Connect with us

Actueel

Publiek pest valszingende vriendin Peter Gillis van podium af

Published

on

Publiek pest valszingende vriendin van Peter Gillis van podium af

Wendy van Hout had tot voor kort nog nooit een microfoon vastgehouden, laat staan dat ze wist hoe ze ermee om moest gaan. Toch heeft ze zichzelf inmiddels tot zangeres gebombardeerd en treedt ze regelmatig op. Maar haar zangkunsten worden niet door iedereen gewaardeerd, en dat werd afgelopen weekend op pijnlijke wijze duidelijk.

Een opmerkelijk optreden

Recentelijk stond Wendy op het podium van het Megapiratenfestijn in Gelderland, een groot evenement waar menig volkszanger en feestartiest optreedt. Haar optreden was echter allesbehalve een succes. Bezoekers keken vol verbazing toe en vroegen zich hardop af hoe het mogelijk was dat ze daar mocht staan. Het antwoord op die vraag lijkt voor velen eenvoudig: haar vriend Peter Gillis zou invloed hebben gehad op haar aanwezigheid daar. Hoewel dit niet met zekerheid te zeggen is, blijft het opmerkelijk dat iemand zonder zangervaring zo’n groot podium krijgt.

Kritiek en reacties

Het optreden van Wendy riep felle reacties op. Niet alleen in de zaal, maar ook op sociale media regende het kritiek. Veel mensen vonden haar stem onverdraaglijk en zagen haar aanwezigheid op het festival als een belediging voor echte artiesten die jarenlang werken om zo’n podium te bereiken. Toch lijkt Wendy zich hier niets van aan te trekken.

“Ik heb genoten van mijn optreden,” reageerde ze in een interview. “Mensen hebben altijd iets te zeuren, maar ik ben hier om muziek te maken en te genieten. Of anderen dat nou leuk vinden of niet.”

Haar zelfvertrouwen lijkt door de negatieve reacties niet te zijn aangetast. Sterker nog, ze heeft grootse plannen voor de toekomst.

Toekomstplannen en ambities

In een recent interview met weekblad Party vertelde Wendy dat ze gelooft dat dit pas het begin is. “Als dit het begin is, waar eindigt het dan?” vroeg ze zich af. Ze droomt ervan om vaker op te treden en zichzelf te bewijzen in de muziekindustrie. Ondanks alle kritiek is ze vastbesloten door te gaan met zingen en ziet ze zichzelf al als een succesvolle artiest in de dop.

Maar niet iedereen is even optimistisch over haar toekomst als zangeres. Collega-artiesten reageren terughoudend en het publiek lijkt haar niet bepaald met open armen te ontvangen.

Aanhoudende kritiek

Niet alleen online, maar ook tijdens haar optredens wordt Wendy geconfronteerd met kritiek. Zo trad ze afgelopen weekend op bij Hart voor Muziek, een evenement waar volkszangers en Nederlandstalige artiesten optreden. Toen haar naam werd aangekondigd, was er een handjevol mensen dat juichte, maar het overgrote deel van het publiek reageerde met boegeroep. Een pijnlijke situatie voor iedere artiest, maar Wendy lijkt zich hier weinig van aan te trekken.

“Ik weet dat sommige mensen mij niet mogen, maar dat komt gewoon door jaloezie,” beweert ze zelfverzekerd. “Ik heb in korte tijd iets bereikt waar anderen jaren over doen. Dat steekt natuurlijk.”

Steun van Peter Gillis

Veel mensen speculeren dat haar vriend Peter Gillis een rol speelt in haar prille zangcarrière. De miljonair en realityster heeft immers de middelen en connecties om deuren te openen die normaal gesproken gesloten blijven voor beginnende artiesten. Hoewel er geen hard bewijs is dat hij direct invloed heeft uitgeoefend op haar optredens, blijft het feit dat Wendy zonder enige muzikale ervaring op grote evenementen mag optreden opmerkelijk.

Critici wijzen erop dat Gillis zijn bekendheid en financiële invloed zou kunnen gebruiken om Wendy aan boekingen te helpen. Anderen vinden dat Wendy simpelweg haar droom mag najagen en zichzelf moet kunnen bewijzen op eigen kracht. Hoe dan ook, haar carrière lijkt voorlopig niet te stoppen, ondanks de negatieve reacties.

Publiek spreekt zich uit

Dat het publiek geen fan is van Wendy’s zangkwaliteiten, bleek ook uit de reacties na haar laatste optreden. Op sociale media regende het reacties van teleurgestelde bezoekers:

  • “Het was echt niet om aan te horen. Hoe kan iemand met zo’n stem op een podium staan?”
  • “Dit moet toch gewoon een grap zijn? Niemand betaalt hier toch echt voor?”
  • “Zelfs de karaokebar zou haar niet binnenlaten. Dit is echt een belediging voor muziek.”

Ondanks deze felle kritiek blijft Wendy vasthouden aan haar dromen. Ze blijft doorgaan met optreden en ziet zichzelf al als een vaste naam in de Nederlandstalige muziekscene. “Ik laat me door niemand tegenhouden,” zegt ze strijdlustig. “Ik weet dat ik talent heb en ik ga dat bewijzen.”

De toekomst van Wendy’s zangcarrière

De vraag is of Wendy’s doorzettingsvermogen uiteindelijk zal resulteren in een succesvolle carrière, of dat het publiek haar blijft afwijzen. Voorlopig lijkt ze vastberaden om haar dromen waar te maken, ongeacht de weerstand die ze ondervindt.

Zal ze ooit geaccepteerd worden door het grote publiek, of blijft ze vooral bekend als de vriendin van Peter Gillis die ondanks alles blijft zingen? De toekomst zal het uitwijzen.

Actueel

Jean-Marie Pfaff geeft eerlijk update over zijn vrouw Carmen: “Nooit meer”

Published

on

Het leven van de familie Pfaff, jarenlang gevolgd door miljoenen Vlamingen en Nederlanders, heeft de afgelopen jaren een ongekend zware wending genomen. Waar het gezin ooit symbool stond voor levenslust, humor en samenhorigheid, wordt het dagelijkse leven nu overschaduwd door zorg, herstel en blijvende beperkingen. In een openhartig en emotioneel gesprek met Het Nieuwsblad doet Jean-Marie Pfaff (72) een onthulling die diepe indruk maakt: zijn vrouw Carmen is officieel invalide verklaard. Het is een uitspraak die de ernst van wat het gezin heeft doorgemaakt in één klap duidelijk maakt.

Een vakantie die alles veranderde

De opeenvolging van drama’s begon in mei 2023, tijdens wat een ontspannen vakantie op Mallorca had moeten worden. Voor Carmen Pfaff sloeg het noodlot onverwacht toe: ze werd getroffen door een zware hersenbloeding. Plots stond het leven van het gezin volledig stil. Carmen belandde in kritieke toestand op de afdeling intensieve zorg, waar artsen dagenlang vreesden voor het ergste.

Voor Jean-Marie en hun dochters Debby, Kelly en Lyndsey brak een periode aan van angst, onzekerheid en machteloos wachten. De man die Vlaanderen jarenlang kende als de flamboyante, energieke doelman van de Rode Duivels, stond nu naast het ziekenhuisbed van zijn vrouw, niet wetend of ze het zou halen. “Dat waren de donkerste dagen van mijn leven,” liet hij eerder al doorschemeren.

Een loodzware revalidatie

Tegen alle verwachtingen in overleefde Carmen de hersenbloeding. Wat volgde, was echter geen snelle terugkeer naar het oude leven, maar een lange en slopende revalidatie. Ze moest opnieuw leren vertrouwen op haar lichaam, haar evenwicht hervinden en omgaan met vermoeidheid en beperkingen die haar dagelijks leven bepaalden.

In die periode speelde de familie een cruciale rol. De dochters Pfaff waren voortdurend aanwezig, boden emotionele steun en hielpen hun moeder door momenten van wanhoop heen. Jean-Marie noemt die familiale verbondenheid nog altijd de reden dat Carmen niet heeft opgegeven. “Zonder onze kinderen was dit niet gelukt,” zegt hij.

Langzaam leek er weer wat licht te komen aan het einde van de tunnel. Carmen boekte vooruitgang, het gezin begon voorzichtig te hopen dat het ergste achter de rug was. Maar het lot had andere plannen.

De klap van de homejacking

In augustus 2023 sloeg het noodlot opnieuw toe, en dit keer op een manier die diepe psychologische wonden naliet. Terwijl Jean-Marie afwezig was, drongen drie mannen de woning van de Pfaffs in Brasschaat binnen. Carmen, nog herstellende van haar hersenbloeding, was alleen thuis.

Wat volgde was een brute homejacking. Carmen kreeg slagen tegen het hoofd, werd aan haar arm meegesleurd over een marmeren trap en uiteindelijk opgesloten in het toilet. De daders gingen ervandoor met juwelen, maar de materiële schade verbleekt volledig bij wat dit incident emotioneel en fysiek heeft aangericht.

Jean-Marie vertelt er zichtbaar aangeslagen over: “Mijn vrouw was net aan het herstellen van haar beroerte, en dan gebeurt dit. Dat is niet te vatten.” De angst, het gevoel van onveiligheid en de hernieuwde lichamelijke schade maakten het herstel van Carmen opnieuw een stuk zwaarder.

Officieel invalide verklaard

De gevolgen van deze dubbele klap zijn blijvend. In het interview onthult Jean-Marie dat Carmen inmiddels voor 67 procent invalide is verklaard. Het is een harde realiteit, die bevestigt wat het gezin al langer voelde: het leven zal nooit meer worden zoals het was.

“Het gaat redelijk,” zegt Jean-Marie eerlijk, “maar we moeten aanvaarden dat het nooit meer hetzelfde wordt.” Die woorden dragen zowel verdriet als berusting in zich. Carmen kan niet meer alles wat ze vroeger deed, en eenvoudige dagelijkse handelingen vragen vaak meer tijd, energie en ondersteuning.

Leven met beperkingen

Toch weigert de familie Pfaff zich volledig te laten verlammen door het verdriet. Carmen probeert, binnen haar mogelijkheden, nog steeds van het leven te genieten. Kleine momenten krijgen een grotere betekenis: samen zijn met de kinderen, lachen met de kleinkinderen, een rustige dag thuis zonder stress.

Jean-Marie wijkt geen moment meer van haar zijde. Waar hij vroeger bekendstond om zijn drukke agenda en publieke optredens, ligt zijn focus nu volledig bij zijn vrouw. “Ik ben er meer dan ooit voor haar,” zegt hij. “Dat is mijn taak, mijn plicht, maar vooral mijn liefde.”

Angst en veiligheid

De homejacking heeft ook het gevoel van veiligheid voorgoed aangetast. Het huis in Brasschaat, ooit een veilige haven, draagt nu beladen herinneringen met zich mee. Jean-Marie geeft toe dat de angst soms nog aanwezig is, vooral bij Carmen. Slapen, alleen zijn, onverwachte geluiden – het zijn triggers geworden.

Toch probeert het gezin niet in die angst te blijven hangen. Met extra veiligheidsmaatregelen en de steun van elkaar zoeken ze een nieuw evenwicht. “Je kunt niet blijven leven in schrik,” zegt Jean-Marie. “Maar je neemt het wel mee, elke dag.”

Dankbaarheid ondanks alles

Wat opvalt in het verhaal van Jean-Marie Pfaff is de dankbaarheid die, ondanks alles, blijft doorschemeren. Dankbaarheid dat Carmen de hersenbloeding heeft overleefd. Dankbaarheid dat ze de homejacking heeft doorstaan. En vooral dankbaarheid voor de familieband die sterker is geworden door de tegenslagen.

“Onze juwelen zijn weg,” zei hij eerder al, “maar Carmen is er nog. Dat is wat telt.” Die zin vat perfect samen waar het voor hem om draait. Materiële zaken zijn vervangbaar, gezondheid en liefde niet.

Een ander leven, maar samen

Het leven van de familie Pfaff is onherroepelijk veranderd. De vrolijke televisiemomenten van vroeger maken plaats voor een stiller bestaan, waarin zorg en aandacht centraal staan. Maar de kern van het gezin – samen, loyaal en veerkrachtig – is intact gebleven.

Jean-Marie sluit af met woorden die zowel verdrietig als hoopvol zijn: “We maken er samen het beste van. Elke dag opnieuw.” Het is geen optimisme uit naïviteit, maar uit liefde. En misschien is dat, ondanks alles, de grootste kracht van de familie Pfaff.

Continue Reading