Actueel
‘Productie Winter Vol Liefde maakt een hele grote fout’
De hitshow Winter Vol Liefde nadert zijn finale, maar niet zonder een laatste portie drama en controverse. Een van de meest besproken figuren is Monique, de bemoeizuchtige moeder van deelnemer Mike. Haar opvallende aanwezigheid roept zowel irritatie als fascinatie op bij kijkers en critici. Journalist Jordi Versteegden van De Telegraaf besloot de situatie onder de loep te nemen en spaarde daarbij de makers van het programma niet.
Monique: De Onverwachte Hoofdrolspeler
Hoewel Monique geen officiële deelnemer is aan het liefdesprogramma, lijkt ze meer schermtijd te krijgen dan de meeste kandidaten. Als moeder van Mike is ze constant op de voorgrond aanwezig, iets wat volgens critici deels te wijten is aan haar eigen gedrag, maar ook aan hoe de productie haar in beeld brengt. Monique’s bemoeienis met Mike’s liefdesleven en haar uitgesproken karakter maken haar een controversiële figuur.
Jordi Versteegden stelt in zijn analyse de vraag waarom Monique zich gedraagt zoals ze doet. “Misschien heeft zij wel een jeugd gehad waarin ze getraumatiseerd is,” speculeert de journalist. “Dat is de kant die we niet van haar zien. We zien alleen haar platte, ordinaire kant.” Het is een interessante invalshoek, maar Versteegden erkent ook dat dit niet de hele situatie rechtvaardigt.
De Montage: Sleutel tot Haar Imago
Volgens Versteegden heeft de manier waarop Winter Vol Liefde gemonteerd wordt, een grote invloed op hoe Monique door kijkers wordt waargenomen. “Programma’s als Winter Vol Liefde hebben een gevaarlijke kant,” zegt hij. “Door de montage zien we haar als zo iemand.” Hiermee wijst hij op de mogelijkheid dat Monique’s gedrag door de productie wordt uitvergroot om drama te creëren en kijkcijfers te verhogen.
Toch benadrukt Versteegden dat Monique niet volledig onschuldig is. “Ze doet zelf mee. Het is niet dat dit gedrag geacteerd is,” stelt hij. “Maar het is wel jammer dat ze haar nu zo erg op de voorgrond zetten in het programma.” Hij pleit ervoor dat de productie haar meer nuance geeft, zodat kijkers haar complexere kant kunnen zien.
Een Familielid Doet Boekje Open
Hoewel Jordi Versteegden vindt dat Monique’s gedrag verder uitgediept had moeten worden, lijkt hij een recent schandaal rondom haar te hebben gemist. De halfbroer van Monique’s huidige vriend meldde zich namelijk onlangs met belastende uitspraken. Hij beweert dat Monique een “spoor van vernieling” heeft achtergelaten in Nederland.
Volgens de halfbroer zou Monique zich gedragen als een tiran, met zowel haar vriend als haar zoon Mike als slachtoffer. Hij beschrijft hoe Monique hen in Seefeld volledig onder de duim zou houden. Daarnaast stelt hij dat Monique en haar vriend nog aanzienlijke schulden hebben openstaan bij hem. Deze uitspraken werpen een schaduw over Monique’s rol in het programma en maken haar gedrag in Winter Vol Liefde des te controversiëler.
Geen Act, maar Realiteit
Een belangrijk punt dat Versteegden benadrukt, is dat Monique’s gedrag niet geacteerd is. Hoewel realityprogramma’s vaak kritiek krijgen voor het creëren van onrealistische scenario’s, lijkt Monique’s bemoeizucht authentiek te zijn. Dit maakt het des te pijnlijker dat ze in het programma een bijna karikaturale rol speelt, wat volgens Versteegden deels de schuld is van de makers van het programma.
“Het is jammer dat ze haar nu zo erg op de voorgrond zetten in het programma,” zegt hij. “Ze geven haar geen kans om een andere kant van zichzelf te laten zien.” Dit gebrek aan balans in hoe Monique wordt gepresenteerd, draagt bij aan de negatieve beeldvorming rondom haar.
Monique’s Onthullende Uitspraken
Naast de kritiek op haar bemoeizucht, zorgen Monique’s uitspraken en gedrag in het programma voor ophef. Haar directe en soms harde opmerkingen maken haar een opvallende, maar ook polariserende persoonlijkheid. Sommige kijkers waarderen haar eerlijkheid, terwijl anderen haar gedrag beschouwen als een bron van onnodig drama.
De Impact op Mike
Een van de meest besproken aspecten van Monique’s aanwezigheid is de invloed die ze heeft op haar zoon Mike. Veel kijkers vinden dat Mike zich te veel laat beïnvloeden door zijn moeder, waardoor hij moeite lijkt te hebben om zijn eigen beslissingen te nemen. Dit roept vragen op over hoe Monique’s rol als moeder en mentor zich verhoudt tot haar bemoeienis in het programma.
Kijkers Reageren Verdeeld
Op sociale media wordt veel gediscussieerd over Monique. Sommige kijkers zien haar als een bron van entertainment en vinden dat ze het programma spannender maakt. Anderen zijn echter kritisch en vinden dat haar gedrag Mike in een moeilijke positie brengt. “Ze moet Mike de ruimte geven om zijn eigen keuzes te maken,” zegt een kijker op Instagram.
De Rol van de Productie
Hoewel Monique’s gedrag veel aandacht trekt, ligt een deel van de verantwoordelijkheid volgens Versteegden bij de makers van Winter Vol Liefde. Door haar zo prominent in beeld te brengen, creëren ze een eenzijdig beeld dat de kijkers beïnvloedt. Dit roept de vraag op in hoeverre reality-tv de werkelijkheid manipuleert voor entertainmentdoeleinden.
Een Complexe Persoonlijkheid
Monique is zonder twijfel een van de meest besproken figuren in Winter Vol Liefde. Haar gedrag, gecombineerd met de manier waarop ze door de productie wordt gepresenteerd, maakt haar een polariserende persoonlijkheid. Toch roept haar verhaal ook empathie op. Versteegden’s suggestie dat haar verleden een rol speelt in haar gedrag, benadrukt dat er meer schuilt achter haar bemoeizuchtige houding.
De Toekomst van Winter Vol Liefde
Met nog maar een paar afleveringen te gaan, blijft Monique een centraal figuur in het programma. Haar aanwezigheid en de controverses die ze oproept, hebben een grote invloed op hoe kijkers het seizoen ervaren. Of haar rol in de finale een afsluitend moment biedt of juist meer vragen oproept, zal binnenkort duidelijk worden.
Conclusie
Monique’s rol in Winter Vol Liefde laat zien hoe reality-tv zowel entertainment als controverse kan bieden. Hoewel haar gedrag authentiek lijkt, heeft de manier waarop ze wordt gepresenteerd door de productie een grote invloed op hoe kijkers haar waarnemen. Haar bemoeizucht en de recente onthullingen van een familielid voegen een extra laag toe aan haar complexe persoonlijkheid.
Of je haar nu ziet als bron van drama of als slachtoffer van haar eigen verleden, één ding is zeker: Monique heeft van Winter Vol Liefde een seizoen gemaakt dat kijkers niet snel zullen vergeten. Wat de toekomst voor haar en Mike brengt, blijft vooralsnog een open vraag.
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman vormen al jaren een hecht gezin. Ze zijn ouders in hart en nieren, en dat voel je in alles wat ze zeggen en doen. Voor hen stopt het ouderschap niet bij praktische zorgen of dagelijkse routines; het is een diepgewortelde manier van leven. Dat blijkt ook uit hoe ze omgaan met iets wat voor veel koppels vanzelfsprekend is: samen op reis gaan zonder de kinderen.
Ouderschap als leidraad in alles
In de afgelopen twintig jaar zijn Stephanie en Christopher slechts één keer samen op reis geweest, met z’n tweeën. En zelfs dat was geen lange vakantie, maar een korte uitstap van amper drie dagen. Het zegt veel over hoe zij hun rol als ouders beleven. Voor Stephanie voelt afstand nemen van haar kinderen niet vanzelfsprekend, zelfs nu ze ouder worden.
In de podcast De Mutti’s sprak Stephanie daar enkele maanden geleden al openlijk over. Ze gaf toe dat ze het moeilijk vindt om los te laten, ook al zijn haar kinderen intussen geen kleuters meer. “Ik heb het moeilijk om dat los te laten en om hen achter te laten,” vertelde ze toen. Die woorden kwamen recht uit het hart en raakten bij veel luisteraars een gevoelige snaar.
Nog steeds niet klaar voor verre reizen zonder kinderen
Die houding is sindsdien nauwelijks veranderd. In een recent gesprek met Maison Slash bevestigt Stephanie dat zij en Christopher zeker wel dromen van meer tijd samen, maar dat verre reizen zonder hun kinderen voorlopig niet aan de orde zijn.
“Echt ver weg gaan zonder de kinderen, in een andere tijdzone en al? Dat zie ik echt niet zitten,” zegt ze eerlijk. Vooral de leeftijd van haar jongste kind speelt daarbij een grote rol. “Zolang de jongste nog maar tien is, voelt dat echt als een ver-van-mijn-bed-show.” Het is geen rationele afweging, maar een gevoel dat ze niet zomaar kan negeren. “Dat voelt voorlopig gewoon niet juist.”
Voor Stephanie is die innerlijke stem belangrijker dan wat ‘normaal’ of ‘verwacht’ wordt. Ze beseft dat veel koppels het anders aanpakken, maar ze voelt geen druk om zich daaraan aan te passen. Haar keuzes zijn intuïtief, en vooral: oprecht.
Samen reizen? Graag, maar als gezin
Waar Stephanie duidelijk een grens trekt bij reizen zonder de kinderen, opent ze zich volledig zodra het over gezinsreizen gaat. Dan verschijnt er een andere energie, vol enthousiasme en dromen. Ze heeft zelfs een hele lijst met bestemmingen die ze ooit samen wil ontdekken.
Zuid-Amerika en Azië staan met stip bovenaan. “Dat zijn werelddelen die absoluut op onze wishlist staan,” vertelt ze. De wereld ontdekken met haar kinderen voelt voor haar niet als een opoffering, maar als een verrijking. Ze droomt luidop van landen als Zuid-Korea en Japan, maar ook van Peru, Bolivia en Mexico.
Het zijn geen oppervlakkige vakantiedromen. Voor Stephanie gaat reizen over samen groeien, leren en herinneringen opbouwen die verder reiken dan foto’s of souvenirs. “Maar wie droomt daar niet van, hé?” voegt ze er met een glimlach aan toe. Het klinkt luchtig, maar de onderliggende wens is duidelijk: samen, als gezin, de wereld ervaren.
Loslaten is een proces, geen schakelaar
Wat Stephanie zo herkenbaar maakt voor veel ouders, is dat ze niet doet alsof loslaten eenvoudig is. Ze erkent dat het een proces is, geen knop die je zomaar omzet. Zeker voor ouders die hun identiteit sterk verbinden met het gezin, kan afstand nemen voelen als een kleine vorm van rouw.
Stephanie benoemt dat ook eerlijk. Haar kinderen zijn niet alleen een deel van haar leven, ze zijn haar leven. En hoewel ze weet dat zelfstandigheid belangrijk is — voor hen én voor haar — voelt het nog niet als het juiste moment om grote stappen te zetten.
Dat betekent niet dat ze haar partner uit het oog verliest. Integendeel.
Quality time zit soms in kleine momenten
Dat Stephanie en Christopher zelden samen op reis gaan, betekent gelukkig niet dat hun relatie onder druk staat. Ze benadrukt dat ze wel degelijk tijd voor elkaar maken, zij het op een andere manier. Het leven thuis kan soms hectisch zijn, en ja, zoals in elk gezin zijn er meningsverschillen en momenten van vermoeidheid.
Maar ze vinden elkaar altijd terug. Vaak in iets eenvoudigs, zoals samen uit eten gaan. “Daar komen we tot rust,” liet Stephanie eerder al weten. Even geen ouderrol, geen to-dolijstjes, maar gewoon twee mensen die met elkaar praten.
Die momenten zijn voor hen minstens zo waardevol als een exotische reis. Het laat zien dat verbondenheid niet afhankelijk is van afstand of spektakel, maar van aandacht.
Een bewuste, eigen weg
Stephanie Planckaert en Christopher Timmerman kiezen duidelijk hun eigen tempo. Ze laten zich niet leiden door trends of verwachtingen, maar door wat voor hen klopt. Dat maakt hun verhaal zo herkenbaar voor veel ouders die worstelen met dezelfde vragen: wanneer laat je los? Wanneer kies je voor jezelf? En wanneer is samen gewoon genoeg?
Voorlopig blijft het antwoord voor Stephanie helder. De wereld mag wachten, zolang haar kinderen nog dichtbij voelen. En misschien, op een dag, wanneer de tijd rijper is, zal ze die verre reis met Christopher wel maken. Maar niet omdat het ‘hoort’ — alleen omdat het dan goed voelt.
En tot die tijd? Wordt er thuis gelachen, gedroomd, gepland en af en toe samen gegeten. Soms is dat precies genoeg.