje en kon niet bij haar vader zijn in zijn laatste uren.
Dit gemis blijft een zware last voor haar. In eerdere interviews en posts heeft Rachel meerdere keren benadrukt hoe plotseling het verlies kwam en hoe moeilijk het voor haar is om dit een plek te geven.
Herinneringen aan een sterke band
In een eerdere Instagram-post gaf Rachel een inkijkje in de hechte band die ze met haar vader had. Ze vertelde over de dagelijkse gesprekken waarin humor en liefde centraal stonden. “Hoe onwerkelijk is het om jou nu ook zomaar te moeten missen,” schreef ze destijds.
Ze herinnerde zich hoe haar vader altijd voor een lach zorgde, zelfs op de moeilijkste momenten. Het telefoontje waarin ze hoorde dat het slecht ging met hem, blijft een van de meest pijnlijke herinneringen voor Rachel.
Een leven vol herinneringen
Met haar liefdevolle woorden en dagelijkse rituelen toont Rachel hoe ze de herinneringen aan haar ouders levend houdt. Ze benadrukt de waarde van de momenten die ze met hen heeft gedeeld, maar ook de pijn van het moeten loslaten. Haar dankbaarheid voor de liefde en humor die haar vader haar heeft gegeven, blijft een centrale rol spelen in haar leven.
Een betekenisvolle rustplaats in Spanje
Rachel’s keuze om de urnen van haar ouders in Spanje te plaatsen, onderstreept de bijzondere band van de familie met dit land. Voor de Hazes-familie was Spanje altijd een plek van rust en geluk. Door hen hier een laatste rustplaats te geven, voelt Rachel dat ze hen op een liefdevolle manier eert.
R0uwen op haar eigen manier
Met haar Instagram-post deelt Rachel niet alleen haar verdriet, maar ook haar veerkracht. Haar boodschap is een herinnering aan hoe belangrijk het is om herinneringen aan dierbaren levend te houden.
Hoewel de pijn van het verlies groot is, probeert ze troost te vinden in de gedachte dat haar ouders nu samen zijn. “Ik hoop dat jullie daarboven net zo veel van elkaar genieten als jullie hier op aarde deden,” schreef ze eerder.
Reacties van fans en volgers
Onder de post van Rachel stroomden de reacties binnen. Veel fans delen hun steun en medeleven met de zangeres. “Blijf sterk, Rachel,” schrijft een volger. “Wat een mooie manier om je ouders te eren,” reageert een ander. De warmte en empathie vanuit haar online gemeenschap lijkt Rachel kracht te geven in deze moeilijke periode.
Een boodschap van hoop en dankbaarheid
Met haar openhartige bericht herinnert Rachel ons eraan hoe belangrijk familie en herinneringen zijn. Ondanks het verdriet kiest ze ervoor om de liefde en warmte die ze van haar ouders heeft gekregen centraal te stellen.
Haar dagelijkse ritueel van een kaars branden is niet alleen een manier om hen te herdenken, maar ook een symbool van hoop en dankbaarheid.
Een nieuw hoofdstuk met een diepe verbinding
Rachel Hazes blijft vechten tegen de pijn van verlies, maar haar rituelen en liefdevolle woorden laten zien hoe belangrijk het voor haar is om verbonden te blijven met haar ouders. Door haar verhaal te delen, biedt ze ook troost en inspiratie aan anderen die met vergelijkbaar verlies te maken hebben.
Actueel
GTST-actrice Babette van Veen maakt verdrietig nieuws bekend
Babette van Veen (58) gaat door een bijzonder zware periode. Het overlijden van haar ex-man Bas Westerweel heeft niet alleen emotioneel, maar ook lichamelijk zijn sporen nagelaten. De GTST-actrice vertelt openhartig dat de spanning en het verdriet zich uiteindelijk fysiek begonnen te uiten. Zo kreeg ze ernstige problemen met haar gebit en ging ze later ook nog door haar rug.
Voor Babette en haar kinderen veranderde het leven ingrijpend toen Bas Westerweel op 15 mei overleed. Hij stierf onverwacht in zijn slaap.
Hoewel Babette en Bas niet meer samen waren, bleven ze door hun twee zoons Silvijn en Sebastiaan voor altijd met elkaar verbonden. Voor de kinderen betekende zijn plotselinge overlijden dat ze van het ene op het andere moment hun vader moesten missen.
In gesprek met VROUW vertelt Babette hoe zwaar de afgelopen maanden voor het gezin zijn geweest.
Stress uit zich tijdens haar slaap
Babette staat naar eigen zeggen bekend als iemand die veel aankan. Overdag lukt het haar doorgaans om door te gaan en zaken te regelen, zeker wanneer haar kinderen haar nodig hebben.
Maar tijdens haar slaap bleek haar lichaam anders op alle spanning te reageren.
“Ik durf best van mezelf te zeggen dat ik overdag veel kan hebben. Maar ’s nachts heb je daar geen controle over en heb ik zo hard mijn kaken op elkaar geklemd dat een wortel van een kroon brak”, vertelt ze.
Het gevolg was behoorlijk pijnlijk. De actrice moest niet alleen naar de tandarts, maar uiteindelijk ook naar de kaakchirurg.
“Dus toen werd het tandarts, kaakchirurg, alles eruit gehaald, gedoe.”
Voor Babette voelde het alsof haar lichaam haar uiteindelijk duidelijk maakte dat de situatie te veel werd.
“Dat zijn van die klachten doordat je onderbewuste denkt: jij kan wel vinden dat je daar allemaal tegen kan en het regelen voor iedereen, maar nu even stoppen.”
Daarna ging ze ook nog door haar rug
Daar bleef het helaas niet bij.
Nadat de problemen met haar gebit waren ontstaan, kreeg Babette opnieuw te maken met lichamelijke klachten. Ditmaal speelde haar rug op.
“Als klap op de vuurpijl ging ik door mijn rug en kon niet meer vooruit of achteruit.”
Voor de actrice zijn die lichamelijke signalen confronterend. Ze realiseert zich dat ze de neiging heeft om lang door te gaan, zelfs wanneer haar eigen grenzen eigenlijk bereikt zijn.
Dat patroon herkent ze ook uit andere periodes in haar leven.
“Dat is wel een thema in mijn leven, dat ik het lastig vind om mijn grenzen aan te geven.”
Kinderen staan voor Babette op de eerste plaats
Dat Babette zichzelf soms voorbijloopt, heeft volgens haar ook te maken met haar rol als moeder.
Na het overlijden van Bas wil ze er boven alles voor Silvijn en Sebastiaan zijn. Zij verloren immers onverwacht hun vader en moeten leren omgaan met een werkelijkheid waarin hij er niet meer is.
“Ik wil gewoon een veilige haven bieden voor mijn kinderen Silvijn en Sebastiaan, ook al zit ik er zelf niet zo lekker in”, legt ze uit.
Daarmee probeert Babette haar eigen verdriet soms tijdelijk opzij te zetten om haar kinderen zo goed mogelijk te ondersteunen.
Tegelijkertijd blijkt uit haar fysieke klachten hoe moeilijk het is om zo’n ingrijpend verlies volledig weg te drukken.
Veel steun na overlijden Bas Westerweel
In de periode na het overlijden heeft Babette gelukkig ook veel steun vanuit haar omgeving ontvangen.
Daar is ze bijzonder dankbaar voor.
Het verlies verwerken blijft desondanks een langdurig proces. Inmiddels zijn er enkele maanden verstreken, maar voor Babette en haar kinderen betekent dat vanzelfsprekend niet dat het verdriet verdwenen is.
Ze proberen vooral iedere dag afzonderlijk door te komen en langzaam te wennen aan hun nieuwe werkelijkheid.
‘Er is gewoon niks positiefs te bedenken’
Babette omschrijft zichzelf en haar kinderen als positief ingestelde mensen. Normaal gesproken proberen ze zelfs in moeilijke omstandigheden iets te vinden waaraan ze zich kunnen vasthouden.
Bij het verlies van Bas lukt dat volgens haar nauwelijks.
“Het is een ingewikkelde tijd. Zowel mijn kinderen als ik zijn positief ingestelde mensen die proberen van vervelende dingen nog iets te maken.”
Maar bij zo’n plotseling en definitief verlies is dat volgens haar anders.
“Bij een dramatisch sterfgeval als dit is er gewoon niks positiefs te bedenken. Het wordt nooit meer beter…”
Het zijn woorden die duidelijk maken hoe groot het gemis binnen het gezin is.
Iedere dag opnieuw doorgaan
Dat betekent niet dat Babette en haar kinderen opgeven. Integendeel: ze proberen ondanks alles hun leven weer stap voor stap op te pakken.
Daarbij accepteert Babette dat verdriet zich niet volgens een vast schema laat verwerken.
“Je weet gewoon dat je er met z’n allen doorheen moet en elke dag is er één.”
Vooral het verdriet van haar kinderen raakt haar diep.
“Het is een enorm verdriet en mijn kinderen slaan zich daar zo goed en kwaad als het gaat doorheen.”
Voor Babette betekent dat tegelijkertijd dat ze zelf overeind probeert te blijven. Ze wil haar kinderen ondersteunen, maar merkt inmiddels ook dat ze haar eigen grenzen niet onbeperkt kan negeren.
Lichaam trekt uiteindelijk aan de bel
De gebroken wortel onder haar kroon en de problemen met haar rug hebben haar duidelijk gemaakt dat emotionele belasting ook lichamelijke gevolgen kan hebben.
Waar Babette overdag probeert sterk te blijven en praktische zaken te regelen, kwam de opgebouwde spanning op andere momenten alsnog naar buiten.
Juist daarin zit voor haar een belangrijke les: sterk zijn betekent niet dat alles eindeloos kan worden opgevangen.
De komende tijd staat daarom niet alleen in het teken van er zijn voor Silvijn en Sebastiaan, maar ook van ruimte maken voor haar eigen verdriet.
Na maanden waarin ontzettend veel op het gezin is afgekomen, proberen ze gezamenlijk hun weg vooruit te vinden.
Het gemis van Bas blijft daarbij aanwezig. Babette weet dat ze het verlies niet kan veranderen of oplossen. Wat ze wél kan doen, is samen met haar kinderen iedere dag opnieuw proberen verder te gaan en voor hen de veilige haven te blijven die ze zo graag wil zijn.