Actueel
‘Productie Winter Vol Liefde maakt een hele grote fout’
De hitshow Winter Vol Liefde nadert zijn finale, maar niet zonder een laatste portie drama en controverse. Een van de meest besproken figuren is Monique, de bemoeizuchtige moeder van deelnemer Mike. Haar opvallende aanwezigheid roept zowel irritatie als fascinatie op bij kijkers en critici. Journalist Jordi Versteegden van De Telegraaf besloot de situatie onder de loep te nemen en spaarde daarbij de makers van het programma niet.
Monique: De Onverwachte Hoofdrolspeler
Hoewel Monique geen officiële deelnemer is aan het liefdesprogramma, lijkt ze meer schermtijd te krijgen dan de meeste kandidaten. Als moeder van Mike is ze constant op de voorgrond aanwezig, iets wat volgens critici deels te wijten is aan haar eigen gedrag, maar ook aan hoe de productie haar in beeld brengt. Monique’s bemoeienis met Mike’s liefdesleven en haar uitgesproken karakter maken haar een controversiële figuur.
Jordi Versteegden stelt in zijn analyse de vraag waarom Monique zich gedraagt zoals ze doet. “Misschien heeft zij wel een jeugd gehad waarin ze getraumatiseerd is,” speculeert de journalist. “Dat is de kant die we niet van haar zien. We zien alleen haar platte, ordinaire kant.” Het is een interessante invalshoek, maar Versteegden erkent ook dat dit niet de hele situatie rechtvaardigt.
De Montage: Sleutel tot Haar Imago
Volgens Versteegden heeft de manier waarop Winter Vol Liefde gemonteerd wordt, een grote invloed op hoe Monique door kijkers wordt waargenomen. “Programma’s als Winter Vol Liefde hebben een gevaarlijke kant,” zegt hij. “Door de montage zien we haar als zo iemand.” Hiermee wijst hij op de mogelijkheid dat Monique’s gedrag door de productie wordt uitvergroot om drama te creëren en kijkcijfers te verhogen.
Toch benadrukt Versteegden dat Monique niet volledig onschuldig is. “Ze doet zelf mee. Het is niet dat dit gedrag geacteerd is,” stelt hij. “Maar het is wel jammer dat ze haar nu zo erg op de voorgrond zetten in het programma.” Hij pleit ervoor dat de productie haar meer nuance geeft, zodat kijkers haar complexere kant kunnen zien.
Een Familielid Doet Boekje Open
Hoewel Jordi Versteegden vindt dat Monique’s gedrag verder uitgediept had moeten worden, lijkt hij een recent schandaal rondom haar te hebben gemist. De halfbroer van Monique’s huidige vriend meldde zich namelijk onlangs met belastende uitspraken. Hij beweert dat Monique een “spoor van vernieling” heeft achtergelaten in Nederland.
Volgens de halfbroer zou Monique zich gedragen als een tiran, met zowel haar vriend als haar zoon Mike als slachtoffer. Hij beschrijft hoe Monique hen in Seefeld volledig onder de duim zou houden. Daarnaast stelt hij dat Monique en haar vriend nog aanzienlijke schulden hebben openstaan bij hem. Deze uitspraken werpen een schaduw over Monique’s rol in het programma en maken haar gedrag in Winter Vol Liefde des te controversiëler.
Geen Act, maar Realiteit
Een belangrijk punt dat Versteegden benadrukt, is dat Monique’s gedrag niet geacteerd is. Hoewel realityprogramma’s vaak kritiek krijgen voor het creëren van onrealistische scenario’s, lijkt Monique’s bemoeizucht authentiek te zijn. Dit maakt het des te pijnlijker dat ze in het programma een bijna karikaturale rol speelt, wat volgens Versteegden deels de schuld is van de makers van het programma.
“Het is jammer dat ze haar nu zo erg op de voorgrond zetten in het programma,” zegt hij. “Ze geven haar geen kans om een andere kant van zichzelf te laten zien.” Dit gebrek aan balans in hoe Monique wordt gepresenteerd, draagt bij aan de negatieve beeldvorming rondom haar.
Monique’s Onthullende Uitspraken
Naast de kritiek op haar bemoeizucht, zorgen Monique’s uitspraken en gedrag in het programma voor ophef. Haar directe en soms harde opmerkingen maken haar een opvallende, maar ook polariserende persoonlijkheid. Sommige kijkers waarderen haar eerlijkheid, terwijl anderen haar gedrag beschouwen als een bron van onnodig drama.
De Impact op Mike
Een van de meest besproken aspecten van Monique’s aanwezigheid is de invloed die ze heeft op haar zoon Mike. Veel kijkers vinden dat Mike zich te veel laat beïnvloeden door zijn moeder, waardoor hij moeite lijkt te hebben om zijn eigen beslissingen te nemen. Dit roept vragen op over hoe Monique’s rol als moeder en mentor zich verhoudt tot haar bemoeienis in het programma.
Kijkers Reageren Verdeeld
Op sociale media wordt veel gediscussieerd over Monique. Sommige kijkers zien haar als een bron van entertainment en vinden dat ze het programma spannender maakt. Anderen zijn echter kritisch en vinden dat haar gedrag Mike in een moeilijke positie brengt. “Ze moet Mike de ruimte geven om zijn eigen keuzes te maken,” zegt een kijker op Instagram.
De Rol van de Productie
Hoewel Monique’s gedrag veel aandacht trekt, ligt een deel van de verantwoordelijkheid volgens Versteegden bij de makers van Winter Vol Liefde. Door haar zo prominent in beeld te brengen, creëren ze een eenzijdig beeld dat de kijkers beïnvloedt. Dit roept de vraag op in hoeverre reality-tv de werkelijkheid manipuleert voor entertainmentdoeleinden.
Een Complexe Persoonlijkheid
Monique is zonder twijfel een van de meest besproken figuren in Winter Vol Liefde. Haar gedrag, gecombineerd met de manier waarop ze door de productie wordt gepresenteerd, maakt haar een polariserende persoonlijkheid. Toch roept haar verhaal ook empathie op. Versteegden’s suggestie dat haar verleden een rol speelt in haar gedrag, benadrukt dat er meer schuilt achter haar bemoeizuchtige houding.
De Toekomst van Winter Vol Liefde
Met nog maar een paar afleveringen te gaan, blijft Monique een centraal figuur in het programma. Haar aanwezigheid en de controverses die ze oproept, hebben een grote invloed op hoe kijkers het seizoen ervaren. Of haar rol in de finale een afsluitend moment biedt of juist meer vragen oproept, zal binnenkort duidelijk worden.
Conclusie
Monique’s rol in Winter Vol Liefde laat zien hoe reality-tv zowel entertainment als controverse kan bieden. Hoewel haar gedrag authentiek lijkt, heeft de manier waarop ze wordt gepresenteerd door de productie een grote invloed op hoe kijkers haar waarnemen. Haar bemoeizucht en de recente onthullingen van een familielid voegen een extra laag toe aan haar complexe persoonlijkheid.
Of je haar nu ziet als bron van drama of als slachtoffer van haar eigen verleden, één ding is zeker: Monique heeft van Winter Vol Liefde een seizoen gemaakt dat kijkers niet snel zullen vergeten. Wat de toekomst voor haar en Mike brengt, blijft vooralsnog een open vraag.
Actueel
Ruben Van Gucht doet trieste onthulling over de geboorte van zijn zoon: “Daarom denk ik dat ik niet opnieuw vader ga worden”
Ruben Van Gucht openhartig over geboorte van zoon Mondo: “Dat moment blijft een klein litteken”
Voor buitenstaanders lijkt het leven van Ruben Van Gucht vaak gevuld met sport, reizen en televisie. Als sportjournalist en presentator is hij gewend om grote momenten van anderen te verslaan. Maar één van de belangrijkste gebeurtenissen in zijn eigen leven, de geboorte van zijn zoon Mondo, kijkt hij tot vandaag met gemengde gevoelens op terug.
In een openhartig gesprek vertelt Van Gucht hoe de geboorte van zijn zoon, die hij samen heeft met voormalig topsportster Blanka Vlašić, anders verliep dan hij had gehoopt. Wat een van de mooiste momenten uit zijn leven had moeten worden, bleef voor hem ook een ervaring met een emotionele schaduwkant.
Een bijzondere periode voorafgaand aan de geboorte
De geboorte van Mondo vond plaats in Kroatië, het geboorteland van Blanka Vlašić. Voor het koppel was het een bijzondere periode, waarin verwachtingen, spanning en vreugde samenkwamen. Ruben had vooraf duidelijk aangegeven hoe belangrijk het voor hem was om bij de geboorte aanwezig te zijn.
Hij wilde het moment samen beleven, als ouders naast elkaar, en er vanaf het eerste ogenblik bij zijn. Volgens hem was dat ook de afspraak: wanneer de bevalling zou beginnen, zou hij worden opgehaald zodat hij het proces kon meemaken.
Omdat het om een geplande keizersnede ging, leek alles bovendien goed georganiseerd. De timing was bekend, en Ruben ging ervan uit dat hij het moment waarop zijn zoon ter wereld kwam van dichtbij zou meemaken.
Wachten zonder te weten wat er gebeurt
Op de ochtend van de bevalling bevond Ruben zich in het ziekenhuis, klaar voor wat een onvergetelijke ervaring moest worden. Terwijl Blanka werd voorbereid op de ingreep, moest hij wachten in een ruimte voor het personeel.
Hij ging ervan uit dat iemand hem zou komen halen zodra het zover was. Maar de tijd verstreek en er gebeurde niets. De onzekerheid begon te groeien. Wanneer zou het beginnen? En waarom kwam niemand hem ophalen?
Uiteindelijk besloot hij zelf navraag te doen. Hij kreeg te horen dat hij zich geen zorgen moest maken en dat men hem snel zou komen halen. Dat gaf hem even geruststelling, maar achteraf bleek dat het moment waarop zijn zoon werd geboren al voorbij was.
Een onverwacht eerste moment met zijn zoon
Niet veel later werd hij alsnog geroepen. In plaats van naar de operatiekamer gebracht te worden, kwam Ruben in een aparte ruimte terecht. Daar kreeg hij plots zijn zoon in de armen gedrukt.
Het was een overweldigend moment, maar ook een verwarrend moment. Hij stond alleen in een kamer, zonder zijn partner, zonder de gedeelde ontlading waar hij op had gehoopt. Het eerste contact met zijn zoon voelde bijzonder, maar tegelijkertijd incompleet.
Hij kon het moment niet delen met Blanka. Geen gezamenlijke blik, geen eerste woorden naar elkaar, geen omhelzing na de geboorte. Dat gemis is iets wat hem later meer is gaan bezighouden.
Het gemis van een gedeelde ervaring
Na enkele minuten moest hij zijn zoon alweer afgeven aan het personeel. Pas later zag hij Blanka terug, toen zij uit de operatiekamer werd gereden. Dat moment, waarop ze elkaar eindelijk konden vastpakken, was intens en emotioneel.
Toch voelde het voor Ruben anders dan hij zich altijd had voorgesteld. De geboorte van een kind wordt vaak gezien als een gedeelde ervaring die ouders dichter bij elkaar brengt. Voor hem ontbrak dat gezamenlijke begin.
Hij beschrijft het als een moment dat hem is “ontnomen”, niet uit kwade wil, maar door de manier waarop alles liep. Juist omdat het om zo’n uniek moment gaat, blijft dat gevoel hangen.
Invloed op zijn kijk op vaderschap
De ervaring heeft ook invloed gehad op hoe Ruben naar de toekomst kijkt. Hij geeft aan dat de gebeurtenis een rol speelt in zijn twijfels over een eventuele tweede keer vader worden.
Niet omdat hij geen liefde of geluk ervaart als vader — integendeel — maar omdat het gevoel blijft dat hij één van de meest bijzondere momenten in het ouderschap niet volledig heeft kunnen meemaken.
Voor hem voelt het alsof die kans misschien maar één keer voorbij komt in een mensenleven. En wanneer die anders loopt dan gehoopt, laat dat een blijvende indruk na.
Een blijvend litteken, maar ook dankbaarheid
Ondanks de teleurstelling benadrukt Ruben dat hij vooral dankbaar is voor zijn zoon en voor het gezin dat hij samen met Blanka vormt. Het vaderschap zelf staat voor hem buiten kijf als een van de mooiste ervaringen in zijn leven.
Toch noemt hij het gemis een “klein litteken”. Niet iets dat overheerst, maar wel iets dat altijd aanwezig blijft wanneer hij terugdenkt aan die dag. Het is de gedachte dat hij zijn zoon niet daadwerkelijk heeft zien geboren worden, die hem blijft raken.
Openheid over kwetsbare momenten
De openheid waarmee Ruben over deze ervaring spreekt, raakt bij veel mensen een herkenbare snaar. Geboortes verlopen niet altijd zoals gepland, en verwachtingen botsen soms met de realiteit van medische procedures en praktische omstandigheden.
Door zijn verhaal te delen laat hij zien dat ook ogenschijnlijk mooie momenten complex kunnen zijn. Geluk en gemis kunnen naast elkaar bestaan, zelfs bij een gebeurtenis die normaal gesproken alleen met vreugde wordt geassocieerd.
Een nieuwe betekenis aan herinneringen
Vandaag kijkt Ruben vooral vooruit. De band met zijn zoon groeit elke dag, en de momenten die daarna volgden hebben nieuwe herinneringen gecreëerd die minstens zo waardevol zijn.
Toch blijft de geboorte van Mondo een gebeurtenis met twee kanten: een dag van groot geluk, maar ook een moment dat anders liep dan gehoopt. En juist die combinatie maakt het verhaal zo menselijk.
Zoals hij zelf aangeeft: sommige ervaringen verdwijnen nooit helemaal, maar krijgen na verloop van tijd een plaats. Niet als iets negatiefs, maar als onderdeel van het persoonlijke verhaal dat iemand vormt — als vader, partner en mens.